Chinese
是增长串习的因。成为果的是，以前业所抛的完全圆满，获得异熟习气生起，在其他同类中，阿赖耶识现前成就，以及获得等流习气生起，从能入的识和染污意阿赖耶识中现前成就。其中能入的识，善与不善，在阿赖耶识上生起异熟习气和等流习气。无记和染污意，唯生起等流习气。由于不了知所说的三种转变，因此为了显示它的差别而说：异熟与我执，于境而了别。所说的就是这样。那三种转变就是所谓的异熟，以及所谓的我执，以及所谓的于境而了别。其中，由善与不善业的习气完全成熟的力量，如何抛成果而现前成就，就是异熟。染污意恒常是我执的自性，故为我执。由于色等各别境显现，眼等六识应知为于境而了别。由于没有解说它的自性，因此不能了解，因此为了依次显示什么是它的自性。因此说：彼阿赖耶识，是异熟一切种子。所谓彼，是指刚说完的三种转变。所谓阿赖耶，是指阿赖耶识。任何识，即是转变为异熟。它是所有遍染污法的种子处，故为阿赖耶，阿赖耶和所依是同义语。或者一切法以果的事物而进入并相关，或者它以因的事物而进入并相关于一切法，故为阿赖耶。能令了别故为了别。界、
English
Which is the cause of increasing habitual patterns. What becomes the result is the complete fulfillment of what was thrown by previous actions, and the arising of the maturation habit is obtained, and in other similar categories, the alaya-consciousness is manifested and accomplished, and the arising of the habit of the same cause is obtained, and from the entering consciousness and the afflicted mind, the alaya-consciousness is manifested and accomplished. Among them, the entering consciousness, virtuous and non-virtuous, generates the maturation habit and the habit of the same cause in the alaya-consciousness. The unspecified and the afflicted mind only generate the habit of the same cause. Because what is said about the three transformations is not understood, therefore, in order to show its differences, it is said: Maturation and self-attachment, and distinguishing objects. That's what is said. Those three transformations are called maturation, and called self-attachment, and called distinguishing objects. Among them, by the power of the complete maturation of the habits of virtuous and non-virtuous actions, how the result is thrown and manifested and accomplished is maturation. The afflicted mind is always the nature of self-attachment, so it is self-attachment. Because the separate objects such as form appear, the six consciousnesses such as the eye should be known as distinguishing objects. Because its own nature is not explained, it cannot be understood, therefore, in order to show in order what its own nature is. Therefore it is said: That alaya-consciousness is the maturation of all seeds. The so-called that refers to the three transformations that have just been said. The so-called alaya refers to the alaya-consciousness. Any consciousness is transformed into maturation. It is the place of the seeds of all pervasively defiled dharmas, so it is alaya, alaya and support are synonymous. Or all dharmas enter and are related as the object of the result, or it enters and is related to all dharmas as the object of the cause, so it is alaya. It is able to distinguish, so it is distinguishing. Realm,
Tibetan
ཅད་དུ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྣམ་བར་སྨིན་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ གྱི་གནས་ཡིན་པས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའོ། །གལ་ཏེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་གོ་བ་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡང་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པར་ནི་མི་འདོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ནང་གི་ཉེ་བར་ལེན་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་དང༌། གནས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོའི་གཟུགས་དང་མིང་སྟེ། དེའི་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ལེན་པ་དག་དང་གནས། །རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིག་སྟེ། །གང་ལ་ལེན་པ་མི་རིག་པ་དང༌། གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལེན་པ་དང་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རིག་པའོ། །དེ་ལ་ལེན་པ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་བའི་བག་ཆགས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སོ། །དