Tibetan
་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་ མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ལུས་མ་བསྲུངས། དབང་པོ་རྣམས་མ་བསྡམས། དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པར་གྲོང་དང་གྲོང་རྡལ་དག་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཕྱིར་ལོག་ནས་དེའི་སེམས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པར་གྱུར་ནས། དེས་རང་གི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་ཏེ། ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་རྩོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཁུ་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང༌། གླེང་གཞི་འདི་དང༌། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། །བསླབ་པ་བཅའ་བའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། བསམས་བཞིན་དུ་ཁུ་བ་ཕྱུང་ན། རྨི་ལམ་གྱི་མ་གཏོགས་ཏེ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བཅའ་བ་མཛད་དེ། ཡུལ་ནི་མཉན་ཡོད་གང་ཟག་ནི་འཆར་ཀ །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས། ཉེས་པ་ནི་ཁུ་བ་འབྱིན་པའོ། །དེ་ལ་བསམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་བརྟག་ནས་སོ། །ཁུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། སྐ་བ་དང༌། སླ་བའོ། །ཕྱུང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱུང་བ་སྟེ། བདེ་བ་དང༌། རིག་སྔགས་པ་དང༌། ས་བོན་དང༌། སྨན་དང༌། བརྟག་པའི་ཕྱིར་བྱུང་ནའོ། །རྨི་ལམ་གྱི་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནང་བའི་གླེང་གཞིའི་དབང་གི་རྨི་ལམ་གྱི་གཞག་སྟེའོ། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་མི་གཞག་གོ །དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བ་དེ་དགེ་འདུན་ལ་རག་ལུས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་དང་འབྲེལ་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བ་དེ་དགེ་འདུན་ལས་རྣམ་པར་ལྡང་བར་འགྱུར་གྱི། གང་ཟག་ལས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་པོ་དག་ནི་ལྷག་མ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེས་ན་ དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། བསམས་བཞིན་དུ་ཁུ་བ་ཕྱུང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་དེར་འདུན་པ་དང༌། རང་གི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་རེག་པ་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་དེའི་རྣམ་པར་གནས་པས་བརྩལ་ཏེ། རང་གི་ཁུ་བ་དང་པོ་ཕྱུང་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་འབྱིན་པའི་བསམ་པ་དང༌། །རང་གིས་ཁུ་བ་ཕྱུང་བའོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་བཅུས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱུང་བ་དང༌། དེར་འདུན་པ་དང༌། རང་གི་ཁུ་བ་དང༌། དང་པོ་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱིས་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་དང༌། དེའི་རྣམ་པར་གནས་པས་དང༌། བརྩལ་པ་དང༌། ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །ཁུ་བ་འབྱིན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།ལུས་ཀྱིས་རེག་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་གླེང་གཞི་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དྲུག་སྡེ་དག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་འདིར་བདག་ཅག་གིས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་འོངས་ཤིང་ལྷགས་པ་རྣམས་གཞི་ལ་ཡང་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ། རྒོལ་བ་དག་ཀྱང་ཚར་གཅད་པར་བྱ། རང་གི་གྲགས་པ་ཡང་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་པས། དྲུག་སྡེ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོ་སྟོང་པར་མི་འཇོག་པས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། སོ་ཤིང་བོར་ནས་སྣམ་སྦྱར་དམར་སེར་གྱོན་ཏེ། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོ་ན་འཆག་ཅིང་འདུག་གོ །མཉན་ཡོད་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་མ་དག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་ལྟ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་རབ་ཏུ་ མང་པོ་དག་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འོངས་པ་རྣམས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་དེ། ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་དུ་བཅུག་ནས། རང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་པ་ན། དེས་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་བརྩམས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཀུན་དུ་ཆགས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་ཆགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དྲལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དྲལ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་དག་ལ་ཉུག་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་དག་ལས་གང་བདག་གིར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གཞོགས་སྟེགས་དང༌། འཕྱར་གཡེང་དང༌། ཐོ་འཚམས་པ་དང༌། ཀུན་དུ་རྩེ་བ་དང༌། ཀུན་དུ་ཅ་ཅོ་འདོན་པ་དང༌། ལུས་ལ་རྡེག་པར་བྱེད་དོ། །གང་དག་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་དེ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ
Chinese
