Tibetan
་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །རྟོགས་པར་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྡུད་དེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་འདི་ནི་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་ལ། གང་ལ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡོད་པ་དེ་ན་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཡང་མེད་པས་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་མང་སྙམ་པ་ལ། སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ན། དེ་ལ་གདགས་པ་ཐ་དད་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་འདི་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་གཟིགས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དང་མཐུན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་རིགས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་དད་དེ། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐ་དད་པས་སྦྱོར་བ་ཡང་ཐ་དད་དེ། དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ནི་གཅིག་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རིགས་སོ། །དོན་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མང་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཟད་ན་ནི་སོ་སོའི་ཚོགས་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐའ་དག་ལ་ནན་ཏན་མཛད་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ནི་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་འཇོག་པར་མི་མཛད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་ཡང་ཐོག་མའི་མཐའ་མེད་པར་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་གཞན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་དུ་འོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མང་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་གནས་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མེད་པའི་གནས་ནི་འདིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འདོད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་གློ་བུར་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས
Chinese
不是。因为这两者之中任何一个不存在，所以是无二的。为了容易理解，用两个偈颂来概括那个意义，即“因为没有我执”等等。对于执着“我”的人来说，就会有“这是他者”的说法。对于有“他者”说法的人来说，就会有分别，那么就会有差别。但是法身没有任何我执，所以没有差别。如果说没有差别，那么怎么认为佛是多的呢？因为追随以前的说法，所以在那里安立差别。这样说，因为追随菩萨的阶段，所以说“这是释迦牟尼佛，这是毗婆尸佛”，这是按照名言来做的缘故。因为种姓不同，所以佛不是一个。种姓是六处（六根）的差别，那是不同的，因为是自性安住和如实成就的缘故。因为那是不同的，所以结合也是不同的。因此，说佛是一个，而不是其他的，是不合理的。说“无意义的缘故”，是与佛是多的相联系的。如果佛只有一个，那么各自的集合就会变得没有意义。说“为了全部”，是因为佛为了安置于三乘之中，所以各自对一切有情的事情都努力。如果佛只有一个，因为没有第二个佛，所以他不把有情安置于佛的境界，因此佛的事业就不会全部完成。因此，要知道佛是多的。说“因为没有开始”，就像轮回一样，也认为佛薄伽梵们也没有开始的边际。如果不敬奉其他的佛，菩萨的佛性就会变成无因而生。因此，不是一个。也不是很多，因为在无垢的境界中没有差别。无垢的境界在这里被认为是法界，因为以智慧的差别，暂时地断除了垢染，所以在那里没有差别。常恒的体性
English
It is not. Because neither of these two exists, it is non-dual. In order to make it easy to understand, the meaning itself is summarized in two verses, i.e., "Because there is no self-grasping," and so on. For those who grasp "I," there is the saying, "This is other." For those who have the saying "other," there is distinction, then there is difference. But the Dharmakaya has no self-grasping, so there is no difference. If it is said that there is no difference, then how is it thought that there are many Buddhas? Because of following the previous saying, difference is established there. It is said that because of following the stage of Bodhisattva, it is said, "This is Shakyamuni Buddha, this is Vipashyin Buddha," because it is done according to the name. Because the lineage is different, the Buddha is not one. Lineage is the difference of the six sources (six roots), which is different, because it is naturally abiding and truly accomplished. Because it is different, the combination is also different. Therefore, it is unreasonable to say that the Buddha is one, and not others. Saying "Because it is meaningless" is related to the fact that the Buddha is many. If there is only one Buddha, then each collection will become meaningless. Saying "For all" is because the Buddhas strive diligently for all sentient beings in order to place them in the three vehicles. If there is only one Buddha, because there is no second Buddha, he does not place sentient beings in the state of Buddhahood, so the Buddha's activities will not be fully accomplished. Therefore, it should be known that the Buddha is many. Saying "Because there is no beginning," like samsara, it is also thought that the Buddhas, the Bhagavat, have no beginning. If other Buddhas are not revered, the Buddhahood of the Bodhisattva will become causeless. Therefore, it is not one. It is also not many, because there is no difference in the stainless state. The stainless state is considered here as the Dharmadhatu, because the adventitious defilements are temporarily removed by the difference of wisdom, so there is no difference there. The nature of permanence
