Tibetan
སྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྲིད་དུ་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་གནས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ། འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་མི་སྤོང་ངོ༌། ། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། བཤད་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདིར་ནི་དོན་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནང་གི་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ཡང་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་མིག་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །འོག་མ་དང་མཚམས་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་དྲི་བའི་ཕྱིར། ད་ནི་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་དོན་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཙམ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་འདི་དག་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བས་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མདུན་དུ་འཇོག་གོ །ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མདུན་དུ་འཇོག་ན་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་དམིགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་སེམས་ཙམ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ནང་གི་འམ་ཕྱིའི་ཡང་རུང་སྟེ། དམིགས་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་རྟོག་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཡང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཚམས་སྦྱར་བ་གཞན་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཉེས་པར་བསླབས་པ་གང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྙེམས་ནས་ང་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དག་པ་ལ་གནས་ཏེ། ང་གཟུང་བའམ་འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཀུན་དུ་མི་རྟོག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་བས་ལ་བའི་ཕྱིར། །དི་དག་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཡང་ རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་བྱ་སྟེ། མདུན་དུ་བཞག་པས་དེ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི་གཅམ་བུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་དམིགས་པ་གསལ་བ་ལ
Chinese
为了确立（这个观点），说了“只要处于无二的体性”等等。只要瑜伽行者的心没有安住在远离能取和所取二者体性的唯识上，那么就无法舍弃二取（能取和所取）的习气。 为了阐释偈颂的第二个意义，说了“在此，外境的对境”等等。像这样的阐释，在此是为了阐释这个意义：只要没有舍弃对外境的执著，那么也无法舍弃内在的能取执著。因此，众生会想：我通过眼等来执取色等。为了连接下文而提问，说了“现在要说这个”等等。当瑜伽行者以远离实义的唯识为对境时，是否安住在心的法性中呢？对此，立宗者说：“不是的”等等。应当了知，像这样不是安住在心的法性中。当认为这些仅仅是唯识时，由于生起那样的相状，在执著的时候，会把任何一个对境放在面前。如果把任何一个对境放在面前，那就不是安住在唯识上。因为这样就遮止了一切其他的对境，而仅仅缘于唯识本身。只要对内境或外境的任何一个对境进行分别，那么怎么会安住在心的法性中呢？为了进行其他的偈颂连接，说了“或者具有增上慢者”等等。有些瑜伽行者错误地学习了唯识，仅仅听闻了宣说唯识的论典，就傲慢地认为：我安住在清净的唯识上，我甚至不会去分别能取或所取。为了破除他的这种邪妄的增上慢，说了“这些仅仅是唯识”等等。又，要缘于唯识本身，不是因为放在面前就安住在其上，而是虚假地缘于能取和所取的显现上。
English
To establish (this view), it is said, "As long as one is in the nature of non-duality," and so on. As long as the yogi's mind does not abide in mere consciousness, which is free from the nature of both the apprehended and the apprehender, then the habit of the two graspings (apprehender and apprehended) cannot be abandoned. To explain the second meaning of the verse, it is said, "Here, the object of the external realm," and so on. Such an explanation is to explain this meaning: as long as one has not abandoned the attachment to external objects, then one will not be able to abandon the internal grasping attachment either. Therefore, sentient beings think: I grasp forms, etc., through the eye, etc. To ask in order to connect with the following, it is said, "Now this is to be said," and so on. When a yogi takes mere consciousness, which is devoid of real meaning, as an object, does he abide in the nature of mind? To this, the proponent says, "No," and so on. It should be understood that this is not abiding in the nature of mind. When one thinks that these are merely consciousness, because such an appearance arises, at the time of grasping, one puts any object in front of oneself. If one puts any object in front of oneself, then one is not abiding in mere consciousness. Because in this way, all other objects are blocked, and only consciousness itself is focused on. As long as one discriminates any object, whether internal or external, how can one abide in the nature of mind? To make another verse connection, it is said, "Or those with manifest pride," and so on. Some yogis mistakenly learn about mere consciousness, and merely by hearing the treatises that explain mere consciousness, they arrogantly think: I abide in pure mere consciousness, and I will not even discriminate the grasper or the grasped. To refute this false arrogance, it is said, "These are merely consciousness," and so on. Again, one should focus on mere consciousness itself, not because it is placed in front of one that one abides in it, but falsely focuses on the appearance of the grasper and the grasped.
