Tibetan
དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་མེད་པས་རྟོག་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་དཔྱོད་པ་ནི་རྟོག་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ་མེ་ལ་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །བསམ་གཏན་རྣམས་ཁོ་ན་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་དག་ན་རྒྱུ་བ་རགས་པ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དེར་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་གཞག་ན་གཟུགས་མེད་པ་དག་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཞན་པས་དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་སྲིད་དོ། །ས་གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་བ་དེ་དག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་ཡང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ལ་ནི་ཡན་ལག་གི་སྒྲར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པ་དག་ཏུ་ནི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ས་གང་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཚད་མར་ཕྱིན་པ་ནི་ཉན་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱི་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ་འདོད་པ་འདྲའི་འགག་པ་དེ་དག་ཁོ་ནར་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོར་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་འགག་གོ །གཉིས་པར་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་འགག་གོ །གསུམ་པར་ནི་དགའ་བའོ། །བཞི་པར་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་འགག་གོ །དེ་ཡན་ཆད་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡང་ཚར་ཕྱིན་པས་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡོད་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལས་ཡན་ལག་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་བོར་ནས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་གཉིས་བོར་ནས་ བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གསུམ་བོར་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་དེ་ན་དགའ་བ་ཡང་མེད་པས་སོ། །ཡན་ལག་བཞི་བོར་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་དེ་ན་བདེ་བ་ཡང་མེད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་བོར་ནས་བསམ་གཏན་ལྷག་མ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་ལྔ་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བོར་ནས་བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་པ་དེ་རྣམས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་གསུངས་སོ། །དང་པོ་འཕགས་པ་འང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེས་ནི་རང་གི་ས་ལས་ཀྱང་ཡིད་འབྱུང་
Chinese
并且因为具有安乐，没有审虑，所以没有寻思。因此，具有喜乐和审虑的审虑不会与寻思相混淆，就像火上的烟一样。经文中说，只有禅定才具有支分，而无色定则不是。对此，有些人说，因为在寂止中味道相同。如果粗大的行相被安立为支分，那么无色定因为更加寂静，心和心所都微细行相，所以不可能在它们上面安立支分。有些地方，等持成分较多，其他心所则不重要。对于一个来说，支分之名也不合适。因此，在无色定中安立支分。另一些人说，凡是心所达到极致的地方，都不是听闻，而是在灭尽之处，只有那些类似贪欲的止息才安立为支分，即初禅灭除痛苦和不悦，二禅灭除寻思和审虑，三禅灭除喜，四禅灭除乐受。此后，没有任何心所完全止息，所以没有退转。因此，初禅具有的五支，即寻思、审虑、喜、乐、等持，正是因为舍弃了其中的二支、三支、四支，所以才安立了二禅、三禅、四禅。其中舍弃二支后，安立二禅，因为其中没有寻思和审虑。舍弃三支后，安立三禅，因为其中也没有喜。舍弃四支后，安立四禅，因为其中也没有乐。正因为如此，为了舍弃它们而安立剩余的禅定，所以初禅虽然有其他心所，也只说了五支，而没有说受等。不是因为舍弃了受等而安立更高的禅定，因为它们都在一切禅定中存在。因此，初禅的那些（受等）没有被说成是支分。经文中说“最初也是圣者”，意思是说，由此也会厌离自己的地。
English
And because it possesses ease and joy, there is no investigation, so there is no examination. Therefore, investigation that possesses joy and investigation is not confused with examination, just like smoke on fire. It is said in the scriptures that only the dhyanas possess limbs, but the formless ones do not. To this, some say that it is because the taste is the same in quiescence. If coarse activities are established as limbs, then since the formless ones are more pacified, all the mind and mental factors have subtle activities, so it is impossible to establish limbs on them. In some places, concentration is more dominant, and other mental factors are not important. For one, the name of limb is also not appropriate. Therefore, limbs are established in the formless ones. Others say that wherever mental factors reach their limit, it is not hearing, but in the place of cessation, only those cessations similar to desire are established as limbs, that is, the first dhyana eliminates suffering and displeasure, the second dhyana eliminates examination and investigation, the third dhyana eliminates joy, and the fourth dhyana eliminates the feeling of pleasure. After that, no mental factor is completely eliminated, so there is no turning back. Therefore, the five limbs possessed by the first dhyana, namely examination, investigation, joy, pleasure, and concentration, are precisely because two, three, and four limbs are abandoned that the second, third, and fourth dhyanas are established. Among them, after abandoning two limbs, the second dhyana is established, because there is no examination and investigation in it. After abandoning three limbs, the third dhyana is established, because there is also no joy in it. After abandoning four limbs, the fourth dhyana is established, because there is also no pleasure in it. Precisely for this reason, in order to abandon them, the remaining dhyanas are established, so although the first dhyana has other mental factors, only five limbs are mentioned, and not feeling, etc. It is not because feeling, etc., are abandoned that higher dhyanas are established, because they all exist in all dhyanas. Therefore, those (feelings, etc.) of the first dhyana are not said to be limbs. The scriptures say "The first is also a noble one," meaning that by this, one will also become disgusted with one's own ground.
