Tibetan
་པས་མི་གཏོང་ངོ༌། །དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་རྣམས་ལ་མོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། མོས་པ་ནི་འདུན་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། འདོད་པ་སྐྱེད་པའོ། །སྟོན་པ་ནི་འཆད་པའོ། །འཇོག་པ་ནི་འགོད་པའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་དེས་མགུ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགའ་བ་སྐྱེད་དོ། །དགའ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་གནས་པའོ། །ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ལ་འདི་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ཅན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཕམ་པའི་ཆོས་རྣམས་བྱས་པས་དགེ་སློང་གིས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གཏང་བར་གྱུར་པ་ བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཕྱིར་ནོད་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དེ་གཉིས་ཡོད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའི་དེ་མ་ཡིན་པར་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བར་འདོད་ན་ནི་ཕམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པའི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཕམ་པའི་ཆོས་གཞན་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་བརྗེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྩམས་སོ། །མཆོད་པའི་དམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ཡང་བསྡུའོ། །ཇི་སྐད་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཞི་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བ་དང་འགལ་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ནོངས་པ་བྱུང་སྟེ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ལྷག་མ་ནི་དགེ་སློང་ཉེས་བྱས་འཆགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ནོངས་པ་བྱུང་བ་དེ་བདག་གིས་བཙུན་པའི་སྤྱན་སྔར་ནོངས་པ་ལ་ནོངས་པར་མཐོལ་ལོ། །བཤགས་སོ། །བསྒྲགས་སོ། །མི་འཆབ་པོ། །མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ཏེ་བསྒྲགས་ན་བདག་བདེ་བར་འགྱུར་གྱི་མ་མཐོལ་མ་བཤགས་མ་བསྒྲགས་ན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཉེས་པ་དེ་དག་མཐོང་ངམ། དེས་ཀྱང་མཐོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པར་བྱེད་དམ། ལེགས་པར་བསྡམས་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་དེ་སྐད་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པ་རྣམས་ནི་ཆུང་
Chinese
不舍弃。对于那些伪装成正法的事物，所谓的“信奉”，信奉就是生起意愿和欲望。示现就是讲解。安立就是安置。所谓“等等”，就是增长。所谓“完全执持”，是为了生起。所谓“清净的意乐”，是为了进入（菩萨）地。所谓“以此使之满足”，就是从内心深处生起欢喜。欢喜就是通过结合的方式安住。所谓“成为具有功德之见者”，就像对于失败之处的法，认为“这些是功德”，具有这种心态的人，就是具有功德之见者。例如，做了失败之法，比丘会舍弃别解脱戒，同样，菩萨戒即使已经如法受持，也不会舍弃。菩萨即使已经完全舍弃了如法受持的戒律，此生仍然有获得菩萨戒的资格，因为只有这两个差别，才说“像失败之处”，如果想要在所有方面都相同，就应该说“失败之法”。此外，为了显示与其他失败之法的三个差别，所以才开始说“即使已经转世”等等。所谓“供养的圣者”，也包括了修行的供养。如所说，从根本上违背菩萨的律仪，产生了违越的罪过，就像比丘忏悔违越罪一样，也应该这样说，意思是说，产生了违越的罪过，我于僧众面前，对过失坦白过失，忏悔，宣告，不隐瞒。如果坦白、忏悔、宣告，我就会快乐，如果不坦白、不忏悔、不宣告，就不会那样。应该这样说。你看到那些罪过吗？他也应该说看到了。以后会守护吗？应该说会好好守护，这样说两次三次。菩萨的罪过是轻微的。
English
He does not abandon it. Regarding what is called "devotion" to those things that are disguised as the true Dharma, devotion is the arising of intention and desire. Showing is explaining. Establishing is placing. The term "etc." means to increase. The term "completely holding" is for the sake of arising. The term "pure intention" is for the sake of entering the (Bodhisattva) ground. The term "to satisfy with this" means to generate joy from the depths of the heart. Joy is abiding through the means of union. The term "having become one who sees virtue" means that, like the Dharma of defeat, whoever has the attitude of thinking "these are virtues" is one who sees virtue. For example, having committed the Dharma of defeat, a monk will abandon the Pratimoksha vows; similarly, even if the Bodhisattva vows have been properly taken, they will not be abandoned. Even if a Bodhisattva has completely abandoned the vows that have been properly taken, he still has the opportunity to receive the Bodhisattva vows in this life, because it is only because of these two differences that it is said to be "like the place of defeat." If one wants it to be the same in all respects, then one should say "the Dharma of defeat." Furthermore, in order to show the three differences from other Dharmas of defeat, it is said, "Even if one has already transmigrated," and so on. The term "holy object of offering" also includes the offering of practice. As it is said, from the basis of what is completely spoken, having violated the discipline of the Bodhisattva, a transgression of wrongdoing has occurred, and the remainder should be spoken in the same way as a monk confesses a wrongdoing, meaning that a transgression of wrongdoing has occurred, and I, in the presence of the Sangha, confess the fault as a fault, repent, proclaim, and do not conceal it. If I confess, repent, and proclaim, I will be happy, but if I do not confess, repent, or proclaim, it will not be so. That is how it should be said. Do you see those faults? He should also say that he sees them. Will you guard them in the future? He should say that he will guard them well, and say that two or three times. The faults of a Bodhisattva are minor.
