Tibetan
་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་གཞན་སྐྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་སེམས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེས་བསྒོས་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ལས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་དུ་ལུང་གའི་མེ་ཏོག་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བས་བསྒོས་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྲས་བུའི་ནང་གི་ཤ་དམར་པོར་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ལུས་དང༌། ངག་གི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོ་བར་མི་འདོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་སེམས་ལ་ལྟོས་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་གིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུད་ལ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་འབྱིན་པར་ནུས་པར་རུང་གིས། དེའི་རྒྱུད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་གལ་ཏེ་ལས་ནུབ་ཀྱང་དེས་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ན། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཆད་པ་དག་གི་ལས་སྔ་མའི་འབྲས་བུ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དེས་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་མཚམས་འབྱོར་བ་ལས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མཚམས་འབྱོར། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་དེའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་ལས་མཚམས་འབྱོར་རོ་ཞེ་ན། འགགས་ནས་རིང་མོ་ཞིག་ལོན་པ་དེ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་འདས་པ་ལས། འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ལན་བཏབ་ཟིན་ན། གང་ལས་སེམས་གཞན་ དེ་འབྱུང༌། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེའི་ས་བོན་མང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་གནས་པ་ལས་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་གི་ས་བོན་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཡིད་མེད་པར་དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། དེ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་ལ་བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་གཉིས་སུ་འགྱུར། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི་ཆོས་འདི་མ་མཐོང་ངོ༌། །རྐྱེན་ནི་གཅིག་ལ་དུ་མ་ཡིན་གྱི། ས་བོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར
Chinese
即使没有产生其他被认为的法，也要明白，由于心以心力在心续上产生能力差别，由此所熏染转变的差别，会在来世产生果报。例如，如同摩杜龙伽花被茜草汁液熏染后，果实内部的肉会变成红色一样。那么，为什么不认为身体和语言的业也能熏染心续呢？因为，它们是相对于心而言才成为善或不善的。如果某事物通过某种方式成为善或不善，那么它本身能够在该事物的相续中产生令人满意或不令人满意的结果，但不能在其他相续中产生。那么，如果业已消失，但由此熏染的心续在来世产生果报，那么，对于无心定的两种情况以及无想有情，这些心续断绝的情况，之前的业的果报在来世将如何产生呢？有些人说，这是因为在今生，被其熏染的心续中断了。那么，为什么会中断呢？如果说，入定的心是其紧前因，因此会中断，那么，已经停止了很久的事物怎么会成为紧前因呢？因为已经回答说，从已逝的事物中不会产生果报。那么，从何处产生其他心呢？有些人说，这是因为许多种子存在于有色法中。心和心所的种子存在于心续和有色根识的相续中，应根据情况进行组合。那么，难道不是说，依靠意和法，产生意识吗？没有意，它怎么产生？在某些情况下，意的种子也被称为意，应该明白这是将果安立于因上，例如，触的差别被称为饥饿和口渴。心和心所的各自种子怎么会变成两种相续呢？对于具有种子的苗芽等事物，并没有看到这种规律。因可以是一个有多个，但种子不是。然而，对于无心定
English
Even without generating other phenomena that are considered, it should be understood that because the mind generates a difference in ability on the mind-stream with mental power, the result will arise in the next life from the difference of being completely transformed by it. For example, just as the flesh inside the fruit turns red when the Madhulunga flower is stained with madder juice. So why is it not accepted that the actions of body and speech also stain the mind-stream? Because, like this, it becomes virtuous and non-virtuous in relation to the mind. Whatever is made virtuous and non-virtuous by something, that itself can produce agreeable and disagreeable results in its own stream, but not in its stream. So, if the karma is exhausted, but the mind-stream stained by it produces results in the next life, then how will the results of previous actions arise in the next life for the two formless absorptions and the unconscious beings whose mind-streams have ceased? Some say that it is from the interruption of the mind-stream stained by it in this life itself. Then why does it stop? If you say that the mind of absorption is the immediately preceding cause of it, so