Chinese
是否对其他人做了错事？或者即使怀疑做了错事也好。如果由于普遍的苦恼或傲慢的压迫，不以和谐的方式用鞭子惩罚而放弃，就会变成烦恼的过失。如果是懒惰等等，就不是烦恼的过失。想要用那种方法调伏，或者对方是外道，或者天性好争吵，或者行为不合适，总是做有罪过的事情，想要让用鞭子惩罚，或者用鞭子惩罚后，大部分会变得激动而产生力量，或者希望对方是具有忍耐和行为方式的人，并且是没有任何普遍苦恼的行为方式的人。如果对方被用鞭子惩罚会感到非常羞愧，就没有过失。对于“对方用鞭子”等等，因为一些令人不悦的原因，阻止其他人进行惩罚，就像是犯错之处的法。菩萨对于发生争执的一些人，因为对其他人感到愤怒，所以那些人在适当时机按照佛法用鞭子惩罚，但是如果由于普遍的苦恼或伤害的想法而不听从鞭子惩罚，就会变成烦恼的过失。不忍耐的
English
Whether one has done wrong to others? Or even if one suspects of having done wrong. If one does not discipline harmoniously with a whip due to universal torment or the oppression of arrogance, and abandons it, it becomes a fault of affliction. If it is due to laziness etc., it is not a fault of affliction. Wanting to subdue with that method, or the other person being a non-Buddhist, or being naturally quarrelsome, or behaving inappropriately, always doing sinful things, wanting to allow punishment with a whip, or after being punished with a whip, mostly becoming agitated and generating strength, or hoping that the other person is one who has patience and a way of conduct, and is one who has no universal torment. If the other person feels very ashamed by being punished with a whip, there is no fault. Regarding "the other person with a whip" etc., because of some unpleasant reasons, preventing others from punishing is like a Dharma of a place of wrongdoing. Bodhisattvas, for some who have disputes, because of being angry with others, so those people at the appropriate time punish with a whip according to the Dharma, but if due to universal torment or the thought of harming, they do not listen to the punishment with a whip, it becomes a fault of affliction. Intolerant
Tibetan
་དང༌། བསྙེན་བཀུར་ལ་ཡོངས་སུ་ཞེན་པས་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཁོར་སྡུད་པར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་བརྩེ་བས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལེ་ལོ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྙོམ་པའོ། །སྩོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སྙོམ་ལས་དང་གཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། ཉལ་བའི་བདེ་བ་དང༌། གློས་འབེབས་པའི་བདེ་བ་རྣམས་བསྡུ་སྟེ། དེ་དག་སེལ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། གཉིད་ཀྱི་བདེ་བའམ། ཉལ་བའི་བདེ་བའམ། གློས་འབེབས་པའི་བདེ་བ་དག་དུས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཚོད་མི་འཛིན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་པ་དང༌། ལམ་གྱིས་དུབ་པ་དང༌། དུས་སུ་དང་ཚོད་ཟིན་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་སྤང་བར་འདོད་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདུ་འཛིའི་གཏམ་གྱིས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་འདུ་འཛིའི་ནང་ན་གནས་ཀྱང་གཏམ་ངན་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་ཆགས་པས་བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་བརྟེན་པས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བརྗེད་ངས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཕ་རོལ་པོའི་ངོར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཉན་པ་དང༌། ཡ་མཚན་དུ་འཛིན་ཏེ་འདྲི་བ་དང༌། དྲིས་པའི་ལན་འདེབས་པ་ཙམ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་མི་ཚོལ་བ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་ལ་སེམས་གནས་པར་འདོད་ལ། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཐད་དུ་གདམས་ངག་ཚོལ་དུ་མི་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་པ་དང༌། གདམས་ངག་ལོག་པར་བྱུང་དུ་དོག
