Tibetan
། །བདེ་བར་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་རབ་དབེན་པའི། །རྣམ་རྟོག་གཉིས་པོ་སྤྱོད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མུན་བསལ་ཕ་རོལ་གཤེགས་ཤིང་གྲགས་དང་ལྡན། །དེས་ནི་བརྙེས་བྱ་བརྙེས་ཤིང་ཡིད་དབང་གྱུར། །ཀུན་གྲོལ་ཟག་ཟད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྣམ་གྲོལ་ཐུགས་ལྡན་ཐ་བ་ཟག་མེད་རྣམས། །ལུས་ཅན་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ཕན་ཕྱིར་གཟིགས། །འགའ་ཞིག་རི་བོའི་སྤོ་ལ་འདུག་ནས་སུ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་ལྟ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བློ་བཟང་མྱ་ངན་བྲལ་བ་དག །ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་ཁང་བཟངས་སྟེང་གཤེགས་ནས། །སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་རྒས་ཟིལ་གནོན་མྱ་ངན་གྱིས། །གདུངས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱན་གཟིགས་ནས། །འཆི་བ་མེད་པའི་སྒོ་མོ་འབྱེད་མཛད་ཀྱིས། །གང་དག་ཉན་འདོད་ཐེ་ཙོམ་བསལ་བར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པའོ།། །། ལེགས་པར་ཐོས་དང་ལེགས་སྤྱོད་དང༌། །ཁྱིམ་ནས་ལེགས་པར་བྱུང་བ་དང༌། །སྤོང་བར་བྱེད་པས་རབ་བསྐོར་ཅིང༌། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནི་རྗེས་མཐུན་ལེགས། །བྱིས་པ་མི་མཁས་པ་དག་ནི། །འཆི་བ་མེད་པ་ལྟ་བུར་སྤྱོད། །མཁས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དག་ལ། །མཚན་མོའི་ནད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཁྱིམ་ནི་ལེགས་གཡོགས་པ། །མུན་པས་ཁེབས་པའི་ནང་ཞུགས་ན། །གཟུགས་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །མིག་ལྡན་བཞིན་དུ་མི་མཐོང་བ། །དེ་བཞིན་འདི་ན་རིགས་སྐྱེས་པའི། །མི་ནི་བློ་གྲོས་ལྡན་གྱུར་ཀྱང༌། །སྡིག་པ་དང་ནི་དགེ་བའི་ཆོས། །མ་ཐོས་ བར་དུ་ཤེས་མི་འགྱུར། །མིག་ལྡན་མར་མེ་ཡོད་པ་ཡིས། །གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་དགེ་དང་སྡིག་པའི་ཆོས། །ཐོས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཐོས་པས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས། །ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཐོས་པས་དོན་མེད་སྤོང་བར་བྱེད། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ། །གལ་ཏེ་ཐོས་པ་མང་གྱུར་ཀྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་མི་སྡོམ་ན། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕྱིར་སྨད་ཅིང༌། །དེ་ཡི་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་མིན། །གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཉུང་གྱུར་ཀྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་སྡོམ་བྱེད་ན། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕྱིར་བསྔགས་ཤིང༌། །དེ་ཡི་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཐོས་པ་ཉུང་བ་དང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་མི་སྡོམ་པ། །དེ་ནི་གཉི་གའི་ཕྱིར་སྨད་ཅིང༌། །དེ་ཡིས་བརྟུལ་ཞུགས་ཕུན་སུམ་མིན། །གང་ཞིག་མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་སྡོམ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་གཉི་གའི་ཕྱིར་བསྔགས་ཤིང༌། །དེ་ཡིས་བརྟུལ་ཞུགས་ཕུན་སུམ་འགྱུར། །ཐོས་པ་མང་ཞིང་ཆོས་འཛིན་དང༌། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཞིང་མཉམ་གཞག་པ། །དེ་དག་སུས་ཀྱང་སྨད་འོས་མིན། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་གསེར་རྒྱན་བཞིན། །གང་ཞིག་གཟུགས་ཀྱིས་རྗེས་དཔོག་ཅིང༌། །ང་ལ་སྒྲ་ཡིས་འཇལ་བྱེད་པ། །འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ལྡན་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་ཤེས། །གལ་ཏེ་ནང་ནི་རྣམ་ཤེས་ཤིང༌། །ཕྱི་རོལ་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ན། །ནང་གི་འབྲས་བུ་མ་ཐོང་བ་གང༌། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡིས་དྲང་དུ་རུང༌། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། །ནང་ནི་ཤེས་པར་མ་གྱུར་ན། །ཕྱི་རོལ་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་གང༌། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡིས་དྲང་དུ་རུང༌། །གལ་ཏེ་ནང་ཡང་མི་ཤེས་ཤིང༌། །ཕྱི་རོལ་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ན། །བྱིས་པ་ཀུན་ནས་བསྒྲིབས་པ་དག །དེ་ནི་སྒྲ་ཡིས་དྲང་དུ་རུང༌།། གལ་ཏེ་ནང་ནི་རྣམ་ཤེས་ཤིང༌། །ཕྱི་རོལ་དག་ཀྱང་མཐོང་གྱུར་པ། །བསྟན་པ་ངེས་འབྱུང་ཤེས་རབ་ཅན། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡིས་དྲང་དུ་རུང༌། །རྣ་བས་ཕལ་ཆེན་ཐོས་པ་དང༌། །མིག་གིས་མང་པོ་མཐོང་ན་ཡང༌། །བསྟན་པ་མཐོང་ཐོས་དེ་ཀུན་གྱིས། །ཡིད་ཆེས་བྱ་བའི་མི་རིགས་སོ། ། ལེགས་གསུངས་ཐོས་པ་སྙིང་པོར་ཤེས་པ་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་སྙིང་པོར་ཤེས་གྱུར་ཀྱང༌། །གང་ཞིག་བག་མེད་རླང་པོར་བྱེད་པ་དེའི། །ཐོས་དང་ཤེས་པ་དོན་ཆེན་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འཕགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་དགའ་ཞིང༌། །དེ་བཞིན་ལུས་དང་ངག་གིས་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དེ་དག་བཟོད་ལྡན་འགྲོགས་དགའ་དབང་པོ་བསྡམས། །ཐོས་དང་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འཐོབ། །ཐོས་པའི་ཚོམས་ཏེ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པའོ།། །།ལེགས་པར་གསུངས་ལ་བསླབ་བྱ་ཞིང༌། །དགེ་སྦྱོང་ལ་ནི་བསྙེན་བཀུར་དང༌། །དབེན་པ་དང་ནི་སྟན་གཅིག་དང༌། །སེམས་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ། །སྟན་གཅིག་མལ་སྟན་གཅིག་པ་དང༌། །གཅིག་པུ་སྙོམས་ལས་མེད་སྤྱོད་ཅིང༌། །གཅིག་པུ་ནགས་ཚལ་གནས་པ་དང༌། །གཅིག་པུས་བདག་ཉིད་གདུལ་བར་བྱ། །གང་ཞིག་སྟོང་ཕྲག་སྟོང་དག་གི །མི་ཡི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བ་བས། །གང་ཞིག་བདག་ལས་རྒྱལ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་མི་ཡི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ། །རྟག་ཏུ་སྡོམ་པ་སྤྱོད་པ་ཡི། །མི་ཡིས་བདག་བརྟུལ་གཅིག་པུ་ཡིས། །བདག་ཉིད་ལས་རྒྱལ་མཆོག་ཡིན་གྱི། །སྐྱེ་དགུ་གཞན་ལྟ་ཕལ་བར་ཟད། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་གནས་དགེ་སློང་གིས། །རྒྱལ་བར་བྱས་ལ་བདུད་དང་ནི། །ཚངས་པར་བཅས་པས་ཕམ་མི་ནུས། །ལྷ་ཡིས་མ་ཡིན་དྲི་ཟས་མིན། །བདག་ཉིད་དང་པོར་རིགས་པར་གནས་བྱས་ནས། །ཕྱི་ནས་གཞན་དག་བདག་བཞིན་གདུལ་བར་བྱ། །བདག་ཉིད་དང་པོར་རིགས་པར་གནས་བྱས་ནས། །ཕྱི་དུས་འདུལ་ཚེ་མ
Chinese
安乐分别如是极寂静，行持二种分别之诸佛，除暗彼岸逝且具名声，彼已证得所应证，已成意自在。皆脱、漏尽、极度解脱者，解脱具慧无垢染者等，为利有身世间诸有情而观视。如若有者安住于山顶，如是恒时观视诸有情，如是贤慧离忧伤诸圣者，升往由法所生之楼阁上，观视压伏生老之衰损忧伤所逼迫之有情，开启无死之门，欲闻者当除诸犹豫。如来品第二十一竟。 善听闻与善行，以及从家善出家，以舍弃而善围绕，随顺沙门亦贤善。孩童不智者，行持如若无死般，智者于胜妙法，如夜间患者般行持。如房屋善覆，入于黑暗所覆之内，虽有诸色，如具眼者亦不能见。如是于此种姓所生之，人虽具智慧，然未听闻罪与善法前，不能知晓。如具眼者以灯火，如是见诸色，如是善与罪之法，以听闻而能如实知晓。以听闻而如实知晓诸法，以听闻而能从罪业中返回，以听闻而能舍弃无义，以听闻而能获得寂灭。若然听闻虽多，然不能善护戒律，则为戒律所呵责，彼之听闻不圆满。若然听闻虽少，然能善护戒律，则为戒律所赞叹，彼之听闻则圆满。何者听闻少，且不能善护戒律，则为二者所呵责，彼之行仪不圆满。何者听闻多，且能善护戒律，则为二者所赞叹，彼之行仪则圆满。听闻多且持法
English
Those Buddhas who practice the two kinds of distinctions, which are peaceful and extremely secluded, have dispelled the darkness, gone to the other shore, and are endowed with fame. They have attained what is to be attained and have become masters of their minds. Those who are completely liberated, whose defilements are exhausted, and who are completely liberated, those liberated ones who possess wisdom and are without defilements, look upon the embodied beings of the world for their benefit. Just as some sit on the summit of a mountain and constantly look upon all beings, so too, those wise and sorrowless ones ascend to the top of the mansion born of Dharma and, looking upon those who are afflicted by the suffering of birth, old age, and decay, open the gate of immortality. Let those who wish to hear dispel their doubts. Thus ends the twenty-first chapter, "The Assembly of the Tathagata." Good listening and good conduct, as well as good departure from home, being well surrounded by renunciation, and being in accordance with the virtuous ascetic are also excellent. Children, the unwise, behave as if they were immortal. The wise act towards the sacred Dharma like a patient at night. Just as a house is well covered, and one enters into the darkness that covers it, even though there are forms, one cannot see them as if one had eyes. Similarly, in this world, even if a