Tibetan
ས་པའོ། །དེས་ན་འདི་ལ་བུ་སྡུག་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གང་དེ་ལྟར་ སྙིང་རྗེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་དམ་བཅའ་བ་བྱས་པས་བདག་དང་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བའོ། །བདེ་བ་ནི་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་བདག་ཉིད་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བྱ་བ་སྟེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉེ་བར་འཇོམས་པར་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཕན་པ་སྟེ། ཕྱི་མར་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་བྱ་དགོས་ཏེ། སྨན་ཚ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཕན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདི་ལ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་པ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མི་ཕན་པ་སྟེ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་སྨན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མི་ཕན་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་ཡིན་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་མི་ཞིམ་པ་ལྟ་བུར་ཕན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ཡིན་ཡང་ཅུང་ཟད་མི་ཕན་པ་ཡིན་ལ་ཕན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། །སྨན་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མཐུན་པའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས་འདོད་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཡང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བྱའོ། །བདེ་བ་ཡིན་ཞིང་མི་ཕན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །ཡང་གང་ཞིག་ཕན་པ་ཡང་ཡིན་ཞིང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་མི་ཕན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་བརྗོད་དུ་ཡང་ཅི་ཡོད། འདི་ནི་རེ་ཞིག་འདི་མདོར་བསྡུས་པའི་བྱ་བའོ། །ཡང་འདིའི་ལྟུང་བ་དང་ཉམས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟུང་བའི་ལུས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་གང་ཀུན་དུ་སྤྱད་པ་ལས་འདི་སྡོམ་པ་གཏོང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་སྟེ། གང་གིས་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་གྱུར་པའོ། །འདིར་ ཡང་ལྟུང་བ་ཁ་ཅིག་གཞན་ལ་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །
Chinese
是故。因此，在此示现为独子之苦，丝毫也不存在。既然如此，以慈悲发誓要完全救护一切众生，那么对于自他应如何成办呢？提到利益等。利益是指没有烦恼，没有罪过，因此来世成熟的是安乐。安乐应理解为就是利益。这两者对于自己和他人都要做，因为这两者涵盖了一切。痛苦应理解为是能令寂灭的。那痛苦本身也是利益，如果来世能转为安乐，就必须要做，如同苦药一般，并非无益。凡是对谁有利益的，那对于此人来说，实际上就是安乐，因为利益是安乐之因。凡是无益的，即来世成熟为痛苦的，如同非药一般，因为是有烦恼，且有罪过的，所以即使是安乐也不应做，因为那既无利益也无安乐。即使是痛苦，但如果是自性随顺的，如同不美味的饮食，那也是有益的。即使是安乐，但如果稍微无益，那也是有益的，如同非药，以及自性随顺的饮食。因此，想要利益自他的人，对于所欲求的事物，即使是痛苦的，也要分别观察，如果是利益，就应去做。如果是安乐，且并非无益，也可以做。还有，如果某事物既有利益，又是安乐和痛苦，且并非无益，那对于它还有什么可说的呢？这暂时是此处的简略之行。还有，此处的堕落和衰损是什么呢？堕落的体性有两种：如同失败之处的法，无论何种全面行持，都会使此誓言放弃，并会变成非菩萨；以及发生违犯的堕落，即因何而变成具有堕落者。此处 还有一些堕落需要向他人忏悔，即：中等罪过向三人忏悔，其余的在一个面前忏悔。将会这样宣说。
English
Therefore. Therefore, there is not even a little bit of showing the suffering of being an only child here. Since it is like that, having vowed to completely protect all beings with compassion, then how should one accomplish it for oneself and others? Mentioning benefit and so on. Benefit means being without afflictions and without faults, therefore what ripens in the future is happiness. Happiness should be understood as being beneficial itself. These two should be done for oneself and others as well, because these two encompass everything. Suffering should be understood as being able to subdue. That suffering itself is also beneficial, if it can turn into happiness in the future, it must be done, just like bitter medicine, it is not without benefit. Whatever benefits someone, that for this person is actually happiness, because benefit is the cause of happiness. Whatever is not beneficial, that is, what ripens into suffering in the future, is like non-medicine, because it is afflicted and has faults, so even if it is happiness, it should not be done, because that has neither benefit nor happiness. Even if it is suffering, but if it is naturally agreeable, like unappetizing food and drink, then it is also beneficial. Even if it is happiness, but if it is slightly unbeneficial, it is also beneficial, like non-medicine, and naturally agreeable food and drink. Therefore, those who want to benefit themselves and others, for the things they desire, even if they are painful, should examine them separately, and if they are beneficial, they should do them. If it is happiness and not unbeneficial, it can also be done. Furthermore, if something is both beneficial, and is both happiness and suffering, and is not unbeneficial, then what is there to say about it? This is temporarily the brief conduct here. Furthermore, what are the downfalls and degenerations here? There are two types of downfalls: like a place of defeat, whatever dharma is fully practiced, will cause this vow to be abandoned, and will become a non-Bodhisattva; and the occurrence of transgressed downfalls, that is, by what one becomes a person with downfalls. Here there are also some downfalls that need to be confessed to others, that is: medium transgressions are confessed to three people, the rest are confessed in front of one person. It will be explained like this.
