Tibetan
། །དགའ་བ་དང་གུས་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དགའ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དགའ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་སྲིད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་དགའ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་དད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྟོན་པ་དང་བླ་མ་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བ་ལྟ་བུའོ། །དད་པ་ཡིན་ལ་དགའ་བ་ མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་ལྟ་བུའོ། །དགའ་བ་ཡིན་ལ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དགའ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལྟ་བུའོ། །གཉི་ག་ཡིན་པ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའོ། །གང་ཟག་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་དགའ་བ་ཡིན་ལ་གུས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་དང༌། ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང༌། ཉེ་གནས་དག་ལ་དགའ་བ་ལྟ་བུའོ། །གུས་པ་ཡིན་ལ་དགའ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་བླ་མ་གཞན་དག་ལ་གུས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉི་ག་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་བླ་མ་དག་ལ་གུས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དགའ་བ་ནི་དགའ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་དགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གུས་ཉིད་ངོ་ཚ་ཤེས། གུས་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཛེམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གུས་པ་ཉིད་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་གཉིས་འདོད་དང་གཟུགས་དག་ན། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་དག་མེད་དོ། །དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དགེ་པའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་དག་དང་གང་ཟག་ལ་དད་པ་ཡིན་ལ། བཀུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་གང་དག་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དེ་དག་དེ་ན་མེད་དེ། འདིར་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་དེ་དག་ལ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་རྩིང་ཞིབ་ཉིད། །གང་གི་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱིའོ་ཞེས་འོག་ནས་འཆད་དེ། རྟོག་པ་ནི་སེམས་རྩིང་བའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་སེམས་ཞིབ་པའོ། །སེམས་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དཔེར་ན་མར་
Chinese
有什么区别在于喜悦和尊敬呢？ 说了喜悦，喜悦有两种，有烦恼的和没有烦恼的。 其中，有烦恼的是有，例如对儿子和妻子等感到喜悦。 没有烦恼的是信仰，例如对导师、上师和有功德者感到喜悦。 也有是信仰但不是喜悦的，例如以痛苦和集为目标的信仰。 也有是喜悦但不是信仰的，例如有烦恼的喜悦。 两种都是的，例如以灭和道为目标的信仰。 两种都不是的，是除了那些形态之外的。 从对人的角度来看，是喜悦但不是尊敬的是对儿子和妻子，以及一起居住者和近侍感到喜悦。 是尊敬但不是喜悦的是对其他的上师感到尊敬。 两种都是的是对自己上师感到尊敬。 那两种都不是的是除了那些形态之外的。 其他人说，信仰是指对功德有信心，在它之前产生的喜悦是喜悦，因此它本身就是喜悦。 尊敬本身就是知耻。 尊敬就是如前所说的知耻。 其他人说，尊敬是指伴随恭敬，在它之前产生的顾忌是知耻，因此尊敬本身不是知耻。 那两者在欲界和色界中，在无色界中就没有喜悦和尊敬。 信仰和知耻是善的许多地，因此在那里也没有吗？ 信仰有两种，对法和对人有信仰，伴随恭敬本身也和它一样。 其中，对人所指向的信仰和知耻，那些在那里是没有的，这里所考虑的是那些喜悦和尊敬。 有什么区别在于觉和观呢？ 觉和观是粗细本身。 是什么的粗细本身呢？ 是心的粗细本身，下面会讲到。 觉是粗的心。 观是细的心。 一个心怎么会有那两个呢？ 有些人说，例如酥油
English
What is the difference between joy and respect? Having mentioned joy, there are two kinds of joy: afflicted and non-afflicted. Among them, the afflicted is existence, such as joy towards sons and wives, etc. Non-afflicted is faith, such as joy towards the teacher, the lama, and those with qualities. There is also faith that is not joy, such as faith aimed at suffering and its origin. There is also joy that is not faith, such as afflicted joy. Both are present, such as faith aimed at cessation and the path. Neither is present, except for those forms. From the perspective of individuals, joy without respect is like joy towards sons and wives, as well as those who live together and attendants. Respect without joy is like respect towards other lamas. Both are present, like respect towards one's own lamas. Neither is present, except for those forms. Others say that faith is trusting in qualities, and the joy that precedes it is joy, so it is joy itself. Respect itself is knowing shame. Respect is knowing shame as it has been said. Others say that respect is being accompanied by reverence, and the hesitation that precedes it is knowing shame, therefore respect itself is not knowing shame. Those two in the desire and form realms, in the formless realm there is no joy and respect. Since faith and knowing shame are many grounds of virtue, are they not also present there? There are two kinds of faith: faith in things and faith in persons, and being accompanied by reverence is also the same. Among them, those faith and knowing shame aimed at persons are not there, here we are considering those joy and respect. What is the difference between conception and discernment? Conception and discernment are coarseness and subtlety themselves. What is the coarseness and subtlety of? It is the coarseness and subtlety of the mind, which will be explained below. Conception is the coarse mind. Discernment is the subtle mind. How can one mind have both? Some say, for example, butter
Tibetan
