Tibetan
་ཡོན་བདག་གིས་སོ་སོར་མ་བགོས་པར་སྤྱི་རིལ་དུ་ཕུལ་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་རྣམས་དབང་བར་འགྱུར་བའོ། །ཀུན་དུ་འང་དེ་འམ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་དགེ་འདུན་དུ་ཚང་བར་འགྱུར་ནའོ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་དགེ་འདུན་དུ་ཚང་ན་གདོད་གོང་མ་ལྟར་འགྱུར་བའོ། །གལ་ཏེ་མ་ཚང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཞན་མ་ཚང་ལ་དེ་དག་ན་གང་གི་ཐུ་པར་འོངས་པའོ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བ་ནི་དགེ་འདུན་དུ་མ་ཚང་བ་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བ་རྣམས་དགེ་འདུན་དུ་ཚང་ན་གང་གི་ཐུ་བར་འོངས་པར་དབང་བའོ། །མདུན་དུ་བཞག་པའང་དེ་བཞིན་གལ་ཏེ་གཉི་གའི་ཐུ་བར་འོངས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། གཉིས་ཀར་ན་གཉི་གའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཐུ་བར་འོངས་ན་གཉིས་ཀ་དབང་བའོ། །བགོ་བའི་ཐབས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་དུ་མ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་གི་སྐལ་བས་སོ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་གཉིས་དགའ་བར་བྱེད་ཤས་སུ་བགོ་བ་མ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་གི་གྲངས་མང་ཉུང་གི་ཤས་སུ་བགོས་ཤིག་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱེ་བའི་དངོས་པོར་གཏོགས་པ་ཞུས་པ་དང་མ་ན་པའི་ཀའོ། །འཁོར་ལོས་བྱེ་བའི་དངོས་པོར་སྟོན་པ་ནི་གཅུགས་གཞུག་པའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་འམ་ཚུལ་ཤིང་ལེན་དུ་བཙུད་པས་ཆོས་དང་བྲལ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་བྲལ་བའི་གསོ་བའམ་ཚུལ་ཤིང་ལེན་དུ་བཙུད་པས་གཅུགས་བཅུག་ན་དགེ་འདུན་བྱེ་བ་ཡིན་བར་སྟོན་པའོ། །འབྱེད་པར་བྱེད་པ་འང་དགེ་འདུན་མ་ཚང་བ་དང་གཞན་ཡང་མཚམས་ཀྱི་ནང་ན་ལུས་པ་དགེ་འདུན་དུ་མ་ཚང་ན་འདིར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པ་དགེ་འདུན་དུ་མ་ཚང་ངམ་ཕྱི་མ་ལུས་པ་དགེ་འདུན་དུ་མ་ཚང་ན་དབྱེན་དུ་མི་ལྡང་བའོ། །འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་འབྱེད་པ་མ་ ཡིན་ཞེས་པ་ནི་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཁ་བསྐང་དུ་མི་རུང་བའོ། །ཕྱེའོ་ཅོག་གིས་མཚམས་མེད་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་གདོད་ཡོད་བཞིན་ན་མཚམས་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་གཅུགས་བཅུག་སྟེ་ཕྱེ་ན་གདོད་མཚམས་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཕྱེ་ན་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འདོད་ཁམས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་ཕན་བཏགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཕན་གདགས་པའམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་ཡང་མཚམས་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །འཁོར་ལོས་ཕྱེ་བའི་དངོས་པོའོ།། །།རྩོད་པའི་དངོས་པོ་སྟོན་པ་ནི་འཁྲུག་པའི་རྒྱུ་ནི་བཞི་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུག་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཁ་མི་འདུམ་པ་དང༌། སྤང་བ་དང་ཉེས་པ་ཅན་དང་ལས་འདུམ་པ་མི་སྟེར་བ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ་མི་མཐུན་པས་རྩོད་པའི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོའི་དོན། །རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཁ་མི་འདུམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་ལུང་མི་སྟེར་བར་རྩོད་པའི་རྒྱུ་གསོ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ནས་འབྱུང་བ་ལས་སྤངས་ཤིང་བཀྱིགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། ལྟུང་བའི་རྩོད་པའི་རྒྱུ་ཉེས་པ་ཡོད་མེད་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། བྱ་བས་རྩོད་པའི་རྒྱུ་ལས་འདུར་མི་བཏུབ་པ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་སུ་སྟོན་པའོ། །མཚན་མ་དང་པོ་ནི་གྲག་པར་བྱ་བས་འཇིལ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཁ་མི་འདུམ་པས་ནི་རྩོད་པ་ནི་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཁ་མི་འདུམ་པ་དེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གཡེངས་ཏེ་བཅད་པས་འཇིལ་ཞིང་སློན་པར་སྟོན་པའོ། །མཚན་མ་གཉིས་པ་ནི་འདི་དང་བརྩངས་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྤང་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ནི་ངེས་པར་བཅད་པས་ཞི་བར་བྱ་བ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་དྲན་པ་དང་མ་རྨོངས་པ་སྦྱིན་ཞིང་བརྩངས་པས་འཇིལ་བར་སྟོན་པའོ། །མཚན་མ་གསུམ་པ་ནི་བཅོས་པ་དང་སེམས་སུ་བཅུག་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཉེས་པ་ཅན་ལའང་ཉེས་པར་མངོན་པ་དང༌། མི་མངོན་པ་གཉིས་ཡོད་དེ་དེ་ལ་ཉེས་པར་མངོན་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་དུ་བཅུག་ཅིང་བཅོས་པས་སློན་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཉེས་པར་མངོན་པ་ནི་དྲན་པ་ཚོལ་ཞིང་སེམས་སུ་བཅུག་པས་ འཇིལ་པར་སྟོན་པའོ། །ཐ་མ་ནི་བྱིན་པས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ལས་ལ་འདུར་མི་བཏུབ་པས་རྩོད་བ་ནི་འདུར་བཙུད་པས་ཞི་བར་སྟོན་པའོ། །རྩོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་ན་གཟུ་བོས་བཅད་ཅེས་པ་ནི་དགེ་སློང་གཉིས་རྩོད་པ་མ་དུམ་ན་གཟུ་བོས་ཆོད་ཅིག་པའོ། །དགེ་སློང་ངོ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་གཟུ་བོ་དེ་ཡང་དགེ་སློང་ཡིན་ནའོ། །དགེ་སློང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདྲང་བའོ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདྲང་བས་ཆོད་ཅིག་པའོ། །སུ་འདྲང་ཞེ་ན། དེ་དག་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པ་དག་འདྲང་བའོ། །འདྲང་བ་དུ་ཞེ་ན་གཅིག་ཡན་ཆད་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུ་བོ་གཅིག་ཡན་ཆད་དུའང་རུང་བའོ། །དགེ་སློང་གཅིག་ལ་འདྲང་བར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྐམ་ལ་གནས་པ་ལ་འདྲང་དུ་གཟུད་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐམ་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་འདྲང་བར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་འདུན་གྱིས་གཏན་དུ་བསྐོ་ཞེས་པ་ནི་
Chinese
如果施主没有分别地全部供养，那么说法者们将有权支配。总是这样吗？如果他们也成为僧团的成员，那就是说，说法者们如果成为僧团的成员，那么最初就像上面那样。如果不是僧团的成员该怎么办呢？如果其他人不是僧团的成员，而他们是，那么谁有优先权呢？也就是说，如果从法的角度来看，不是僧团成员，而从非法的一方来看，他们是僧团成员，那么谁有优先权呢？如果放在前面也是一样，如果双方都有优先权该怎么办呢？双方都有，那就是说，如果双方都有优先权，那么双方都有权支配。分配的方法该怎么做呢？不是僧团的份额，而是个人的份额，也就是说，不是把僧团的两部分分成使双方高兴的部分，而是按照个人数量的多少来分配。属于事业分割的物品是请求和玛纳帕的“嘎”。以轮宝分割的物品是指为了引入而请求或强迫接受戒律，与法分离就是分裂僧团等等。也就是说，如果与圣道分离而请求或强迫接受戒律而引入，就表明是僧团的分裂。进行分裂也是，如果不是僧团成员，或者在结界内剩余的不是僧团成员，那么这里不会改变，也就是说，如果进行分裂的不是僧团成员，或者之后剩余的不是僧团成员，那么不会构成分裂。进行分裂的不是分裂，也就是说，仅仅进行分裂本身是不能弥补僧团的空缺的。仅仅通过分裂就会构成无间罪吗？如果法和非法本身最初就存在，那么就是无间罪，也就是说，如果明知是法和非法而引入并进行分裂，那么最初就会构成无间罪。如果分裂对法的认识也是，也就是说，与剩余的涅槃相反，比如认为对欲界感官有益，或者以功德的认识进行分裂，也会构成无间罪。以轮宝分割的物品。 争论的物品是指争吵的
English
If the donor offers everything without dividing it separately, then the Dharma speakers will have the right to dispose of it. Is it always like that? If they also become members of the Sangha, that is to say, if the Dharma speakers become members of the Sangha, then initially it will be like the above. What should be done if they are not members of the Sangha? If others are not members of the Sangha, but they are, then who has priority? That is to say, if from the perspective of Dharma, they are not members of the Sangha, but from the side of non-Dharma, they are members of the Sangha, then who has the right to priority? If it is placed in front, it is the same, what should be done if both sides have priority? Both sides have it, that is to say, if both sides have priority, then both sides have the right to dispose of it. How should the method of distribution be done? Not the share of the Sangha, but the share of the individual, that is to say, not dividing the two parts of the Sangha into parts that make both sides happy, but distributing according to the number of individuals. The items belonging to the division of activities are the request and the "ka" of Manapa. The item divided by the wheel is to show that requesting or forcing to accept the precepts for the sake of introducing, and separating from the Dharma is splitting the Sangha, and so on. That is to say, if one is separated from the noble path and requests or forces to accept the precepts and introduces them, it shows that it is a split of the Sangha. To cause division is also, if one is not a member of the Sangha, or if the remainder within the boundary is not a member of the Sangha, then it will not change here, that is to say, if the one who causes the division is not a member of the Sangha, or if the remainder afterwards is not a member of the Sangha, then it will not constitute a division. Causing division is not division, that is to say, merely causing division itself cannot make up for the vacancy of the Sangha. Will it constitute an unforgivable crime merely through division? If Dharma and non-Dharma themselves initially exist, then it is an unforgivable crime, that is to say, if one knowingly introduces and divides Dharma and non-Dharma, then initially it will constitute an unforgivable crime. If dividing the perception of Dharma is also, that is to say, contrary to the remaining Nirvana, such as thinking that it is beneficial to the senses of the desire realm, or dividing with the perception of merit, it will also constitute an unforgivable crime. The item divided by the wheel. The item of dispute refers to the quarrel.