Chinese
并且，如果由于完全执着于侍奉和恭敬，以夹杂着散乱的心来聚集眷属，就会变成具有烦恼的过失。以慈爱之心来聚集，以及拥有合乎道理的服侍和恭敬，则没有过失。懒惰等等，所谓懒惰等等。懒惰是身体和心的懈怠。等等的词语包括游手好闲和睡眠的安乐，以及躺卧的安乐，和闲聊的安乐，如果不去除这些，就是从积聚善法的戒律波罗蜜多中退失，因此是像罪行处一样的法。菩萨生起懒惰和游手好闲，如果享受睡眠的安乐，或者躺卧的安乐，或者闲聊的安乐，在不适当的时间和不掌握分寸的情况下，就会变成具有烦恼的过失。如果生病而无能为力，或者因道路而疲惫，或者在适当的时间和掌握分寸的情况下享受，并且想要舍弃却被压倒而不断行持，则没有过失。贪执，所谓贪执等等。以闲聊的言语来虚度时光，就是从守护的戒律，即使身处喧嚣之中也不接受恶语中退失，因此是像罪行处一样的法。菩萨由于完全贪执而依赖戏谑的言谈来虚度时光，就会变成具有烦恼的过失。健忘不是具有烦恼的。在他人面前稍微听一下，或者感到惊讶而提问，或者回答所提的问题，仅仅如此则没有过失。禅定的，所谓禅定的等等。教诲，所谓教诲是剩余的。不寻求禅定的意义，就是从守护的戒律，努力于现证禅定中退失，因此是像罪行处一样的法。菩萨想要使心安住在禅定的意义上，却被愤怒和傲慢所压倒，不去善知识那里寻求教诲，就会变成具有烦恼的过失。懒惰等等不是具有烦恼的。如果生病而无能为力，或者担心教诲会错误地出现。
English
And, if one gathers a retinue with a mind mixed with distraction, due to complete attachment to service and reverence, it becomes a fault with afflictions. Gathering with a heart of love, and possessing reasonable service and reverence, there is no fault. Laziness, and so on, so-called laziness, and so on. Laziness is the sluggishness of body and mind. The word "and so on" includes idleness and the pleasure of sleep, as well as the pleasure of lying down, and the pleasure of idle talk. If one does not eliminate these, it is a dharma like a place of wrongdoing, because one has fallen away from the perfection of discipline that gathers virtuous dharmas. If a Bodhisattva develops laziness and idleness, and enjoys the pleasure of sleep, or the pleasure of lying down, or the pleasure of idle talk, at an inappropriate time and without restraint, it becomes a fault with afflictions. If one is sick and unable to do so, or is exhausted by the road, or enjoys it at the appropriate time and with restraint, and wants to abandon it but is overwhelmed and continues to practice it, there is no fault. Attachment, so-called attachment, and so on. Spending time with idle talk is falling away from the discipline of guarding, even though one is in the midst of noise, one does not accept evil words, therefore it is a dharma like a place of wrongdoing. If a Bodhisattva spends time relying on joking talk due to complete attachment, it becomes a fault with afflictions. Forgetfulness is not with afflictions. Listening for a moment in front of others, or being surprised and asking, or answering the questions asked, there is no fault in just that. Contemplation, so-called contemplation, and so on. Instruction, so-called instruction is remaining. Not seeking the meaning of contemplation is falling away from the discipline of guarding, striving to manifest contemplation, therefore it is a dharma like a place of wrongdoing. If a Bodhisattva wants to keep his mind on the meaning of contemplation, but is overwhelmed by anger and pride, and does not go to a virtuous friend to seek instruction, it becomes a fault with afflictions. Laziness, and so on, is not with afflictions. If one is sick and unable to do so, or is worried that the instruction will appear wrongly.
