Tibetan
་བདེ་བར་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ལས་ལས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་པ་དང་དོན་གྱིས་ངོམས་མི་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐབས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ལས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །མཉན་པ་ཡིན་པས་ཐོས་པ་སྟེ། མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་གྱི་མཉན་པར་བྱ་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །ཐོས་པ་དང༌། དོན་གཉིས་ལ་ངོམས་མི་མྱོང་བ་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ལས་ཏེ། ཐོས་པ་དང་དོན་གྱིས་མི་ངོམས་པ་ནི་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་འབྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་འདུན་པ་བཟློག་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་གི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ལ་མི་གཤེ་བར་བསྒོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་འདོད་ཆགས་སོགས་པའོ། །དེ་ལས་འདུན་པ་བཟློག་པ་ནི་ཕྱིར་བཟློག་པ་སྟེ། བདག་གི་འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་ཡང་དག་པར་མཐོང་ན་དེ་ལས་ལྡོག་གོ །ལེགས་པ་བསྡམས་པས་ཀྱང་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པས་གཞན་དག་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པར་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དེ། གང་བདག་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང༌། །རང་གི་ཉེས་ལ་ཉེས་ཤེས་ན། །དུས་ཞིག་ན་ནི་འབྲལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་འཛིན་པ་ཡི། །ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་འབྲལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་དོ། །སུ་ཞིག་ལྟུང་ བ་འབྱུང་བ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། ཁྲོས་ཏེ་གླེང་ན་དེའི་ཚིག་དེ་ཡང་གཟུང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པས་ཇེ་མི་མཐུན་ཞིང་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། བུ་གཅིག་པ་དང་འདྲ་བར་བྱམས་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷུང་བ་ཡང་གླེང་བར་བྱེད་ལ། ཕྱིན་ཅད་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་ཡང་འཛིན་ཏུ་འཇུག་གོ །སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱིས་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་སྦྱར་རོ། །བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། འདུག་པ་ན་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚིག་བདུན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་བའི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་ཟིན་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །གོང་ནས་གོང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སའི་གནས་སྐབས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་བསལ་བ་རྣམས་དང༌། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པར་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་འཕེལ་བ་འཐོབ་པའི་རྒྱུའོ། །ལས་ནི་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་ནི་ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། གང་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་གང་ཡིན་པ་ནི། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རྣམ་པ་བསལ་བ་སྟེ། སྤངས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐམས་ལ་མཁས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཁྱོད་ནི་ཤེས་རབ་ཐུགས་རྗེ་ཟུང་འབྲེལ་བས། །ཟིན་ནས་གཞན་ལ་ཕན་པ་མཛད་པར་གྱུར། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་བགྲོད་པ་ གཅིག་པུའི་ལམ་ལགས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ནི་སྦྱིན་པ་དང༌། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པ་དང༌། དོན་མཐུན་པའོ། །སྦྱིན་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །སྙན་པར་སྨྲ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་སྤྱོད་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་འཛུད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པ་ལེན་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མཐུན་པ་ནི་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་བྱེད་དོ། །སྙན་པར་སྨྲ་བས་ནི་ཆོས་ལ་མོས་པར་བྱེད་དོ། །དོན་སྤྱོད་པས་ནི་ཆོས་ལ་མོས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དོན་མཐུན་པས་ནི་ཞུགས་པ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་བཀྲ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་ཐབས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་དྲུག་གིས་གྲུབ་པར་སྦྱོར་བའི་
Chinese
因为不能从符合利益和安乐的增上意乐之业中退转的缘故。所谓“听闻和意义不会感到满足”，是指以完全掌握方便之业来区分。因为听受的缘故是听闻，是经部等法，不是任何应该听受的东西。意义是指那些本身所要表达的。对于听闻和意义二者不会感到满足，就是不知满足，这是为了使有情成熟而完全掌握方便之业，不满足于听闻和意义，是因为如其所应地以词句和文字的关联来宣说佛法。所谓“以二语从不和合的方面退回意愿之业”，是指以观察自己的错误并劝诫他人之错误而不呵斥这二者。其中，不和合的方面是指贪欲等。从中退回意愿，就是退回，如果如实见到自己错误的过患，就会从中退转。因为善加约束也能接受言辞，所以能够从其他不应做的事情中退回，否则就不能，如经中所说：“非处且无机会，对于进入邪道者”等等。世间也说：“若知己之过为过，某时则会分离。对于执持功德者，具我慢者不会分离。”说此之故，不是为了利益谁会堕落，而是愤怒地谈论，那么他的话也不值得接受，会越来越不和合，反而会促成邪见。如果像对待独子一样生起慈爱，也会谈论堕落之事，也会让他受持将来不做之誓言。所谓“在一切行为中完全修习菩提心”，是指以不断地忆念它的事业来了解它。所谓“它”，是指与利益和安乐的增上意乐相结合。为了在一切行为中完全修习菩提心，如《行境完全清净经》中所说：“安坐时，如此思维一切有情也能证得菩提。”
English
