Tibetan
ཞི་བར་བྱེད། སྡུད་པར་བྱེད། ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་སྒོ་ནས་སེམས་འབར་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསྒོམ་པ་གང༌། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིང་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤིན་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །འདི་དག་བརྒྱད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། འབད་པ་དང༌། ཕན་འདོགས་པ་དང༌། ཉེ་བར་འདོགས་པ་དང༌། གཉེན་པོའོ། །དེ་ལས་འདུན་པ་ནི་རྩོལ་བའི་གནས་སོ། །འདུན་པའི་རྒྱུ་ནི་དད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་དོན་དུ་གཉེར་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོལ་བའོ། །དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་ན་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕན་འདོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། དེས་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཉེ་བར་འདོགས་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཏེ། དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ལ་བདག་མེད་པར་གྱུར་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ནི་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འཇོག་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་པ་དང་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང༌། གཡེང་བ་གཞི་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང༌། ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། གཡེང་བ་མེད་པ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་གནས་དང༌། མཐུན་ པ་བསྒོམ་བའོ། །ཡང་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྡུད་པ་དང༌། གཡེང་བ་གཞི་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ལ་སྡུད་པའི་གཞི་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ལེ་ལོའི་སྒོ་ནས་བྱིང་བར་འགྱུར་རོ། །གཡེང་བའི་གཞི་ནི་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྒོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མི་འཛིན་ཏོ། །སྡུད་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནང་དུ་ཞུམ་པའོ། །གཡེང་བ་ནི་སྡུག་པའི་མཚན་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའོ། །ཞུམ་བ་མེད་པ་དང་མཐུན་པ་བསྒོམ་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ལ་རྣམ་
Chinese
寂静，摄持，获得，是这些词的同义词。 观察的等持是，心完全执持，意思是，以胜观的方式使心燃烧，是这些词的同义词。 什么是修习？ 习惯于断除的八种行相，断除的八种行相是：欲、勤奋、信仰、极度调柔、忆念、正知、作意和舍。 虽然这八种已经确定，但可以归纳为四种：努力、饶益、亲近和对治。 其中，欲是勤奋的基础。 欲的原因是信仰，就像这样，如果某人为了某个目的而努力，那就是为了获得它而努力。 如果不相信它的存在等等，就不会为了那个目的而努力。 饶益是极度调柔，因为它能饶益身心。 亲近是忆念和正知，不忘记对境，进入心一境性，如果对境无我，为了完全断除它，这是按照顺序说的。 对治是作意和舍。 心完全执持和完全安住，通过显现的行相，昏沉和掉举，生起和完全断除，以及没有烦恼，是为了随顺寂止等等的相。 还有，通过欲、精进、作意和观察来摄持，完全断除掉举及其根本，没有沮丧，没有掉举，以及修习这二者的处所和顺应。 还有，通过欲等等来摄持，修习完全断除掉举及其根本等等，其中摄持的基础是缺乏胜观，因此会因为懒惰而昏沉。 掉举的基础是缺乏不净的作意，因此不会以掉举的方式正确地执持。 摄持是通过昏沉和睡眠的方式向内沮丧。 掉举是随着可爱的相而追逐，向各种境散乱。 修习没有沮丧和顺应，是依靠各个分别的相，对法进行各种
English
To pacify, to gather, to obtain, these are synonymous terms. The samadhi of investigation is, to hold the mind completely, which means, to make the mind blaze through the gateway of vipassana, these are synonymous terms. What is meditation? To become accustomed to the eight aspects of abandonment, the eight aspects of abandonment are: desire, effort, faith, extreme pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Although these eight are determined, they can be summarized into four: effort, benefit, closeness, and antidote. Among these, desire is the basis of effort. The cause of desire is faith, just as, if someone strives for some purpose, it is to strive to obtain it. If one does not believe in its existence, etc., one will not strive for that purpose. Benefit is extreme pliancy, because it benefits body and mind. Closeness is mindfulness and awareness, not forgetting the object, entering into one-pointedness of mind, and if the object is without self, in order to completely cut it off, this is said in order. The antidote is attention and equanimity. Holding the mind completely and abiding completely, through the manifestation of appearances, dullness and agitation, arising and complete abandonment, and without affliction, is to follow the signs of tranquility, etc. Furthermore, through desire, diligence, attention, and investigation, to gather, to completely abandon agitation and its root, without discouragement, without agitation, and to meditate on the place and conformity of these two. Furthermore, through desire, etc., to gather, to meditate on completely abandoning agitation and its root, etc., wherein the basis of gathering is the lack of vipassana, therefore one will become dull through laziness. The basis of agitation is the lack of the perception of ugliness, therefore one will not correctly grasp through agitation. Gathering is to be discouraged inwardly through dullness and sleep. Agitation is to scatter to various objects by following the signs of loveliness. To meditate on being without discouragement and in accordance, is to rely on the signs of individual discrimination, to perform various
