Tibetan
མེད་མོད་ཀྱི། འོད་ཟེར་གྱིས་ཁྱད་ཆེས་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་མཐའ་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་བཞིན་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་མཚན་མ་དེ་རྣམས་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་མིད་དང་མཚན་མར་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་རིགས་ པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དབུ་མ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འདི་དག་ཚད་མས་མེད་པར་གྲུབ་ན་དེའི་ཕྱིར་འགས་ཀྱང་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་ཉེ་བར་བླངས་ནས་ཅི་ཞིག་གདགས། ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཕན་ཚུན་གཞན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉི་ག་དགག་པར་མི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྫུན་པས་མངོན་སུམ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་དང་གཞན་ལ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ཙམ་གྱིས་འགོག་ན་ནི་ཁྱོད་ཉིད་བ་ལང་རྣམས་ལས་མུ་སྟེགས་རྒྱང་པན་གྱི་ལྟ་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ན་མི་དང་དབུ་མ་བཀག་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པས་ངེས་ཏེ། དེ་ཉིད་བྱམས་པ་དང་ཐོགས་མད་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་ནི་རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཐོང་ཤིག །གལ་ཏེ་བདག་ཅག་ནི་ཚད་མ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བཞད་གད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ངག་བདག་ཅག་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡོད་པས་དེ་ཉེ་བར་བླངས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་འདོགས་སོ། །དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚད་མས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྒྱུར་བྱས་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་བསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པའོ། །ཡང་བསལ་བ་དེ་རིག་པའི་འཁྲུལ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བ་ནི་གསལ་བ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉུག་ མའི་རང་བཞིན་ཏེ། གང་གིས་མྱོང་བ་འདི་འཁྲུལ་བར་འཇོག་པའི་བསླད་པས་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་གྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་བས་ནི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་སྟེ་དེའི་ཆ་དང་བཅས་པས་ནི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཁེགས་མོད་ཀྱི་ཆོས་གང་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པ་ནི་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཡོ་ཅན་བླུན་པོ་ཆོས་གང་དང་གང་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པ་དང་མ་ཁྱབ་པའི་བྱེ་བྲག་བ་ལང་རྫས་ཀྱང་མཐོང་བ་ལའང་བསྙོན་ཅིང་ཁོ་ཉིད་འཇུག་ལྡོག་གི་ཁྱད་པར་མི་འདོར་བ་སྒྱུ་ཐབས་ལ་སྤྱོད་པ་དག་མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རླུང་ནད་ཅན་ལ་ཆང་སྨན་ཡིན་པར་སྨྲས་པས་མཁྲིས་ནང་ཅན་ལ་ཡང་ཆང་སྨན་དུ་སེམས་པ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཅི་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་རང་སྐྱེ་འགོག་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ་རང་སྐྱེ་འགོག་པ་དེ་ཡང་དེ་སྟེ་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅེ་ན་ནི་མཚུངས་པས་སླན་ཆད་དེའི་རིགས་ཅན་ལ་བཙན་ཐབས་སུ་བསྙོན་པ་མཐོང་ལ་རང་སྨ་འབེབས་དེ་སྐད་ཀྱང་མ་ཟེར་ཅིག །ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚུལ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བསླད་པས་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་པས་དེའི་མྱོང་བ་ཡང་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཡོད་ཀྱི་གསལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཆེན་པོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱང་སྣང་སྟེ། འདི་ལྟར་མེད་པའི་མཚན་མའི་ལྟ་བ་དང༌། བརྟགས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་འ
Chinese
虽然没有，但光芒非常超胜。如果佛和菩萨们对于超世间的智慧如何看待一切法呢？就像无垢的虚空一样，无边无际，同样，真如也显现为一味。为什么呢？因为执著的相都消失了。如果超世间的智慧显现为一种形式，那是否会因为是错乱的，而不是真正的智慧呢？因此，这一切都是虚假的，只是由非真实的遍计所执而安立为名言和相而已。因此，心和心所的止息，不应理是真正的菩提。此外，中观派说一切法如幻，就是中观之道。如果这些通过量成立为无有，那么因此什么也不可能被证实为有。对于非量，仅仅显现又有什么可说的呢？如果一切都是无，那又取什么，又安立什么呢？又说一切非有非无是中观之道，那也不应理，因为有和无是互相排斥的性质，遮止一个就等于成立另一个的性质。因此，两者都遮止是不应理的。又以一切是虚假的方式，所知的一切也都是虚假的，所以丝毫现量也不成立。因此，由于三种方式不确定，所有的理由都将变成似是而非的理由。此外，对于自和他，所有的破立都不成立，因为它们都依赖于量，而且量也不被承认。如果仅仅用言辞来遮止，那么别人会说：“你比牛还不如，是顺世外道的见解。”这样，人和中观就被遮止了。所说的一切法无自性等等的密意，在《解深密经》中已经明确说明，慈氏、无著和龙树也是这样认为的。如果承认量，那么就以三种自性的方式成立，放弃说一切都是虚假的吧！如果说我们是不承认量的，那么因为没有量，争论也
English
