Tibetan
་པའི་སེམས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྤང་བར་འདོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཟོལ་གྱིས་མནན་ནས་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྒན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཆེས་རྒན་པ་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱིས་ཤིན་དུ་བསྡམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་སྤྱོད་པ་དག་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེས་རྒན་ཞིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་བར་འོས་པའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་གང་ཟག་མཐོང་ན་ང་རྒྱལ་གྱིས་སམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་གུས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྟན་ལས་མི་ལྡང་ལ་སྟན་མི་སྟོབས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ནད་ཚབས་ཆེ་བས་ནུས་པ་ཆུང་བ་དང༌། ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །དྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལན་འདེབས་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལན་མི་འདེབས་པའོ། །འདི་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། སླར་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མི་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་སྲུང་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ལན་མི་འདེབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་པོ་དག་འདྲི་བ་དང༌། ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་ལན་མི་འདེབས་པ་དང༌། ཀུན་དུ་མི་སྨྲ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས་གཞན་དག་གིས་འདི་སད་པར་འགྱུར་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འདྲི་བ་དང༌། ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་ཆོས་དང་འབྲེལ་བའི་གཏམ་སྟོན་པ་ལ་ཉན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ལ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དང༌། གཞན་ཆེས་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྗེས་སུ་སྲུང་བ་དང༌། ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མགྲོན་དུ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་བདག་ གིར་མི་བྱེད་པ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའི་ལྟ་བུའི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་ངམ། ཁྱིམ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་ཟས་དང་སྐོམ་དང༌། གོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་བོས་པ་ལས་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པས་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་པ་དང༌། ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་པ་དང་བསོད་སྙོམས་པ་ཡིན་པ་དང༌། སྔར་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་པ་དང༌། ཐོ་འཚམས་པའི་བསམ་པས་མ་བོས་པ་དང༌། ཡུལ་ཐག་རིང་བ་དང༌། ལམ་ན་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པ་དང༌། རྒྱུན་མ་ཆད་པར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་ལ་རྒྱུ་དེས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྔོན་མ་ཐོས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་མཉན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་མཐོང་བ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་སྲུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གསེར་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གསེར་ལ་སོགས་པ་སྟོབས་པ་ན། ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ནི་གྲོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་གྱི་གསེར་ལ་སོགས་པ་བསྟབས་པ་ནང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པས་ལེན་པར་མི་བྱེད་ན་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་བླངས་པས་བདག་ཉིད་ཆགས་པར་འགྱུར་བར་མཐོང་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་འཁྲུལ་དུ་དོགས་པ་དང༌། འགྱོད་པར་འགྱུར་བར་དོགས་པ་དང༌། དེ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པར་འགྱུར་བར་དོགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་དགེ་འདུན་ནམ་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཡིན་དུ་དོགས་པ་དང༌། གཞན་ལ་མི་རིགས་པར་འཕྲོག་པ་ཡིན་དུ་དོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་དེས་ དེ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་འདོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དག་གིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེ
Chinese
不具有烦恼之心的过失是没有的。想要断除，但因烦恼深重，用伪装压制而行事，是没有过失的。对于“年长者”等。对于最年长者不恭敬，是由于从以戒律严加约束的戒律之行中退失，所以是类似恶作之处的法。菩萨见到最年长且具功德者，对于应恭敬之法和与之相应的法之人，因傲慢或愤怒等而不恭敬，不起立，不让座，则成为烦恼之过失。懈怠等则不是烦恼。因重病而能力弱小，以及非寻常人和心绪紊乱，是没有过失的。对于“询问”等。“询问”是接近表示，应观察普遍说法和真正欢喜。回答是不回答随顺之回答。这也是接近表示，应观察不普遍说法和不再次真正欢喜，因为以成办有情之事的戒律，从守护他人之心退失，所以不回答等是类似恶作之处的法。菩萨对于他人之询问，普遍说法和真正欢喜，因傲慢等而不正确回答，不普遍说法，不真正欢喜，则成为烦恼之过失。懈怠等则不是烦恼。如果他因睡眠而倒下，其他人以“此将被唤醒”之想而询问，普遍说法，真正欢喜，说法，听闻他人说法和与法相关的谈话，不喜悦法之谈话，守护僧团之内部戒律，以及随顺守护其他众多人之心，想要以此方法调伏，则没有过失。对于“邀请为客人”等，不将邀请为客人视为己有，因为是如刚过去一般，所以是类似恶作之处
English
There is no fault in not having a mind of affliction. Although wanting to abandon it, there is no fault in suppressing and engaging in it with pretense because of the intensity of afflictions. Regarding "elders" and so on. Not respecting the most elderly is a fault, because it is a dharma like a place of wrongdoing, due to falling away from the conduct of precepts that are strictly bound by the precepts. If a Bodhisattva sees a person who is very old and endowed with qualities, who is worthy of respect and in accordance with the Dharma, and does not show respect due to arrogance or anger, etc., and does not rise from his seat or offer a seat, it becomes a fault of affliction. Laziness and so on are not afflictions. There is no fault in being weak due to severe illness, being unusual, or having a disturbed mind. Regarding "asking" and so on. "Asking" is a close indication, and one should observe speaking universally and truly rejoicing. Answering is not giving an answer that is in accordance. This is also a close indication, and one should observe not speaking universally and not truly rejoicing again, because by the precepts of accomplishing the affairs of sentient beings, one falls away from protecting the minds of others, so not answering and so on are dharmas like places of wrongdoing. If a Bodhisattva, when others ask, speak universally, and truly rejoice, does not answer correctly due to arrogance, etc., does not speak universally, and does not truly rejoice, it becomes a fault of affliction. Laziness and so on are not afflictions. If he falls asleep, and others ask with the thought that "this will be awakened," speak universally, truly rejoice, teach the Dharma, listen to others teaching the Dharma and related talks, do not rejoice in talks of the Dharma, protect the internal precepts of the Sangha, and follow and protect the minds of many others, wanting to subdue them by this method, there is no fault. Regarding "invited as a guest" and so on, not considering the invitation as a guest as one's own, because it is like just having passed, so it is like a place of wrongdoing.
