Tibetan
་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་དཀའོ། །གཏན་ཚིགས་གཟུགས་བརྙན་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ཤེས་བརྗོད་པ་ལས། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ལེགས་གནས་པའི། །ལྷག་མ་ཚུལ་གཉིས་སུ་གྲགས་པ། །དཔེ་ཡིས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད། ། རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སུ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །མཚན་ཉིད་ལྷག་མ་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་མ་བརྗོད་པས་དེའི་དོན་དུ་དཔེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྟགས། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མེད་ཉིད་གང༌། །ཆོས་མཐུན་ཅིག་ཤོས་དང་པ་ཅན་གཉིས། དཔེ་ལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོའོ། །གང་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་མཐུན་པ་ནི་རེ་ཞིག་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་གང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དེ་མི་རྟག་པར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ལ་ཡང་རྟག་པ་རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་བར་ནམ་མཁའ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་མཐུན་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་གང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དེ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བསྟན་ན་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པས་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་དགག་ཅིང་དགག་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་མཚན་ཉིད་མེད་ལ་ཡང༌། །དེ་ལྟར་སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ནི་མེད་དགག་གི་དགག་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟག་པ་ཆོས་མ་བླངས་པར་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་ཡང་ཅི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་བརྗོད་པས་གཉིས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་རྒྱུ་གང་ གིས་ན་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་བསྟན་པར་བུས་ཀྱི་བཟློག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་བུམ་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་གཏན་ཚིགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ
Chinese
似是而非的理由难以成立。理由及其形象已经陈述完毕。《量理宝藏论》中为他立宗之比量品第三品。以三相之理，若善安住于所立之法中，剩余二相，以譬喻善为显示。在论理学派的论著中，唯有所立之法才被认为是理由的结合。例如，通过“此乃所作”来理解声音是无常的。剩余的特征因为没有在结合中陈述，所以为了说明其意义，需要举例说明。随所立而转的因，若无所立则无，此二者，以同品和异品，善为显示。随转需要在一切情况下都随转。所谓“何者”，需要陈述。同品，例如“声音是无常的，因为是所作”。如果凡是努力所生的都是无常的，如在瓶子等事物中所见，同样，在异品中，常法不是努力所生的，如在虚空中所见，因此，在这里也需要从能立的角度来陈述所立。在同品中，毫无疑问地表明凡是努力所生的都是无常的，那么异品也毫无疑问地表明在无所立的情况下也是不存在的。因为理由本身表明在无所立的情况下也是不存在的。否定非有和否定，同样，对于无自性也是如此。如此，前者是否定非有，后者是否定之否定。如此一来，常法未被采纳，则异品之例成立。如果仅仅陈述一个与所立相关的理由，那么第二个在无所立的情况下没有理由的原因是什么呢？如果说没有理由就没有所立，那是不对的。如此，仅仅存在于理由相同的方面，并不能通过对所立的否定来表明在无所立的情况下也是存在的。如果像这样以瓶子为例，那么如何使理由与所立相关联，从而使所立与理由相关联呢？不是这样的，陈述
English
Specious reasoning is difficult to establish. The reason and its image have been stated. This is the third chapter, the chapter on inference for others, from the Compendium of Valid Cognition. With the three aspects of reason, if it is well established in the property of the subject, the remaining two aspects are well shown by example. In the treatises of the logical schools, only the property of the subject is considered to be the combination of reasons. For example, understanding sound as impermanent through "this is made." The remaining characteristics are not stated in the combination, so to explain their meaning, examples need to be given. The sign that follows the probandum, if there is no probandum, then there is nothing. These two, with similar and dissimilar instances, should be well shown. Following should follow in all cases. The so-called "what" needs to be stated. Similar instances, for example, "sound is impermanent, because it is made." If whatever arises from effort is impermanent, as seen in things like pots, similarly, in dissimilar instances, permanence is not born from effort, as seen in the sky. Therefore, here too, it is necessary to state the probandum from the perspective of the proof. In similar instances, it is undoubtedly shown that whatever arises from effort is impermanent, then dissimilar instances also undoubtedly show that it does not exist in the absence of the probandum. Because the reason itself shows that it does not exist in the absence of the probandum. Negating non-existence and negation, similarly, for non-self-nature as well. Thus, the former is negating non-existence, and the latter is the negation of negation. In this way, if permanence is not adopted, then the example of dissimilar instances is established. If only one reason related to the probandum is stated, then what is the reason that the second has no reason in the absence of the probandum? If it is said that there is no probandum without reason, that is not correct. Thus, existing only in the same aspect of reason does not show that it also exists in the absence of the probandum by negating the probandum. If a pot is taken as an example like this, then how can the reason be related to the probandum, so that the probandum is related to the reason? It is not like that, stating
