Tibetan
་པར་ནི་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ ཕུང་པོ་འདི་དག་རྣམ་གྲངས་མེད་པར་མེད་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱི། བདག་ཉིད་མེད་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱང་འདི་ལ་སྦྱོར་བས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་བདེ་བའི་ལྟ་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི། གཉི་གའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། མི་དགེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མི་གསལ་བས་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་སྦྱོར་བ་སྲིད་དོ། །རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས་ལ་བབ་པོ། །འདིར་ཡང་དངོས་པོ་བདུན་ཉེ་བར་བཀོད་དེ། མཚན་ཉིད་དང༌། བག་ཆགས་དང༌། དེའི་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དང༌། ཕན་ཚུན་དུ་རྐྱེན་ཉིད་དང༌། སྣ་ཚོགས་དང་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། རྐྱེན་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞར་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དངོས་པོ་དང་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ནས་འདིའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་ནི་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་བ་བསྡུ་བ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་གང་ལ་རྒྱུ་ས་བོན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དང༌། ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྨིན་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཞན་གྱི་དབང་ རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ན་ས་བོན་ཏེ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྒོ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་བསྡུས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། འོག་ནས་མདོར་བསྡུ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ། འདིས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཤད་དོ། །དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གིས་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ས་བོན་གྱི་ཆ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་དང༌། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་སོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱང་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་དུ་འབྱེད་ པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ས་བོན་གྱི་ཆ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་ཡང་གང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་
Chinese
被称为“永远不会改变”的，与舍受相同，因为没有不一致之处。像这样，这些痛苦的蕴聚，即使无数地存在，也想着如果不存在该多好啊。但不会想着如果无我该多好啊，因为没有对治我执的对治法，而且与染污意相同，贪欲也与此相连。还有，如果说不善业的果不是乐受，也不是苦受，那是什么样的感受呢？那不是，因为这里没有像乐的见解那样的东西。这里，乐和悦意是从善业的异熟所生的，痛苦和不悦意是从不善业的异熟所生的。非乐非苦是从二者的异熟所生的。从不善的异熟所生的是不善的体性，但因为不明显，所以染污意可能会与之相连。名相的显示完毕。现在是分别建立体性的时机。这里也接近安排了七种事物：体性，习气，它的本性，他性，相互之间的因性，多样和非多样性，以及缘起，因的分别建立。所有这些都是体性的附带，因此被分别建立为体性。在掌握了第一个事物之后，然后说如何分别建立这个的体性。简而言之，就像从广泛的分别决定中收集一样。其中，关于自性，有些人说，凡是具有未完全成熟的因种子和完全成熟的种子，那就是依赖他者的缘起之种子，因为依赖他者就是果。因为说那是出生的因性，所以那是不合理的，因为未成熟不是出生的原因。有些人说，依赖他者的 缘起的自性是果的
English
That which is called "never changing" is the same as equanimity, because there is no inconsistency. Like this, these aggregates of suffering, even if they exist countless times, one thinks, "How good it would be if they didn't exist." But one doesn't think, "How good it would be if there were no self," because there is no antidote to the view of self, and because it is the same as the afflicted mind, attachment is also connected to this. Furthermore, if the result of unwholesome actions is neither pleasant nor painful, then what kind of feeling is it? It is not, because here there is nothing like the view of pleasure. Here, pleasure and joy are born from the maturation of wholesome actions, and pain and displeasure are born from the maturation of unwholesome actions. Neither pleasure nor pain is born from the maturation of both. That which is born from the maturation of unwholesome actions is not the nature of unwholesomeness, but because it is not clear, the afflicted mind may be connected to it. The explanation of terms is complete. Now is the time to establish the characteristics separately. Here also, seven things are arranged closely: characteristic, habit, its suchness, otherness, the nature of mutual causality, diversity and non-diversity, and dependent origination, the separate establishment of causes. All of these are incidental to the characteristic, therefore they are separately established as characteristics. After mastering the first thing, then it is said how to separately establish the characteristic of this. In short, it is like collecting from extensive differentiation. Among them, regarding self-nature, some say that whatever has an immature seed of cause and a fully mature seed, that is the seed of dependent origination dependent on others, because dependence on others is the result. Because it is said that it is the nature of birth, that is not reasonable, because immaturity is not the cause of birth. Some say that the self-nature of dependent origination dependent on others is that of the result.
Chinese
如果认为种子是因，那么就说是对于作为门的事物来说是果。但那是不合理的，因为有“那是产生的因性”之说，以及有“依赖于习气而产生”之说。因此，未作完全成熟和未完全成熟的区分，将种子的部分和异熟的部分合起来称为自性，因为有“一切异熟种子”之说，以及因为下面会说到简而言之是阿赖耶识等等。那也就是用“对于那阿赖耶识的自性是”等等来表示。所谓“依赖于习气”就是指从这里产生，这说明了异熟的部分是依缘而生。所谓“那是产生的因性”就是说，那是产生一切烦恼之法的因性。又如何是因性呢？说是“因为具有完全执持种子”。这是为了详细分析主物等，像这样，具有完全执持种子，就是与具有生者一起产生和灭亡的那些执持习气。这显示了种子的部分。其中，一切烦恼的习气就是这些：名言的习气、有支的习气和坏聚见的习气。名言的习气是因的缘，因为是阿赖耶识的自性得以显现的因。有支的习气是主宰的缘，因为是转变为善趣和恶趣的因。坏聚见的习气也是主宰的缘，因为是区分我和他人的因。如果不是这样，一切有情都将变成一体。将种子的部分进行区分后，用“那些烦恼之法本身的”等等来表示因的体性。异熟的部分也就是所谓的阿赖耶识
English
If one considers the seed as the cause, then it is said to be the result in relation to the dharma that acts as a door. But that is not reasonable, because it is said that "that is the very nature of the cause of arising," and because it is said that "it arises dependent on habit." Therefore, without making a distinction between fully ripened and not fully ripened, the seed aspect and the fully ripened aspect are combined and called self-nature, because it is said that "all fully ripened seeds," and because it is said below that, in short, it is called the alaya-consciousness and so on. That very thing is shown by "the self-nature of the alaya-consciousness is" and so on. The phrase "dependent on habit" means that it arises from here, which explains that the fully ripened aspect arises in dependence. The phrase "that is the very nature of the cause of arising" means that it is the very nature of the cause of the arising of all those afflicted dharmas. And how is it the nature of the cause? It is said, "because it possesses the complete holding of the seed." This is for the purpose of analyzing the chief thing and so on. In this way, possessing the complete holding of the seed means that those who possess arising, together with arising and ceasing, hold the habit completely. This shows the seed aspect. Among them, the habits of all afflictions are these: the habit of expression, the habit of the limb of existence, and the habit of the view of the aggregates. The habit of expression is the condition of the cause, because it is the cause of the manifestation of the self-nature of the alaya-consciousness. The habit of the limb of existence is the condition of the lord, because it is the cause of transforming into good and bad destinies. The habit of the view of the aggregates is also the condition of the lord, because it is the cause of distinguishing between self and other. If it were not so, all sentient beings would become one. After distinguishing the seed aspect, the nature of the cause is shown by "those very afflicted dharmas themselves" and so on. The fully ripened aspect is also what is called the alaya-consciousness.