Tibetan
་བརྟག་གོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་བརྟག་པ་མི་རིགས་སོ། །སྒྲ་དང་མིང་དང་དོན་དང༌། ཤེས་པ་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འདྲ་བར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་ནི་ཡི་གེའི་འབྲུ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས། འདོད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དཔེར་ན། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ལྷ་སྦྱིན་བ་དཀར་མོ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡི་གེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་གོ །མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་སོ་སོ་ན་མང་བ་ནི། མིང་དང༌། ཚིག་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཤེས་པའོ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ནས། མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས། མིང་དང༌། ཚིག་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་དེ་དང༌། དེ་དག་བརྙེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་འདི་སྙེད་དོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཙམ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ན་འབྱུང་ནུས་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ། དངོས་པོ་ཙམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་བྱེ་བྲག་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། བྱེ་བྲག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་དམིགས་པ། ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོའི་སེམས་ཅན་གྱི་རྫས་གདགས་པའི་རྒྱུ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ། ཡུལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དག་གོ །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་སྟེ། སྣ་ཚོགས་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དངོས་པོའོ། །མཚན་ཉིད་བསམ་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱིའི་ཡན་ལག་གི་
Chinese
因为考察说“考察”，但完全考察也未成功。因此，不应考察从中领会意义。声音、名称、意义和知识这四法，似乎是同一本体。例如，称为色声等等。语句是指用多少个字母的字，能完全表达所希望的意义。例如，“一切罪恶皆不应作。”等等，是分段的语句。世间上也有“拉辛，牵来白母牛”等等。文字是这样的：阿（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）称为一个字母。名称、语句和文字各自中较多的是，了知名称、语句和文字的集合。大仙也说，诸比丘，如来出现于世间，了知名称、语句和文字的集合。意指蕴、处、界、谛、沙门果和缘起等等。又，如来说，那个名称、语句和文字的集合，以及证得了那些。因此，名称的集合等等是存在的。行的事物就是这些。现在要讲述识。对色等等境的事物仅仅各自进行辨别，就是识。眼等等共同作用的因完全具备时才能产生，对于色等等六境，领会仅仅是事物的法，那就是识。那不是领会差别，而是使领会差别，是成为栅栏等等诸法之处，是缘于现在一刹那的，是作为意的和心的异名而说的。也是最初有情之物的假立之因和色等等，也对境各自进行辨别。那也因境的差别而变为六种，即从眼识到意识之间。其相是世尊自己说的：以各种知识来辨别就是识。是识的事物。在思考相的时候，外支的
English
Because the examination says "examination," but the complete examination has not been successful. Therefore, it is not appropriate to examine the meaning comprehended from it. Sound, name, meaning, and knowledge, these four dharmas, seem to be the same entity. For example, it is called color-sound and so on. A sentence refers to how many letters of a word can fully express the desired meaning. For example, "All evils should not be done." and so on, are segmented sentences. In the world, there are also "Laxin, bring the white cow" and so on. A letter is like this: A (Tibetan: ཨ་, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal meaning: A) is called one letter. What is more numerous in each of name, sentence, and letter is the knowledge of the collection of names, sentences, and letters. The great sage also said, O monks, the Tathagata appeared in the world and knew the collection of names, sentences, and letters. It refers to the aggregates, places, realms, truths, the fruits of the ascetic, and dependent origination, and so on. Also, the Tathagata said that the collection of names, sentences, and letters, and those were attained. Therefore, the collection of names and so on exists. These are the things of formation. Now I will talk about consciousness. Discriminating separately only the objects of sense such as form is consciousness. When the causes of the eye and so on are fully possessed, they can arise. For the six objects of sense such as form, that which comprehends only the object is consciousness. That is not comprehending the distinction, but causing the distinction to be comprehended, becoming the place of dharmas such as fences, focusing on the moment of the present time, and being spoken of as a synonym for mind and heart. It is also the cause of the imputation of the first sentient being and form, etc., and also distinguishes each object. That also changes into six types according to the difference of the object, that is, from eye consciousness to mind consciousness. Its characteristic is what the Bhagavan himself said: to distinguish with various knowledge is consciousness. It is the object of consciousness. When thinking about the characteristic, the outer branch of