Although it is not, the rays of light are exceedingly superior. If the Buddhas and Bodhisattvas, in their transcendent wisdom, how do they view all dharmas? Just as the stainless sky is boundless and infinite, so too, suchness appears as one taste. Why? Because the signs of attachment have vanished. If transcendent wisdom appears as one form, would it not become a mistaken, not a true wisdom? Therefore, all of these are false, merely labeled as names and signs by the unreal, completely conceptualized. Therefore, the cessation of mind and mental factors is not reasonably the true Bodhi. Furthermore, the Madhyamikas say that all dharmas are like illusions, and that is the Middle Way. If these are established as non-existent by valid cognition, then nothing can be proven to exist. For what is not valid cognition, what need is there to even mention appearance? If everything is non-existent, then what is taken up and what is established? Again, if one says that everything is neither existent nor non-existent, that is the Middle Way, that is also unreasonable, because existence and non-existence are mutually exclusive characteristics, and by negating one, the nature of the other is established. Therefore, it is unreasonable to negate both. Moreover, knowing everything in the way of being false, all that is known is also false, so not even a little direct perception is established. Therefore, since the three modes are uncertain, all reasons will become like seeming reasons. Furthermore, all refutation and establishment for oneself and others are not established, because they all depend on valid cognition, and valid cognition is not accepted. If one refutes merely with words, then others will say, "You are worse than cattle, with the views of the materialist heretics." Thus, the person and the Madhyamika are refuted. The intention of saying that all dharmas are without inherent existence, etc., is definitely explained in the Saṃdhinirmocana Sūtra, and that is also the view of Maitreya, Asaṅga, and Nāgārjuna. If you accept valid cognition, then it is established in the way of the three natures, give up saying that everything is false! If you say that we do not accept valid cognition, then because there is no valid cognition, arguing is
Chinese
说者乃是欢笑者。此语我等有非真实的遍计，故取彼而施设于蕴等。一切遮破与建立，皆由量而作故。彼复何者是缘起，彼即说为空性，彼是因所作施设，彼即是中道。如是说。又青色等彼所遣除之自性，亦有损害故是虚妄。又遣除彼是离识之错乱性，故现量是实事性成立。明者乃是施予明性之本然自性，以何所经验此立为错乱之诳惑所立无有故。以常时转变为异，是无我故是所欲，以彼分与俱故是常之事物破除，然法何者无常之相续不住者，不能遮破，以量成立故。狡猾愚者，法何者与何者总相遍与不遍之差别，牛物亦见亦否认，而彼自入出之差别不舍弃，使用幻术者，说从火焰生黑暗，如是说者，如对风病者说酒是药，而对胆病者亦思酒是药相同，若如是则彼亦成过失，故成自生之遮止者，自生遮止彼亦是彼即是过失。若谓周遍不成则相同，故此后见强行否认彼之同类，亦莫说自责之语。又青色等乃是理之他性故，亦成诳惑所作，如是成故彼之经验亦成错乱。是故于青色等有损害趣入之时机，然于明者则非也。大经如镜之大乘经中亦云：有非真实之见二十八种显现，如此无有之相之见与，于假立诽谤之见与，于遍计诽谤之见与，于真如诽谤之见与，于
English
The speaker is indeed a laughing one. This speech of ours has unreal pervasive thoughts, so taking that, we apply it to the aggregates and so forth. All refutations and establishments are done by means of valid cognition. Moreover, whatever arises dependently is explained as emptiness. That is a designation made by cause; that is the Middle Way. Thus it is said. Furthermore, the nature of eliminating blue and so forth is also false because there is harm. Moreover, that elimination is manifestly established as the very nature of being free from the delusion of consciousness. The clear one is the very natural nature of giving clarity, because there is no establishment by the deception that places this experience as delusion. Because of constantly changing into other, it is desired because it is selfless; because it is with its parts, the permanent thing is refuted, but the dharma that is impermanent and continuously abides cannot be refuted because it is established by valid cognition. The cunning fool, whatever dharma and whatever general characteristic pervades and does not pervade, even seeing the difference between cow and substance, denies it, and he himself does not abandon the difference between entering and leaving, those who use illusion, saying that darkness arises from the flame, saying that is like saying that wine is medicine for wind disease, and thinking that wine is also medicine for bile disease, if so, then that itself will become a fault, so it becomes the preventer of self-arising, the self-arising preventer is also that, that is, a consequence. If it is said that pervasion is not established, then it is the same, so hereafter, seeing the forced denial of its kind, do not say self-reproachful words. Furthermore, blue and so forth are another mode, so they are also made by deception, and because they are so, their experience also becomes confused. Therefore, there is an opportunity for harm to enter into blue and so forth, but not into the clear one. In the Great Dharma Mirror-like Great Vehicle Sutra, it is also said: Twenty-eight kinds of unreal views also appear, such as the view of the sign of non-existence, the view of slandering imputation, the view of slandering pervasive thought, the view of slandering suchness, and the view of