Tibetan
་པ་ལ་གནས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགོས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ལམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་འོང་བའམ། ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་སྦྱོར་བའམ། ལོངས་སྤྱོད་སྲུང་བའམ། བྱེ་བ་སྡུམ་པའམ། དགའ་སྟོན་ནམ། བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་གྲོགས་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་གྲོགས་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ན་སྟེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཅོལ་བ་དང་རང་བྱེད་ནུས་སམ་མགོན་ཡོད་ཅིང་རྟེན་ཡོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གནོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ཆོས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་ལ་མ་སོང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ལ་སྔར་ཁས་བླངས་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནུས་པ་གཞན་ལ་བཅོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡིད་རྟུལ་ཞིང་ལུང་འབོགས་མི་མཁས་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་མང་པོ་དག་གི་སེམས་སྲུང་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་པའི་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་སྤོང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནད་པ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་དང་ཕྲད་པ་ན་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་ན་སྟེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་ནུས་ཤིང་མཐུན་པ་ལ་བཙལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་པ་མགོན་ཡོད་ཅིང་རྟེན་ཡོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་རིམ་གྲོ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ནད་རྒྱུན་རིངས་ཀྱིས་ཐེབས་ཏེ་སོ་ཙམ་དུ་འདུག་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཏེ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་ཤེས་རབ་རྟུལ་ཞིང་ལེགས་པར་ཆོས་སྟོན་མི་ནུས་ལ། ལེགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ལ་སྔར་ཁས་བླངས་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་སེ
Chinese
处于地位的众生的行为是这样的：为了成办需要的事务，或者在道路上行走往来，或者将正确的名相与事业的边际相结合，或者守护受用，或者调解纠纷，或者欢庆节日，或者行善积德，如果以普遍的苦恼之心和愤怒之心而不去帮助，就会变成有过失和违背，变成烦恼的过失。如果以懈怠和懒惰而不去帮助，就会变成非烦恼的过失。如果生病而不能，就没有过失。如果委托他人或者自己能够，或者有依靠和依赖，就没有过失。如果对于有害的和不符合佛法的行为没有参与，就没有过失。如果想要用那种方法调伏，就没有过失。详细内容如前所述。如果先前已经答应了别人，就没有过失。如果将能力委托给别人，就没有过失。如果恒常精进于善的方面，就没有过失。如果天性愚钝且不善于接受教诲，就没有过失，如前所述。如果想要守护众多其他人的心，就没有过失。如果在僧团中守护戒律，就没有过失。舍弃侍奉病人的行为。 菩萨在病人被疾病侵袭并遇到时，如果以普遍的苦恼之心和愤怒之心而不去侍候和恭敬，就会变成有过失和违背，变成烦恼的过失。如果以懈怠和懒惰而不去做，就会变成非烦恼的过失。如果自己生病而不能，就没有过失。如果寻找其他有能力且合适的人，就没有过失。如果病人有依靠和依赖，就没有过失。如果自己能够侍候和恭敬自己，就没有过失。如果被长期疾病缠身而只能勉强支撑，就没有过失。对于广大的善的方面，恒常精进，为了守护会变成善的方面的障碍而不去做，就没有过失。如果非常愚钝且不能很好地说法，也不能很好地领会，就没有过失。如果先前已经答应了别人，就没有过失。痛苦的众
English
The actions of sentient beings in a position are as follows: To accomplish necessary tasks, or to travel back and forth on the road, or to combine correct terminology with the limits of work, or to protect possessions, or to mediate disputes, or to celebrate festivals, or to perform virtuous deeds, if one does not help with a mind full of pervasive distress and anger, it becomes a fault and a violation, becoming a fault of affliction. If one does not help with laziness and sloth, it becomes a non-afflictive fault. If one is sick and unable, there is no fault. If one entrusts it to others or is able to do it oneself, or has support and reliance, there is no fault. If one does not participate in harmful and non-Dharmic activities, there is no fault. If one wants to subdue with that method, there is no fault. The details are as before. If one has already promised others, there is no fault. If one entrusts the ability to others, there is no fault. If one constantly strives in the direction of virtue, there is no fault. If one is naturally dull-witted and not skilled in receiving teachings, there is no fault, as before. If one wants to protect the minds of many others, there is no fault. If one observes the precepts within the Sangha, there is no fault. Abandoning the act of attending to the sick. When a Bodhisattva encounters a sick person afflicted by illness, if one does not attend to and respect them with a mind full of pervasive distress and anger, it becomes a fault and a violation, becoming a fault of affliction. If one does not do it with laziness and sloth, it becomes a non-afflictive fault. If one is sick and unable, there is no fault. If one seeks others who are capable and suitable, there is no fault. If the sick person has support and reliance, there is no fault. If one is able to attend to and respect oneself, there is no fault. If one is afflicted by a long-term illness and can only barely manage, there is no fault. Constantly striving for the vast aspect of virtue, and not doing it in order to protect what would become an obstacle to the aspect of virtue, there is no fault. If one is very dull-witted and unable to teach the Dharma well, and also unable to comprehend well, there is no fault. If one has already promised others, there is no fault. Suffering beings
