Tibetan
ད་དང་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཐབས་འདིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པོའི་ཐབས་དང་དགོས་པ་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་འབྲེལ་པའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་བསྟོད་པ་འདི་བརྩམས་ན་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་བགེགས་དང་ལོག་འདྲེན་བཟློག་པའམ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་གའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འོག་ནས་ཕྱེད་ཀྱིས་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་བརྩམ་པ་དམ་བཅའ་བར་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏང་བ་དག་གིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པོ་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏ། སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་དང༌། ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པའོ། །དེ་ལ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདག་གི་དོན་ཕུན་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔས་ བསྟན་ཏེ། རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །སྙན་པའི་བ་དན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲབས། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྒྲ་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཕན་འདོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དཀོན་མཆོག་མཛོད་བརྙེས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཞབས་ལ་ཚངས་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུས་གཏུགས། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །བདག་གི་དོན་ཕུན་ཚོགས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འོག་མ་ཕྱེད་པོས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་མཐའ་མེད་བརྒལ་བ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །འགྲོ་བའི་གཙོ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྨོས་པ་དས་ནི་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ་དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། སོ་སོར་ཐར་པ་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འོག་མའི་ཕྱེད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་གང་གིས་བསྟན་པ་དང༌། ཅི་ཞིག་བསྟན་པ་དང༌། སུ་ལ་བསྟན་པས་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཆེ་བའི་ཆེ་བ་ཉིད་བརྗོད་ནས། གང་གིས་ཅི་ཞིག་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་སུ་ལ་བསྟན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། སྟོན་པ་སྟེ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་ བས་བསྟན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་བསྟན་ཞེ་ན། སོ་སོར་ཐར་པ་སྟེ་དེ་ནི་བསླབ་གཞི་དཀོན་མཆོག་སྣོད་ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །སུ་ལ་བསྟན་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །གང་གིས་ཅི་ཞིག་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་སུ་ལ་བསྟན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པས་སོ་སོར་ཐར་པ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་རེ་ཞིག་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འགྲོ་བའི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྙན་པའི་བ་དན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྙན་པའི་བ་དན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །བ་དན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙན་པ་དེ་ཉིད་བ་དན་དང་འདྲ་བས་ན་བ་དན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་འཕགས་པས་ཀུན་ལ་གསལ་བ་དེ་ལ་དམིགས་ན་མངོན་པར་མཐོང་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་མི་ནོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇི
Chinese
現在和第二個（偈頌）所要證實的是，用這個偈頌的方法所要表達的是，顯示從方法中產生的，這是必要的目的。關係是，這半個偈頌的方法和必要目的，即從方法中產生的兩種特徵是相關的。目的的目的是，如果創作這個讚頌，就能夠遣除使整部論典圓滿完成的障礙和邪見，或者能夠遵循聖者們的儀軌。從下面的半個偈頌開始，表示立誓要創作別解脫經，這也是先進行思考的入門部分。其中，這半個偈頌的總體含義有兩種：從讚頌導師的角度進行供養，以及從頂禮的角度進行供養。其中，從讚頌的角度進行供養也有兩種：眾生之主，也就是佛陀薄伽梵的功德，從利他圓滿和自利圓滿的角度。其中，利他圓滿是由第一個偈頌來表示的。它也顯示了作為眾生之主，佛陀薄伽梵的功德，成為利他圓滿之方便的五種圓滿：因圓滿、饒益圓滿、智慧圓滿、慈悲圓滿以及果的差別圓滿。「美名的旗幟在三界飄揚」，這句表示因圓滿。「神聖的佛法之聲，發出獅子吼」，這句表示饒益圓滿。「一切智者」，這句表示智慧圓滿。「獲得珍寶之藏」，這句表示慈悲圓滿。「雙足觸及梵天自在天之頂上的寶珠」，這句表示果的差別圓滿。自利圓滿是由下面的半個偈頌表示的。它也顯示了作為眾生之主，佛陀薄伽梵的功德，自利圓滿的偉大之差別的兩種圓滿：斷德圓滿和智慧圓滿。其中，
English