Because one cannot turn back from actions that are in accordance with the heightened intention to bring benefit and happiness. The statement "never being satisfied with listening and meaning" refers to distinguishing through the action of fully grasping the means. Because of listening, it is hearing, which refers to the Dharma such as the Sutras, and not just anything that should be listened to. Meaning refers to what is expressed by those very things. Not being satisfied with both listening and meaning is not knowing satisfaction, which is the action of fully grasping the means to ripen sentient beings. Not being satisfied with listening and meaning is because the Dharma is taught through the connection of words and letters, as appropriate. The statement "the action of turning desire away from the side of disagreement with two words" refers to these two: seeing faults in one's own mistakes and advising others' mistakes without scolding. Among these, the side of disagreement refers to desire and so on. Turning desire away from that is turning back. If one truly sees the faults of one's own mistakes, one will turn away from them. Because one can also accept words by restraining well, one can turn back from other things that should not be done, but otherwise not. As it is said in the Sutra, "Not the place and no opportunity, for one who has entered the wrong path," and so on. In the world, it is also said, "If one knows one's own fault as a fault, at some time one will separate. For one who holds onto qualities, one who is arrogant will not separate." It is said thus, not because one wants to benefit someone who will fall, but if one speaks angrily, then those words are not worth accepting, and it will become more and more discordant, and will instead promote wrong views. If love arises like towards an only child, one will also talk about falling, and one will also make him take vows not to do it in the future. The statement "completely training the mind of enlightenment in all conduct" refers to knowing it through the action of constantly keeping it in mind. "It" refers to being combined with the heightened intention to bring benefit and happiness. In order to completely train the mind of enlightenment in all actions, as it is said in the Sutra of Completely Pure Conduct, "When sitting, think like this, may all sentient beings also attain enlightenment."
Chinese
就像说“愿安住于心髓”这样生起心等等。所谓以七句而成为殊胜之业，是从不期望异熟的布施开始，到以四摄事所摄持之方便之间。从上往上，极喜地等等地的阶段性的六波罗蜜多，如前所说，将所有不顺品全部消除，以及四摄事是进入殊胜、成为殊胜、增长、获得的因。业是行为的缘故。四波罗蜜多已由词句本身阐述完毕。当阐述具有殊胜之处时，因为在那里无法见到利益有情之事，所以菩萨不会投生于无色界。在那里，菩萨的禅定是遣除无色界之相，是名为“舍弃”的同义词。通达一切是具有悲心的智慧，因为以此能成办有情之利益。若无此，则有情之利益将不复存在，佛陀本身就是有情之利益。如云：您以智慧与慈悲双运，摄持后利益他人，为利他而如实修行，是菩提唯一的道路。如是宣说。四摄事是布施、爱语、利行和同事。布施是为了饶益而行布施。爱语是为了分别了知，因为是宣说佛法的特征。利行是为了引入善，因为是使人接受正道的自性。同事是为了随顺而行，因为是功德相同的自性。或者说，布施是作为佛法的器皿，爱语是使人信奉佛法，利行是成办信奉佛法，同事是使已入者相结合，因为是反复宣扬。这些本身就是方便，因为以自性而摄持。以六句而结合成就的
English
It is like saying, "May I abide in the heart essence," generating the mind, and so forth. The so-called activity of becoming superior through seven phrases is from the giving without expecting maturation to the means of being encompassed by the four objects of collection. From above to above, the six perfections of the stages of the grounds, such as the Extremely Joyful, as mentioned before, all the unfavorable aspects are completely eliminated, and the four objects of collection are the cause of entering into superiority, becoming superior, increasing, and attaining. Karma is because it is an action. The four perfections have already been explained by the words themselves. When explaining what has superiority, because the activity of benefiting sentient beings is not seen there, bodhisattvas are not born in the formless realm. There, the bodhisattva's meditation is the elimination of the aspects of the formless realm, which is a synonym for "abandonment." Being skilled in all is wisdom endowed with compassion, because it accomplishes the benefit of sentient beings. Without it, the benefit of sentient beings would cease to exist, and the Buddha himself is the benefit of sentient beings. As it is said: You, with the union of wisdom and compassion, having taken hold, benefit others. Truly practicing for the sake of others is the only path to enlightenment. Thus it is said. The four objects of collection are giving, kind speech, beneficial conduct, and agreement. Giving is engaging in giving for the sake of benefiting. Kind speech is for the sake of distinguishing and understanding, because it is the characteristic of teaching the Dharma. Beneficial conduct is for the sake of entering into virtue, because it is the nature of causing one to accept the right path. Agreement is for the sake of conforming, because it is the nature of having the same qualities. Alternatively, giving makes one a vessel for the Dharma, kind speech makes one believe in the Dharma, beneficial conduct accomplishes belief in the Dharma, and agreement unites those who have entered, because it is repeatedly proclaimed. These themselves are the means, because they are encompassed by their nature. Combining and accomplishing with six phrases