Tibetan
གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་གཟུང་སྟེ། དེ་ནི་གཞིའི་གཉེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཡང་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྔར་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཀྱང་ཐོབ་པ་དེ་དག་སྲིང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་པོ་སྟེ། བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དོ། །རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ལམ་གང་གིས་ཁམས་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེས་ནི་ཁམས་དེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། རྣམ་པར་གཏོང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་འདི་དག་གི་གོ་རིམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ཏེ། ཐེམ་སྐས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མ་འཆོལ་བ་ཐུགས་ལ་གཞག་ནས་བཤད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་གི །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་གཟུང་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི། དང་པོ་ནས་གཞིའི་གཉེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོའི་གཉེན་པོ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསུམ་ལས་གཞན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་པའོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །རེ་ཞིག་མ་འོངས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ནུས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །འདས་པ་གོ་ཇི་ལྟར་ནུས་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེས་ཏེ་འགག་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དེ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཏེ་འདིའི་དོན་ནི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས
Chinese
解脱道亦应执取，此乃是根本之对治，而非是延长之自性对治。其他则说，亦是解脱道，如是则最初亦应执取。先前乃至于解脱道之上的其他解脱道，唯有彼应执取。彼亦能令彼等所获延长，此乃最初之解脱道，不仅是执持分离之所获。破斥之对治，乃是何道以彼界见为过患而破斥耶？此乃是缘苦与集之谛之道，如是彼则以彼界为无常等等之相而破斥，乃是名为舍弃之同义词。又此等之次第，乃是教师，依阶梯之方式，如何生起之次第，以及不杂乱之体性铭记于心而宣说。缘苦与集之结合道，此处结合道乃是取暖等，而非无间道等，因其安立为断除等等之故。所谓一切无间道，乃是缘四谛之八十九无间道应执取，解脱道乃是，从最初即是根本之对治，而非延长之自性对治。延长之自性对治乃是殊胜之道，所谓殊胜之道，乃是除三者之外的一切道皆是殊胜之道。从相应者则不能分别烦恼，因其是若无则不生之自性所生，故不能个别进行。暂时未来者则能从所缘分别，为何耶？因彼不复缘彼事物而生故。过去者如何能知耶？缘彼事物而生已灭故，不能从彼所缘分别。然而此之意义乃是，以完全了知所缘等等。
English
The path of liberation should also be taken. This is the only antidote to the root, not the antidote to the nature of prolongation. Others say that it is also the path of liberation, so in that case, the first should also be taken. Previously, only the other path of liberation above the path of liberation should be taken. It also prolongs those attainments. This is the first path of liberation, not only holding onto the attainments of separation. The antidote to refutation is which path sees that realm as a fault and refutes it? This is the path that focuses on the truth of suffering and origin. In this way, it refutes that realm as impermanent, etc., and is synonymous with abandonment. Furthermore, the order of these is the teacher, relying on the manner of a ladder, how the order of arising, and the nature of non-confusion are kept in mind and explained. The path of union that focuses on suffering and origin, here the path of union is taking warmth, etc., not the path of no interval, etc., because it is established as abandonment, etc. The so-called all paths of no interval, are the eighty-nine paths of no interval that focus on the four truths that should be taken. The path of liberation is, from the beginning, the only antidote to the root, not the antidote to the nature of prolongation. The antidote to the nature of prolongation is the superior path. The so-called superior path is that all paths other than the three are superior paths. From the corresponding one, it is not possible to distinguish afflictions, because it is born of the nature of not arising if it does not exist, so it cannot be done individually. The temporary future can be distinguished from the object, why? Because it no longer arises by focusing on that object. How can the past be known? Because it has arisen and ceased by focusing on that object, it cannot be distinguished from that object. However, the meaning of this is, by completely knowing the object, etc.