Tibetan
་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པར་དགོངས་པའོ། །དེ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་མ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་ཏེ་ཆོས་མངོན་པ་འདི་ནི་ཕུང་པོ་གཅིག་པའམ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ཕུང་པོ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བསྟན་བཅོས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ལུས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་ཡོད་དེ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་གཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་བཏགས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡང་དག་པར་འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་ནས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་བརྡར་བཏགས་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་གནས་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བསྟན་བཅོས་མཉན་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །དེ་ལས་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལས་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལས་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་རིམ་པ་ནི་དེ་ལྟའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་གཟུགས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཤད་པ་དོན་དམ་པ་པ་དང་བརྡར་བཏགས་པའི་ཆོས་མངོན་པའོ། །དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །འདི་ནི་དོན་དམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་སའི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྲ་བ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་མངོན་པའོ། །ཆོས
Chinese
是。如果色蕴的行为具有禅定的戒律，那么就是法相论的五蕴。所谓论著，是指认为是法相论的论著。所谓随顺与否，说法不一。有些人说，因为不是心和心所的自性，所以不应与随顺相连。有些人则认为，因为有生等，所以应该相连，即此法相论是一蕴，或者因为有生等，所以是二蕴。另一些人说，论著是指进入智慧。成为身体的论著有六支，即善于分别的基础、识蕴、法蕴、假名论著、界蕴和如实行相。因此，论著也只是随顺，因为通过它才能获得胜义法相，所以称为假立法相。其中，由生处获得的智慧，通过听闻论著而随顺其义。由此产生闻所生慧，由闻所生慧产生思所生慧，由思所生慧产生有漏的修所生慧。由此产生无漏的智慧，次第就是这样。因此，所谓“如此，此是色”，是句子的连接词。所谓“此”，是指确定地阐述执持自相的胜义和假立法相。所谓胜义法，是指因为是殊胜智慧的意义，所以是胜义。另一方面，因为是诸法中最殊胜的，所以是胜义。此既是胜义，又是法，所以是胜义法。所谓法的体相，是指自相和共相，如地界的体相是坚硬、无常和痛苦等。像这样要现证、证悟和通达，趋向于现证的法就是法相论。法。
English
It is. If the behavior of the form aggregate has the discipline of meditation, then it is the five aggregates of the Abhidharma. The so-called treatise refers to the treatise that is considered to be the Abhidharma. As to whether it is in accordance or not, the statements vary. Some say that because it is not the nature of the aggregates of mind and mental factors, it should not be connected with accordance. Others believe that because there are arising and so on, it should be connected, that is, this Abhidharma is one aggregate, or because there are arising and so on, it is two aggregates. Others say that the treatise refers to entering wisdom. The treatise that becomes the body has six branches, namely the basis of good distinction, the aggregate of consciousness, the aggregate of Dharma, the nominal treatise, the aggregate of realms, and the true aspects of practice. Therefore, the treatise is also only in accordance, because it is through it that one can obtain the ultimate Abhidharma, so it is called the nominal Abhidharma. Among them, the wisdom obtained from the place of birth follows its meaning through listening to the treatise. From this arises the wisdom born of hearing, from the wisdom born of hearing arises the wisdom born of thinking, and from the wisdom born of thinking arises the contaminated wisdom born of meditation. From this arises uncontaminated wisdom, and the order is like this. Therefore, the so-called "Thus, this is form" is a conjunction of sentences. The so-called "this" refers to the definitive explanation of holding the self-characteristic, the ultimate and nominal Abhidharma. The so-called ultimate Dharma is ultimate because it is the meaning of supreme wisdom. On the other hand, it is ultimate because it is the most supreme of all Dharmas. This is both ultimate and Dharma, so it is the ultimate Dharma. The so-called characteristic of Dharma refers to the self-characteristic and the common characteristic, such as the characteristic of the earth element is hardness, impermanence, and suffering, and so on. Like this, the Dharma that tends to manifest, realize, and comprehend is the Abhidharma. Dharma.
