Tibetan
ར་མི་འདོད་པས་ལུས་དང་སེམས་སྙོམ་པའོ། །ཆགས་པ་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་སོགས། །ཉོན་མོངས་ལྟུང་བར་འདིར་བསྟན་ཏེ། །ལེ་ལོ་བརྗེད་ངས་ལ་སོགས་པ། །མཆོད་ལས་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྡང་བའི་ཆོ་ག་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་ལྟུང་བ་དེ་རྣམས་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ལ། ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་རྒྱུ་ཇི་ལྟ་བའི་རིམ་པས་བསྟན་པར་འདོད་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་གིས་མཆོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་དུས་དུས་སུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དང༌། སྐུ་གཟུགས་དང༌། དོན་དམ་པའི་ཆོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་གླེགས་བམ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གང་ཡིན་པ་ལ་ཅི་འབྱོར་བའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐ་ན་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་གཅིག་ཙམ་འཚལ་བ་དང༌། ངག་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་འདོན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པར་མ་གུས་པ་དང༌། སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་ཉིན་མཚན་འདའ་བར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སར་ཆུད་པས་མཆོད་པའི་མཆོག་གིས་མཆོད་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདོད་པའི་སེམས་ནི་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་འཆུམས་པ་དང༌། མ་ཐོབ་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་དུ་མི་ལེན་ཅིང་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང༌། ཆོག་ཤེས་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད
Chinese
因为不贪著，所以身心调和。贪著、嗔恚、我慢等，此处显示为烦恼堕落。懈怠、忘失等，除了供养之外不是烦恼。这叫做总结的偈颂。又是询问除了那之外所说的两种生起仪轨的堕落是什么。想要以过失堕落四十六种以怎样的次第显示，所以说了“三宝”等。所谓“三宝”就是佛、法、僧。对于三宝，有三种： 不用身语意来供养，是因为从以积累善法的戒律，时时以广大的方式供养三宝中退失，所以是菩萨过失处一样的法。菩萨应当以力所能及的花等供养佛陀薄伽梵的佛塔、佛像、真实之法、菩萨的论藏等的经卷，以及十方不退转的菩萨众的僧团。甚至身体仅仅作一次礼拜，语言仅仅从他们的功德开始念诵一句四句偈，心中对于功德的忆念先行的信心一次也不做，不恭敬，以懈怠和懒惰度过日夜，就会变成有烦恼的过失。如果安住在清净的意乐处，以最好的供养来供养，就没有过失。在“欲望的”等之中，欲望的心就是贪图利养和恭敬，以及对于没有得到的贪著。随顺它就是跟随，因为以律仪戒极度守护的戒律，不接受利养和恭敬，少欲知足，从中退失，所以是过失处一样的法。如果菩萨生起和接受欲望的心，就会变成有烦恼的过失。因为自性就是有烦恼的，所以欲望。
English
Because of not being attached, the body and mind are harmonized. Attachment, anger, pride, etc., are shown here as afflictive downfalls. Laziness, forgetfulness, etc., are not afflictions other than offerings. This is called the concluding verse. Again, asking what are the downfalls of the two arising rituals mentioned other than that. Wanting to show the forty-six kinds of transgressions in what order, so he said "Three Jewels" etc. The so-called "Three Jewels" are the Buddha, Dharma, and Sangha. For the Three Jewels, there are three: Not making offerings with body, speech, and mind is because of falling away from offering to the Three Jewels at all times in a vast way with the discipline of accumulating virtuous dharmas, so it is a dharma like the place of transgression of a Bodhisattva. A Bodhisattva should offer flowers etc. to the stupa, statue, true Dharma of the Buddha Bhagavan, the scriptures of the Bodhisattva's collection, and the Sangha of the Bodhisattva assembly that does not turn back in the ten directions. Even if the body only makes one prostration, the speech only recites a four-line verse starting from their qualities, and the mind does not even have one instance of faith that precedes the remembrance of the qualities, being disrespectful, and spending the days and nights with sloth and laziness, it will become an affliction. If one abides in a pure state of mind and makes offerings with the best offerings, there is no fault. In "desire" etc., the mind of desire is greed for gain and respect, and attachment to what has not been obtained. Following it is following, because the precepts that are extremely guarded by the discipline of precepts, not accepting gain and respect, being content with few desires, falling away from it, so it is a dharma like the place of transgression. If a Bodhisattva generates and accepts the mind of desire, it will become an affliction. Because its nature is afflictive, it is desire.