Tibetan
ས་གོས་གཅིག་ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་དུ་བཞག་པ་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་བདག་དང་བྲལ་ཀྱང་ཉེས་མེད་རྐྱེན་མེད་ན་ཞག་བདུན་གྱི་སྐྱ་རེངས་བྱུང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། རྟག་ཏུ་རྐྱེན་ཡོད་ན་ཚུལ་ནས་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བྲལ་ཀྱང་ཉེས་མེད། དགེ་སློང་དགོན་པ་ལས་གུད་དུ་དོན་གཉེར་དུ་འགྲོ་སྟེ་ལམ་ན་མི་རྒོད་ཡོད་དེ་ཕྲོགས་ཀྱིས་དོགས་ན་ཆོས་གོས་གཅིག་ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་དུ་བཞག་སྟེ་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་འགྲོར་དབང་ངོ༌། །ལམ་ན་མི་རྒོད་གཅིག་གིས་ཆོད་དེ་རྐྱེན་བྱུང་ན་ཞག་དྲུག་འདས་ཀྱང་ཉེས་མེད། འདས་པར་ནི་མི་དབང་ངོ༌། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་ཞག་དྲུག་ཏུ་སོང་བ་ལས་རྐྱེན་མ་བྱུང་ན་ཞག་དྲུག་ལས་འདས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། ཉེས་མེད་པ་ནི་བར་ཆད་ཀྱི་དབང་གིས་མ་འོངས་ནའོ། །གོང་མ་ལྟར་ཞག་དྲུག་ཏུ་སོང་བ་ལས་བར་ཆད་ཀྱི་རྐྱེན་མི་རྒོད་དམ་ཟམ་པ་ཆད་པའམ་དགྲས་ཆོད་བ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་ཞག་དྲུག་འདས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞག་དྲུག་ལས་བརྟགས་ཏེ་འདས་ན་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་དོན་གཉེར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་སོང་བ་ལས་ཞག་གཅིག་གཉིས་ཀྱིས་དོན་བསྒྲུབ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཞག་བདུན་དུ་གནང་ཞེས་ཟེར་ཞིང་འཕྱན་དུ་མི་གནང་གིས་དོན་གྲུབ་མ་ཐག་ཏུ་སླར་མ་འོངས་ན་ཚུལ་ཞིག་པར་འགྱུར་ན། དགེ་སློང་དགོན་པ་ལ་ནི་ཆོས་གོས་བཞག་སྟེ་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་དོན་གཉེར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཞག་གཅིག་གིས་དོན་གྲུབ་ཀྱང་ཞག་དྲུག་ཏུ་མ་འོངས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །ཚུལ་ནི་ཚེ་འང་དོན་གྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་ལམ་ན་འཇིགས་པའི་དབང་དང་ཡན་ལག་འདི་གསུམ་དང་ལྡན་ན་ཞག་དྲུག་ཏུ་ཆོས་གོས་དང་བྲལ་ཀྱང་ཉེས་མེད་དོ། །ཞག་དྲུག་འབྲལ་བའི་སྤང་བའོ། །ཞག་དྲུག་འབྲལ་བའི་སྤང་བ་སྟེ་འདུལ་བའི་དྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ནང་ནས་ འབྱུང་བའི་མདོ།། །།རས་ཆེན་གྱི་སྤང་བ་ལ་འཆད་དེ། བདག་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཉིན་མོ་ནས་ཟླ་བ་སྔ་མའི་དང་པོ་ཚུན་ཆད་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་བཙལ་ཚུལ་སྔ་ཕྱིར་གང་དུ་འཇུག་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཉིན་མོ་ནས་ཟླ་པ་གཅིག་ཚུན་ཆད་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་བཙལ་ཀྱང་ཉེས་མེད། བདག་གིས་དབྱར་འདས་ནས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་བཅང༌། ཚུལ་སྔ་ཕྱི་གང་དུ་ཞུགས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཚུལ་ནས་བྱུང་ནས་ཞག་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་བཅངས་ཀྱང་ཉེས་མེད། དེ་ལས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ན་བྱེད་དོ། །ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཉིན་མོ་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་
Chinese
将一件法衣放在俗家人的家中，如果六天之内与自己分离，没有过失，没有因缘，那么第七天黎明到来时，就会犯舍堕罪。如果一直有因缘，那么从受具足戒到出现（因缘）为止，即使分离也没有过失。比丘离开寺院去办事，如果路上有强盗，担心被抢劫，可以将一件法衣放在俗家人的家中，可以在六天之内行走。如果路上被强盗阻挡，出现了因缘，即使超过六天也没有过失。超过了就没有权力了。如经部所说，如果过了六天没有出现因缘，那么超过六天就会犯舍堕罪。没有过失是因为受到障碍的控制而没有回来。如前所说，如果过了六天，出现了障碍的因缘，如强盗或桥梁断裂或被敌人阻挡之类的因缘，即使超过六天也没有过失。如果超过这个时间，超过六天，就不是支分了。比丘受具足戒后去办事，如果用第七天的咒语加持后离开，即使一两天就办完了事，也说允许七天，不要游荡，一旦事情办完，如果不立即回来，就会破坏戒律。比丘将法衣放在寺院里，在六天之内去办事，即使一天就办完了事，六天之内不回来也没有过失。戒律是，为了生命也为了事情而离开，以及路上有恐惧的控制，具备这三个支分，即使六天与法衣分离也没有过失。六天分离的舍堕。六天分离的舍堕，出自《律部的提问》中的经文。关于大衣的舍堕进行解释：从自己受具足戒的那天到前一个月的初一为止，寻找夏季的大衣，无论前后何时受戒，从受具足戒的那天到一个月为止，寻找夏季的大衣也没有过失。自己夏天过后可以持有半个月。无论前后何时受戒，从受戒开始到十五天之内，持有夏季的大衣也没有过失。在那之前和之后的时间里，应该努力。从受具足戒的那天开始一个月
