Tibetan
་ཅུང་ཟད་མི་མཛད་པ་དེ་ལ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཉིད་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྐྱོད་པ་ནི་བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པ་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གཟིགས་པ་ནི་སྤྱན་འགྱུར་བའི་སོགས་པ་སྤྱན་གྱི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གསུངས་པ་ནི་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གནས་པ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་བ་དང་བཅས་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་གཡོ་བ་ཤིན་ཏུ་འཇུག་པ་མི་མངའ་བ་ཉིད་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ སུ་ཟིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་འདྲ་བའི་སྤྱོད་པ་དང༌། བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་གསུམ་པའོ། །འདི་དག་ལས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་མཁྱེན་པས་སྔ་མའི་ཆ་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཆོག་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དམ་པའི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་གཉིས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཆོག་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས་སོ། །ཡང་ཐོབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་ཐམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །ཆ་ཕྱི་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་རབ་ཏུ་འཐོབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསླབ་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱི་མ་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་རྫོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིག་ཅར་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐོབ་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཐོགས་པ་མེད་པ་ ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་བའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བས་ན་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེས་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར་ཡང་བཞེད་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པར་འཇུག་གོ །དེས་ན་སྨྲས་པ། བརྩལ་བ་ཙམ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་པར་བཞེད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པས་བརྣག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་རབ་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་ཏུ་བརྟན་པའི་ས་ལ་གནས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་མཐུན་པར་གནས་པའི་གནས་ངན་ལེན་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་རྟེན་གནས་སུ་གྱུར་པའི་མཆོག་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྨྲས་པ། དེའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གོང་མ་གོང་མ་ལ་ལྟོས་ནས་བླ་ན་ཡོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་མཐར་ཐུག་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ནི་དུ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དྲིས་པ་ཡིན་ལ། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་དོ། །སྙིང་པོ་ལ་ཡོད་བ་ལྟ་བུའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེང་རས་ཀྱིས་བར་དུ་ཚོད་པའི་དཔེས་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དང་པོས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། ཕྱི་མས་ནི་ཚོན་གྱི་
Chinese
对于稍微不作意的事情，也不会忘记。像这样属于一切境域，被一切所摄持，于一切时分都能明察。像这样对于一切所作，在一切情况下都不会忘记。其中的“行”是指伸展、收缩等身体的活动。“见”是指眼珠转动等眼睛的活动。“语”是指语言的活动。“住”是指贪著等。在一切行为中，对于与烦恼相关的、普遍存在的、极度深入的动摇，完全没有，这被称为彻底摧毁习气。声闻等虽然已经断除了烦恼，但仍然会有类似于与烦恼相关的行为和活动。因此，这被称为不共的佛法。具有意义是指完全清净的一面，即圆满地成就极有益处和安乐的诸法。不具有意义是指完全染污的一面，即圆满地成就无益之法。从这两者中解脱出来的诸法是第三蕴。完全了解这些后两者被称为完全遍知。像这样，以二分法的方式了解前者，这被称为殊胜之智，因为这是了解正法之相。因此，这两者被称为一切种智和殊胜之智。在阐释了佛法的自性之后，为了阐释获得的次第，对于相好等，相好等是如来和菩萨等一切有情成熟后获得的，其余的则是在获得菩提之后获得的。在说到“哪一部分”等时，“无师”是指没有其他人指示也能自然生起。后一部分，即以专注于菩提分法的方式，通过一刹那的智慧，依凭着对一切所知无碍的智慧，从而获得三摩地的差别。
English
There is no forgetting even the slightest unintentional thing. Like this, it belongs to all realms, is completely grasped by all, and is always seen. Like this, there is no forgetting in all ways for all actions. In this, "movement" refers to the activities of the body such as stretching and contracting. "Seeing" refers to the activities of the eyes such as the movement of the eyeballs. "Speech" refers to the activities of speech. "Dwelling" refers to attachment and so on. In all behaviors, there is no extremely deep agitation that is associated with afflictions and universally present, which is called the complete destruction of habits. Although the Hearers and others have abandoned afflictions, they still have behaviors and activities similar to those associated with afflictions. Therefore, this is called the uncommon Dharma of the Buddha. Having meaning refers to the completely pure side, which is the perfect accomplishment of extremely beneficial and blissful dharmas. Not having meaning refers to the completely defiled side, which is the perfect accomplishment of non-beneficial dharmas. The dharmas that are liberated from both of these are the third aggregate. Completely understanding these latter two is called complete omniscience. Like this, understanding the former in a dichotomous way is called the supreme wisdom, because it is the understanding of the aspect of the true Dharma. Therefore, these two are called all-knowing and supreme wisdom. After explaining the nature of the Buddha's dharmas, in order to explain the order of attainment, for the marks and signs, etc., the marks and signs are obtained by the Tathagatas and Bodhisattvas and all sentient beings after maturation, and the rest are obtained after attaining Bodhi. When speaking of "which part," etc., "without a teacher" means that it arises naturally without being indicated by others. The latter part, that is, by focusing on the Bodhi-part dharmas, through a moment of wisdom, relying on the wisdom that is unobstructed to all knowable objects, thereby obtaining the distinctions of Samadhi.
