English
Then, how should those transgressions other than downfalls be rectified? Here, things like "afflictions" are mentioned. Here, one should also consider the phrase "to one's own mind." That is, those transgressions and downfalls arising from afflictions and those not arising from afflictions, which are about to be explained, should also be confessed before one's own mind. This refers to the meaning of the word "non-sinful" here. If there is no one to perform such rectification, then when afflictions and non-afflictions arise, one should generate the mind to never engage in them again from the depths of one's heart, and one should also vow never to do such things again in the future. The meaning is that medium-level downfalls can be restored by confessing in front of three people, but not in front of two or one. Minor downfalls can also be confessed in front of one person. Similarly, transgressions arising from afflictions and those not arising from afflictions can also be restored by confessing to one's own mind and strictly restraining oneself. In order to confess these transgressions, it is not necessary to seek out one or three people, as is the case with minor and medium-level downfalls. Furthermore, reciting "like one's own mind" is incorrect, because this is not mentioned in the Bodhisattva Pitaka, and the word "like" is also unreasonable; it is a false statement. The word "like" usually indicates equality, and it connects an uncertain statement with the meaning to be proven. Therefore, for the time being, the method of confessing to one's own mind in order to recover from downfalls is not very certain, because if there is no one nearby as mentioned earlier, then this ritual should be performed afterward. Precisely for this reason, the ritual of relying on others to recover from downfalls is not very uncertain. If it were possible to confess in front of one person in the same way as confessing before one's own mind, that would be even better, but such a ritual has already been explained earlier. Therefore, saying "like one's own mind" is a false fabrication, because starting to explain other rituals for recovering from downfalls is equivalent to abandoning the nearby object, and therefore it is not a correct ritual. Precisely for this reason, downfalls can be eliminated by confessing to others.
Tibetan
ལས་ལྡང་བའི་ཕྱིར་ཟག་པ་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་ལྟུང་བ་རྣམས་དང་འདི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་ནི་འདི་སྐད་དུ་དེ་ཡང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་འབྲིང་གིས་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་འབྱུང་བར་གྱུར་བས་ངེས་གང་ཟག་གསུམ་མམ་དེ་ལས་ལྷག་པར་ཡང་རུང་བའི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆུང་ངུས་བྱས་པའི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ནི་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་གཞིན་རྣམས་ཀྱང་གང་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གང་ཟག་མེད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཕྱིན་ཆད་མི་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཕྱིས་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་དེའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ལས་ལྡང་བར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ་ལ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང་བཅས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཉིས་སམ་གཅིག་གི་མདུན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་མལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ལས་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་མ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་ཡང་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་སྟེ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་མདུན་དུ་སྟེ། ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་གི་སྒྲེང་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བཤགས་པར་བྱེ་ཞས་འདིར་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདིའི་དོན་ནི་གཅིག་གི་མདུན་དུ་ཡང་སྟེ། གཉིས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ ཞིག་ལ་བཤགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་ལྟུང་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འདྲེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པའི་བཀའ་ནི་རིམ་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འོ་ན་བཤགས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཟག་པ་ཆུང་ངུའི་ལྟུང་བ་དག་ལས་གཞན་པའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམས་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཅི་འདི་རྣམས་བཤགས་པ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བ་གཞན་རྣམས་ནི་བཤགས་པར་ཡང་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱ་ལ། བཤགས་པའི་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་མེད་ན་ཕྱིས་ཀྱང་ལྷག་པར་མི་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་གང་ཟག་གི་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་སོ་སོར་
Chinese
为了从（罪业）中解脱，（犯了）中等和轻微的堕罪，以及不符合此规矩的（情况）。菩萨藏中也没有说“如同”。而是这样说：如果因为中等的缠缚而导致类似失败之事的法产生，那么必须在三个人或者更多的人面前忏悔。如果因为轻微的缠缚而导致类似失败之事的法，那么应当知道在一个人面前忏悔。其他的堕罪，如果没有与忏悔对象相符的人，菩萨应当发起从今以后不再做的决心，并且后来守护誓言，这被教导为从那些堕罪中解脱的方法。其中所说的“对三人”，应当被视为包含着确定的含义。因为只有三人，而不是在两人或一人面前。因为数量少，就像普通人一样，即使做了从堕罪中解脱的行为，也变得如同未做。所说的“或者更多”，是指超过三人，即在四人等面前。因为数量多，所以做得更好。对于“在一个人面前”，也应当加上“也”字，这里“忏悔”应当被确定。这里的含义是，也在一个人面前，而不是仅仅在两人等面前忏悔。自己内心的誓言，以及所说的“其他的堕罪”，其中的“也”字是为了引用“应当知道在一个人面前忏悔”，应当认为佛陀的教诲不是没有次第的。那么，所说的“应当知道忏悔”，难道不是指除了轻微堕罪之外的其他违犯的堕罪，应当知道在一个人面前忏悔吗？如果问为什么这些仅仅被认为是忏悔，而没有为了表明不是这样，而说了“如果没有”等等呢？意思是说，其他的堕罪也应当知道是可以忏悔的，如果没有忏悔的对象，那么应当知道发起以后也不再犯的心。否则，即使人数不同
English