English
If one leaves a single robe in a householder's home and is separated from it for up to six days, there is no fault. But if there is no cause or condition, and the dawn of the seventh day arrives, it becomes an offense of expiation. If there is always a cause, there is no fault in being separated from the time of ordination until the cause arises. If a monk goes away from the monastery to attend to some business, and there are bandits on the road, fearing robbery, he may leave one of his robes in a householder's home and is allowed to travel for up to six days. If the road is blocked by a single bandit and a condition arises, there is no fault even if six days have passed. But one has no authority to exceed that. According to the Sutra Pitaka, if six days have passed and no condition has arisen, then exceeding six days becomes an offense of expiation. There is no fault if one does not return due to being controlled by an obstacle. As before, if six days have passed and a condition of obstacle arises, such as bandits, a broken bridge, or being blocked by enemies, there is no fault even if six days have passed. If one exceeds this time, exceeding six days, it is not a limb (of the vow). If a monk who has taken ordination goes to attend to some business, and leaves after having been empowered by the mantra of the seventh day, even if the matter is accomplished in one or two days, it is said that seven days are allowed, and one should not wander about. If one does not return immediately after the matter is accomplished, the discipline will be broken. If a monk leaves his robes in the monastery and goes to attend to some business for up to six days, even if the matter is accomplished in one day, there is no fault even if he does not return within six days. The discipline is that if one leaves for the sake of life or for the sake of business, and there is control of fear on the road, possessing these three limbs, there is no fault even if one is separated from the robes for six days. The expiation of separation for six days. The expiation of separation for six days, from the Sutra that appears in the "Questions of the Vinaya." Explanation of the expiation of the large cloth: From the day one takes ordination until the first day of the previous month, searching for the summer cloth, no matter when one takes ordination, from the day one takes ordination until one month, there is no fault in searching for the summer cloth. One may hold it for half a month after the summer has passed. No matter when one takes ordination, there is no fault in holding the summer cloth for fifteen days from the time of ordination. One should strive in the earlier and later times. From the day of taking ordination, one month
Tibetan
