Tibetan
་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དགེ་སློང་དག་རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ་དང༌། རེག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཚོར་བ་འདི་དག་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པས་ཆོས་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་ཟད་ཅིང་གཞན་གྱིས་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་དག་ཟད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །སྟོན་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཟུགས་དར་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ། །རེག་དང་ཆོས་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ། །ལྷ་མིར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས། །འདོད་དང་སྡུག་དང་ཡིད་འོང་དང༌། །ཇི་སྲིད་ཡོད་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང༌། །དེ་ལ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་རིག །གང་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་བྲལ་འགགས་ན། །དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རིག །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་འགགས་པ་ནི། །གཞན་གྱིས་བདེ་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །རྐྱེན་ལས་འདི་དག་བྱུང་བ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་མཐོང་མ་ཡིན། །འཕགས་པས་བདེ་བར་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་རིག །གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་གང་སྨྲས་པ། །དེ་ནི་འཕགས་པས་བདེ་བར་མཁྱེན། ། གང་ལས་བྱིས་པ་རྨོངས་གྱུར་པ། །མུན་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ་དང༌། །མུན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡི། །རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལྟོས། །སྒྲོན་མ་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་དག་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཁ་ཅིག་རྣམ་པར་མི་ཤེས་མི། །ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར། །སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་མཐར་ཕྱིན་པ། །ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་རིག་པར་འགྱུར། །གང་ཡང་འདི་དག་འཕགས་པ་ལས། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་རིགས་མ་ཡིན། །གོ་འཕང་གང་ཞིག་ཡོངས་ཤེས་ན། །ཡང་སྲིད་དག་ཏུ་འགྲོ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་ན་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལུང་བར་མའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པའི་མཐར་དགེ་སློང་མ་ཆོས་སྦྱིན་གྱི་མདོ་ལས་འདོན་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་འགགས་པ་ན་བདེ་ཞེས་མདོ་བྲིས་ཟིན་ཏོ། །གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་གཟུགས་མི་རྟག་པ་སྟེ་གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ། དེ་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ། གང་བདག་མེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི
Chinese
称为无上安乐。比丘们，依靠耳、鼻、舌、身、意和法，生起意的识，三者聚集产生触，依靠触而生起感受，即乐受、苦受、非乐非苦受。因此，对于这些感受的生起，乃至如前一样，如实了知其确切生起，通过对法的全面修行，这些（烦恼）耗尽，其他（烦恼）所引起的修行也耗尽，证得涅槃，称为无上安乐，到此为止。导师又如此说道：色、声、香、味、触和法，仅仅是这些，连同天人在内的世间，欲望、痛苦、适意，只要存在，就被称为快乐。因为远离贪欲而止息，所以那些应被视为痛苦。当对坏聚见止息时，他人才能见到快乐。这些从因缘而生，世间众人皆未见。圣者所说的快乐，那是他人所认为的痛苦。他人所说的痛苦，那是圣者所知的快乐。 从何处孩童变得愚昧，被黑暗完全包围，如同黑暗一般的，看看那些难以理解的法。如同见到明灯一样，那些将变得没有遮蔽。有些人不能完全了解，如何能理解这些法？当存在的贪欲达到尽头，才能正确理解这些法。这些从圣者之外，他人不可能理解。如果完全了解哪个地位，就不会再转生。如是说。当生起快乐的感受时，称为快乐。中部经典的总结偈颂第三的末尾，从比丘尼法施的经中引出，痛苦的感受止息时就是快乐，经已写完。凡是无常的，就是痛苦，对于此。故事的起因是在舍卫城。比丘们，色是无常的，凡是无常的，就是痛苦。那是无我的，凡是无我的，一切都是
English
It is called unsurpassed bliss. Monks, dependent on the ear, nose, tongue, body, mind, and dharma, the consciousness of the mind arises, and from the union of the three, contact arises. Dependent on contact, feelings arise, namely pleasant feelings, painful feelings, and neither pleasant nor painful feelings. Therefore, regarding the arising of these feelings, and so on as before, by fully knowing their exact arising as it is, through the complete practice of the Dharma, these (afflictions) are exhausted, and the practices caused by other (afflictions) are also exhausted, Nirvana is attained, and it is called unsurpassed bliss, up to this point. The Teacher also said this: Form, sound, smell, taste, touch, and dharma, only these, the world including gods and humans, desire, suffering, and pleasantness, as long as they exist, are called happiness. Because detachment from desire ceases, therefore those should be regarded as suffering. When the view of the destructible aggregate ceases, others can see happiness. These arise from causes and conditions, but are not seen by all in the world. What the noble ones have spoken of as happiness, that is suffering to others. What others speak of as suffering, that is known as happiness by the noble ones. From where do children become ignorant, completely surrounded by darkness, like darkness itself, look at those dharmas that are difficult to understand. Just as seeing a lamp, those will become without obscuration. Some people cannot fully understand, how can they understand these dharmas? When the desire for existence reaches its end, one can correctly understand these dharmas. These, apart from the noble ones, cannot be understood by others. If one fully understands which state, one will not go to rebirth again. Thus it was said. When a feeling of happiness arises, it is called happiness. At the end of the third verse of the summary of the Middle Length Discourses, it is quoted from the Sutra of the Bhikshuni Dharma-giving, when the feeling of suffering ceases, it is happiness, the sutra is finished. Whatever is impermanent is suffering, regarding this. The origin of the story is in Shravasti. Monks, form is impermanent, whatever is impermanent is suffering. That is without self, whatever is without self, everything is