Chinese
因此说，学习“一刹那”等。对于能摧毁所有禅定之后的习气者，称为金刚喻定。此后，将获得无上圆满正等觉。从获得十力等佛法，成就伟大圆满，称为极度清净，将立即获得。获得此果，从所知障中解脱，故称无碍。 从烦恼障中解脱，故称无垢。进入所知，即使不作努力，也能与意愿相连。因此说，仅凭努力就能无碍。获得所有显现意愿之义，故称愿力圆满。获得如来地，极度殊胜，故称完全超越菩萨地。安住于极稳固之地，故称进入如来地。如心髓般与所知障相符，断除所有恶趣，获得成为依处之胜果。因此说，成为其处者，等等，因圆满一切相，且无垢，并以法身真实摄持，故称无上。安住于菩萨的一切住处，这些菩萨以上以上地观待，是有上的。如果有些菩萨也获得了究竟地，如来也获得了究竟地，那么应如何理解他们之间的差别呢？这是因为疑惑而提出的问题。断除的差别是极度显著的。如心髓般断除所知障的恶趣。以绢布隔离的比喻，说明如何合理地远离巨大障碍，并通过完全断除剩余部分，从而使如来得以完全显现。第一个比喻表明没有障碍，后一个比喻则表明颜色的
English
Therefore, it is said to learn "one moment" and so on. For those who can destroy all the habits after all samadhis, it is called Vajra-like Samadhi. After that, one will attain unsurpassed complete and perfect enlightenment. From obtaining the ten powers and other Buddha dharmas, achieving great perfection is called extreme purity, which will be obtained immediately. By obtaining this result, one is liberated from the obscurations of knowledge, hence called unobstructed. Liberated from the obscurations of afflictions, hence called immaculate. Entering into knowledge, even without effort, one can be connected with intention. Therefore, it is said that one can be unobstructed merely by effort. By obtaining all the meanings of manifest wishes, it is called the perfection of aspiration. By obtaining the Tathagata ground, which is extremely superior, it is called completely transcending the Bodhisattva ground. By abiding in the extremely stable ground, it is called entering the Tathagata ground. Like the essence of the heart, it conforms to the obscurations of knowledge, and by abandoning all the evil destinies, one obtains the supreme result of becoming a refuge. Therefore, it is said that becoming its place, etc., is called unsurpassed because it perfects all aspects, is immaculate, and is truly held by the Dharmakaya. Bodhisattvas who abide in all the abodes of Bodhisattvas are superior and have superiors in relation to each other. If some Bodhisattvas also attain the ultimate ground, and the Tathagata also attains the ultimate ground, then how should one understand the difference between them? This is a question raised out of doubt. The difference in abandonment is extremely significant. Like the essence of the heart, the evil destinies of the obscurations of knowledge are completely abandoned. The analogy of separating with silk cloth illustrates how reasonably one can be free from great obstacles, and by completely abandoning the remaining parts, the Tathagata can be fully manifested. The first analogy shows that there are no obstacles, and the latter analogy shows the colors.