Tibetan
འདས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་གཏོང་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཁོ་ནར་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་གྲག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་དེ་དག་བཤད་པར་བྱའོ། །ཚད་མེད་པ་ནི་བཞི་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཞི་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། གནོད་སེམས་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱིར། །གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་མང་བ་དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཞི་པོ་དང་གྲངས་བཞིན་ནོ། །ཞེ་སྡང་མེད་བྱམས། བྱམས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་ཡིན། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མ་ཆགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ན་གནོད་སེམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཆགས་པས་དྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི །རྣམ་པ་ནི། ཀྱེ་མ་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །མགུ་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་བྱམས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལོ་སྙམ་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་མགུ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ནི་དགའ་བའོ། །སེམས་ཅན་ནོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་བཏང་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ་བར་མར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྤྱོད་ཡུལ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ས་དུ་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དགའ་བ་བསམ་གཏན་གཉིས་དག་ན། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ན་ཡོད་དོ། །གཞན་ནི་དྲུག་ན། གཞན་ནི་ ཚད་མེད་པ་གསུམ་ནི་ས་དྲུག་པོ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ན་ཡོད་དོ། ཁ་ཅིག་ལྔ། ཁ་ཅིག་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ན་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཚད་མེད་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དེ་ཡིས་མི་སྤོང་བསམ་གཏན་དངོས་གཞིའི་ས་པ་ཡིན་པ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྦྱོར་བས་ནི་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པ་དང༌། སྤངས་ཟིན་པ་ཐག་སྲིད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་བཤད་དོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི། མི་དག་གི །ནང་དུ་བསྐྱེད་དེ། མི་དག་གི་ནང་ཁོ་ནར་བསྐྱེད་ཀྱི་གཞན་དག་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཚད་མེད་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེ་ན། ངེས་གསུམ་ལྡན། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པར་སྐྱེས་པ་དག །དགའ་བ་དང་ནི་མི་ལྡན་ལ། །ཚད་མེད་པ་གསུམ་གྱི་རྙེད་པ་དང་ནི་རྟག་ཏུ་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད། གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དད་པོ་ཡིན་ནོ། །ནད་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། རྫོགས་པར་བྱས་ནས་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང༌། བརྒྱད་པ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའོ། །དེ་དག་གི །དང་པོ་གཉིས། མི་སྡུག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། དང་པོ་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་བསྔོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་མི་སྡུག་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་དག་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ཡོད་ཀྱི་ས་གཞན་དག་ན་ནི་མེད་དོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་བ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་དག་གི་གཉེན་པོར་གྲངས་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཐའ་ན། སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ན་ཡོད་དོ། །དེ་མ་ཆགས། དེ་ཡང་མ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པའི་རང་ བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ནི། གཟུགས་མེད་མཉམ་གཞག་དགེ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་མེད་པ་དག་མཉམ་པར་གཞག་པ་དགེ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་ཀྱི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ལ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཆི་བའི་སྲིད་པ་ནའོ། །གཞན་དག་ན་རེ། གཞན་དག་ན་ཡང་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ
Chinese
關於過去的教法，這是使自身趨近的，因此據說只講授了第四禪。禪定的章節已經講述完畢。現在是關於依賴禪定的功德的章節，因此應當講述這些。無量有四種，即慈愛、悲心、喜悅和捨，因為它們緣於無量眾生。為何只有四種呢？因為它們是對治嗔恨等煩惱的。為了捨棄嗔恨、損害、不悅、貪欲和眾多嗔恨，所以與四種煩惱的數量相同。無嗔即慈愛。慈愛的本性是無嗔。悲心也是如此。內心的快樂是喜悅。喜悅的本性是內心的快樂。捨的本性是不執著。如何成為嗔恨的對治呢？因為它是由貪著所引導的。慈愛等等的相狀是：可憐啊，快樂和痛苦，喜悅和眾生。心中想著「願眾生快樂」，並安住於慈愛之中。心中想著「可憐啊，眾生痛苦」，這是悲心。心中想著「願眾生喜悅」，這是喜悅。心中想著「是眾生啊」，並安住於捨之中，因為它是處於中間狀態。這些的相狀已經講述完畢。行境是慾望的眾生。它們的所緣是：行於慾望的眾生，因為緣於此是對治嗔恨等的。它們位於哪個地呢？喜悅在二禪中。喜悅是內心的快樂，因此存在於初禪和二禪中。其他的在六地中。其他的，三種無量存在於六地，即無色界和禪定以及殊勝禪定中。有些認為在五地中。有些認為除了無色界之外，存在於五地中。既然說了是對治嗔恨等煩惱的，那麼無量也能夠捨棄煩惱嗎？它不能捨棄根本的禪定。
English