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་འབྲས་བུར་ལེན་པས་བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་དེ་ནི་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལ་འདིའོ་ཞེས་ཚོར་བའི་རྣམ་པར་མི་རིག་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལེན་པ་མི་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པས་ལེན་པའོ། །གནས་ནི་ལུས་སོ། །དེ་ཡང་གནས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོའི་གཟུགས་དང་མིང་ངོ༌། །དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་གཉི་ག་ལེན་ཏོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི། གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འགྲུབ་བས་མིང་བཞི་ལེན་པ་ཉིད་དེ། འོན་ ཀྱང་དེ་ན་གཟུགས་བག་ཆགས་ཀྱི་དུས་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལེན་པ་དེ་ལ་འདིའོ་ཞེས་རིག་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་རི
Chinese
一切都是由善与非善之业的异熟所致。一切法的种子的处所，故为一切种子。如果入的识之外有阿赖耶识，那么为了理解这一点，也需要说明所缘和行相。因为没有所缘和没有行相的识是不可能的。虽然不希望它是没有所缘和没有行相的，但是，所缘和行相并没有完全断绝。为什么呢？因为阿赖耶识是内在的近取识，以及外境的行相没有完全断绝的器识两种行相而生起。其中，内在的近取是对于遍计所执自性显现的习气，以及与处所相关的根的身和名。因为它的所缘非常微细。它是能取者和处所，识是不了知的。因为存在不了知的能取者和不了知的处所的识，所以阿赖耶识是不了知的能取者和处所。其中，能取是能取的作用。也就是对于我等分别的习气，以及对于色等法分别的习气。因为存在这些，所以阿赖耶识以我等分别和色等分别作为果来取，因此我等分别和色等分别的习气被称为能取。它是不了知这是什么的感觉，因此它被称为不了知的能取。或者，处所是近取，所以是能取。处所是身体。也就是与处所相关的根的身和名。它的近取是什么，那就是近行，因为它与成就和安乐是一体的，所以是能取。其中，在欲界和色界中，两者都是能取的。因为脱离了对于色的贪欲，所以在无色界中，色作为异熟不能成就，所以仅仅是取四名蕴。然而，在那里，色仅仅是习气的状态，而不是异熟的状态。因为不能了知能取者是什么，所以是不了知。
English
Everything is caused by the maturation of good and non-good deeds. It is the place of the seeds of all dharmas, therefore it is the seed of all. If there is an alaya-consciousness apart from the entering consciousness, then for the sake of understanding this, it is also necessary to explain the object and the aspect. Because a consciousness without an object and without an aspect is impossible. Although it is not desired that it is without an object and without an aspect, however, the object and the aspect are not completely cut off. Why is that? Because the alaya-consciousness arises in two aspects: the inner near-taking consciousness, and the outer aspect that is not completely cut off, the vessel consciousness. Among them, the inner near-taking is the habit of manifesting attachment to the nature of complete imputation, and the body and name of the root associated with the place. Because its object is very subtle. It is the taker and the place, the consciousness is unknowing. Because there is an unknowing taker and an unknowing consciousness of the place, therefore the alaya-consciousness is the unknowing taker and place. Among them, the taker is the function of taking. That is, the habit of discriminating self and so on, and the habit of discriminating form and so on as dharmas. Because these exist, the alaya-consciousness takes self and so on as discriminations and form and so on as discriminations as a result, therefore the habit of discriminating self and so on and discriminating form and so on is called the taker. It is not knowing the feeling of what this is, therefore it is called the unknowing taker. Or, the place is the near-taking, so it is the taker. The place is the body. That is, the body and name of the root associated with the place. What is its near-taking, that is the near-going, because it is one with accomplishment and happiness, so it is the taker. Among them, in the desire realm and the form realm, both are takers. Because it is free from desire for form, in the formless realm, form cannot be accomplished as maturation, so it is only taking the four names. However, there, form is only the state of habit, not the state of maturation. Because one cannot know what the taker is, therefore it is unknowing.
