Tibetan
་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་པ་བསླབ་པ་འབུལ་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་འབྲས་བུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ལ་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་བ་ཞེས་མུ་གཉིས་པར་གཞག་པར་ཟད་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ན་བསླབ་པ་མ་ཕུལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དོ། །བསླབ་པ་ཉམས་པར་ཡང་བྱས་ལ་ཕུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཡང་བསྟན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་བསླབ་པ་ཉམས་པར་ཡང་བྱས་ལ་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཞེས་མུ་གསུམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་དབུལ་བར་བརྗོད་ནས་ཉམས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དབུལ་བ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕུལ་ཞེས་བྱའི་ཉམས་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཉམས་པར་བརྗོད་ནས་འབུལ་བ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཉམས་པ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པ་ཞེས་བྱའི་ཕུལ་བ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཕུལ་བ་དང་ཉམས་པར་བྱས་པ་གཉིས་ནི་དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མུ་དང་པོ་གཉིས་ནི་དབུལ་བ་དང་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པ་མ་ཕུལ་ཞིང་བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ རྒྱུ་དེ་གཉིས་གང་ཡང་མ་བྱས་པས་དེ་ལ་ནི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །མུ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་དང་པོ་གསུམ་ལ་ནི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་མེད་ལ་མུ་ཐ་མ་ལ་ནི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་འབུལ་བ་ནི་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་གཏང་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མ་མོའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་སྐྱེ་བོའི་བླ་མ་འབུལ་བ་ནི་སྡོམ་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་པ་ལ་སོགས་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་བསླབ་པའི་ས་བཏང་བས་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མཐུན་པ་དག་སྤོང་བ་ནི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱིར་རོལ་དུ་གྱུར་པར་ཁས་བསླངས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ས་གཏང་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབེན་པའི་ཆོས་ཉིད་སྨོས་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །མ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་སྟོན་པས་མ་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པར་གྱུར་པར་བསྟན
Chinese
舍弃学处即是不作舍学处，因为没有显示其果，所以是不圆满的，因此将“已舍学处而未作舍”作为第二类，舍弃学处即使已经作舍，但对其来说，比丘的自性本身是不存在的。所谓“既已舍学处又作舍”，是指比丘的自性不存在，这既显示了因，也显示了果，所以是圆满的，因此将“既已舍学处又作舍”作为第三类，这也是比丘的自性本身不存在。其中，当先说舍弃再说破戒时，因为舍弃是主要的，所以应说“舍”而不应说“破戒”。当先说破戒再作舍时，因为破戒是主要的，所以应说“破戒”而不应说“舍”，此时，舍弃和破戒二者是同一意义。前两类是由于舍弃和破戒未完全具备而包含的。所谓“未作舍学处且未破学处”，是指没有做任何导致比丘自性消失的两种原因，因此，对其来说，比丘的自性是存在的，所以被归为第四类。这四类中，前三类没有比丘的自性，而最后一类有比丘的自性，这就是结论。供养佛、法、僧三宝，是因为舍弃了戒律的根本，所以是舍弃学处。供养经藏、律藏和摩摩的论藏，以及堪布和阿阇黎这些众生的上师，是因为完全舍弃了与戒律相关的近事，所以是舍弃学处。承诺成为在家众等，是因为舍弃了学处的处所，所以是舍弃学处。抛弃与法相符的事物，是因为承诺成为教法之外的人，所以是为了舍弃出家的处所而舍弃学处。所谓经藏，是指宣说寂静之法的词语。所谓摩摩，是指显示经藏和律藏二者的意义和非意义，因此被认为是类似于母亲的解释。
English
Abandoning the training means not making an offering of the training. Because its result is not shown, it is not complete. Therefore, "having abandoned the training but not made an offering" is placed as the second category. Even if the training is abandoned, the nature of a Bhikshu does not exist for him. The so-called "having both abandoned the training and made an offering" refers to the non-existence of the nature of a Bhikshu, which shows both the cause and the result, so it is complete. Therefore, "having both abandoned the training and made an offering" is placed as the third category, which also means that the nature of a Bhikshu does not exist. Among them, when abandonment is mentioned first and then transgression is mentioned, because abandonment is the main thing, it should be said "abandonment" and not "transgression." When transgression is mentioned first and then offering is made, because transgression is the main thing, it should be said "transgression" and not "offering." At this time, abandonment and transgression are the same meaning. The first two categories are included because abandonment and transgression are not fully possessed. The so-called "not having made an offering of the training and not having transgressed the training" means that neither of the two causes that lead to the disappearance of the nature of a Bhikshu has been done. Therefore, for him, the nature of a Bhikshu exists, so it is classified as the fourth category. Among these four categories, the first three do not have the nature of a Bhikshu, while the last one has the nature of a Bhikshu, which is the conclusion. Offering to the Buddha, Dharma, and Sangha, the Three Jewels, is abandoning the training because it abandons the root of the precepts. Offering the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the treatises of the Mamas, as well as the Khenpos and Acharyas, the teachers of beings, is abandoning the training because it completely abandons the near-relatedness to the precepts. Promising to become a householder, etc., is abandoning the training because it abandons the place of the training. Abandoning things that are in accordance with the Dharma is abandoning the training because it promises to become someone outside the teachings, so it is for abandoning the place of ordination. The so-called Sutra Pitaka refers to the words that speak of the nature of solitude. The so-called Mama refers to the meaning and non-meaning of the Sutra Pitaka and the Vinaya Pitaka, so it is considered to be an explanation similar to a mother.