Tibetan
་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་བ་དག་གཟུགས་ལ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱོ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། གྲོལ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚོགས་ཀྱི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་མདོ་ལྔ་པ་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་འདོན་ཏོ།། །།གང་ཅུང་ཟད་ཚོར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་གསུམ་པའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་ པ་ལྔ་པར་ལྔ་པ་དང་ཡན་ལག་ལྔར་བཞག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས་གནས་བརྟན་འཆར་བྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདག་དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་འདྲི་སྟེ། བཙུན་བ་ཚོར་བ་རྣམས་དུ་ཞིག་མཆིས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དུ་གསོལ། འཆར་བྱེད་ངས་ཚོར་བ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་གསུམ་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་བཞིར་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་ལྔར་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད། ངས་ཚོར་བ་ཚད་མེད་པར་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །འཆར་བྱེད་ངས་ཚོར་བ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གང་ཞེ་ན། གང་ཅུང་ཟད་ཚོར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། འཆར་བྱེད་རྣམ་གྲངས་འདིས་ན་ངས་ཚོར་བ་གཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །འཆར་བྱེད་ངས་ཚོར་བ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱི་སྟེ། འཆར་བྱེད་རྣམ་གྲངས་འདིས་ན་ངས་ཚོར་བ་གཉིས་སུ་བཤད་དོ། །འཆར་བྱེད་ངས་ཚོར་བ་གསུམ་དུ་བ
Chinese
“我是”之说，以及“这是我的”之说，以及“我的这个”之说，都不存在。应当像这样以正确的智慧来观察。比丘们，像这样见到的圣者声闻弟子，具有听闻，会对色感到厌倦，对受、想、行、识也同样感到厌倦。感到厌倦就会脱离贪欲，脱离贪欲就会解脱，解脱就会见到解脱的智慧，我的生已尽，清净行已立，应作已作，不再有来世，就会这样说。六处集合之总义偈颂第二品第五经中，将色等处，以及眼等内在的自性之生处作为这样来宣说。 凡是稍微的感受，那一切都是痛苦。对于此，具有正确基础的三门之总义偈颂第五品中，名为第五和五支所安立的经中，尊者འཆར་བྱེད（光明行）向薄伽梵请问，如是尊者向薄伽梵请问这样的意义，尊者，感受有多少种？请薄伽梵开示。光明行，我也有说感受为一种的法类，我也有说感受为二种的法类，我也有说感受为三种的法类，我也有说感受为四种的法类，我也有说感受为五种的法类，我也有说感受为六种的法类，我也有说感受为十八种的法类，我也有说感受为三十六种的法类，我也有说感受为一百零八种的法类，我也有说感受为无量种的法类。光明行，我所说感受为一种的法类是什么呢？凡是稍微的感受，那一切都是痛苦。光明行，以此法类我说了感受为一种。光明行，我所说感受为二种的法类是什么呢？身体的感受和心理的感受。光明行，以此法类我说了感受为二种。光明行，我所说感受为三种的
English
The saying "I am," and the saying "This is mine," and the saying "This of mine," do not exist. One should observe in this way with correct wisdom. Monks, the noble disciples who see in this way, who are endowed with hearing, will become weary of form, and also of feeling, perception, formation, and consciousness. Being weary, they will be free from desire, and being free from desire, they will be liberated, and being liberated, they will see the wisdom of liberation, saying, "My birth is exhausted, the pure conduct has been established, what was to be done has been done, there is no more future existence." In the fifth sutra of the second chapter of the summary verses of the collection of the six sense sources, the places such as form, and the internal nature of the sense sources such as the eye, are spoken of in this way. Whatever is felt, all of that is suffering. Regarding this, in the fifth chapter of the summary verses of the three doors with a correct basis, in the sutra called the fifth and the five branches established, the Venerable 'char byed (Illuminating Action) asked the Bhagavan, "Venerable, I ask the Bhagavan about such a meaning, Venerable, how many kinds of feelings are there? Please explain, Bhagavan." Illuminating Action, I also have a category of teaching where I explain feeling as one, I also have a category of teaching where I explain feeling as two, I also have a category of teaching where I explain feeling as three, I also have a category of teaching where I explain feeling as four, I also have a category of teaching where I explain feeling as five, I also have a category of teaching where I explain feeling as six, I also have a category of teaching where I explain feeling as eighteen, I also have a category of teaching where I explain feeling as thirty-six, I also have a category of teaching where I explain feeling as one hundred and eight, I also have a category of teaching where I explain feeling as immeasurable. Illuminating Action, what is the category of teaching where I explain feeling as one? Whatever is felt, all of that is suffering. Illuminating Action, with this category of teaching I explained feeling as one. Illuminating Action, what is the category of teaching where I explain feeling as two? Bodily and mental. Illuminating Action, with this category of teaching I explained feeling as two. Illuminating Action, what is the category of teaching where I explain feeling as three?