Tibetan
པར་ལྟ་བའོ། །གཡེང་བ་མེད་པ་དང་མཐུན་པ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ལ་མི་གཙང་བ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དེ་གཉི་གའི་གནས་དང་མཐུན་པ་ནི་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་བདག་གི་འདུན་པ་ཧ་ཅང་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་བཟུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་དང་སྔ་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྟེང་དང་འོག་གི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱའོ་སྙམ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མེད་པས་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའི། བདག་གི་སེམས་འདུན་པ་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་ནི་མི་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུ་གང་དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་ནས། ཆོས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་གང་དང་གང་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་དེ་དང༌། དེ་ལ་སེམས་མངོན་པར་གཏོད་པ། དེ་རང་རང་གི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྦྱོར་བའི་བསྡུས་པས་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གང༌། དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་པོ། །གྲོག་གང༌། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བསྒོམ་པ་གང༌། དད་པའི་དབང་པོ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ བརྩོན་འགྲུས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་བ་རྩོམ་ས་པ་ནི། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའི་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་པ་རྣམས་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་རབ་ནི། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་གང་བདེན་པ་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་དབང་གིས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བ་དང༌། དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོ་དང༌། བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་བ
Chinese
觀看之。不散亂且相應者，謂於聲等事物，個別了知不淨。彼二之處且相應者，謂光明之想。又我之意樂，非過於怯弱，亦非過於執取，亦非內攝，亦非外散，且思惟後念與前念之想，上方與下方之想。如是分別之心，以無有遍計，應修光明相應之心。不應成我心具意樂之相，如是作意已。薄伽梵如次第宣說。何為果？如是善修三摩地已。欲現證何法，於彼，於彼現前引導心。彼等自位之法，將成現證之分。如欲成就神通等功德故。諸根之所緣者，謂聖者之四諦。以四諦現觀之加行總攝，故為彼之轉變。體性為何？謂信、精進、念、三摩地、慧。眷屬為何？謂與彼等相應之心與心所法。修習為何？信根者，謂以於諸諦現前信解之相而修習。現前信解者，謂為現證諸諦故，以開展之相 修習精進。精進者勤發者，謂以於諸諦安住之念不忘失之相而修習。於諸諦安住之三摩地者，謂以心一境性之相而修習。於諸諦平等安住之慧者，謂以善加分別之相而修習。何為果？謂速疾現證諸諦，且以彼力，不久生起見道，及暖位、頂位、忍位與世第一法等。
English
To observe. That which is in accordance with non-distraction is to individually recognize the impurity of objects such as sound. That which is in accordance with the place of both of these is the perception of appearance. Furthermore, one's intention should not become too weak, nor too strongly grasped, nor gathered inward, nor scattered outward, and one should think of the perception of the past and future, and the perception of above and below. Thus, one should meditate on the mind endowed with appearance, without the mind being entangled by discriminations. One should not transform one's mind into a state of having intention. Having made such an intention, the Bhagavan spoke in order. What is the result? Having thus well-trained in samadhi, whatever dharma one wishes to directly know, and to that, directing the mind directly. Those dharmas of their own place will become capable of direct realization. In order to accomplish qualities such as miracles as desired. The objects of the faculties are the four noble truths. Because the four truths are realized through the aggregation of practice, it is a transformation of that. What is the nature? Faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom. What is the retinue? The mind and mental factors that are in accordance with those. What is the meditation? The faculty of faith is cultivated by means of the aspect of believing in the truths. Those who have faith are cultivated with diligence in order to realize the truths, by means of the aspect of elaboration. Diligence, the diligent one, is cultivated by means of the aspect of not forgetting the mindfulness that abides near the truths. The samadhi that abides near the truths is cultivated by means of the aspect of one-pointedness of mind. The wisdom that abides equally in the truths is cultivated by means of the aspect of thoroughly discriminating. What is the result? It quickly realizes the truths, and by that power, without delay, the path of seeing arises, as well as the heat, the peak, the forbearance, and the supreme mundane dharma.
