English
If it is considered that it arises at the end of the forbearance of desire realm, then only in the suffering of the desire realm can the knowledge of Dharma arise, which is called the arising of the knowledge of Dharma in suffering. It should be understood that in all cases it is a state of non-outflow. If it is considered that the forbearance of the knowledge of Dharma and the knowledge of Dharma arise in the suffering of the desire realm, similarly, the category of forbearance and knowledge arises in the remaining suffering. At the end of the arising of the knowledge of Dharma in suffering, in the suffering of the desire realm of the form realm and the formless realm, the category of knowledge forbearance arises, which is called the category of knowledge forbearance arising in suffering. Then the category of knowledge arises, which is called the category of knowledge arising in suffering. Initially, it is the knowledge of Dharma because of knowing the suchness of the Dharma. Because it arises from its cause, the suffering of the upper realm, etc., is the category of knowledge, similarly for the sake of realization. If these four, forbearance and knowledge, arise in the truth of suffering, it is the same for the other three truths. At the end of the arising of the category of knowledge in suffering, it is considered that the forbearance of the knowledge of Dharma arises in the origin of the desire realm, then the knowledge of Dharma arises in the origin, similarly, in the order of arising at the end, the category of knowledge forbearance arises in the remaining origin, and the category of knowledge arises in the origin. Consider that the forbearance of the knowledge of Dharma arises in the cessation of the suffering of the desire realm, and the knowledge of Dharma arises in the cessation. The category of knowledge forbearance arises in the remaining cessation, and the category of knowledge arises in the cessation. It is considered that the forbearance of the knowledge of Dharma arises in the path of the antidote to the suffering of the desire realm, and the knowledge of Dharma arises in the path. The category of knowledge forbearance arises in the remaining path, and the category of knowledge arises in the path, thus realizing the truth, is the sixteen minds. Thus, according to this order, realizing the truth is the sixteen minds. Other schools that say that realizing the truths is one, should be done according to their ideas, without difference it is called realization. That is three kinds, called what is done by seeing. The realization of the path of seeing is the wisdom of non-outflow.
Tibetan
་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དམིགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ན་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་གསུམ་མོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤོང་བ་དང་མངོན་གསུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ནི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི། འོ་ན་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བས་དེ་ལྟ་བས་ན། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཀུན་འབྱུང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། ལམ་ལ་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ ཞེས་གསུངས་པའི་མདོ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཅིག་མཐོང་བས་ལྷག་མ་རྣམས་ལྔ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་བར་སྐབས་སུ་ལྡན་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཀུན་འབྱུང་ཡང་སྤོངས་ལ་འགོག་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་ལམ་ཡང་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། གཅིག་མཐོང་ན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་མཐོང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་གསུངས་པར་མངོན་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དཔེ་དང་བཅས་པའི་མདོ་གསུམ་ཁུངས་སུ་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་མདོ་ལས། གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནེ་མ་ནུར་མེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཞེས་གསུངས་པས་མངོན་བར་རྟོགས་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་དང
Chinese
的真谛都证悟了。所缘的证悟是由和它相应的法类也证悟了。事业的证悟是由不相应的戒律和生等也证悟了。如果见到痛苦，那么它的证悟有三种。集等是事业的证悟，因为要断除、现前和修习。因此，如果说见真谛的证悟是一个，那么因为相状不同，所以这样说是没有道理的。如果说一切都以无我的相状见到，那么就不会见到真谛的痛苦等，因此，圣声闻对痛苦作意为痛苦，对集作意为集，对道作意为道的无漏作意和相应的法类进行分别， 这与经部相违背。如果说这样不是修道，那么不是的，因为如所见一样修习。如果说见到一个，其余的就获得五自在，因此证悟是一个，那么没有过失，应该考察中间是否有相应。如果说仅仅完全了解痛苦，那么也断除了集，也现前了灭，也修习了道，因此证悟是一个，那么也没有过失，因为出现见到一个，其余的也是事业的证悟。经中明显说为了见道的证悟，真谛是次第证悟的。居士，证悟真谛是一个是没有的，但是逐渐证悟，有三个详细说明的比喻经作为依据。如果经中说，对痛苦没有犹豫和怀疑的，对佛也是如此，因此证悟是一个，那么不是的，因为不普遍产生和
English
The truths are realized. The realization of the object is also realized by those who are in accordance with it. The realization of the action is also realized by the non-corresponding precepts and births. If suffering is seen, then there are three realizations of it. The origin and so on are the realization of the action, because it is to be abandoned, manifested and cultivated. Therefore, if it is said that the realization of seeing the truths is one, then it is unreasonable to say so because of the different aspects. If it is said that everything is seen in the aspect of selflessness, then the suffering and so on of the truths will not be seen, therefore, the noble hearer contemplates suffering as suffering, contemplates the origin as the origin, contemplates the path as the path, and distinguishes the undefiled contemplation and the corresponding dharmas. This