Tibetan
ས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །གླེང་བསླང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་འདུལ་བ་གང་ཆན་མཚོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་བརྩམས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་རྣམས་སུ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གིས་བསྟན་ཏོ། །གཞུང་རྒྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སོ་ག་རྣམས་ཀྱི་འདས་པ་དང༌། ལྷག་མ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དྲན་པ་དང་བག་ཡོད་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བསྡུ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། བཟོད་པ་དཀའ་ཐུབ་དམ་པ་བཟོད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་མཆོད་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཡང་དག་པར་བརྩམས་པ་གླེང་བསླང་བའི་དང་པོར་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དམ་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་བསྟོང་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་སྔར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཡང་དག་པར་སྡུད་འདོད་པས་ཀྱང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོར། སྙན་པའི་བ་དན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོ་ཁོ་ནར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། འབྲེལ་ བ་དང༌། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་འདི་སོ་སོར་ཐར་པ་འདོན་པའི་དང་པོར་སྨོས་པ་དོན་དང་པོར་སྨོས་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉན་པའི་སྐྱེ་བོ་སྤྲོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སོ། །འདི་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་བརྗོད་པའོ། །དགོས་པ་ནི་དེར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེ
Chinese
以地显示。（译者注：此处“地”指“地界”、“范围”或“方面”，表示以下内容将从不同方面进行阐述。） 宣说的体性，如“佛陀调伏众，如广阔之海。”等十一颂显示。 善作的体性，如“于亿万劫中。”等六颂显示。 广说的体性，如“具寿诸位，诸娑伽的过去，剩余多少，即是那么多。”起，至“以忆念和谨慎而行瑜伽。”之间的所有正文显示。 摄略的体性，如“忍辱苦行胜忍辱。”等剩余的所有正文显示。 其中，略说供养的体性。所谓供养的体性，即是别解脱经善作、宣说之初，以赞颂和礼敬导师释迦牟尼佛的方式进行供养。此外，殊胜者们对一切善作，都首先以赞颂和礼敬自己的导师的方式进行供养，因此，为了善加摄略，想要善加摄略别解脱经者，也应首先为了对一切有情之主释迦牟尼佛以赞颂和礼敬的方式进行供养，因此首先说：“美名幡幢三界扬。”等二颂。其中，略说首先仅就这两颂的所说、必要、关联，以及必要的必要进行阐述。此外，如果这两颂与所说等无关，那么在宣读别解脱经之初念诵这两颂，就只会变成无意义的首先念诵。因为具有分别念者，不会承认与所说等无关，因此，为了使听众欢喜，必须阐述所说等。其中，所说即是这两颂。这两颂中的一半和两句，阐述了世尊的功德，即利他圆满和自利圆满之殊胜。必要即是其中所示，即颂
English
It is shown by the ground. The characteristic of proclamation is shown by eleven verses, such as "The Buddha subdues beings, like the vast ocean." The characteristic of being well-composed is shown by six verses, such as "Even in hundreds of millions of kalpas." The characteristic of extensive exposition is shown by all the texts from "Those who are endowed with life, the past of the Sagas, and how much is left is that much" to "One should practice yoga with mindfulness and vigilance." The characteristic of summarizing is shown by all the remaining texts, such as "Patience is the supreme asceticism, patience is." Therein, for a while, the characteristic of offering will be explained. The characteristic of offering is that the Pratimoksha Sutra, which is well-composed and proclaimed, is initially offered to the teacher, the Buddha, the Bhagavan, through praise and prostration. Furthermore, the noble ones, in all their well-composed works, first offer praise and prostration to their own teacher. Therefore, in order to gather it well, those who wish to gather the Pratimoksha Sutra well should also first offer praise and prostration to the Buddha, the Bhagavan, the lord of all beings. Therefore, first, "The banner of fame is renowned in the three realms," and so on, two verses were spoken. Therein, for a while, only the first two verses will be discussed in terms of what is to be said, the purpose, the connection, and the necessity of the purpose. Furthermore, if these two verses are devoid of what is to be said, etc., then reciting these two verses at the beginning of reciting the Pratimoksha will only become a meaningless first recitation. Because those who have discernment do not accept what is devoid of what is to be said, etc., therefore, in order to delight the audience, it is necessary to explain what is to be said, etc. Therein, what is to be said is the two verses. From these, one and a half verses speak of the qualities of the Bhagavan, which are the perfection of benefiting others and the supreme perfection of benefiting oneself. The purpose is shown therein, that is, the verse