Tibetan
ཉེས་པ་མེད་དོ། །རང་ཚུལ་ཡོད་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །དེ་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མི་སློབ་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་ཐེག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་བརྩོན་ བར་མི་བྱེད་པར་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡལ་བར་བོར་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཉིད་ལ་བརྩོན་པར་སྦྱོར་ཞིང་གོམས་པར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་མེད་པ་དང༌། དེ་ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ་བྱས་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་བཟུང་བ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བརྩོན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །བརྩོན་པ་ནི་གོམས་པའོ། །བརྩོན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་བརྩོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་གཞུང་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ནི་འདས་མ་ཐག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཉིད་མེད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་ཡོད་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་ལྡོབ་སྐྱེན་པ་དང༌། ཡུན་རིང་པོར་ཡང་ཡིད་མི་བརྗེད་པ་དང༌། དོན་སེམས་པ་དང་རྟོག་པར་བྱེད་ནུས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་རིགས་པས་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བློ་མི་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་ཞིང་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཆེས་ལྷག་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བརྩོན་པ་བྱས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བརྩོན་པར་བྱ་བ་ལ་གོམས་པ་དེས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པ་ན་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་ཅིང་དེས་དགའ་བར་འཛིན་དེས་རངས་པར་བྱེད་དེ། །སྨན་ཚ་བ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན་དུ་ཉེས་པར་མི་འཛིན་ལ། བདག་ཉིད་འདོར་བར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱོ
Chinese
没有罪过。 “具有自性”等等。 所谓“精进”，是指与声闻乘相结合。 如果不学习菩萨藏，而精进于声闻乘，那么由于以积累善法的戒律而精进于听闻和思维，从而导致退失，所以是类似于过失处的法。 菩萨自己具有菩萨乘的菩萨藏，却不精进于此，完全抛弃它，而精进并习惯于声闻藏，那么就会变成烦恼性的罪过。 如果没有菩萨藏，并且已经习惯于此，并且经常受持菩萨藏，那么就没有罪过。 “非精进”等等。 所谓“精进”，是指随行。 “精进”是指习惯。 所谓“非精进”，是指不应该精进，因为不应该了知其义，所以精进于外道论典，就像刚过去一样，所以是类似于过失处的法。 菩萨即使没有菩萨藏，但如佛所说，仍然精进于外道论典，即外道徒的论典，那么就会变成烦恼性的罪过。 如果非常柔顺，容易接受，即使时间长久也不会忘记，能够思考和分别意义，并且具有以理智接近佛语的能力，具有不改变的智慧，并且像一天一样更加精进于佛语，那么就没有罪过。 “即使精进”等等。 即使习惯于精进，如果擅长于外道论典，那么以非常喜欢的方式擅长于其他论典，并且因此而感到高兴，因此而感到满足。 就像依赖于热药一样，不认为是过失，但如果舍弃自己，那么就会变成烦恼性的罪过。 所谓“大乘”等等。 大乘的方
English
There is no fault. "Having self-nature" and so on. The so-called "diligence" refers to combining with the Hearer Vehicle. If one does not study the Bodhisattva Pitaka and is diligent in the Hearer Vehicle, then because one is diligent in hearing and thinking through the precepts of accumulating virtuous dharmas, it leads to falling away, so it is a dharma like a place of transgression. If a Bodhisattva has the Bodhisattva Pitaka of his own Bodhisattva Vehicle, but does not diligently engage in it, completely abandoning it, and diligently and habitually engages in the Hearer Pitaka, then it will become an affliction-related transgression. If there is no Bodhisattva Pitaka, and one has become accustomed to it, and one constantly upholds the Bodhisattva Pitaka, then there is no fault. "Non-diligence" and so on. The so-called "diligence" refers to following. "Diligence" refers to habit. The so-called "non-diligence" refers to what should not be diligently engaged in, because one should not know its meaning, so diligently engaging in external treatises, like just passing by, so it is a dharma like a place of transgression. Even if a Bodhisattva does not have the Bodhisattva Pitaka, but as the Buddha said, still diligently engages in external treatises, that is, the treatises of heretics, then it will become an affliction-related transgression. If one is very gentle, easily receptive, and will not forget even after a long time, able to think and distinguish meanings, and has the ability to approach the Buddha's words with reason, possessing unchanging wisdom, and diligently engages in the Buddha's words even more like a day, then there is no fault. "Even if diligent" and so on. Even if one is accustomed to diligence, if one is skilled in external treatises, then one is skilled in other treatises in a very pleasing way, and therefore feels happy, and therefore feels satisfied. Just like relying on hot medicine, it is not considered a fault, but if one abandons oneself, then it will become an affliction-related transgression. The so-called "Mahayana" and so on. The direction of Mahayana