Tibetan
ལ་བར་མི་བྱེད་པ། །ནད་གཡོག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་གྲོགས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བག་མེད་རྣམས་ལ་རིགས་མི་སྟོན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པ་དག་མཐོང་ན་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་རིགས་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་མི་ཤེས་ཏེ་མི་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ནུས་པ་ལ་བཅོལ་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་ལ་རིགས་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བས་ལོག་པར་འཛིན་པ་དང༌། དགའ་ཞིང་གུས་པ་མེད་པས་དམུ་རྒོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱས་ལ་ལན་དུ་ཕན་མེ་འདོགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་བྱས་པ་མི་ཚོར་ཏེ། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས། མཐུན་པའི་ཕན་གདགས་པས་ལན་དུ་ཕན་མི་འདོགས་ན། ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒྲིམས་བཞིན་དུ་མ་ནུས་ཤིང་མ་ལྕོགས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་མི་ འདོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་མྱ་ངན་བསང་མི་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཉེ་དུ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་བྱུང་བ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་སེལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་སེལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱ་བ་དག་ལ་གྲོགས་མི་བྱེད་པ་ལས་བརྩམས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ནོར་འདོད་པ་
Chinese
不作回报：对于照顾病人，也要像解除痛苦的痛苦一样，理解为与之相同。对于放逸者不展示正理：菩萨见到对于今生和来世之事不如理行事的人，如果具有普遍的苦恼之心和愤怒之心，不展示正理和如理，则会变成有过失和相违，会变成烦恼的过失。如果因为懈怠和懒惰而不展示，则会变成非烦恼的过失。如果自己不了解而不能，则没有过失。如果委托给有能力的人，则没有过失。如果他自己有能力，则没有过失。如果被其他善知识完全摄受，则没有过失。如果想要用那种方法调伏，则没有过失。广说如前。对于应该以正理展示的人，如果他具有普遍的苦恼之心，因为不悦意而邪执，因为没有欢喜和恭敬而是刚强难化之辈，则没有过失。做了不回报恩情：菩萨对于利益众生的人，不报答恩情，不感知恩情，具有普遍的苦恼之心，如果不以相应的利益来回报，则会变成有过失和相违，会变成烦恼的过失。如果因为懈怠和懒惰而不做，则会变成非烦恼的过失。如果尽力而为仍然不能胜任，则没有过失。如果想要用那种方法调伏，则没有过失，如前。如果他自己不想回报恩情，则没有过失。不消除他人的忧伤：菩萨对于亲友和因受用而遭受痛苦的众生，如果生起忧伤，具有普遍的苦恼之心而不消除，则会变成有过失和相违，会变成烦恼的过失。如果因为懈怠和懒惰而不消除，则会变成非烦恼的过失。不成为过失的情况如下：从不帮助做事开始，要像前面一样理解。贪求财物
English
Not reciprocating: Regarding caring for the sick, one should understand it to be the same as relieving the suffering of pain. Not showing reason to the reckless: If a Bodhisattva sees those who act improperly regarding matters of this life and the next, if they have a mind of universal torment and a mind of anger, and do not show reason and propriety, then it becomes a fault and a contradiction, and becomes a fault of affliction. If one does not show it due to laziness and sloth, it becomes a non-afflictive fault. If one does not know oneself and is unable, there is no fault. If one entrusts it to someone capable, there is no fault. If he himself is capable, there is no fault. If one is completely taken care of by another virtuous friend, there is no fault. If one wants to subdue by that method, there is no fault. The detailed explanation is as before. Regarding someone to whom reason should be shown, if he has a mind of universal torment, and because of displeasure, he holds wrong views, and because of lack of joy and respect, he is of a stubborn nature, then there is no fault. Not returning favors for what has been done: If a Bodhisattva does not repay favors to those who benefit sentient beings, and does not perceive the favors, and has a mind of universal torment, if he does not reciprocate with corresponding benefits, then it becomes a fault and a contradiction, and becomes a fault of affliction. If one does not do it due to laziness and sloth, it becomes a non-afflictive fault. If one is unable and incapable despite trying hard, there is no fault. If one wants to subdue by that method, there is no fault, as before. If he himself does not want to reciprocate the favor, there is no fault. Not dispelling the sorrow of others: If a Bodhisattva does not dispel the sorrow of sentient beings, relatives, and those who are suffering from enjoyment, when sorrow arises, with a mind of universal torment, then it becomes a fault and a contradiction, and becomes a fault of affliction. If one does not dispel it due to laziness and sloth, it becomes a non-afflictive fault. The circumstances under which it does not become a fault are as follows: Starting from not helping with tasks, one should understand it as before. Desiring wealth