Tibetan
རེ་ཞིག་དང་པོའི་རྩོད་པ་དེའི་ལན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྟན་པ་དང༌། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མིང་མེད་པར་ནི་སྒྲའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པར་མི་ནུས་སོ། །འདིར་སྤྱི་དང་ལྷག་མ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་སྟོན་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དངོས་པོ་དེས་པར་ཡོད་ན་ནི་བདག་ཉིད་མི་སྣང་སྟེ། དེ་མ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་ན་ནི་དེ་ལྟར་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། དོན་རྟོགས་ཡོད་པར་བྱ་བ་ནི། །དངོས་པོ་ཡིན་ཕྱིར་མྱུ་གུ་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །ས་བོན་ལ་སོགས་མི་འདོད་དེ། །དུས་སུ་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ན། །ས་བོན་ཉམས་པས་ཉེ་བར་མཚོན། །དེ་ཡིས་འཕངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ས་བོན་ཇི་བཞིན་དེ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་མིང་ལ་སོགས་པའི་ཤེས། །དོན་རྣམས་འདྲ་བར་ཤེས་གྱུར་ཅིང༌། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དེ་འཇུག་སྟེ། དེ་མེད་འགྲོ་ བ་དེ་དག་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ཐག་རིང་བ་དང༌། ཕྲ་བ་དང༌། གཏན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་རང་དབང་གིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པར་མི་འདོད་ལ། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཇུག་པར་འདོད་དེ། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ཡང་མེད་དེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་ལ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཡུལ་མེད་པར་ནི་ཤེས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་བཞིན་ནོ། །མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་འདིར་ཚོགས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མིང་འདོགས་པ་ནི་དང་པོ་མིང་འདོགས་པ་དང་འཇུག་པར་འདོད་པ་དག་དང༌། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལན་དུ་མར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བརྟགས་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་བུ་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ལན་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ལག་པ་ལ་རྨ་རྙིང་དུས་དེ་ཉིད་དུ་དོན་ཐམས་ཅད་དང་འདྲ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མིང་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིང་གི་སྒྲའི་བརྡས་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་ཆགས་པ་དང༌། ཡང་རྣ་བས་དེ་མཉན་ཅིང་ལེན་པས་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བརྟགས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མིང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས་འགྱུར་ཏེ། མྱུར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསུངས་པ་ངག་ལས་མིང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །མིང་ལས་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྨྲས་པ། ངག་དང་ཡི་གེ་ལས་ནི་མིང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་ཚིག་ཤེས་བྱ། །དབྱེ་བས་མཚོན་པའི་དབྱེ་བ་ནི། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པར་བྱ། །གང་ཡང་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་དྲི་མེད་རྩེ་གཅིག་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཤེས་རབ་རང་བཞིན་རིམ་བཞིན་དུ། །སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ནི་དགེ་བསྐྱེད་དེ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའོ། །དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུས་ཉེ་བར་བཀོད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་དེའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འདིའི་སྟོན་པ་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྟོན་པ་པོ་དང༌། སྡུད་པ་པོའི་དབྱེ་བས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཚིག་གི་དོན་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་དེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་བསྟན་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པ་མ་ལུས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ཉིད་ནས་བཤད་པ། རྒྱལ་བས་ཆེད་དུ་བརྗོད་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱད་པར་དོན་ལྡན་ཆེད་དུ་བརྗོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་གསུངས་པ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུ། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །སྡུད་པ་པོ་ནི། འཕགས་པ་ཆོས་སྐྱོབ་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་འདི
Chinese
總之，首先要說明第一個爭論的答案。佛陀的教言之所以被特別宣說，是因為它在十二部經中被闡述，所以就像經部一樣。佛陀的教言也有兩種形式：教法和意義的本性。所謂教法的本性，就是名詞的集合等等的自性。因為沒有名詞就不能顯示語音的意義差別。在這裡，總體和剩餘部分都是要做的，但不能顯示。如果它的事物通過它而存在，那麼自性就不會顯現。如果不是這樣，那麼所有的術語都會變成無法理解的過失。如果事物不存在，那麼也不會有理解意義的方法。因此，不存在的事物不會產生像兔子角等那樣的意識，或者像種子等那樣產生芽等。這也被說成：理解意義必須存在，因為它是事物，就像芽一樣。因此，即使存在，也不需要種子等。當芽在適當的時候生長時，種子會因衰敗而顯現。通過它的投擲，就像種子一樣，它會出現。同樣，對名詞等的理解，會理解事物是相似的。因此，術語會被使用，如果沒有它，這些行者就不會存在。因為過去、未來、遙遠、微小和永遠不存在等事物，不希望意識以自主的方式進入，而是希望感官的意識進入，因為它依賴於感官的意識。只有當沒有看到真實的本性時，才會產生意識。對於它來說，感官的意識也不會進入，因為它是現在發生的對象，感官的意識會進入剩餘的部分。沒有對象，意識也不會產生，因為意識是依賴於兩者的。因為承諾說就像燈一樣。在這裡，為了證明名詞的集合等，將要說明集合的特徵。首先，命名是指那些想要首先命名和使用的人，以及通過概念和分析，多次通過意識來檢查，然後立即對人和事物產生依戀的。
English