Tibetan
་མངོན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཏེ་ཡན་ལག་གི་དོན་རྟོགས་ཟིན་ཏོ། །སྤྱིའི་དོན་ད་དུང་མ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་འདི་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཡིན་ཞེས་སྤྱིའི་དོན་འདྲིའོ། །འདིར་དེ་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་གཟུང་ངོ༌། །དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆུད་ཀྱི་ ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅེས་གཅེས་རྣམས་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཆུད་པ་ནི་ནང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཅག་གི་བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་དོན་དེའི་མཛོད་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང་མཛོད་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་བསྡུ་སྟེ་རལ་གྱི་གང་དུ་གཞུག་པ་དེ་ནི་དེའི་ཤུབས་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་ཆོས་མངོན་པའི་གཙུག་ལག་དེ་ལས་བདག་ཅག་གི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཕྱུང་བས་ཆོས་མངོན་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བདག་ཅག་གི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་གནས་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་དེ་ཉིད་འདིའི་མཛོད་ཡིན་ཏེ་དོན་འདི་ལ་ནི་འདི་ལ་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཡོད་པས་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བར་ཚིག་བསྡུས་ཏེ། རལ་གྲི་ནང་ནས་འབྱིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཤུབས་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་བསྟན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དགོས་པ་དང་བཅས་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་བསྡུ་བ་ལེགས་པར་འགྱུར་གྱི་དགོས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དང་པོ་ཉིད་དུ་སུས་བསྟན་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་འདི་དང་པོ་ཉིད་དུ་སུ་ཞིག་གིས་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པས་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་བསྡུ་བར་འོས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དང་པོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་པ་ནི་བཙུན་པ་ཀཱ་ཏྱཱའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིས་བསྡུ་སྟེ་བསྟན་པ་ནི། གྲུབ་པས་དང་པོ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ལ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་མདོར་བསྡུས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་འཆད་ཅིང་བྱེད་པར་གུས་ཤིང་འབད་ཅེས
Chinese
“论已说讫”是指从自性、差别和决定义的角度，即支分之义已经理解了。由于总义尚未理解，因此，如何说这部论是《法句论》呢？这是在询问总义。这里“于彼义”中的“彼”是指刚刚所说的《法句论》。 “义”不是从词语的角度，而是从意义的角度来理解的，但不是全部。因此，说了“珍爱珍爱们”。 “包含”是指包含在内。因此，我们的这部论就像那个意义的宝库，与宝库相似。对于这个意义来说，《法句论》就是《法句论》，这是词语的缩略，就像剑放入剑鞘一样。或者，从那个《法句论》中取出了我们的这部论，因此，进入法句智慧等等，就像是我们这部论的处所一样。 “义”要结合语境。因此，法句本身就是这部论的宝库，对于这个意义来说，因为这部论中有《法句论》，所以称为《法句论》，这是词语的缩略，就像从剑鞘中拔出剑一样。这样，这部论是《法句论》就表明总义也包含在其中。又，为什么宣说《法句论》呢？这是“有什么必要”的同义词，具有必要性的论著才能很好地收集，没有必要性就不是这样。 “这最初是谁宣说的呢？”是指这部《法句论》最初是谁说的呢？心想，因为是可信者宣说的论著，所以才成为值得收集的自性。特别提到“最初”是因为僧侣迦旃延子等人后来收集并宣说，是为了辩论已经成立的最初宣说者。 “像这样”是广说的开端，像这样，造论的论师恭敬并努力地讲说和制作简略的论著《法句论》。
English
"The Abhidhamma has been spoken" means that the meaning of the parts has been understood from the perspective of the nature, distinctions, and definitive words. Since the general meaning has not yet been understood, therefore, how can this treatise be said to be the Treasury of Abhidhamma? This is asking about the general meaning. Here, in "in that meaning," "that" refers to the treatise called Abhidhamma, which has just been spoken of. "Meaning" is not from the perspective of words, but from the perspective of meaning, but not all. Therefore, it is said, "cherished ones, cherished ones." "Included" means included within. Therefore, our treatise is like a treasury of that meaning, similar to a treasury. For this meaning, the Abhidhamma Treasury is the Abhidhamma Treasury, which is a contraction of words, just like a sword is put into its sheath. Or, since our treatise is extracted from that Abhidhamma scripture, therefore, entering into the wisdom of Abhidhamma and so on is like the place of our treatise. "Meaning" should be combined with the context. Therefore, the Abhidhamma itself is the treasury of this treatise. For this meaning, because this treatise contains the Abhidhamma Treasury, it is called the Abhidhamma Treasury, which is a contraction of words, just like a sword is drawn from its sheath. In this way, the fact that this treatise is the Abhidhamma Treasury shows that the general meaning is also included within it. Furthermore, why is the Abhidhamma taught? This is a synonym for "what is the need?" A treatise with a need can be well collected, but not one without a need. "Who taught this in the very beginning?" refers to who first spoke this Abhidhamma? It is thought that because it is a treatise taught by a trustworthy person, it becomes a nature worthy of being collected. The special mention of "first" is because the monks Katyayaniputra and others later collected and taught it, in order to argue with the established first teacher. "Like this" is the beginning of the extensive explanation. Like this, the teacher who composed the treatise respectfully and diligently speaks and makes the concise treatise, the Treasury of Abhidhamma.