Tibetan
བ་དང་ལྡན་པས་ས་འོག་མའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་དང་འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གྲང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་རོ་མྱང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་བཀག་གི་སྐྱེ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདི་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་སློབ་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་པ་དེའི་རྗེས་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འདའ་བ་གང་དག་ཡིན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་བྱུང་བར་མ་གྱུར་ན་མི་སློབ་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མི་སློབ་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དག་རྐྱེན་མ་ཚང་བར་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པས་འགོག་པས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ལ་ཞི་བའི་རྣམ་པར་དམིགས་སོ། །འཇུག་པ་ཆད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཟག་མེད་པ་ལ་སོ་སོར་ བརྟགས་པས་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ལ་དམིགས་སོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྡང་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྡང་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཏུ་དེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གཉིས་ནི་སྟོང་པ་དང་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྡང་བར་རིགས་ན། གསུམ་པ་ནི་ཞི་བ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྡང་བ་ཉིད་དུ་རུང་ཞེ་ན། མི་སློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་ཆོས་ལ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེར་བསྡོགས་གཉིས་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་དག་མ་གཏོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཞི་བ་དང་རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་གོང་མ་དང་འོག་མ་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་བདུན་མི་འབྱིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བྱམས་པ་ནི་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་འདྲ་བར་གནས་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བའོ། །དགའ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོ
Chinese
因为具有威力，所以是地下敌人的克星，因此是无漏的。那么，经分别解说中说，近取的心会变成连接的心和死亡转移的心，这该如何理解呢？因为非烦恼的心没有连接，所以近取都变成和品尝味道一样，这未免太过分了吧？不是这样的，因为对于那些来说，是于等持中阻断烦恼，而不是于生起时阻断烦恼。为了表示这个，所以详细地说了“以近取的心”。这是如何成为非择灭的呢？从无学无相的等持中出来后，紧接着的那些有漏的刹那。如果那些没有生起，那么无学无相的刹那就会生起。那些无学无相的刹那，因为因缘不具足，所以会被非择灭所灭，因为非择灭是缘于寂静的行相。因为是进入断绝的行相，所以仅仅是寂静的行相。因为无漏没有择灭，所以缘于非择灭。因为憎恨圣道。要如何憎恨呢？因为在空性等等的行相中，背对着它。暂时，如果说另外两个等持是缘于空性和无常的行相，所以可以憎恨圣道，那么第三个是缘于寂静无为的事物，要如何才能说是憎恨圣道呢？因为赞叹进入无学等持之因的法。除了两个近取之外。意思是说，除了二禅等等的近取之外，因为那些是进入寂静和粗大等等的行相，所以确定了上下所缘，因此不会产生七圣道支。其他人说，慈爱是从内心深处对一切众生如同自己一样安住。悲是对于他人的痛苦不感到高兴。喜是对于他人的圆满
English
Because it possesses power, it is the nemesis of the underground, therefore it is without outflows. Then, how should we understand what is said in the Detailed Explanation that the mind of near attainment will become the mind of connection and the mind of death transference? Since the non-afflicted mind has no connection, it would be too much to say that all near attainments are like tasting flavors? It is not so, because for those, it is the obstruction of afflictions in equipoise, not the obstruction of afflictions in arising. To show this, it is said in detail, "with the mind of near attainment." How is this a non-selective cessation? Those momentary moments with outflows that immediately follow the arising from the non-learning, signless samadhi. If those did not arise, then the non-learning, signless moments would arise. Those non-learning, signless moments, because the causes and conditions are not complete, will be ceased by non-selective cessation, because non-selective cessation is focused on the aspect of peace. Because it is the aspect of entering into cessation, it is only the aspect of peace. Because there is no selective cessation for the outflowless, it is focused on non-selective cessation. Because of hating the noble path. How is it hated? Because in the aspects of emptiness and so on, it turns its back on it. For the time being, if it is said that the other two samadhis are focused on the aspects of emptiness and impermanence, so it is reasonable to hate the noble path, then how can the third, which is focused on the peaceful, unconditioned object, be said to hate the noble path? Because it praises the dharma that is the cause of entering the non-learning samadhi. Except for the two near attainments. It means that except for the near attainments of the second dhyana and so on, because those are entering into the aspects of peace and coarseness and so on, they determine the higher and lower objects, therefore they do not produce the seven noble path factors. Others say that loving-kindness is abiding from the depths of the heart towards all beings as if they were oneself. Compassion is not rejoicing in the suffering of others. Joy is the perfection of others