Tibetan
ས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །གང་ཡང་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་དེ་ལས་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་འདི་དབྱེ་སྟེ། དེ་སེར་སྣས་ཀུན་ནས་བླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དང་དེས་དབྱེ་བ་བྱས་པས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ལྟུང་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་མི་འདྲ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྟུང་བ་གསུམ་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་བསྡུས་པར་གྲུབ་པོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་རྣམས་ཡལ་བར་འདོར་བ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དེས་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ལ་སོགས་བས་ཡལ་བར་འདོར་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་དེ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྙོམ་ལས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་འདུལ་བར་འདོད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དང༌། གཞན་མང་པོ་དག་གི་སེམས་བསྲུངས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་བཅས་པ་རྣམས་ལ་སློབ་པར་ མི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་མ་དད་པ་རྣམས་དད་པར་བྱ་བ་དང༌། དད་པ་རྣམས་ཕྱིར་ཞིང་དབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཐར་པའི་འདུལ་བ་ལས་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤངས་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པ་དེ་རྣམས་ལ། མ་དད་པ་དང་མ་གུས་པས་མི་སློབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ལ་ཆེས་ལྷག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་པས་ནི་རང་གི
Chinese
成為墮落之因。懶惰等等不是煩惱性的。沒有罪過就像是墮落一樣。從任何墮落的一方，都要區分出這種惡作的墮落，因為它是被慳吝所完全攝取的緣故。同樣地，對於下面的那些，也要以那個和那個煩惱來區分，要隨念墮落一方的墮落。從墮落的角度來說，說了不同之處，因為自性不能被了解，不是其他的，而且第三個墮落不能成就，所以成立了被惡作之法所攝持。名為「破戒者」等等，對於破戒者捨棄，是因為從律儀戒的彼者退失的緣故，是像惡作處一樣的法。菩薩對於破戒且邪行的有情，如果以普遍的惱害等等來捨棄，並且因為破戒的緣故而輕蔑他們，並且不損害他們的利益和安樂，就會成為煩惱性的罪過。懈怠等等不是煩惱性的，因為會對他們生起慈悲的緣故。如果想要調伏他們，並且守護僧團的戒律，並且守護許多其他人的心，就沒有罪過。名為「彼岸」等等，為了使聲聞等等其他人產生信心，對於所制定的學處不學習，是因為從積聚善法之律儀的波羅蜜多退失的緣故，是像惡作處一樣的法。出家的菩薩為了使其他沒有信心的人產生信心，並且使有信心的人增長，為了捨棄世尊從別解脫的調伏中所制定的罪過，對於那些所制定的學處，如果因為沒有信心和不恭敬而不學習，就會成為煩惱性的罪過。懶惰等等不是煩惱性的。在那裡，對於任何和任何法都普遍地行持，那就會成為罪過，因為菩薩對於其他人的事業是最為增上的，而且出家者對於自己的。
English
It becomes a cause of downfall. Laziness and so on are not afflictive. Having no fault is like falling. From any side of falling, one must distinguish this downfall of wrong action, because it is completely taken by stinginess. Similarly, for those below, one must also distinguish with that and that affliction, and one must remember the side of downfall of falling. From the perspective of falling, the difference is explained, because the nature cannot be understood, it is not other, and the third downfall cannot be accomplished, so it is established that it is included in the Dharma of wrong action. Those called "breakers of discipline" and so on, abandoning those who break discipline, because they have fallen from the other of the discipline of vows, it is a Dharma like the place of wrong action. Bodhisattvas, if they abandon sentient beings who break discipline and act wrongly with universal torment and so on, and despise them because of breaking discipline, and do not harm their benefit and happiness, it will become an afflictive fault. Laziness and so on are not afflictive, because compassion arises for them. If one wants to subdue them, and protect the discipline of the Sangha, and protect the minds of many others, there is no fault. Those called "the other shore" and so on, in order to make other Shravakas and so on have faith, not studying the precepts that have been established, because they have fallen from the Paramita of the discipline of accumulating virtuous Dharmas, it is a Dharma like the place of wrong action. A renunciate Bodhisattva, in order to make others who have no faith have faith, and to increase those who have faith, in order to abandon the faults that the Bhagavan has established in the Vinaya of individual liberation, for those established bases of learning, if one does not study with no faith and disrespect, it will become an afflictive fault. Laziness and so on are not afflictive. There, whatever and whatever Dharma is universally practiced, that will become a fault, because Bodhisattvas are most superior in the activities of others, and renunciates are for their own.