it stops from that, then how can something that has stopped for a long time become the immediately preceding cause? Because it has already been answered that results do not arise from the past. Then from where does another mind arise? Some say that it is from the many seeds that reside in form. The seeds of mind and mental factors reside in both the mind-stream and the stream of the form sense powers, and should be combined as appropriate. So, isn't it said that consciousness arises in dependence on mind and phenomena? How does it arise without mind? In some cases, the seed of mind is also called mind, and it should be understood that this is the imputation of the result onto the cause, for example, the difference of touch is called hunger and thirst. How can the individual seeds of mind and mental factors become two streams? This law is not seen in sprouts and other things that have seeds. A condition can be one with many, but not a seed. However, for formless absorption
Tibetan
་འཇུག་པ་གཉིས་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཆད་པ་དག་གི་ལས་སྔ་མའི་འབྲས་བུ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་དེ་སོ་ན་འདུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་དེ་ནི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་གང་ལ་ཡོད། གང་དག་གི་ལྟར་ན་གནས་སྐབས་དེ་སེམས་མེད་པ་ཡིན་པ་དག་ལའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་དེ། དཔེར་ན་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ལས། གང་གི་ལྟར་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སེམས་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད་ཀྱི། ཁོ་བོའི་ལྟར་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སེམས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་མདོའི་ཁུངས་ཀྱང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དག་འགགས་པ་ནས། དབང་པོ་དག་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་མ་བྲལ་བའི་བར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱེར་ཏེ་འོང་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པར་འདོད། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། གསུམ་ཡང་ དག་པར་འདུལ་བའི་རིག་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་མ་གསུངས་སམ། ཇི་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་གསུམ་ཡང་དག་འདུས་པ་མ་ཡིན། གསུམ་ཡང་དག་འདུས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རེག་པ་མེད། རེག་པ་ཡོད་ན་ཡང་གང་གི་ན་འདུ་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེག་པ་ཡང་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མཛད་དེ། མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་མ་མཛད་དོ། །དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འདུས་པ་ནུས་པ་ཅན་ནི་ཡང་དག་འདུས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གསུམ་འདུས་པ་ནི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ན་ནུས་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་སུན་འབྱིན་པས་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་རེ
Chinese
两种入定和，无想者心识断灭等的，前世的业的果报在后世如何产生之过失，仅仅就在那里啊。如果说那个过失存在于宗派上，那么存在于哪个宗派上？存在于哪些认为那个状态是无心识的宗派上啊。有些人认为是具有心识的状态，例如尊者持贤询问说：在哪些人看来灭尽定是无心识的，在那些人看来才有那个过失啊。在我看来灭尽定就是具有心识的。就像这样说一样。这里经典的依据也是，从入于灭尽定的身体的行蕴灭尽，到诸根没有变坏并且识没有离开身体之间这样拿来。那些人认为那时是什么识呢？有些人说，是意识。如果是那样，那么世尊不是说过，依靠意和法而生起意识，以及三和合生触，和合产生的感受和，想和，作意吗？怎么能在那个时候有意识，却没有三和合生触呢？即使有三和合生触，也没有触。即使有触，又怎么能说想和，感受灭尽，是无感受和，无想呢？有些人说，暂且世尊说感受的缘是爱，这又该如何解释呢？并不是所有的感受都是爱的缘啊。同样，触也不是所有感受的缘啊。那是世尊在其他经典中做了区分，因为说的是依靠无明的聚集而产生的触所生的感受，才会有爱产生。触在任何地方都没有做区分。因此因为没有区分，所以那不是道。其他人说，有能力的聚集才是真正的聚集，那么那个时候三聚集在产生感受和，想的时候是没有能力的，因为那会驳斥入定。因此那个时候触
English