Tibetan
ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་གཞི་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་ཉེས་པ་རྣམས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། གཞི་དང༌། བསྩོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕམ་པ་ནི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །དེ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉེས་པ་ཆུང་ངུའོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཕམ་པ་དང་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ རྣམས་ནི་ལྕི་བའོ། །སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །ཉེས་བྱས་ནི་ཡང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་བག་མེད་པས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ། །མ་གུས་པས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་འབྲིང་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེན་པོས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་ཆེན་པོར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་ལས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆུང་ངུས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆུང་ངུར་རིག་པར་བྱའོ། །འབྲིང་གིས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །ཆེན་པོས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་ཆེན་པོར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བསམ་པ་ལས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་པ་མཚུངས་པས་གཞི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ལ་བྱས་ཀྱང་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མཚུངས་པས་བསམས་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་སྲོག་ཆགས་བསད་པ་དང༌། གསོད་དུ་བཅུག་པ་ནི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མིའམ་མིར་ཆགས་པ་བསད་པ་དང་གསོད་དུ་བཅུག་པ་ནི་ཕའམ་མ་མ་ཡིན་ན་ཕམ་པར་ནི་འགྱུར་ལ། མཚམས་མེད་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་ཕའམ་མ་བསད་པ་དང་གསོད་དུ་བཅུག་པ་ནི་ཕམ་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། མཚམས་མེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་ཡང་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་གཞི་ལས་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕེལ་བ་ནི་འདི་ལྟར་འདི་ནི་ལ་ལ་ཉེས་པ་གཅིག་ནས་གཉིས་དང་གསུམ་དང་ལྔའི་བར་དུ་བྱས་ཀྱང་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འཆོས་པར་མི་བྱེད
Chinese
应当了知小、中、大。如是，所谓从根本聚集而生起，应当了知以五种方式，罪过转变为小、中、大。何为五？即自性、作为、意乐、所依、增上。其中，波罗夷是重罪。僧残是中等罪。非彼等是小罪。另有分类，波罗夷和僧残是重罪。应向他人忏悔是中等罪。恶作是轻罪，应当了知。如是，应当了知自性转变为小、中、大。其中，无知所作和放逸所作是小罪。不恭敬所作是中罪。烦恼盛大所作应当了知是重罪。如是，应当了知从作为转变为小、中、大。其中，贪欲、嗔恚、愚痴所遍缚的小者所作，应当了知是小罪。中者所作是中罪。大者所作应当了知是重罪。如是，应当了知从意乐生起小、中、大。意乐相同，于所依自性相同者所作，也有转变为小、中、大的情况，应当了知。例如，以嗔恚和愚痴所遍缚的相同意乐，明知故杀害或教唆杀害转生为旁生之有情，是堕罪。杀害或教唆杀害人或已成人形者，若非父母，则转变为波罗夷，但不转变为无间罪。以嗔恚和愚痴所遍缚杀害或教唆杀害父母，则也转变为波罗夷，且应当了知也转变为无间罪之过患。如是，应当了知从所依，罪过转变为小、中、大。其中，增长是这样，即某些人从一个罪过到二、三、乃至五个之间，即使做了，也不如法地忏悔。
English
It should be understood as small, medium, and large. Thus, as it is said, arising from the accumulation of the basis, it should be understood that faults transform into small, medium, and large in five ways. What are the five? They are nature, action, intention, basis, and augmentation. Among these, pārājika is a grave offense. Saṃghāvaśeṣa is a medium offense. Those other than these are minor offenses. In another classification, pārājika and saṃghāvaśeṣa are grave. That which should be confessed individually is medium. Misdeeds should be understood as light. Thus, it should be understood that nature transforms into small, medium, and large. Among these, that which is done out of ignorance and that which is done out of carelessness are minor offenses. That which is done out of disrespect is a medium offense. That which is done with great affliction should be understood as a grave offense. Thus, it should be understood that from action, it transforms into small, medium, and large. Among these, that which is done by a small one who is completely bound by desire, hatred, and delusion should be understood as a small offense. That which is done by a medium one is a medium offense. That which is done by a large one should be understood as a grave offense. Thus, it should be understood that from intention, small, medium, and large arise. Even if done with the same intention on a basis with the same nature, it should be understood that there are also cases where it transforms into small, medium, and large. For example, with the same intention completely bound by hatred and delusion, knowingly killing or causing to kill a sentient being who has taken rebirth as an animal is a falling offense. Killing or causing to kill a human or one who has taken human form, if not one's parents, then it transforms into pārājika, but it does not transform into an offense with no interval. Killing or causing to kill one's parents completely bound by hatred and delusion, then it also transforms into pārājika, and it should be understood that it also transforms into the fault of an offense with no interval. Thus, it should be understood that from the basis, faults transform into small, medium, and large. Among these, increase is like this: some people, even if they commit one offense to two, three, or even five, do not properly confess.