Tibetan
་བསླབ་པ་རྣམས་ངེས་པར་བསྲུང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་དོན་ཉུང་བ་དང་བྱ་བ་ཉུང་བ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་གི་དོན་ལྷུར་ལེན་པས་ནི་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་དོན་ལྷུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དེ་ལྟམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ལྷུར་བླང་བ་ལ་བྱ་བ་ཆུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལྷུར་ལེན་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་ཉུང་ཞིང་བྱ་བ་ཉུང་ལ་སྤྲོ་བ་ཆུང་བས་གནས་པར་གྱུར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལས་གོས་བརྒྱ་སྟོང་རྙེད་ཀྱང་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དེས་ཀྱང་བརྟགས་ནས་ཇི་ཙམ་དགོས་པ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཡལ་བར་དོར་བ་དང་མཐུན་ནོ། །སྙིང་བརྩེར་བཅས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕ་རོལ་དང་ཕྱིར་སློབ་མི་ བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལས་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའོ། །སྙིང་བརྩེར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་ཞིང་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་མིའི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བདག་གིར་བྱེ་བ་མཁྱེན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། མཛའ་བོ་དབྱེ་བ་དང༌། ཚིག་རྩུབ་པས་གཤེ་བ་དང༌། ངག་འཁྱལ་བ་སྨྲ་བ་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་ལ་བུ་ཀུན་དུ་སྤྱད་ན་ཉེས་པ་བྱས་པར་མི་འགྱུར་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟ་བས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་འཁྲིག་པའི་ཆོས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་གཞན་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། །གང་གི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་རང་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
因此，必须严格遵守这些戒律。如果菩萨也应该学习声闻的戒律，那么菩萨岂不是应该习惯于少欲知足吗？答：这是为了表明，专注于自身利益才会习惯于少欲知足，而专注于他人利益则不然。因此，提到了“利益众生”等。如果专注于他人利益而少事，就像因违犯为众生服务的戒律而触犯轻罪一样。如果菩萨专注于利益众生，却因愤怒等原因而少欲知足、不感兴趣，那就会犯下烦恼障的罪过。懒惰等则属于非烦恼障。即便如此，菩萨为了利益他人，即使从非亲属的婆罗门和居士那里得到成百上千的衣服，也应该去寻求。即使这样，也要经过观察，只取所需。同样，也应该为其他人寻求。不犯错就等同于放弃。提到“心怀慈悲”等，是为了特别排除“不与他人交往，不向他人学习”的情况。“心怀慈悲”是指具有慈悲心和爱心，像这样具有慈悲心的人，如果善于运用方便，杀人、取他人之物、行淫、说谎、离间、恶语谩骂、说绮语等，菩萨如果善于运用方便，即使做这些被禁止的恶业，也不会犯错，反而会变得清净，功德也会增上。更何况是那些被允许的行为呢？因此，具有大神通的菩萨为了守护孩童，甚至可以行淫欲之事，更何况是其他事情呢？因为孩童们暂时
English
Therefore, these precepts must be strictly observed. If Bodhisattvas should also study the precepts of the Śrāvakas, wouldn't Bodhisattvas then become accustomed to wanting little and being content? Answer: This is to show that one becomes accustomed to wanting little and being content by focusing on one's own benefit, but not when focusing on the benefit of others. Therefore, it is mentioned, "For the sake of sentient beings," and so on. If one is less active in focusing on the benefit of others, it is like an offense of minor transgression because of violating the precepts of serving sentient beings. If a Bodhisattva focuses on benefiting sentient beings, but dwells with little desire and little interest due to anger and so on, then it becomes an offense of affliction. Laziness and so on are non-afflictive. Even so, for the sake of others, even if a Bodhisattva obtains hundreds of thousands of garments from Brahmins and householders who are not relatives, they should still seek them out. Even so, after examining, they should take only what is needed. Similarly, they should also accomplish it for others. Not becoming an offense is the same as abandoning. The phrase "with compassion" and so on is to specifically exclude "not associating with others, not learning from others." "With compassion" means having compassion and love, and if such a person with compassion is skilled in means, even killing people, taking what belongs to others, engaging in sexual activity, lying, causing discord, scolding with harsh words, speaking idle chatter, and so on, if a Bodhisattva is skilled in means, even if they engage in these prohibited evil deeds, they will not commit an offense, but will become pure, and merit will increase greatly. What need is there to mention those actions that are permitted? Therefore, great Bodhisattvas who possess great miraculous powers, in order to protect children, can even engage in sexual practices, what need is there to mention other things? Because children temporarily