Tibetan
ར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་ནི་གང་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གི་དོན་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པར་བསྟན་པའི་དོན་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། མ་བྱས་པ་ལ་རྟག་པའམ། །འཇིག་པ་ལས་འཛིན་འབྲས་ཉིད་དུ། །འདིར་ནི་རྗེས་སུ་བརྗོད་བྱས་ནས། །མ་ཁྱབ་འདོ་ད་མིན་མཚུངས་རྗེས་འགྲོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་གང་མ་བྱས་པ་དེ་རྟག་གོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་མ་བཅས་པའི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་གང་མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའི་ཞེས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཁྱབ་པའི་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གློག་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེ་ཡོད་དུ་ཆུག་མོད། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཁྱབ་པར་མི་སྟོན་ན་ནི་མི་རྟག་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཡང་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན། དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ་ཞེ་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་སྦྱོར་བ་ནི་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་དཔེ་གཉིས་ཀ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཁྱབ་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་ མེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་འདི་སྐད་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཆོས་མཐུན་པ་དང་བཅས་པ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་འགེགས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་གྱི་དོན་འགོག་པའི་དོན་དུ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་གཉིས་ཀ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྷག་མ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་
Chinese
因为不是所作之故，瓶子是为了说明由能实现之事的随行者所作的特殊性而说的。语言的意义的指示是必须指示的意义的主要内容。另外，如果以顺应法说凡未作的即是常，或者从坏灭中执取果，此处在随之陈述后，则是不遍、不定、非相似、随行。如果以顺应法说凡未作的即是常，那么仅凭未作就能成立未被承诺的常。同样，如果以不顺应法说凡无常的即是所作，那么那样也只能成立无常是所作。从不遍的努力中产生的本身就存在那些理证的过失，例如闪电等既是常，也会立即产生，这是过失。即使容许存在那些过失，如果不能显示作为使了知所立宗的标志是周遍的，因为在无常之外也可能存在，所以不应说无所立宗。如果仅仅是存在的有事物，那么瓶子的无常即使不是从努力中产生，也不会出现，因此，如果说它显示了依赖于外境，那是不应说的。应说周遍本身的理证是随所立宗而成立的。在此情况下，仅仅通过意义的力量就说对于无所立宗没有理证，因此不应作不顺应法的例子的陈述。当两个例子都被陈述时，仅仅是显示存在于不顺应的一方，而周遍是显示对于无所立宗没有，因此也不应这样说，作为成立所立宗的标志，显示了具有顺应法。即使那样，理证的随所立宗成立也会变成阻碍之义，而不会变成遮止意义之义，因为说了存在于顺应的一方和两者。此处应显示剩余的理证，因为侧面的法已经被理证本身显示了。意义是无疑地仅在顺应的一方。
English
Because it is not for the sake of being made, the pot is said to be made special by the follower of what is to be accomplished. The indication of the meaning of language is the main content of what must be indicated. Furthermore, if it is said in accordance with the conforming aspect that whatever is unmade is permanent, or if one grasps the result from destruction, here, after stating it accordingly, it is non-pervasive, uncertain, dissimilar, and follows. If it is said in accordance with the conforming aspect that whatever is unmade is permanent, then only by being unmade will the unpromised permanence be established. Similarly, if it is said in accordance with the non-conforming aspect that whatever is impermanent is made, then even so, it will only be established that impermanence is made. The very fact that it arises from non-pervasive effort will have those faults of reasoning, such as lightning, etc., being permanent and also occurring immediately, which is a fault. Even if those faults are allowed to exist, if the sign that makes one understand the proposition is not shown to be pervasive, because it may also exist apart from impermanence, one should not say that there is no proposition. If it is merely an existing entity, then the impermanence of the pot will not arise even if it does not arise from effort, therefore, if it is said that it shows dependence on external objects, that should not be said. It should be said that the reasoning of pervasiveness itself establishes what follows the proposition. In this case, it is said that there is no reasoning for what has no proposition only through the force of meaning, therefore, the statement of an example of a non-conforming dharma should not be made. When both examples are stated, it is merely showing existence on the non-conforming side, and pervasiveness is showing non-existence for what has no proposition, therefore, it should not be said in this way either, as a sign that establishes the proposition, it shows having a conforming dharma. Even so, the establishment of the reasoning following the proposition will become the meaning of obstruction, but it will not become the meaning of preventing the meaning, because it is said that it exists on the conforming side and both. Here, the remaining reasoning should be shown, because the dharma of the side has already been shown by the reasoning itself. The meaning is undoubtedly only on the conforming side.