person born of noble lineage is endowed with intelligence, he will not know the difference between sinful and virtuous Dharma until he has heard it. Just as one with eyes sees forms with a lamp, so too, the Dharma of good and evil is known through hearing. Through hearing, one knows all Dharmas. Through hearing, one turns away from sin. Through hearing, one abandons the meaningless. Through hearing, one attains Nirvana. If one has heard much but does not keep the precepts well, then one is blamed for the sake of the precepts, and one's hearing is not perfect. If one has heard little but keeps the precepts well, then one is praised for the sake of the precepts, and one's hearing becomes perfect. He who has heard little and does not keep the precepts well is blamed for both, and his conduct is not perfect. He who has heard much and keeps the precepts well is praised for both, and his conduct becomes perfect. Much hearing and holding the Dharma
Chinese
是，具有智慧且平等者，那些人谁也不应诋毁。犹如赡部洲的黄金饰品。谁以形相推测，以声音衡量我，具有欲望贪执的人，那人并不了解我。如果内心是意识，而外境没有显现，没有见到内心的果实，那可以用声音引导。如果外境显现，而内心没有觉知，见到外境的果实，那可以用声音引导。如果内心也不了解，外境也没有显现，孩童完全被蒙蔽，那可以用声音引导。如果内心是意识，外境也完全显现，教法决定生起智慧者，那可以用声音引导。耳朵听到大部分，眼睛看到很多，以所见所闻的教法，是应该相信的人种。 善说听闻知其精要，禅定也知其精要，谁若放逸懒惰，他的听闻和知识不会变得有意义。谁喜乐于圣者所教的佛法，同样以身语行持，那些具足忍耐、乐于交往、调伏根门者，获得听闻和知识的彼岸。听闻之品第二十二完毕。 应学习善说，应敬重沙门，应远离和独处，心应趋于寂静。独处、床榻唯一，独自无所事事地行持，独自居住在森林中，独自调伏自己。谁战胜了成千上万的人，谁战胜了自己，那才是战胜人中之战。恒常行持戒律的人，以独自调伏自己的人，战胜自己是殊胜的，看待其他众生是庸俗的。以智慧安住的比丘，已经战胜了魔和梵天等都不能战胜。非天非乾闼婆。首先自己安住于正理，之后再如自己一般调伏他人。首先自己安住于正理，之后调伏时才
English
Yes, those who possess wisdom and are equanimous, no one should disparage them. Like golden ornaments of Jambudvipa. Whoever infers by form and measures me by sound, that person with desire and attachment does not know me. If the inner is consciousness, and the outer does not appear, not seeing the inner fruit, that can be guided by sound. If the outer appears, and the inner is not aware, seeing the outer fruit, that can be guided by sound. If the inner is not understood, and the outer does not appear, children are completely obscured, that can be guided by sound. If the inner is consciousness, and the outer is completely apparent, the Dharma determines the arising of wisdom, that can be guided by sound. The ear hears most, and the eye sees much, with all that is seen and heard of the Dharma, they are the kind of people who should be trusted. Understanding the essence of well-spoken hearing, and also understanding the essence of samadhi, whoever is heedless and lazy, their hearing and knowledge will not become meaningful. Whoever delights in the Dharma taught by the noble ones, and likewise practices with body and speech, those who are patient, enjoy companionship, and restrain their senses, attain the other shore of hearing and knowledge. The twenty-second chapter on hearing is complete. One should learn well-spoken words, one should revere the Shramanas, one should be secluded and alone, and the mind should be close to peace. Alone, with a single bed and mattress, practicing alone without idleness, dwelling alone in the forest, and taming oneself alone. Whoever conquers thousands upon thousands of people in battle, whoever conquers himself, that is the victory in the battle of men. The person who always practices discipline, by taming himself alone, conquering oneself is supreme, looking at other beings is vulgar. A Bhikshu abiding in wisdom, having conquered, cannot be defeated by Mara and Brahma. Not by gods, not by Gandharvas. First, having established oneself in reason, then tame others like oneself. First, having established oneself in reason, then when taming,