Tibetan
ཁ་ཅིག་ནི་རང་ཉིད་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བདག་སེམས་བཞིན། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །ལྟུང་བ་དེ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་མ་མོ་རྣམས་སུ་ཇི་ལྟར་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བཅའ་བ་མཛད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ལས་བསྟན་པར་འདོད་ནས། མིང་དང་དེས་པའི་ཚིག་དང་ལྡང་བ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་དྲག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་བཞི་པོ་ཉིད་ནི་ཕམ་པ་འདྲ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དེ་རྣམས་ནི་སྡོམ་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ། །ཕ་རོལ་རྒྱལ་ནས་འདི་དག་གིས་སྡོམ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕས་ཕམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གོ །སྡོམ་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་མཚུངས་པར་ཕས་ཕམ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་སློང་གི་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ལ་ཕས་ཕམ་པའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ལ། ཚེ་འདི་ལ་སླར་ཡང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་སྐལ་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་འབའ་ཞིག་ཙམ་མོ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སླར་ཡང་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་སྡོམ་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་དྲག་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་ལས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཕས་ཕམ་པ་ཉིད་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདི་དག་ ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བྱུང་ན་ཡང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སླར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྩོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྐལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཐམས་ཅད་བྱས་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐལ་བ་མེད་དེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ནི་ཟག་པ་རྣམས་ཕྱིར་ཞིང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་གང་འདི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ
Chinese
有些是自己善于防护，如不舍弃烦恼随己心意。将要这样讲说。那些堕罪，在菩萨藏的母本中，如何毁坏，以及具有何种原因，都已如实安立。因此，想要显示如同他胜处的行为，为了显示名称、能诠之词和依据，所以说了“烦恼猛利”等。菩萨戒的获得者，这四种罪过本身，被认为是如同他胜罪一样，因为那些是毁坏戒律的。由于从彼方胜过，这些人将从戒律中完全退失，所以称为“他胜”是决定的词语。仅仅在毁坏戒律的因上相似，所以与他胜罪相似，但并非完全如同比丘一样。例如，比丘犯了他胜罪，就会变成非比丘，不再是沙门，并且此生再也没有机会成为比丘的体性。菩萨并非如此，这仅仅是舍弃戒律而已。此生仍然具有再次如法受戒的机会，将要讲说“戒律应当再次受持”。此外，那些将要毁坏戒律的是什么呢？所以说了“从烦恼猛利生起”等。那些从猛烈烦恼生起并且已经产生的人是那样的，即从烦恼非常盛行显现之处，那些生起之时，戒律就会毁坏，并且已经造了他胜罪，而不是其他情况。菩萨如果发生了这些中的任何一个，那么此生就再也没有机会获得广大的菩萨众等等，以及完全摄受，如果全部都做了，那还用说吗？此生没有清净意乐的机会，因为这只是伪装成菩萨，而不是真正的菩萨。猛烈烦恼是向外流溢诸漏，并且持续不断地行持，然而此人知道羞耻
English
Some are those who guard themselves well, like not abandoning afflictions according to one's own mind. It will be taught in this way. Those downfalls, in the mother texts of the Bodhisattva Pitaka, how they are destroyed, and with what causes, have all been truly established. Therefore, wanting to show actions like the place of defeat, in order to show the name, the expressing words, and the basis, therefore "fierce afflictions" and so on are spoken. The four faults themselves of one who has obtained the Bodhisattva vows are considered to be like defeat, because those are what destroy the vows. Because they are overcome from the other side, these people will completely degenerate from the vows, so calling it "defeat" is a definitive term. It is similar to defeat only in the cause of destroying the vows, but it is not completely like a bhikshu. For example, if a bhikshu commits a defeat, he will become a non-bhikshu and no longer a shramana, and in this life there is no longer any chance to become a bhikshu. A Bodhisattva is not like that; this is merely abandoning the vows. In this very life, he still has the opportunity to take the vows correctly again; it will be taught that "the vows should be taken again." Furthermore, what are those that will destroy the vows? Therefore, "arising from fierce afflictions" and so on are spoken. Those who arise from fierce afflictions and have already arisen are like that, that is, from the place where afflictions are very prevalent, when those arise, the vows will be destroyed, and defeat will have been committed, and not otherwise. If any of these occur to a Bodhisattva, then in this life there will no longer be any opportunity to obtain a vast assembly of Bodhisattvas and so on, and to completely embrace them; if all of them are done, what need is there to say? In this life there is no opportunity for pure intention, because this is only pretending to be a Bodhisattva, and not a true Bodhisattva. Fierce afflictions are leaking out outflows, and continuously practicing them, yet this person knows shame.