Chinese
是律仪。菩萨在他人之家或寺院，或在其他之家和寺院中，对于饮食、衣服等受到邀请，却因我慢等而不接受，这会变成具有烦恼的过失。懒惰等则不是具有烦恼的过失。如果生病无力，或者想要用那种方法调伏，或者正在行乞，或者之前已经答应了别人，或者因为怀有敌意而没有被邀请，或者地方遥远，或者道路充满危险，或者那个菩萨并非真心实意，而是虚伪的，或者因为持续不断地精进于善法而因此受到阻碍，或者看到听闻以前未曾听闻的具有意义的佛法等会因此而退失，或者守护僧团的戒律，或者守护他人的心，这些情况则没有过失。关于“黄金等”的说法，如果有人布施黄金等，不接受，这是因为从利益众生的戒律的福德助伴中退失，所以是一种类似应呵责之处的法。如实接受，则是殊胜的助伴。菩萨如果有人布施黄金等，却因我慢等而不接受，这会变成具有烦恼的过失，因为舍弃了众生。如果是由于懒惰等原因，则不是具有烦恼的过失。如果看到接受了那些东西自己会变得贪执，或者怀疑布施是否如法，或者怀疑会后悔，或者怀疑那个人会因此变得贫穷，或者怀疑布施之物是僧团或佛塔的，或者怀疑是从他人那里不合理地抢夺来的，或者因为那个原因会对那个人造成损害，这些情况则没有过失。关于“对于想要佛法的人”等说法，对于寻求佛法的人不给予布施，这是因为从积累善法和利益众生的布施波罗蜜多中退失，所以是一种类似应呵责之处的法。菩萨对于如实亲近佛法的人，因为愤怒、嫉妒等原因而不布施佛法，这会变成具有烦恼的过
English
It is the discipline. If a Bodhisattva is invited to someone else's house or monastery, or to other houses and monasteries, for food, drink, clothing, etc., but does not accept due to pride, etc., this will become a fault with afflictions. Laziness, etc., are not with afflictions. If one is sick and unable, or wants to subdue with that method, or is begging for alms, or has previously promised others, or has not been invited due to hostile intentions, or the place is far away, or the road is full of dangers, or that Bodhisattva is not sincere but false, or because of continuous diligence in virtuous practices, it will be interrupted by that cause, or seeing that hearing the meaning of the Dharma, etc., which has not been heard before, will lead to deterioration, or protecting the monastic discipline, or protecting the minds of others, then there is no fault. Regarding the saying "gold, etc.," if someone offers gold, etc., not accepting it is a Dharma like a place of reproach because it is a retreat from being a companion of merit in the discipline of benefiting sentient beings. Truly accepting it is a special companion. If a Bodhisattva is offered gold, etc., by others but does not accept it due to pride, etc., it will become a fault with afflictions because it abandons sentient beings. If it is due to laziness, etc., it is not with afflictions. If one sees that accepting those things will make oneself attached, or doubts whether the donation is proper, or doubts that one will regret it, or doubts that the person will become poor because of it, or doubts that the donated object belongs to the Sangha or a stupa, or doubts that it was unreasonably taken from others, or because that reason will cause harm to that person, then there is no fault. Regarding the saying "for those who desire the Dharma," etc., not giving to those who seek the Dharma is a Dharma like a place of reproach because it is a retreat from accumulating virtuous Dharma and the perfection of generosity in benefiting sentient beings. If a Bodhisattva does not give the Dharma to those who truly approach the Dharma because of anger, jealousy, etc., this will become a fault with afflictions.