The two kinds of absorption and, for those without perception, the fault of how the fruit of previous actions of those whose minds are cut off will arise in the next life, that is only there. If that fault exists in a school, then in which school does it exist? It exists in those who think that state is without mind. Some think it is a state with mind, for example, the venerable Dhyeyabhadra asked: According to whom is the absorption of cessation without mind, for those people there is that fault. In my opinion, the absorption of cessation is with mind. It's like saying that. Here, the source of the sutra is also taken from the cessation of the body's activities of entering the absorption of cessation, until the senses have not deteriorated and the consciousness has not left the body. What do those people think consciousness is at that time? Some say it is mental consciousness. If that is the case, then didn't the Blessed One say that relying on mind and dharma, mental consciousness arises, and the three together produce contact, and the feeling that arises together, and thought, and intention? How can there be mental consciousness at that time, but there is no three together producing contact? Even if there is three together producing contact, there is no touch. Even if there is touch, how can one say that perception and feeling are ceased, that there is no feeling and no perception? Some say, for a moment, how does the Blessed One say that the cause of feeling is craving? Not all feelings are the cause of craving. Similarly, touch is not the cause of all feelings. That is because the Blessed One made a distinction in other sutras, because it is said that craving arises based on the feeling born of contact arising from the gathering of ignorance. Touch is not distinguished anywhere. Therefore, because there is no distinction, that is not the path. Others say that a capable gathering is a true gathering, then at that time the three gatherings are incapable of producing feeling and thought, because that would refute absorption. Therefore, at that time touch
Tibetan
ག་པ་ཡང་མེད་ན་འདུ་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ལུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་དགེ་བའམ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནམ། མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའམ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགེ་བ་ཡིན་ན་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་དགེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་རེག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཡོད། གལ་ཏེ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དགེ་བས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་བ་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་འཕངས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ནི་མི་དགེ་བ་ལ་ ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འགོག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ཡོད་ན་ཡང་རེག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་ཞུ་བ་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཞོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་བ་ཅན་དུ་མི་འདོད་ན། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །འོན་ཏེ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་པ་ཞིག་གམ། བཟོའི་གནས་པ་ཞིག་གམ། སྤྲུལ་པ་ཞིག་ཡིན། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འོག་མ་གཞན་བརྒྱད་ཀྱིས་ཆོས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་མངོན་དུ་འགྱུར། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་པར་ཇི་ལྟར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར། དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡང་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཇི་ལྟར་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུས་པོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། འགོག་པ་ལས་ལངས་པ་རེག་པ་དུ་ཞིག་ལ་རེག་ལགས། གསུས་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་སྟེ། མི་གཡོ་བ་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ལའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྔོན་གྱི་ལས
Chinese
如果什么都没有，那么念头和感觉又在哪里呢？如果只剩下意识，那么，它是善的吗？是烦恼的吗？还是无覆无记的呢？会变成什么样呢？如果它是善的，那么，没有不执着等善根相伴的善是什么样的呢？如果存在不执着等，又怎么会没有触呢？如果它是紧随其后的善业所产生的，那么，就不是善的。因为善业之后会产生三种心识。如果善根的力量产生的是善的心识，那么，它就不能成为转变的原因。那样的话，也会变成不善的。灭尽定就像灭尽一样是善的。如果它是烦恼的，那么，没有烦恼相伴的烦恼是什么样的呢？如果存在烦恼，又怎么会没有触呢？正如《十诵律》中，世尊所说：无论是受蕴、想蕴还是行蕴，一切都依赖于触而产生。既然不认为无想定是烦恼的，那么，灭尽定又怎么会是呢？如果它是无覆无记的，那么，它是异熟生吗？还是威仪路？还是工巧处？还是变化？会变成什么样呢？如果它是异熟生，那么，为什么在有顶定的心识之后，想要其他八地的法时，欲界的异熟心会显现呢？那个定也想要欲界，又怎么不会变成欲界呢？在那之后，又怎么会显现不动等心识呢？正如《大腹大经》中所说：从灭尽定中起来，会触及几种触？大腹大，会触及三种，即不动、无所有和无相。就像以前的业一样。