Tibetan
ས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་ནུས་སམ། །གདམས་ངག་གིས་གདམས་པར་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ངན་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ལས་ཉམས་པ་དང༌། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་གཏན་ལ་སྦྱོར་བས་བསམ་གཏན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་ བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྟེ། དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤང་བར་འདོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཏེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་རོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ནི་དགེ་བ་ཆོས་དང་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང༌། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་འདས་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྷག་པར་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཉན་ཐོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མཉན་པར་མི་བྱ། །གཟུང་བར་མི་བྱ། །དེ་ལ་བསླབ་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། དེ་ལ་བསླབ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་ཞིང་དེ་སྐད་སྨྲ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་ཡང་རེ་ཞིག་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །གཅིག་ཏུ་དེ་ལ་འདུན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ན་
Chinese
沙巴（ས་པ་）等，自身多闻，能心平等安住吗？若以诀窍而作教诫，则无过失。名为禅定障碍等，于禅定之障碍而受持，是较之不持守别解脱戒之恶分别而退失，以及较之不作受持善法摄集戒之等持烦恼而退失，故为如似罪行处之法。菩萨修习禅定，于禅定之障碍，即于中断之法，于欲乐之贪求，以及害心、昏沉、睡眠、掉举、后悔、怀疑等，若于彼等生起而受用，则成烦恼性之过失。欲断彼等，然为猛利烦恼所胜伏而行持，则无过失。名为禅定味等，受用禅定之乐，且于彼见为功德，是较之不作受用善法及摄集戒之等持味而退失，故为如似罪行处之法。菩萨受用禅定之乐，且于彼见为功德，则成烦恼性之过失。无过失者，如才过去者一般。名为声闻乘等，若极力弃舍声闻乘，是较之以善法摄集戒所摄之清净戒律之邪见而退失，故为如似罪行处之法。菩萨，凡菩萨不应听闻与声闻相应之法，不应受持，亦不应于彼修学。菩萨听闻与声闻乘相应之法，执持，且于彼修学有何用，无有必要，如是见且如是说，则成烦恼性之过失。如是，菩萨于外道之论典等，亦须暂时精勤，何况佛之教言？为了一味遮止于彼之贪求故。
English
Regarding "Sapa," etc., can one who has heard much himself abide in equanimity? If one has already given instructions with key instructions, there is no fault. Regarding what is called "obstacles to meditation," etc., taking on obstacles to samadhi is a fault, as it is a falling away from not taking on the evil thoughts of the Pratimoksha vows, and from not engaging in the afflictions of the samadhi of the discipline of gathering virtuous dharmas, so it is a dharma like a place of wrongdoing. If a Bodhisattva engages in meditation, the obstacles to meditation, that is, the dharmas that will interrupt it, desire for pleasure, malice, drowsiness, sleep, excitement, regret, and doubt, if one experiences them when they arise, it will become a fault of affliction. If one wants to abandon them, but is overcome by strong afflictions and engages in them, there is no fault. Regarding "taste of meditation," etc., experiencing the bliss of meditation and seeing it as a virtue is a fault, as it is a falling away from not taking on the taste of the samadhi of the discipline of gathering virtuous dharmas, so it is a dharma like a place of wrongdoing. If a Bodhisattva experiences the taste of the bliss of meditation and sees it as a virtue, it will become a fault of affliction. The absence of fault is like what has just passed. Regarding "Shravaka Vehicle," etc., abandoning the Shravaka Vehicle in particular is a fault, as it is a falling away from the wrong view of the pure discipline gathered by the discipline of gathering virtuous dharmas, so it is a dharma like a place of wrongdoing. A Bodhisattva, whatever a Bodhisattva should not listen to dharmas associated with Shravakas, should not hold them, and should not study them. If a Bodhisattva listens to dharmas associated with the Shravaka Vehicle, holds them, and studies them, what is the use, there is no need, seeing and saying so, it will become a fault of affliction. Thus, a Bodhisattva must also strive for a while in the treatises of non-Buddhists, what to say of the Buddha's teachings? In order to completely prevent desire for them.