In short, first, the answer to the first dispute should be shown. The reason why the Buddha's teachings are specifically stated is because they are explained in the twelve parts of the scriptures, so it is just like the Sutra Pitaka. The Buddha's teachings also have two forms: the teaching and the nature of meaning. The nature of what is taught is the nature of the collection of nouns, etc. Because without nouns, the difference in the meaning of sounds cannot be shown. Here, the general and the remainder are to be done, but cannot be shown. If its object exists through it, then the self will not appear. If it is not so, then all terms will become the fault of being incomprehensible. If the object does not exist, then there will be no way to understand the meaning. Therefore, non-existence will not generate consciousness like rabbit horns, etc., or sprouts, etc. like seeds, etc. It is also said that: understanding the meaning must exist, because it is a thing, just like a sprout. Therefore, even if it exists, seeds, etc. are not needed. When the sprout grows at the right time, the seed will appear due to decay. Through its throwing, just like the seed, it will appear. Similarly, the understanding of nouns, etc., will understand that things are similar. Therefore, terms will be used, and without it, these goers will not exist. Because the past, future, distant, small, and eternally non-existent things, etc., do not want consciousness to enter in an autonomous way, but want the consciousness of the senses to enter, because it depends on the consciousness of the senses. Only when the true nature is not seen will consciousness arise. For it, the consciousness of the senses will not enter either, because it is the object that is happening now, and the consciousness of the senses will enter the remainder. Without an object, consciousness will not arise either, because consciousness depends on both. Because it is promised to be like a lamp. Here, in order to prove the collection of nouns, etc., the characteristics of the collection will be explained. First of all, naming refers to those who want to name and use it first, and through concept and analysis, repeatedly checked by the consciousness, and then immediately attached to people and things.
Chinese
在多次反复中，手上的旧伤就像当时一样起作用，因此会变成名字等等。对此，应该通过施加术语来指示，为了让他人理解，这是用名字的声音符号来命名的，即符号形成。并且，耳朵听到并接收它，通过思维和分析的意识来检查，像以前一样，名字等以产生的顺序变化。为了快速进入，也通过瞬间的连续性在瞬间显示。就其本身而言，经藏中说，从语言中会产生名字的施加。从名字中显示意义。也就是说：从语言和文字中产生名字，从这些中了解词语，通过区分来表示的区分是，应该了解各种事物。任何具有意义本质的佛语，都是无漏的等持、戒律和智慧的本质，是经藏、律藏和论藏的法性的本质。也就是说，无垢的专注，戒律和智慧的自性依次是，三藏的善行，成熟是解脱。如是说。因此，安置就是这样，为了教义的本质而说的是名字的集合等等的事物。意义的本质是无漏和等持等等的自性，因为是从三藏中收集的。谁安排了这个问题，为了显示答案而说：此处的导师有两种，即导师和收集者的区分。因为如来是词语意义没有遗漏的如是性，特别地，为了理解而实践，所以受到所有善逝的赞扬，为了显示特别说的是自己特别说出的，并且因为所有善逝都说出了，所以从这里说：胜者特别说了。这表明，也就是说：特别有意义的特别说，诸佛都很好地说，像这样很好地说，其他人不能说。收集者是圣者法救。这也是
English
In many repetitions, the old wound on the hand acts just like it did at that time, so it turns into names and so on. To this, it should be indicated by applying terminology, and for others to understand, it is named with the sound symbol of the name, that is, the symbol is formed. And, the ear hears and receives it, and the mind of thought and analysis examines it, and like before, names and so on change in the order of arising. In order to enter quickly, it is also shown instantaneously through the continuity of moments. As for itself, it is said in the Abhidharma that the application of names arises from language. Meaning is shown from names. That is to say: From language and letters, names arise, from these, words are understood, and the distinctions indicated by distinctions are that various things should be understood. Any Buddha's speech that has the essence of meaning is the essence of the uncontaminated samadhi, discipline, and wisdom, and is the essence of the Dharma nature of the Sutra Pitaka, Vinaya Pitaka, and Abhidharma Pitaka. That is to say, the stainless concentration, the nature of discipline and wisdom are in order, the merit of the Tripitaka, and maturation is liberation. Thus it is said. Therefore, the arrangement is like this, what is said for the sake of the essence of the doctrine is the collection of names and so on. The essence of meaning is the nature of uncontaminated and samadhi and so on, because it is collected from the Tripitaka. Who arranged this question, in order to show the answer, it is said: The teacher here is of two kinds, that is, the distinction between the teacher and the collector. Because the Tathagata is the Suchness in which the meaning of words is not omitted, and in particular, practices for understanding, it is praised by all the Sugatas, and in order to show that what is specially said is what is specially said by oneself, and because all the Sugatas have said it, it is said from here: The Victor has specially said it. This shows that, that is to say: The special meaningful special saying, the Buddhas have all said well, and others cannot say it like this. The collector is the noble Dharmaraksha. This is also