Tibetan
མགོ་བོར་གྱུར་པ་ན། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བཤད་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་འཆིར་འགྱུར་བ། །དཔེར་ན་མགོ་བོ་བཅད་དང་མཚུངས། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་གང་དག་བསླབ་པ་བཏང་ནས་ཉམ་ཆུང་སྟོན་ཅིང་དམན་པ་ཤས་ཆེ་བར་འདོད་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་བ་འདི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་འཆི་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་འོ། །ཡང་ན་བདེ་འགྲོ་སྟེ། ཐར་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་དགེ་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་གསུངས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་བ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའོ། །ཡང་ན་འཚེ་བ་མེད་པའི་བསམ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས། ཡང་ན་ལུས་དང་ངག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་བ་དང་འཚེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་འཚོ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་དབང་པོ་སྡོམ་པའི་གནས་ལ་གནས་པའོ། །ཡང་ན་དེའི་ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སྡོམ་པ་མེད་པ་ལ་ ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན། དེ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་གནས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་ངག་གཙང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མིག་དང་རྣ་བས་བཅས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་དགེ་བའི་ལས་སོ། །མ་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ལུས་དང་ངག་སྡོམ་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་དང། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་ལུས་དང་ངག་གི་སྦྱོར་བས་བསགས་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཡིད་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཀྱང་ཉེ་བར་བསགས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ཡང་གཉིས་ཏེ། དམ་བཅས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་དུས་མཉམ་དུ་འམ། ཁྱིམ་པ་བསླབ་པ་ལེན་པར་ཁས་ལེན་པའམ། ནོར་གཏོང་བ་སྟེ་འདི་ནི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན
Chinese
成为头首时，因此称为“戒律”。戒律败坏会导致死亡，譬如如同斩首。例如，如果有些比丘放弃学处，示现衰弱，且乐于处于低劣的状态，这被称为圣法和律藏的死亡。或者，为了善趣，为了解脱，为了利益世间，应被具德者所依止，因此称为“戒律”，这是词义。或者，善的身语之业称为戒律，也就是佛所说的身语之业，应作和不应作，都如实地行持。或者，从无害的意念中必然产生的身语的自性之善行，以及从远离不善业的行持的特征，是为戒律。或者，以身语利益他人和无害于他人，并使其增长，是为戒律。或者，是正直的身语和生活，也就是从身语的恶行中解脱的特征，完全进入无悔的状态，这就是安住于守护根门之处。或者，那是他身语的戒律的特征，安住于无戒律之处，那是安住于善根之处。或者，身语清净的自性是戒律，安住于无漏的安乐之处，那是具有信心的处所。这有两种：制定的戒律和未制定的戒律。制定的戒律是眼耳等所包括的身语的善业。未制定的戒律是用意识来了解的身语的防护。又有两种：从造作产生的和非从造作产生的。从造作产生的是指由身语的造作所积累的。非从造作产生的是指即使心意改变，也接近于被积累的范畴。又有两种：以誓言为先导的和自然获得的。出家同时，或者在家居士承诺受戒，或者布施财物，这就是如法受戒。
English
When it becomes the head, therefore it is called "discipline." The deterioration of discipline leads to death, just like being beheaded. For example, if some monks abandon the precepts, show weakness, and are happy to be in a low state, this is called the death of the Holy Dharma and Vinaya. Or, for the sake of good rebirth, for liberation, and for the benefit of the world, it should be relied upon by the virtuous, therefore it is called "discipline," this is the meaning of the word. Or, virtuous bodily and verbal actions are called discipline, that is, the bodily and verbal actions spoken by the Buddha, what should be done and what should not be done, are practiced accordingly. Or, the naturally good conduct of body and speech that necessarily arises from harmless thoughts, and the characteristic of turning away from the practice of unwholesome actions, is discipline. Or, benefiting others and not harming others with body and speech, and increasing them, is discipline. Or, it is upright body, speech, and livelihood, that is, the characteristic of being liberated from the misconduct of body and speech, completely entering a state of no regret, this is abiding in the place of guarding the senses. Or, that is the characteristic of his body and speech discipline, abiding in a place without discipline, that is abiding in the place of the root of virtue. Or, the nature of purity of body and speech is discipline, abiding in the place of undefiled bliss, that is the place of having faith. There are two types: prescribed discipline and non-prescribed discipline. Prescribed discipline is the virtuous actions of body and speech included by the eyes and ears. Non-prescribed discipline is the protection of body and speech to be understood by consciousness. There are also two types: arising from action and not arising from action. Arising from action refers to what is accumulated by the action of body and speech. Not arising from action refers to even if the mind changes, it is close to the category of being accumulated. There are also two types: preceded by vows and naturally obtained. At the same time as ordination, or when a householder promises to take vows, or when giving away wealth, this is properly taking vows.