Now, what is to be proven by the second (verse) is that what is to be expressed by this method of verse is to show that it arises from the method, which is the necessary purpose. The relationship is that the method of the half verse and the necessary purpose, that is, the two characteristics arising from the method, are related. The purpose of the purpose is that if this praise is composed, it will be possible to dispel the obstacles and wrong views that make the entire treatise complete, or to follow the rituals of the holy ones. Starting from the half verse below, it indicates the vow to compose the Pratimoksha Sutra, which is also the introductory part of thinking in advance. Among them, the overall meaning of these two and a half verses is twofold: offering from the perspective of praising the teacher, and offering from the perspective of prostration. Among them, there are also two types of offering from the perspective of praise: the virtues of the Lord of Beings, that is, the Buddha Bhagavan, from the perspective of the perfection of benefiting others and the perfection of benefiting oneself. Among them, the perfection of benefiting others is expressed by the first verse. It also shows that as the Lord of Beings, the virtues of the Buddha Bhagavan, the five perfections that become the means of perfecting others: the perfection of cause, the perfection of benefit, the perfection of wisdom, the perfection of compassion, and the perfection of the difference of fruit. "The banner of fame flutters in the three realms," this sentence indicates the perfection of cause. "The sacred Dharma sound, roaring like a lion," this sentence indicates the perfection of benefit. "Omniscient," this sentence indicates the perfection of wisdom. "Obtaining the treasure trove," this sentence indicates the perfection of compassion. "The feet touch the jewels on the crowns of Brahma and Indra," this sentence indicates the perfection of the difference of fruit. The perfection of benefiting oneself is expressed by the half verse below. It also shows that as the Lord of Beings, the virtues of the Buddha Bhagavan, the two perfections of the greatness of the perfection of benefiting oneself: the perfection of abandonment and the perfection of wisdom. Among them,
Chinese
苦海无底超越者，此句显示断德圆满。 众生主宰，此句显示智慧圆满。 如此，众生主宰，佛陀薄伽梵的功德，利他圆满与自利圆满的陈述，是通过赞颂导师的方式来展示供养。 通过礼拜的方式供养，展示了身语意三门顶礼膜拜。 这由“以头顶礼”来展示。如此顶礼后该做什么呢？ 展示了立誓着手别解脱，这由下一颂的后半部分展示。 通过它，以何者展示，展示了什么，向谁展示，从而述说了别解脱的伟大之处。 谁展示了什么，那本身应该在向谁展示的僧团中进行区分，这由“应当在僧团中区分”来展示。 其中，谁展示呢？ 导师，这由“一切智者”来展示。 展示了什么呢？ 别解脱，这由“学处珍宝器”来展示。 向谁展示呢？ 向声闻僧团，这由“圣者僧团”来展示。 谁展示了什么，那本身应该在向谁展示的僧团中进行区分，这由导师展示别解脱，那本身应该在声闻僧团中进行区分来展示。 这暂时是总的意义。 现在要讲述分支的意义，其中，众生主宰佛陀薄伽梵的功德，作为利他圆满之方便，从因圆满的角度出发，说了“美名幡幢扬三界”。 所谓美名幡幢，是指如来从无数劫以来，积累了无量福德与智慧资粮，从因圆满中产生的果实，是断证无上的功德，无量无边。 所谓幡幢，是指美名本身与幡幢相似，所以称为幡幢。由于功德显着超胜，对一切都清晰可见，如果以此为目标，就能显而易见，并且确定不会迷失正道。
English
Having crossed the fathomless ocean of suffering, this shows the perfection of abandonment. 'Lord of beings' shows the perfection of wisdom. Thus, the qualities of the Lord of beings, the Buddha Bhagavan, the perfection of benefiting others and the perfection of benefiting oneself, are mentioned, showing offering through praising the teacher. Offering through prostration shows prostration through body, speech, and mind. This is shown by 'prostrating with the crown of the head.' So, having prostrated like that, what should be done? It shows the vow to undertake individual liberation, which is shown by the latter half of the next verse. Through it, by whom it is shown, what is shown, and to whom it is shown, thus stating the greatness of individual liberation itself. What is shown by whom, that itself should be distinguished in the midst of the assembly to whom it is shown, which is shown by 'should be distinguished in the midst of the assembly.' Among them, who shows it? The teacher, which is shown by 'omniscient.' What is shown? Individual liberation, which is shown by 'vessel of the precious teachings.' To whom is it shown? To the assembly of hearers, which is shown by 'assembly of noble ones.' What is shown by whom, that itself should be distinguished in the midst of the assembly to whom it is shown, which is shown by the teacher showing individual liberation, that itself should be distinguished in the midst of the assembly of hearers. This is temporarily the general meaning. Now the meaning of the branches is to be stated, wherein, the qualities of the Lord of beings, the Buddha Bhagavan, as a means of perfecting the benefit of others, from the perspective of the perfection of the cause, it is said, 'The banner of fame is renowned in the three worlds.' The so-called banner of fame refers to the immeasurable qualities gathered by the Thus-Gone One from countless eons, the accumulation of immeasurable collections of merit and wisdom, the fruit arising from the perfection of the cause, the immeasurable qualities gathered by abandonment and unsurpassed wisdom. The so-called banner is because the fame itself is similar to a banner, so it is called a banner. Because the qualities are manifestly superior, it is clear to all, and if one aims at that, it will be clearly seen, and one will certainly not be mistaken on the right path.