སར་ཆུ་དག་གི་ནང་དུ་བོར་བ་སྟེང་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དག་གིས་རེག་ན་ཧ་ཅང་ཡང་མི་འཁྱག་ལ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་འཇུ་ བ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཞིབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར། ཧ་ཅང་རྩིང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་གཉི་གའི་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཉི་མ་དང་ཆུ་མར་སར་འཁྱག་པ་ཉིད་དང་འཇུ་བ་ཉིད་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་ལྟར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཀྱང་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྟོས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་མདོ་ལས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ནི་ངག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་ཚིག་ཏུ་སྨྲའི་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྩིང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞིབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ན་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེར་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ལ་རྩིང་བ་ཡང་ཆོས་གཞན་ཡིན། ཞིབ་པ་ཡང་ཆོས་གཞན་ཡིན་ན་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་བཞིན་དུ་རིགས་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། །རིགས་གཅིག་པ་ནི་ཆུང་དུ་དང་ཆེན་པ་ཉིད་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དོ། །རིགས་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །འོ་ན་ནི་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་བརྗོད་པར་ནི་དཀའ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆུང་དུ་དང་ཆེན་པོའི་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རིགས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་དུ་དང་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་ལ་པར་བཤད་ཅེ་ན། ས་ལས་དེ་ཡན་ལག་ལྔ་པར་བཤད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་དང་རྒྱགས་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ང་རྒྱལ་ཁེངས་པ་རྒྱགས་པ་ནི། །རང་གི་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་ཡི། །སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའོ། །ཕ་རོལ་པོ་ལས་གང་ཡང་རུང་པའི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སེམས་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། ། རྒྱགས་པ་ནི་རང་གི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་གང་ཡིན་པའོ།
Chinese
就像丢在水里的土，上面被太阳的光芒照到，既不会太冷，也不会太融化一样。心也是因为具有思和伺，既不会变得太细微，也不会变得太粗大，而且它也具有两者的作用，他们是这么说的。如果是这样，就像太阳和水使土变成冰冻和融化的原因一样，但并不是它们的本体一样，思和伺也变成了粗大和细微的原因。因为粗大和细微凭借着形态的差别也是相对的，所以直到有顶之间都会有思和伺。仅凭粗大和细微就认为是自性各异也是不合理的。另一些人说，经部里说思和伺是语的显现造作，经过思考和伺察之后才说出言语，没有经过思考和伺察就不会说，是这样说的。其中哪些是粗大的，那些就是思。哪些是细微的，那些就是伺，他们是这么说的。如果心专注于一境，粗大也是一种法，细微也是一种法，那么这有什么矛盾呢？如果像受和想一样是不同类的话，就没有矛盾了。同一类的话，不可能同时出现变小和变大。也有不同类的。那么就必须说明它。说明它也很困难，因此通过变小和变大的方式来阐明。如果是这样，就无法阐明了，因为每一种类都有变小和变大的缘故。另一些人说，一个心上不会同时出现思和伺。那么现在要如何解释初禅的支分呢？经部里说它是五个支分，而不是刹那。那么我慢和骄慢有什么区别呢？我慢、傲慢、骄慢是：心完全执着于自己的法。从他人那里完全观察到任何差别之后，心生傲慢就是我慢。骄慢是心完全执着于仅仅是自己的法。
English
Just as earth thrown into water does not freeze too much or melt too much when touched by the sun's rays from above, so too, the mind, because it possesses thought and analysis, does not become too subtle or too coarse, and it also has the function of both, so they say. If that is the case, just as the sun and water are the cause of the earth freezing and melting, but are not their essence, so too, thought and analysis become the cause of coarseness and subtlety. Because coarseness and subtlety are also relative depending on the difference in form, thought and analysis will exist up to the peak of existence. It is also unreasonable to consider them as having different natures merely because of coarseness and subtlety. Others say that the sutras state that thought and analysis are the manifest activity of speech; one speaks words after thinking and analyzing, and not without thinking and analyzing. Those that are coarse are thought, and those that are subtle are analysis, so they say. If, when the mind is focused on one point, coarseness is also a different phenomenon and subtlety is also a different phenomenon, then what contradiction is there in this? If it is a different type, like feeling and perception, then there is no contradiction. It is impossible for the same type to occur simultaneously as small and large. There are also different types. Then it must be explained. It is difficult to explain, therefore it is clarified by means of smallness and greatness. If that is the case, it will not be clear, because each type has smallness and greatness. Others say that thought and analysis do not occur in one mind. Now, how is the first dhyana explained in terms of its limbs? The sutras explain it as having five limbs, not in an instant. What is the difference between pride and arrogance? Pride, conceit, and arrogance are: the mind is completely attached to its own qualities. Pride is when the mind becomes conceited after fully examining any difference from others. Arrogance is when the mind is completely attached to only its own qualities.