སྔ་རོལ་དུ་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་འཚལ་ཏམ་ཚུལ་ནས་བྱུང་ནས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ལས་འདས་པར་བཅངས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ་ཞེས་བྱི་ཤུ་ཏས་བཤད། ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཉིན་མོ་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་སྔ་རོལ་དུ་རས་ཆེན་བཙལ་ན་ཉེས་བྱས། །ཚུལ་ནས་བྱུང་ནས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ལས་འདས་པར་བཅངས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བའོ་ཞེས་བྱི་ཛ་ཡ་བར་མས་བཤད། གཞན་དུ་ན་བཅས་པའོ། །དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་ཚུལ་ནས་བྱུང་སྟེ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་བཅང་དུ་གནང་ངོ༌། །དེ་ལས་ཞག་གཅིག་འདས་ན་འང་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། སྔར་བཙལ་ན་ཉེས་པའོ། །ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཉིན་མོ་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་སྔོན་ལོགས་སུ་རས་ཆེན་བཙལ་ན་བཙལ་བའི་ཚེ་ཉེས་བྱས། ཡང་བ་དང་ལྕི་བ་ཐ་དད་དུ་མཁན་པོ་གཉིས་བཤད། གྲུབ་ན་ཐ་མའི་འོ། །མདོ་ལྟག་མ་ལྟར་བཙལ་ཏེ་ལག་ཏུ་ཐོབ་ན་ཉེས་བྱས་ལྕི་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་སོ་སོར་བཤད། འབྲི་བ་ནི་ཟད་ནའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་གི་སྔོན་ལོགས་སུ་དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་བཙལ་ཏེ་རྙིང་པ་ངན་པ་ཞིག་རྙེད་ན་ཉེས་བྱས་ཡང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །དགེ་སློང་ཚུལ་རྣམ་གཉིས་གག་ཏུ་ཞུགས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཆོ་ག་གཞན་ནི་འདྲ་ཆོས་གོས་འདྲུབ་ཅིང་ཡོན་ཏན་བཅུ་ནི་ཚུལ་སྔ་མར་ཞུགས་པས་འཐོབ་བོ། །དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་གྱི་སྤང་བའོ། །དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་གྱི་སྤང་བ་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནང་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ།། །།རིང་པའི་སྤང་བ་ལ་འཆད་དེ། དབྱར་གྱི་ཕྱིར་རྙེད་པ་ནི་བྱེད་དོ། །དགེ་ སློང་དབྱར་ཚུལ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་ཡོན་བདག་ཡོན་ནར་མར་འབུལ་བ་ལས་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི་འགོ་ནས་འཆད་དེ། ཚུལ་གྱི་ཚེ་ལས་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དབྱར་གྱི་བར་དུ་བདག་གིར་བྱས་པའོ། །དགེ་སློང་དབྱར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡོན་བདག་གིས་ཡོན་ནར་མར་འབུལ་བ་བླངས་པ་ལས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། རིང་བའི་དབང་གིས་ནི་ཐ་མའི་ཞག་བཅུ་ན་རྙེད་པ་མ་གཏོགས་སོ། །དགེ་སློང་དབྱར་ཚུལ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་ཡོན་བདག་གིས་ཡོན་ནར་མར་འབུལ་བ་ལེན་དུ་མི་དབང་བ་ལམ་མིང་གིས་སྨོས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་གང་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་བླངས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དེ་ནད་པ་བདག་གིས་ཕུལ་བ་དང་ཤི་ལ་ཐུག་པ་ཞིག་རང་གི་ལག་ནས་འབུལ་བ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་གཉེན་གྱིས་ཕུལ་བ་དང་དམག་གམ་ལམ་རིང་པོར་འགྲོ་བས་ཕུལ་ནའོ། །དེ་འགོད་པ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །མདོ་སྟེང་མ་ལྟར་ཡོན་ཕུལ་བ་ལས་ཚུལ་ནས་མ་བྱུང་བར་སོ་སོར་བགོས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། མ་བགོས་པ་ལས་ཀྱང
Chinese