当时，佛陀住在舍卫城，在给孤独园的祇陀林中。这时，具寿常akkha（འཆར་ཀ）不守护身体，不约束诸根，不保持正念，进入城镇乞食。返回后，他的心被欲望完全缠绕。他以自己的肢体做了不应做的事，双手抓住并开始动作，当精液排出时，众比丘禀告了世尊。世尊因此事、此事缘起、此时机，召集了比丘僧团，并完全看到了制定戒律的十种利益。因此，我的声闻弟子们应如是诵读此学处的基础：若故意排出精液，除非在梦中，则成僧残。制定了此戒。地点是舍卫城，人物是常akkha（འཆར་ཀ），烦恼是欲望，过失是排出精液。其中，故意是指经过深思熟虑。精液是指五种精液：蓝色、黄色、红色、浓稠和稀薄。排出是指立即排出，为了快乐、咒语、种子、药物和检查而排出。除非在梦中，是指由于允许的缘起，在梦中遗精。这不能被视为一种罪过，因此不会对此进行罪行的安立。僧残是指此罪依赖于僧团，与僧团相关，依赖于僧团。此罪需要从僧团中出罪，而不是从个人中出罪。此外，导致失败的四种法是无余的，而这是有余的。因此，被称为僧残。在此，安立根本罪如下：若故意排出精液，则成僧残。其差别在于，在那里，意愿和自己肢体的内外触摸被视为有情众生，并以此状态努力，当自己的第一滴精液排出时，就成为根本罪。
English
At that time, the Buddha was dwelling in Sravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden. At that time, the venerable Charka (འཆར་ཀ) did not guard his body, did not restrain his senses, and did not maintain mindfulness. He entered towns and villages for alms. After returning, his mind was completely entangled by desire. He engaged in inappropriate actions with his own limbs, grasping with both hands and beginning to move, and when semen was discharged, the monks reported it to the Blessed One. The Blessed One, because of this event, this origin, and this occasion, convened the Sangha of monks, and fully saw the ten benefits of establishing precepts. Therefore, my Sravaka disciples should recite the basis of this training as follows: If one intentionally emits semen, except in a dream, it is a Sanghavasesa. This precept was established. The place was Sravasti, the person was Charka (འཆར་ཀ), the affliction was desire, and the fault was emitting semen. Among these, 'intentionally' means after careful consideration. 'Semen' refers to five types of semen: blue, yellow, red, thick, and thin. 'Emitting' means emitting immediately, for the sake of pleasure, mantras, seeds, medicine, and examination. 'Except in a dream' refers to nocturnal emission in a dream due to the permitted origin. This cannot be regarded as a fault, therefore no offense is established for it. 'Sanghavasesa' means that the offense depends on the Sangha, is related to the Sangha, and relies on the Sangha. This offense is absolved from the Sangha, not from an individual. Furthermore, the four dharmas that lead to defeat are without remainder, while this is with remainder. Therefore, it is called Sanghavasesa. Here, the establishment of the root offense is as follows: If one intentionally emits semen, it becomes a Sanghavasesa. The distinction is that there, the intention and the internal and external touch of one's own limbs are regarded as sentient beings, and striving in that state, when one's first drop of semen is emitted, it becomes the root offense.
Chinese
汝为出精之想，并自出手淫。此有十支，成根本堕罪：出精，欲念，自之精液，初次，触碰，外人，计为有情，住于彼相，勤作，于支分之相。彼等若支分不全，则依情况而犯下罪。出精之僧残为初罪。 身触之僧残事之缘起：佛薄伽梵住于舍卫城，胜子林给孤独园时，六群比丘之行事为：我等当为来此之婆罗门及家主等，于基上亦说法，亦摧伏异论者，亦当显扬己名。如是思惟已，六群比丘中任何一者，不使胜子林之门空置。具寿额迦，于清晨先起，弃木齿，着赤色袈裟，于胜子林之门游行而住。舍卫城中住之婆罗门及家主等之妻女之行事为：往园林，入胜子林，观精舍，并往礼敬薄伽梵及长老比丘等之足。婆罗门及家主之众多妻女来胜子林时，具寿额迦次第引导薄伽梵及长老比丘等之精舍，令说功德并礼敬，至自之精舍时，为彼等说法。如是说法，如是贪着，如是贪着，如是亲近，如是亲近，如是开始抚摸彼等之肢体及手足。彼等中，凡随顺者，则与之于床座、戏耍、争执、嬉戏、喧哗、打身等。凡不随顺者，则自彼处而出。
English
You are thinking of ejaculating and masturbating yourself. This has ten branches, resulting in a fundamental downfall: ejaculation, desire, one's own semen, the first time, touching, another person, counting as a sentient being, abiding in that form, diligence, and the form of the limbs. If those branches are incomplete, then one commits a lesser offense accordingly. Ejaculation of semen is the first Sanghavasesa. The origin of the Sanghavasesa concerning bodily contact: When the Buddha Bhagavan was dwelling in Sravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden, the conduct of the Group of Six monks was: "We should teach the Dharma on the basis to the Brahmins and householders who come here, and also subdue the heretics, and also proclaim our own fame." Having thought thus, any one of the Group of Six monks would not leave the gate of Jeta Grove empty. The venerable Ekaka would rise early in the morning, discard his tooth-stick, put on a reddish-brown robe, and wander and dwell at the gate of Jeta Grove. The conduct of the wives of the Brahmins and householders dwelling in Sravasti was: going to the park, entering Jeta Grove, viewing the monastery, and going to pay homage to the feet of the Bhagavan and the elder monks. When many wives of Brahmins and householders came to Jeta Grove, the venerable Ekaka would lead them in order to the monastery of the Bhagavan and the elder monks, causing them to speak of the qualities and pay homage, and when they came to his own monastery, he would begin to teach them the Dharma. As he taught the Dharma, so they became attached; as they became attached, so they became intimate; as they became intimate, so he began to caress their limbs and extremities. Among those who complied, he would then engage in dalliance, play, quarrel, frolic, make noise, and strike the body with them on the bed or seat. Those who did not comply would then depart from that place.