This teaching about the past is what brings oneself closer, therefore it is said that only the fourth dhyana was taught. The chapter on samadhi has been explained. Now is the chapter on the merits that depend on samadhi, so these should be explained. The immeasurables are four: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, because they are focused on immeasurable sentient beings. Why are there only four? Because they are the antidotes to hatred and so on. In order to abandon hatred, harm, displeasure, desire, and many hatreds, they are equal in number to the four. Loving-kindness is without hatred. The nature of loving-kindness is without hatred. Compassion is also the same. Mental ease is joy. The nature of joy is mental ease. Equanimity is the nature of non-attachment. How is it an antidote to hatred? Because it is led by attachment. The aspects of loving-kindness and so on are: Alas, happiness and suffering, joy and sentient beings. Thinking in the mind, "May sentient beings be happy," and abiding in loving-kindness. Thinking, "Alas, sentient beings suffer," this is compassion. Thinking, "May sentient beings be joyful," this is joy. Thinking, "They are sentient beings," and abiding in equanimity, because it is abiding in the middle. The aspects of these have been explained. The realm of activity is sentient beings in desire. Their object is: sentient beings who act in desire, because focusing on this is the antidote to hatred and so on. In which grounds are they located? Joy is in the second dhyana. Joy is mental ease, therefore it exists in the first and second dhyanas. The others are in six grounds. The other three immeasurables exist in the six grounds, the formless realms, and dhyana and special dhyana. Some think in five. Some think that except for the formless realms, they exist in the five grounds. Since it has been said that they are the antidotes to hatred and so on, can the immeasurables also abandon afflictions? It does not abandon the actual dhyana.
Chinese
是安住于彼之所，是信解作意之所，且缘于有情之故。以彼等之修习，能压伏嗔恚等，并能稳固已断者，故说彼等为彼等之对治。此等四无量，唯于人中生起，唯于人中生起，于其他则否。若有具一无量者，是否必定具足一切耶？答：定具三者。生于第三禅与第四禅者，不具喜，然恒常具足三无量之获得。八解脱中，名为“观有色诸色”者，是第一解脱。以无色想，观外色诸色者，是第二解脱。以身作证，安住于已圆满之不净解脱者，是第三解脱。彼等与四无色，及第八灭尽想受者。彼等之初二者，不净与解脱，初二者以变异等之相故，是不净之自性，故当知彼二之体性如不净。彼二者亦于二禅中，有第一禅与第二禅，于其他地则无。于欲界之行者，及第一禅地之色贪等之对治，如其数目。第三之边际，不净解脱唯于第四禅中有。彼非贪。彼亦是不贪之自性，然以不净之相故，非不净之自性。彼等与眷属乃五蕴之自性。诸无色解脱者，乃无色等持之善者。安住于无色之善者，方得名为解脱，非有烦恼者，亦非不安住者，如于死有中。有其他师说，于其他者亦有不安住者。近分之解脱道等亦得名为解脱。
English
It is the place of abiding in that, the place of believing and thinking, and because it is focused on sentient beings. By practicing these, one can suppress anger and the like, and stabilize what has already been abandoned, therefore they are said to be the antidotes to those. These four immeasurables arise only among humans, only among humans, and not in others. If one possesses one immeasurable, is it certain that one possesses all of them? Answer: One certainly possesses three. Those born in the third and fourth dhyanas do not possess joy, but they always possess the attainment of the three immeasurables. Among the eight liberations, that which is called "seeing forms as forms" is the first liberation. Seeing external forms with the perception of no form is the second liberation. The third is abiding, having realized and perfected the impure liberation with the body. These and the four formless ones, and the eighth, the cessation of perception and feeling. The first two of these, the impure and the liberation, the first two are of the nature of the impure because of the aspect of transformation and so on, therefore the nature of those two should be understood as impure. Those two are also in the two dhyanas, the first and second dhyanas, but not in other grounds. For those who practice in the desire realm and the color desire of the first dhyana ground, the antidotes are according to their number. At the third extreme, the impure liberation is only in the fourth dhyana. That is not attachment. That is also of the nature of non-attachment, but because it is of the nature of the impure, it is not of the nature of the impure. Those with their retinue are of the nature of the five aggregates. The formless liberations are the virtuous formless samadhis. Only the virtuous one who abides in the formless attains the name liberation, not the afflicted one, nor the non-abiding one, such as in the state of death. Others say that there are also non-abiding ones in others. The paths of liberation of proximity also attain the name liberation.