比秀达说：如果在安居之前寻找夏季的布，或者从安居开始超过半个月才持有，就会犯舍堕罪。如果在安居开始之日一个月前寻找布，就会犯恶作罪。比扎亚巴尔玛说：从安居开始超过半个月才持有，就会犯舍堕罪。其他情况则属于有罪。允许在安居开始后持有夏季的布半个月。如果超过一天，也会犯舍堕罪。如果提前寻找，就会犯恶作罪。如果在安居开始之日一个月前寻找布，寻找时就会犯恶作罪。两位堪布对轻重罪的说法不同。如果确定了，就按最后一种说法。按照《根本律》的说法，如果寻找后拿到手，就会犯较重的恶作罪，并且会犯堕罪，这是分别说明的。书写是因为耗尽了。如果在一个月前寻找夏季的布，找到了旧的、不好的布，就会犯较轻的恶作罪。就像进入安居一样，之后也要遵循。比丘进入两种安居中的任何一种都可以，其他的仪式都一样，缝制袈裟，十种功德是由先进入安居的人获得的。这是关于夏季布的舍堕罪。关于夏季布的舍堕罪，出自《毗奈耶分别经》。下面讲解关于长期的舍堕罪。为了夏季而获得的（财物）是可以做的。比丘在安居期间，如果施主不断地供养财物，就会犯舍堕罪，如何会犯呢？下面从头开始讲解：从安居期间开始就会犯错。在夏季期间占为己有。比丘进入夏季安居时，如果施主不断地供养财物，接受了就会犯舍堕罪。因为时间长的缘故，除了最后十天获得的以外。比丘在安居期间，如果施主不断地供养财物，不允许接受，但如果存在以道路名称命名的各种因缘，接受了也没有罪过，比如病人自己供养，或者临死之人亲自供养，死后亲属供养，或者因为战争或长途旅行而供养。记录下来也是可以的。按照《根本律》的说法，如果供养的财物在安居开始前被分别分配，就会犯舍堕罪。不分配也是可以的。
English
Bhiṣuṭa said: If one seeks summer cloth before entering retreat, or if one holds it for more than half a month after the start of the retreat, one commits a Nissaggiya Pacittiya offense. If one seeks cloth one month before the day of entering retreat, one commits a Dukkaṭa offense. Bhijayā Bārma said: If one holds it for more than half a month after the start of the retreat, one commits a Nissaggiya Pacittiya offense. Otherwise, it is an offense. It is permitted to hold summer cloth for half a month after the start of the retreat. If one day passes beyond that, one also commits a Nissaggiya Pacittiya offense. If one seeks it beforehand, it is an offense. If one seeks cloth one month before the day of entering retreat, one commits a Dukkaṭa offense at the time of seeking. Two abbots have different explanations of light and heavy offenses. If it is determined, follow the last explanation. According to the Mūlasarvāstivāda Vinaya, if one seeks and obtains it, one commits a heavier Dukkaṭa offense, and one commits a Pacittiya offense, these are explained separately. Writing is because it is exhausted. If one seeks summer cloth one month beforehand and finds an old, bad cloth, one commits a lighter Dukkaṭa offense. Just as one enters retreat, one should follow afterwards. A bhikṣu can enter either of the two retreats, the other rituals are the same, sewing robes, and the ten qualities are obtained by the one who enters the first retreat. This is about the Nissaggiya Pacittiya of summer cloth. The Nissaggiya Pacittiya of summer cloth comes from the Vinaya-vibhaṅga Sutra. Now explaining about the long-term Nissaggiya Pacittiya. What is obtained for summer can be done. A bhikṣu, while staying in summer retreat, if a patron continuously offers wealth, one commits a Nissaggiya Pacittiya offense, how does one commit it? Explaining from the beginning: From the time of the retreat, one commits an offense. Possessing it during the summer. A bhikṣu, when entering summer retreat, if a patron continuously offers wealth, accepting it commits a Nissaggiya Pacittiya offense. Because of the long time, except for what is obtained in the last ten days. A bhikṣu, while staying in summer retreat, if a patron continuously offers wealth, it is not allowed to accept it, but if there are various conditions named by the path, even if one accepts it, there is no offense, such as a sick person offering it himself, or a dying person offering it himself, relatives offering it after death, or offering it because of war or a long journey. Recording it is also permissible. According to the Mūlasarvāstivāda Vinaya, if the offered wealth is distributed separately before the start of the retreat, one commits a Nissaggiya Pacittiya offense. It is also permissible not to distribute it.