Tibetan
་སྤྱོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་སྙམ་པ་ལ། འདི་དག་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་དག་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་འདིས་དམིགས་པར་ཟད་དོ། །འདིའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འཛིན་པ་མཚན་མར་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དེའི་རྣམ་པ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མདུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མངོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལ་མངོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འཇོག་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་བཤད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་བྱས་ནས། མདུན་དུ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཡན་ལག་གཞན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་མང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་དམིགས་པ་མང་བས། དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱའི་ཆ་ཙམ་ཞིག་དམིགས་པ་བྱས་ཏེ། མདུན་དུ་འཇོག་ན་ཡང་དེ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་དག་འདིར་ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པ་འདོན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་སྐབས་མ་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མདུན་དུ་འཇོག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་པས། སྐབས་འདི་ལ་ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན། དེས་དེ་དག་ཉེ་བར་དགོད། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཞིན་དུ་དམིགས་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ནི་འདིར་སྔར་བསྩལ་ཟིན་ཏོ། །དེ་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཙམ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་དམིགས་པ་མ་སྤངས་ན། རྣམ་པར་རིག་པ་ ཙམ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ཉིད་དེ། དེའི་དེ་ལ་མི་གནས་སོ། །འོག་མ་དང་མཚམས་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་གཞན་གྱིས་དྲི་བའི་ཕྱིར། ནམ་ཞིག་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཛིན་པ་སྤངས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཛིན་པ་མ་ལོག་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ། ནམ་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཛིན་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ནམ་ཞིག་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་སེམས་གནས་པར་འགྱུར་བ་བརྗོད་དགོས་སོ་སྙམ་པ་ལ། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ནམ་ཞིག་ཤེས་པས་དམིགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ
Chinese
是修习。如何缘想呢？说“这些唯是识”等等。以“这些唯是识”的相来缘想就足够了。为了显示此的异名，说“执著”等等，到“执著于相，以及它的相生起”之间。这个“于前”就是这个“现前”，是说对于心来说是“现前”的同义词。这个“安立”的解释是，如所听闻般以意安立，是说如所听闻般，以意缘想唯识，而安立于前，是“安立”的同义词。又为了宣说其他支分，说“以瑜伽行者的缘想有多种相”等等。像这样，因为缘想有很多，所以说了“任何一种”。如果缘想唯识的少分，而安立于前，也不是安住于此，为了显示此义，说了“任何一种”是同义词。那些在此处引出骨骼等等的人，是不了解时机，像这样，因为是“如果安立任何一种唯识于前”的时机，所以，此时与骨骼等等有什么关联呢？因此他们接近那些。像这样，那些是显现为缘想外境，这在此之前已经说过了。为了显示那不是的其它支分，说“那不住于仅”等等。像这样，如果不舍弃唯识的缘想，就是缘想唯识本身，因此不住于此。为了连接下文，为了让他人提问，说“何时舍弃识的执著”等等。如果这样，了知也是，识的执著没有返回，也不安住于唯识之时，何时会舍弃识的执著呢？何时心会安住于法性呢？想到应该说，因此成立宗义者说“何时以识缘想诸
English
This is the practice. How to contemplate? It says, "These are only consciousness," etc. To contemplate with the aspect of "these are only consciousness" is sufficient. To show the different names of this, it says, "Grasping," etc., up to "Grasping at the characteristics, and its appearance arises." This "in front" is this "manifest," which is a synonym for "manifest" to the mind. The explanation of this "establish" is to establish with the mind as it is heard, that is, as it is heard, to contemplate only consciousness with the mind, and to establish it in front, which is a synonym for "establish." Again, in order to explain other limbs, it says, "Because the contemplation of the yogi has many aspects," etc. Like this, because there are many contemplations, it says "any one." If one contemplates a small part of only consciousness and establishes it in front, one does not abide in it. To show this meaning, it says that "any one" is a synonym. Those who bring out bones, etc., here do not understand the occasion. Like this, because it is the occasion of "if one establishes any kind of only consciousness in front," what is the connection between this time and bones, etc.? Therefore, they approach those. Like this, those appear to be contemplating external objects, which has been said before. To show that other limb that is not that, it says, "That does not abide in only," etc. Like this, if one does not abandon the contemplation of only consciousness, it is the contemplation of only consciousness itself, therefore one does not abide in it. In order to connect the following text, in order to have others ask, it says, "When will the grasping of consciousness be abandoned," etc. If so, knowing also, when the grasping of consciousness has not returned and one does not abide in only consciousness, when will the grasping of consciousness be abandoned? When will the mind abide in the Dharma nature? Thinking that it should be said, therefore, the one who establishes the tenet says, "When will the objects be contemplated by consciousness"