Tibetan
་བྱ་བ་ནི་ཐེར་ཟུག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་སྔོན་འདི་སྐད་དུ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླའོ་ཞེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་མེད་དུ་ཟིན་ན་དེ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྨོན་ལམ་བཏབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ངེས་པར་སེམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། རྟོག་གེར་རྟོགས་པ་དཔེར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་གེའི་ས་ལ་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མོས་པ་དང་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་འཐོབ་པས་ན་རེག་པས་འཐོབ་ཅེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་ཏེ། འཐོབ་པས་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་ཞེས་ནི་མི་བརྗོད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དེ། །རྣམ་པ་ལྔ་ལེགས་པར་བསྒོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པ་ལྔ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་ལ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚད་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་མཚན་མ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དེ་ལ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོང་མ་བས་ཆེས་གོང་མའི་རྒྱུ་ཡངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །སྒྲིབ་པ་སྲབ་མོ་གཞིག་པར་དཀའ་བ་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་མཚན་མ་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེས་ནི་ཤིན་ཏུ་སྲ་བ་གཞིག་པར་དཀའ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཡང་ཕིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞིག་པར་དཀའ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་སྲ་བ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་ལམ་ཡིན་པས
Chinese
是为坚固之体性。如是性清净者，是为常，否则，亦无如是性之称谓。言往昔之愿力故者，谓其往昔曾发愿云：我当度脱无量众生。若常性亦无，则彼愿不成。虽已发愿，然以众生无尽故，事业终不可圆满，以众生存在几时，故常性亦存几时。不可思议之体性者，谓如是性清净者，各各自证等。思惟者，谓由理智决定思惟所生之识，如以比量而知，以非彼之行境故，已真实超越思惟之境，故为不可思议。法身者，以信乐及行法等亦最初可得，故特言以触可得，得即是证得。以是常故，不说生起。于大乘法杂染所缘不分别等之义，仅为词句而已。言五相善修者，五相者，谓于一一刹那，能摧毁一切恶趣之因，及离诸杂染之想，得法之喜乐，及于一切法之显现，知其无量且圆满不缺。 及与清净分相应之相，非分别者，于彼皆生起，及为圆满法身，及为圆满及为成就故，能执持较前者更胜之因。言摧坏微细难破之障者，是显示金刚喻之相，譬如金刚能劈开极坚硬难破之金刚。如是此三摩地亦为其他识所难破，故为无烦恼之无知之相，能摧坏极坚硬者，以是智慧之无间道故。
English
That is the nature of steadfastness. Suchness that is completely pure is permanent; otherwise, there would be no such thing as "suchness." The reason for the power of previous aspirations is that in the past, one made the aspiration, "I shall liberate countless sentient beings from suffering." If permanence did not exist, that aspiration would not be fulfilled. Even if the aspiration has been made, the task will never be completed because sentient beings are endless. Because sentient beings exist as long as they do, permanence exists as long as they do. The characteristic of being inconceivable is that suchness, which is completely pure, is to be known individually, and so on. "Thinking" is the knowledge that arises from reasoning and definite thought. It should be understood as an example of inference. Because it is not its object, it has truly transcended the realm of thought, and is therefore inconceivable. The Dharmakaya is attained initially through faith and practice, so it is specifically said to be attained through touch, and attainment is realization. Because it is permanent, it is not said to arise. The meaning of not discriminating the objects of defilement in the Mahayana Dharma is merely words. As for "well-cultivated in five aspects," the five aspects are: in each moment, it destroys all the causes of bad migrations; it is free from various perceptions and attains the joy of Dharma; and in all appearances of Dharma, it knows that it is immeasurable and completely without deficiency. And the signs that are in accordance with the pure aspect, which are not discriminated, all arise in it; and for the sake of perfecting the Dharmakaya, and for the sake of perfecting and accomplishing, it holds the cause that is superior to the previous one. "Destroying the subtle and difficult-to-break obscurations" indicates the sign of the vajra-like example. For example, the vajra can split even the hardest and most difficult-to-break vajra. Similarly, this samadhi is difficult to break by other consciousnesses, so it is the form of non-afflicted ignorance, and it can destroy what is extremely hard, because it is the immediate path of wisdom.