Tibetan
་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པས་ལམ་བསྐྱེད་ནས་ཟག་པ་མེད་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ལུས་དང་ངག་གིས་ལས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་བཀག་པ་དེ་མི་བྱེད་པ་ནི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་ན་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། མ་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་གང་ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ལུས་དང་ངག་གིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་མ་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་དག་པ་དང༌། མ་དག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྲེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་ངན་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཚང་བ་ནི་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ནི་མ་དག་པའོ། །དག་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་ རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་འདའ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་བྱང་བ་དེ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་ལྟུང་བ་སླར་བཅོས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་ལྡང་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྟུང་བ་མེད་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམས་བཞིན་དུ་འདའ་བ་མེད་པས་དེ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་ན་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྟེན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང༌། སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཀྱི་དབང་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མི་མཉམ་པར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། མ་སྨིན་པར་རོ། །མི་མཉམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གང་གཞན་ལ་འཚེ་བའི་ཕྱིར་བརྟེན་པའོ། །མཉམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་སྡུག་པ་དང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དུ་གང་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་བའི་དོན་དུ་གང་ལ་བརྟེན་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་བའོ། །ཡང་དམན་བ་དང༌། འབྲིང་དང༌། མཆོག་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོས་ཉེན་པ་དང་ཆོ་ག་མི་ཤེས་པས་གཟི་བྱིན་ཉམས་པ་ནི་དམན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྲབ་པ་དང་ཆོག་ཤེས་དང་པ་ལྡན་བ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་གསལ་ལ་ཆོག་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མཆོག་གོ །ཡང་དབང་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གཙོ་བོ་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་བ་ཅན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྡིག་པ་སྤོང་པ་སྟེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ལ་གུས་པ་ནི་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་སྡིག་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བདག་གཙོ་བོར་བྱས་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ངོ་ཚ་བས་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་སྲུང་ཞིང་སྡིག་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པའོ། །ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྲེད་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལ་གནས་པ་དང༌། གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་སྲེད་པ་ལ་ནི་སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་པའོ། །ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་བཅོམ་པའོ། །ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་པ་བདག་ལ་སྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པས་བཅོམ་པའོ། །གནས་པ་མེད་པ་ནི་གནས་པའི་ཉེས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཉམས་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་གཉིས་ཀྱི་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་སྤངས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་མི་བསྟེན་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་འགྲོགས་པ་དང། རྟོག་པ་ངན་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་འདའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་འཆབ་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བག་ཡོད་པ་དང༌། བསླབ་པ་ལ་མང་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་བར་བརྩོན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གནས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་བག་ཡོད་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་རིམ་པ་ལ་ཤས་ཆེར་བརྩོན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཁྱད་པར་ཅ
Chinese
是以前行之律。又以第八等生起道而获得无漏，那是法性所获得的。又或者有进入和返回这两种，如来所开许的身语业行持是进入之律。凡是遮止的，不去做是返回之律。又或者有舍弃之律和未舍弃之律。其中凡是不做身语的罪恶行持，那是舍弃之律。随顺身语的善妙行持是未舍弃之律。又有以清净和不清净的差别而分的两种，贪欲和邪见和傲慢和非真实的分别念和不杂染和完全具足是清净之律。从那反过来就是不清净的。清净有两种， 有两种，凡是没有违越而清净的，那是无堕落的清净之律。凡是堕落后重新改正而清净的，那是恢复的清净之律。又有两种，以无堕落而成为殊胜和以清净而成为殊胜。凡是入流等不故意违越，那是无堕落成为殊胜之律。阿罗汉和佛和正等觉佛的凡是属于他们的，那是清净之律。又或者依于有学和无学和异生而有三种律，有学和无学和非有学非无学。又或者从心的角度，以善和不善和无记性本身而有三种，不平等成熟和未成熟。不平等转变是依于损害他者。平等转变是依于感受痛苦和根和境。依于非转变之义和无悔是什么。又有下等和中等和上等三种，被强烈的近烦恼所逼迫和不了解仪轨而羞愧
English