Chinese
所谓“因有四”等等，是指显示争端的因有四种。四种是什么呢？即对于事物之真实意义不相一致，以及对于应断除者、有过失者和不给予工作调解等，这就是说，由于不一致，争论的因是事物之意义。对于常断等之真实意义不一致而产生，以及不给予理由而争论的因，从布萨和戒律产生，从断除和遮止产生，以及堕罪的争论之因，从有无过失产生，以及行为的争论之因，从工作不能调解产生等，这些都显示出来。第一个特征是“以宣说而平息”，即对于事物之真实意义不一致，争论是对于常断等，因为对于什么不一致，就必须唯一地专注，从而以切断来平息和劝解。第二个特征是“以此而争辩”，即断除有两种，有因的和无因的。其中，有因的必须以切断来平息，无因的则以给予忆念和不迷惑，并通过争辩来平息。第三个特征是“以纠正和置于心中”，即对于有过失者，也有显现为过失的和不显现的两种，其中，显现为过失的，则依赖于对治，置于其中并通过纠正来劝解，不显现为过失的，则寻求忆念并置于心中，从而平息。最后一个是“以给予”，即对于工作不能调解，争论是通过调解来平息。如果争论本身供养，则由公正者裁决，即如果两位比丘的争论没有平息，则由公正者裁决。比丘也是，即公正者也是比丘。什么样的比丘呢？是正直者，即由正直者裁决。谁正直呢？是那些，即争论者正直。正直者有多少呢？一个以上，即公正者一个以上也可以。对于一位比丘，如何成为正直者呢？将安住于寂静者置于正直，即让那些安住于寂静的比丘成为正直者。像这样，僧团永久任命。
English
The so-called "four causes" and so on, refer to showing that there are four kinds of causes for disputes. What are the four? They are disagreement on the true meaning of things, and not giving up what should be abandoned, those with faults, and work mediation. That is to say, due to disagreement, the cause of the dispute is the meaning of things. It arises from disagreement on the true meaning of permanence and annihilation, etc., and the cause of arguing without giving reasons arises from posadha and discipline, from cutting off and preventing, and the cause of arguing about transgressions arises from the presence or absence of faults, and the cause of arguing about actions arises from the inability to mediate work, etc. These are all shown. The first characteristic is "pacified by proclamation," that is, disagreement on the true meaning of things, the dispute is about permanence and annihilation, etc., because what is disagreed upon must be uniquely focused on, so as to pacify and exhort by cutting off. The second characteristic is "arguing with this," that is, there are two kinds of abandonment, with cause and without cause. Among them, those with cause must be pacified by cutting off, and those without cause are pacified by giving mindfulness and non-confusion, and by arguing. The third characteristic is "by correcting and placing in the mind," that is, for those with faults, there are also two kinds, those that appear as faults and those that do not appear. Among them, those that appear as faults rely on remedies, are placed in them, and are exhorted by correcting, and those that do not appear as faults seek mindfulness and place it in the mind, thereby pacifying. The last is "by giving," that is, for work that cannot be mediated, the dispute is pacified by mediation. If the dispute itself is offered, it is decided by the impartial, that is, if the dispute between the two monks is not pacified, it is decided by the impartial. The monk is also, that is, the impartial is also a monk. What kind of monk is it? It is the upright, that is, it is decided by the upright. Who is upright? It is those, that is, the disputants are upright. How many are upright? More than one, that is, more than one impartial person is also possible. For one monk, how to become upright? Place those who abide in silence in uprightness, that is, let those monks who abide in silence become upright. Like this, the Sangha permanently appoints.