Tibetan
སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བར་སྟོབས་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ངེས་པར་བསྲབས་པས་མི་བརྫི་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་རྣམས་སོ། །སྟོབས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དང་མཐུན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟར་འདི་དག་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྲབས་པས་ལྷག་པར་བརྟན་པ་ཡིན་སྟེ་། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་དམིགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཐུན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བརྫི་བའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཞན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་གི་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའོ། །དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་གང༌། དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་གོ །དེས་བགྲོད་པ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །དེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། གང་གིས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གང་དུ་ཡང་ཀུན་ ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་གནས་ངན་ལེན་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། བརྣབ་སེམས་དང༌། ཡིད་ལ་མི་བདེ་བ་དང་བྲལ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོགས་གང་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བསྒོམ་པ་གང༌།
Chinese
是修行。在彼之时，依于与决定之分相符之心续。如诸根，诸力亦如是。此乃差别，谓不相符之品决定减弱故，诸力不被胜伏。诸力之所缘等与诸根相符。于果则有差别。如是此等乃是果，如是说，谓不信等不相符之品减弱故，尤为坚固。是故此等之所缘与自性等虽已相符，然不被胜伏之义的差别之菩提分，乃是其他。菩提之支分之所缘为何？乃是四圣谛之如实性。名为胜义清净之所缘，是其异名。自性为何？谓念、择法、精进、喜、轻安、禅定、舍。其中，念乃是处之支分。念住乃为圆满一切善法之故。择法乃是自性之支分。以是菩提之体性之故。精进乃是决择之支分。以其行进至所行之边际之故。喜乃是利益之支分。以其令心续满足之故。轻安、禅定、舍乃是无烦恼之支分，谓由任何亦不被烦恼，于任何亦不被烦恼，亦无任何烦恼。其中，轻安则不被烦恼，以其摧毁恶趣之故。于禅定则不被烦恼，以于彼安住乃是安住转变之故。舍乃是无烦恼，谓离贪心与不悦意，乃是非烦恼性之状态之自性之故。友伴为何？谓与彼等相似相应之心与心所法等。修习为何？
English
It is practice. At that time, it is the continuum of mind that relies on being in accordance with the aspect of determination. Just as with the faculties, so too with the powers. This is the distinction: because the opposing side is definitely weakened, the powers are not overcome. The objects and so forth of the powers are in accordance with the faculties. There is a distinction in the result. Thus, these are the result, as it is said, because the opposing side, such as lack of faith, is weakened, it is especially firm. Therefore, although the objects and nature, etc., of these are in accordance, the aspect of enlightenment, which is the distinction of the meaning of not being overcome, is something else. What is the object of the limbs of enlightenment? It is the suchness of the four noble truths. It is a synonym called the object of ultimate purity. What is the nature? Mindfulness, discrimination of phenomena, diligence, joy, pliancy, samadhi, and equanimity. Among these, mindfulness is the limb of the place. Mindfulness is the establishment because all virtuous dharmas are perfected. Discrimination of phenomena is the limb of the nature. Because it is the characteristic of enlightenment. Diligence is the limb of definite emergence. Because it goes as far as it goes. Joy is the limb of benefit. Because it satisfies the continuum of mind. Pliancy, samadhi, and equanimity are the limbs of non-affliction, which are not afflicted by anything, not afflicted in anything, and without any affliction. Among these, pliancy is not afflicted, because it destroys bad places. In samadhi, one is not afflicted, because abiding in it is a transformation of abiding. Equanimity is without affliction, because it is the nature of a non-afflicted state, being free from greed and displeasure. What are the companions? Mind and mental factors that are similarly associated with them. What is meditation?