contradicts the Sutra. If it is said that this is not the path of cultivation, then it is not, because it is cultivated as it is seen. If it is said that by seeing one, the rest obtain the five freedoms, therefore the realization is only one, then there is no fault, it should be examined whether there is correspondence in the middle. If it is said that if only suffering is completely understood, then the origin is also abandoned, the cessation is also manifested, and the path is also cultivated, therefore the realization is one, then there is also no fault, because it appears that seeing one, the rest is also the realization of the action. It is clear from the Sutra that for the realization of the path of seeing, the truths are realized in sequence. Householder, there is no such thing as the realization of the truths being one, but gradually realized, there are three detailed metaphorical sutras as the basis. If the Sutra says, whoever has no hesitation and doubt about suffering is also the same for the Buddha, therefore the realization is one, then it is not, because it does not universally arise and
Tibetan
༌། གདོན་མི་ཟ་བར་སྤོང་བ་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་སེམས་བཅུ་དྲུག་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་དང་ས་གཅིག །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ས་གང་ཡིན་བ་སེམས་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཀྱང་དེའི་ས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ས་དྲུག་པའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་བཟོད་པ་དག་དང༌། ཤེས་པ་དག་ཡིན་ཞེ་ན། བཟོད་དང་ཤེས་པ་གོ་རིམས་བཞིན། །བར་ཆད་མེད་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ། །བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དག་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ལ་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་ ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་དང་སྦོ་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ཁོ་ན་བྲལ་བའི་ཐོབ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་དགུ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པའི་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བོའི་འཁོར་གྱིས་བྱས་པ་ལས་རྒྱལ་པོས་བྱས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སེམས་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལས་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ནི་སྔོན་མ་མཐོང་བ་བལྟ་བར་བྱ་བ་མེད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་མ་མཐོང་བས་ནི་བདེན་བ་མ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཉག་མ་གཅིག་མ་བརྔས་པས་ཞིང་མ་བརྔས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་བརྒྱད་དང་རྣམ་པ
Chinese
因为是从不舍弃烦恼而说的缘故。什么是所说的现观的十六心，那是法最胜和地相同。什么是法的最胜地，这十六心也是它的地，那些是第六地，如前所说。为什么说是不舍弃烦恼的忍和智呢？忍和智次第是，无间和解脱道。忍是不能阻碍断除烦恼的证得，所以是无间道。智是对于从烦恼的证得中解脱出来的事物，与分离的证得一同产生，所以是解脱道。因此，两者都是，就像两人驱逐盗贼和砍断树桩一样。如果只有第二个无间道与分离的证得一同产生，那么对于那个对境就不会产生断除疑惑的智慧。如果说因为经文中说通过陈述断除了烦恼，所以与《教典》中说的九种遍行相违，那么不是的。因为忍是智的眷属，就像国王的眷属所做的事被称为国王所做的一样。这十六心全部是因为见到了未见的真谛，所以是见道吗？回答说：不是的。那么是怎样的呢？其中十五个刹那是，因为见到未见，所以是见道。从苦法智忍开始，到道类智忍之间的十五个刹那，是见道。为什么呢？因为见到了未见的真谛。第十六个刹那没有要看以前未见的事物，而是为了习惯已经见到的事物，所以仅仅是修道。那么，道类智忍不是也见到了未见的事物吗？确实如此，但对于禅定的刹那来说，不是这样的。一个刹那没有见到，就不是没有见到真谛，例如，没有收割一根麦穗，就不是没有收割田地一样。因为是果，以及八智和种类。
English
Because it is said with the intention of not abandoning afflictions. What is said to be the sixteen moments of realization in the Abhisamayalankara, that is the same as the supreme dharma and the ground. What is the supreme ground of dharma, these sixteen moments of mind are also its ground, those are the sixth ground, as previously stated. Why are they called forbearance and knowledge that do not abandon afflictions? Forbearance and knowledge are in order, the paths of non-interruption and liberation. Forbearances are paths of non-interruption because they cannot obstruct the cutting off of the attainment of afflictions. Knowledges are paths of liberation because they arise together with the attainment of separation for those who are liberated from the attainment of afflictions. Therefore, both are, like two people driving out thieves and cutting down stumps. If only the second path of non-interruption arises together with the attainment of separation, then knowledge that dispels doubt will not arise for that object. If it is said that because the scriptures say that afflictions are abandoned through statements, it contradicts the nine types of pervasive application mentioned in the scriptures, then it is not so. Because forbearance is the retinue of knowledge, just as what is done by the king's retinue is called what is done by the king. Are all sixteen moments of mind the path of seeing because they see the unseen truth? Answer: No. Then what is it like? Fifteen moments from that are the path of seeing because they see the unseen. The fifteen moments from the moment of the forbearance of the knowledge of dharma of suffering up to the forbearance of the subsequent knowledge of the path are the path of seeing. Why? Because they see the unseen truth. In the sixteenth moment, there is nothing to see that has not been seen before, but it is only the path of cultivation because it is to become accustomed to what has been seen. Then, does the forbearance of the subsequent knowledge of the path not also see the unseen? It is true, but it is not so for the moment of meditation. Not seeing one moment is not not seeing the truth, for example, not reaping one stalk of grain is not not reaping the field. Because it is a fruit, as well as the eight knowledges and types.