Tibetan
ཅག་གཉི་ག་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་ཟད་པས་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཟད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པར་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཐོབ་པས་མྱོང་བར་གཞག་གོ །མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་གཞག་ནས། ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཟེར་བ་དག་ནི་སྨད་པ་ལས་ཀྱང་སྨད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདི་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན། དོན་དམ་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། ཅི་སྟེ་ཡང་འདི་ནི་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་སེམས་ཡིན་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་མྱོང་ན་ནི་འཁྲུལ་བར་ འགྱུར་ལ། ཐ་མི་དད་ན་ནི་རང་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན། འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་རགས་པའི་ཅིག་ཤོས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཤེས་པ་ཐ་མ་ལ་ནི་གཉེན་པོ་མེད་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་གཉུག་མ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བས་ན་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ།། དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་དེ་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་དོར་ཏེ། ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་མེད་པ་ལྟ་བུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསལ་བའི་ལུས་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགགས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་མ་ཟད་པ་དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་གསུམ་ལ་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ལྡོག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གནས་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ཡང་གང་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་སྟེ་ཤེལ་དག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་མེ་ཤེལ་དང་ཆུ་ཤེལ་ནི་དག་པ་ཙམ་དུ་ཁྱད་པར་
Chinese
二者我都想要。因此，为了通过灭尽错乱而证悟胜义谛。诸佛是心及心所灭尽者。何时彼等之生，彼时获得随行一切法无生之胜义谛，安住于体验。不住涅槃者，为了成办种种有情之义，以加持力安住色身，说现证圆满菩提者，比毁谤更应受毁谤。因为如此，若无此等心及心所，则连分别念亦无，何来胜义谛之圆满菩提？若说此乃仅是证悟，则彼即是心，故非无心及心所。又，若体验如是之胜义谛，则成错乱，若无差别，则成自证。又，若心及心所是错乱，则彼等之对治为何？若说错乱之粗大一面是不相顺之品，微细者是对治，如是则最后之识无对治，故心及心所不灭尽。因此，如是体验唯识之本性自性，是现量，因其无错乱。以体验所诠之自性故，亦是错乱。因此，次第断除一切错乱之相，如虚空一味无垢无边，体验一切法光明之二身空性者，彼即是胜义谛之真实证悟，心所止息并非智慧。又，有漏者，即一切法之种子未尽者，彼即名为阿赖耶识。彼亦于三阿罗汉转还。转还为何？即是转依，彼亦是无我之界及解脱身，如清净之琉璃。法身则较彼等更为殊胜，因其是作一切佛法之所依。譬如，太阳与月亮、火晶与水精，仅于清净方面有差别
English
I want both. Therefore, in order to realize the ultimate truth by exhausting delusion. The Buddhas are those who have exhausted mind and mental events. When those are born, at that time, having obtained the means to follow the ultimate truth of the unborn nature of all phenomena, they are placed in experience. Those who do not abide in Nirvana, in order to accomplish the meaning of various sentient beings, bless and place the form body, and say that they manifest perfect enlightenment, are even more worthy of reproach than reproach. Because of this, if there is no such thing as mind and mental events, then there is no concept, let alone the perfect enlightenment of the ultimate truth? If you say that this is only realization, then that is the mind, so it is not without mind and mental events. Furthermore, if you experience the ultimate truth as it is, it will become a delusion, and if there is no difference, it will become self-awareness. Furthermore, if mind and mental events are delusions, then what is the antidote to them? If you say that the coarse aspect of delusion is the unfavorable side, and the subtle one is the antidote, then in that case, the last consciousness has no antidote, so mind and mental events will not be exhausted. Therefore, experiencing the original nature of mere consciousness in this way is a direct perception because it is not mistaken. Because the self-nature of what is labeled is experienced, it is also a delusion. Therefore, gradually abandon all the characteristics of delusion, and like the sky, which is one, immaculate, and boundless, experiencing the emptiness of the two bodies that illuminate all phenomena is the true realization of the ultimate truth, and the cessation of mental events is not wisdom. Moreover, that which is contaminated, that is, the seeds of all phenomena that have not been exhausted, is called the Alaya Consciousness. It also reverts to the three Arhats. What is the reversion? It is the transformation of the basis, which is also the realm of selflessness and the body of liberation, like pure crystal. The Dharmakaya is more superior than them, because it is the basis of all Buddhist teachings. For example, the sun, moon, fire crystal, and water crystal differ only in terms of purity.