Tibetan
ག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གནས་པར་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བས་མི་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ངག་གི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་དང་མཚུངས་སོ། །འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་རྟོག་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། རིགས་པ་དང་འགལ་བ་དང་མདོ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཞེས་སྨོས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ངེས་པར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། དུ་ཞིག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་བཤད་དགོས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཅི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་དང་རྟག་ཏུ་མཚུངས་བར་ལྡན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་རེག་དང་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རེག་དང་འདུ་ཤེས་སེམས་པར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རེག་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ནོ། །རེག་པ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལ་རེག་པ་ནི་གསུམ་འདུས་ནས་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་སྟེ། ཚོར་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དབང་པོ་དང༌། ཡུལ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ཉིད་གསུམ་མོ། །དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་དུས་མཉམ་དུ་གནས་པ་ནི་གསུམ་འདུས་པའོ། །དེ་ཡོད་ན་དེ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པ་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རེག་པའོ། །དབང་པོ་དང་བྱེ་བྲག་གང་གིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་འགྱུར་བའོ། །རེག་པ་ཡང་དབང་པོའི་འགྱུར་པ་དང་འདྲ་བས་དབང་པོའི་རེག་ པའམ། དབང་བོས་རེག་པས་རེག་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་དོ། །འདིའི་ལས་ནི་ཚོར་བའི་རྟེན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བདེ་བའི་ཚོར་བ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །ཡིད་
Chinese
名为何处。处之名相识为器情世间处之名相识也。彼亦不离对境与名相而生，故名无明。如何名相识不离对境与名相而转。此乃名相识者，与语之灭尽等持等之时相同。于灭尽等之时，亦不能思择无名相识，以与理相违，且与经相违故。如是所说阿赖耶识者，名相识定与心所法等俱，是故何等为心所法，又当说与几许俱。如是彼心所法恒常俱耶，抑或非耶。是故说：‘恒常触与作意俱，触与想念思念俱。’所谓恒常者，谓阿赖耶识几时有，尔时触与作意与受与想与思念，此等五种遍行法皆俱也。触即是受。如是触者，谓三和合而断绝根之转变，是为受之所依，具此作用者。根与境与名相识三者即是三。彼于因与果之事物同时存在，是为三和合。彼若有者，则与彼同时，与乐等之受相应，何者为根之转变，与彼相同，能领受乐等之境相断绝者，是为触。以何根与差别成为乐与苦等之因者，彼即是彼之转变。触亦与根之转变相同，故名根之触，或根所触故名触。是故，纵然已是境之转变断绝之自性，然亦说为根之转变断绝也。此之作用是为受之所依，如是经中亦广说：‘依于领受乐之触，生起乐之受。’意
English
It is called "where." The consciousness of the place is the consciousness that abides in the world of containers. Moreover, it arises without being separated from the object and the appearance, hence it is called ignorance. How does consciousness transform without being separated from the object and the appearance? This is similar to the time of the cessation of speech, such as meditative absorption, for those who speak of consciousness. It is not possible to conceive that there is no consciousness at the time of cessation, because it contradicts reason and contradicts the sutras. Therefore, when it is said that the Alaya consciousness is necessarily accompanied by mental factors, it is necessary to explain which mental factors are and with how many it is accompanied. Likewise, are these mental factors always present, or not? Therefore, it is said: 'Always accompanied by contact and attention, contact and perception and volition.' The word 'always' means that as long as there is Alaya consciousness, it is accompanied by these five pervasive dharmas: contact, attention, feeling, perception, and volition. Contact is feeling. Contact is the complete cutting off of the transformation of the senses from the union of the three, and it has the function of being the basis of feeling. The three, namely the senses, the object, and consciousness, are the three. The simultaneous existence of cause and effect is the union of the three. If it exists, then at the same time as it, whatever transformation of the senses is in accordance with feelings such as pleasure, and is similar to it, the cutting off of the aspect of the object that will experience pleasure and so on, that is contact. Whatever sense and distinction becomes the cause of pleasure and pain and so on, that is its transformation. Contact is also similar to the transformation of the senses, so it is called the contact of the senses, or contact by the senses. Therefore, even though it is the nature of cutting off the transformation of the object, it is said to be the cutting off of the transformation of the senses. Its function is the basis of feeling, and as it is widely stated in the sutras: 'Relying on the contact that will experience pleasure, the feeling of pleasure arises.' Mind