It is the discipline that precedes. Furthermore, obtaining the unpolluted by generating the path with the eighth, etc., is obtained by the nature of Dharma. Alternatively, there are two types called entering and returning. The actions of body and speech that are permitted by the Tathagata are the discipline of entering. Not doing what is forbidden is the discipline of returning. Alternatively, there are the discipline of abandoning and the discipline of not abandoning. Among them, not engaging in the misdeeds of body and speech is the discipline of abandoning. Following the virtuous conduct of body and speech is the discipline of not abandoning. Furthermore, there are two types distinguished by purity and impurity. Craving, wrong views, pride, non-veridical conceptualization, non-mixture, and complete fulfillment are the discipline of purity. The opposite of that is impurity. There are two types of purity, There are two types: that which is purified without transgression is the discipline of purity without falling. That which is purified by correcting after falling is the discipline of purity of rising up. Furthermore, there are two types: becoming supreme through non-falling and becoming supreme through purity. Those who have entered the stream, etc., do not intentionally transgress, so that is the discipline of non-falling becoming supreme. That which belongs to the Arhat, the Buddha, and the perfectly complete Buddha is the discipline of purity. Alternatively, based on the learner, the non-learner, and the ordinary person, there are three types of discipline: the learner, the non-learner, and neither the learner nor the non-learner. Alternatively, from the perspective of the mind, there are three types based on virtue, non-virtue, and indeterminacy itself: unequally matured and not matured. Unequally transformed is based on harming others. Equally transformed is based on experiencing suffering, faculties, and objects. What is based on the meaning of non-transformation and what is without regret. Furthermore, there are three types: inferior, intermediate, and superior. Being afflicted by intense afflictions and being ashamed of not knowing the rituals
Chinese
衰败是下等的。烦恼微薄且具有知足少欲是中等的。没有烦恼而以明晰和知足少欲来区分的清净戒律是殊胜的。又，能作主宰有三种。以世间为主的人是有惭愧者，因为以世间为主而断除罪恶，这是以世间为主的戒律。敬重佛法是以佛法为主而断除罪恶，这是以佛法为主的戒律。以自己为主，是因为自己感到羞耻而守护自己并断除罪恶，这是以自己为主的戒律。 此外，还有世间、出世间，以及超越出世间三种。对于普通人来说，是世间的。对于安住于圣道和果位的人来说，是出世间的。对于诸佛世尊来说，是超越出世间的。此外，戒律有安住于贪欲、安住于见解、安住于我慢以及无所安住四种。其中，安住于贪欲是为了生存和享受。安住于见解是被执持戒律和苦行胜过一切所摧毁的。依赖于我慢是被赞扬自己和贬低他人所摧毁的。无所安住是成为从安住的过患中解脱出来的群体，并且是无漏的。此外，戒律有衰败、安住、殊胜和决定性的两种部分，共四种。不舍弃不相顺的方面，不正确地依止具有戒律者，与破戒之人交往，为恶劣的分别念开启机会，明知故犯，以及隐藏堕落，会导致成为从戒律中衰败的命运。对戒律保持谨慎，珍视学习，并努力修持止观，会导致成为安住于戒律的命运。对戒律和三摩地的行为保持谨慎，并更多地努力修持毗婆舍那的次第，这样的戒律是殊胜的。
English
Decline is inferior. Having thin afflictions and being content and possessing few desires is intermediate. The pure discipline that is clear without afflictions and distinguished by contentment and few desires is supreme. Furthermore, there are three types of mastery. A person who makes the world the main thing is one who has shame, because they abandon evil by making the world the main thing. This is discipline based on making the world the main thing. Respect for the Dharma is abandoning evil by making the Dharma the main thing, and this is discipline based on making the Dharma the main thing. Making oneself the main thing is because one is ashamed of oneself and protects oneself and abandons evil, and this is discipline based on making oneself the main thing. Furthermore, there are three types: worldly, beyond worldly, and even beyond the beyond worldly. For ordinary individuals, it is worldly. For those who abide in the noble path and its fruits, it is beyond worldly. For the Buddhas, the Blessed Ones, it is even beyond the beyond worldly. Furthermore, discipline has four types: abiding in craving, abiding in views, abiding in pride, and not abiding. Among these, abiding in craving is for the sake of existence and enjoyment. Abiding in views is destroyed by holding discipline and asceticism as supreme. Relying on pride is destroyed by praising oneself and disparaging others. Not abiding is being part of a group that is liberated from the faults of abiding and is without outflows. Furthermore, discipline has four types: decline, abiding, distinction, and the two aspects of definitive discernment. Not abandoning unfavorable factors, not properly relying on those who possess discipline, associating with those who are immoral, opening opportunities for bad thoughts, knowingly transgressing, and concealing transgressions will lead to becoming someone destined to decline from discipline. Being mindful of discipline, cherishing learning, and diligently striving in shamatha and vipashyana will lead to becoming someone destined to abide in discipline. Being mindful of the activities of discipline and samadhi, and striving more in the stages of vipashyana, such discipline is distinguished.