In order to rise from (sins), the transgressions of medium and small defilements, and those not in accordance with this rule. It is not stated in the Bodhisattva Pitaka as 'like that'. But it says this: If a Dharma like a place of defeat arises from medium entanglement, then one must confess before three people or more. If a Dharma like a place of defeat is caused by small entanglement, then it should be known to confess before one person. Also, if there is no person suitable to confess to other transgressions, the Bodhisattva should generate the intention not to do it from now on, and later keep the vows, which is taught as a way to rise from those transgressions. The teaching of 'to three' should be regarded as including certainty. Because it is only three, not before two or one. Because of the small number, like ordinary people, even if the act of rising from transgression is done, it becomes as if it were not done. 'Or more' means more than three, that is, before four or more. Because the number is greater, it is done better. For 'before one person', the word 'also' should be added, and 'confession' should be determined here. The meaning here is also before one person, not just confessing before two or more. The vows of one's own mind, and the word 'also' in 'other transgressions', is to quote 'one should know to confess before one person', and it should be considered that the Buddha's teachings are not without order. So, does 'one should know to confess' not mean that other transgressions of wrongdoing other than minor transgressions should be known to be confessed before one person? If you ask why these are only considered confessions, and why 'if there is not' etc. is said to show that this is not the case? The meaning is that other transgressions should also be known to be confessable, and if there is no object of confession, then one should know to generate the mind not to commit them again in the future. Otherwise, even if the number of people is different
Tibetan
བསྟན་པ་ལས་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་ཡང་ཟག་པ་ཆུང་ངུའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྡོམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆུང་ངུས་བྱས་པའི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཞེས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་པ་ལ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཟག་པ་འབྲིང་གི་ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་བཤགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ལ། གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་པས་བཤགས་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྡོམ་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཟག་པ་འབྲིང་ཡང་བསྡམས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གསུམ་མམ། དེ་ལས་ལྟག་པའི་གང་ཟག་གི་གྲངས་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཤགས་པར་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །གང་ཟག་མེད་ན་ཡིད་ཀྱིས་བསྡམ་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་གཅིག་ལ་བཤགས་པའམ། དུ་མ་ལ་བཤགས་པའང་རུང་སྟེ། འདི་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་གྲངས་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་ཉུང་བའི་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་བྱུང་བ་དེ་ལྟར་ན་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བསྡམས་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཉིད་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་མདོ་མཛད་པས། ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས། །ཉོན་མོངས་མི་མོངས་བདག་སེམས་ལ། །ཞེས་མདོ་གསུམ་པོ་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་དག་པས་དེ་ཇི་སྲིད་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའམ། ཆི་ག་ལ་མི་མཁས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟུང་བ་འདི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆགས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་མ་དད་པ་དང༌། མ་གུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེ་ལོ་དང༌། སྙོམ་ལས་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ནི་འཁྲུག་པའོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །ལེ་ལོ་ནི་དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བའོ། །སྙོམ་ལས་ནི་བྱེད་པ
Chinese
教法中有何作用？如果认为即使是微小的罪过也能够很好地防护，那么，对于由微小的缠缚所造成的类似失败之处的法，单独进行阐述就没有意义了。同样，中等的罪过被阐述为应当忏悔，而其他罪过也没有差别，因此，阐述忏悔和良好防护也是不合理的。如果中等的罪过也被防护，那么，三位或更多人的数量就没有必要了。因此，已经确定了应当忏悔。如果没有人，就必须用心来防护，因此，向一个人忏悔或向多人忏悔都可以，对此没有确定性。这样，人数才是合理的。如果比这更少的应当忏悔的罪过没有发生，那么，自己用心防护的机会又怎么会有呢？ 因此，如所阐述的那样才是合理的。见到如此这般，造论者说：中等罪，向三人忏悔。剩余的，在一个人的面前。烦恼非烦恼，于自心。这样分别阐述了这三部经。否则，具有伟大自性、伟大慈悲和清净智慧者，怎么会如此长久地愚昧无知，或者是不精通，而阐述这样的意义呢？稍微展开就足够了。那么，所谓的烦恼和非烦恼的罪过是什么呢？贪欲、极度苦恼、愤怒、嫉妒、傲慢、不信任和不恭敬等等，由烦恼之心的驱使所造成的罪过就是烦恼。懒惰、懈怠、放逸和健忘等等所造成的罪过就是非烦恼。对于供养三宝之外的事情，就是非烦恼，而对于此，做懈怠和懒惰等等，则被认为是烦恼。其中，极度苦恼就是扰乱。愤怒就是嗔恨。懒惰就是不乐于善事。懈怠就是做
English
What is the purpose of the doctrine? If it is thought that even minor transgressions can be well guarded against, then there is no point in separately explaining the dharma that is like a defeat caused by minor entanglements. Likewise, medium transgressions are explained as something to be confessed, and since the others are no different, it would be unreasonable to explain confession and good protection. If medium transgressions are also guarded against, then there is no need for a number of three or more people. Therefore, it has been established that confession is necessary. If there is no one, it must be guarded with the mind, so it is okay to confess to one person or to many people, there is no certainty about this. In this way, the number of people is reasonable. If there are no transgressions to be confessed that are less than that, then how can there be an opportunity to guard against them with one's own mind? Therefore, what has been explained is reasonable. Having seen it in this way, the author of the sutra said: Medium transgressions, confess to three. The rest, in front of one person. Affliction, non-affliction, to one's own mind. In this way, these three sutras are explained separately. Otherwise, how could the great self, endowed with great compassion and pure wisdom, be so ignorant or unskilled as to explain such a meaning? It is enough to elaborate a little. So, what are the transgressions called affliction and non-affliction? Attachment, extreme distress, anger, jealousy, pride, distrust, and disrespect, etc., transgressions caused by the mind of affliction are affliction. Transgressions caused by laziness, sloth, carelessness, and forgetfulness, etc., are non-affliction. For things other than offering to the Three Jewels, it is non-affliction, but for this, doing sloth and laziness, etc., is considered affliction. Among them, extreme distress is disturbance. Anger is hatred. Laziness is not enjoying virtue. Sloth is doing