Tibetan
ད་པར་མ་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྐབས་ནི་ཡོད་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲུབ་པ་འབྲིང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷུར་ལེན་པ་བཞིན་དུ་ཉེས་པའི་རིམ་པ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མན་ཆད་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཡིན་ཏེ། བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ལ་གུས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ ན་དེ་ལ་ནི་སྐལ་པ་ཡོད་པ་དང་སྐལ་པ་མེད་པར་བརྟག་པ་མེད་དེ། སྒྲུབ་པ་དེ་གཉིས་ཡོད་ན་བཞིར་འགྱུར་ལ། བཞི་ཡོད་ན་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། གང་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ངེས་སོ། །གང་ལ་ཤེས་རབ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡོད་པར་ངེས་སོ། །གང་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད་པར་ངེས་པ་དེ་ལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་བསླབ་པ་གང་ལྷུར་ལེན་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྒྱུན་དུ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། འདུག་པ་ནི་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ལ་མཁས་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་བརྡའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པའོ། །བསླབ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་དག་པར་བླང་བར་གཏོགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་རྐྱེན་དུ་འཚམ་པ་ལུས་དང་ངག་གི་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་བསྡུས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། སྤངས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་བསྡུས་པའི་བསླབ་པའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་འདུལ་བ་ལས་ནི་བསྟན་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་ནི་མ་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་དོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྷག་པའི་སྤྱོད་
Chinese
如今，似乎存在着使用所有微小过失的情况。中等的修行是指重视戒律和禅定，应当明白。其中，就像重视戒律一样，也应当明白存在着过失的次第。低于此者，应当明白是各自的凡夫俗子。伟大的修行是指见到真谛者，因为对三种学处都恭敬。这即是获得沙门果，因此，对于此者，没有考察有缘分和没有缘分的必要。如果存在这两种修行，则会变成四种；如果存在四种，则会变成两种。凡是有禅定者，必定也有戒律。凡是有智慧者，必定也有禅定。凡是确定有戒律者，不一定有禅定和智慧。瑜伽士重视哪种学处，就是将其圆满，不是那样的话，应当明白只是做到那种程度。因为完全舍弃了自性罪，所以应当明白戒律是圆满的。守护根门等等，恒常正确地受持有助于戒律的善法，安住是圆满的善，应当明白。因为完全舍弃了制定的罪，所以应当视为别解脱是圆满的。圣者欢喜的戒律，以及精通五蕴等等，正确受持别解脱戒的表示之戒律，按照次第与戒律圆满等等相结合，是第二种情况。学处有两种：从戒律的角度来说，属于没有舍弃的正确受持，适合作为正确受持戒律之因的，以身语的特别行为所包括的学处；以及以舍弃的正确受持所包括的学处。这两种情况，有些是在律藏中宣说的，而在别解脱中没有宣说的。有些也是在别解脱中宣说的。因此，将所有这些归纳为一，称为三种学处，即增上行
English
Now, it seems that there are instances of engaging in all minor faults. The middling practice is to value discipline and samadhi, it should be understood. Among them, just as valuing discipline, it should also be understood that there is a sequence of faults. Those below this should be understood as individual ordinary people. The great practice is that of those who have seen the truth, because they respect all three trainings. This is the attainment of the fruit of a renunciate, therefore, for this one, there is no need to examine whether there is fortune or not. If these two practices exist, they will become four; if four exist, they will become two. Whoever has samadhi, certainly also has discipline. Whoever has wisdom, certainly also has samadhi. Whoever is certain to have discipline, does not necessarily have samadhi and wisdom. Whichever training a yogi values, that is what they perfect, if not, it should be understood that they only do it to that extent. Because one has completely abandoned the naturally blameworthy, it should be understood that discipline is perfect. Guarding the doors of the senses, etc., constantly and correctly taking up virtuous dharmas that help discipline, abiding is perfect virtue, it should be understood. Because one has completely abandoned the prescribed faults, it should be regarded that individual liberation is perfect. The disciplines that the noble ones rejoice in, as well as being skilled in the five aggregates, etc., the discipline of indication of correctly taking up the vows of individual liberation, combining in sequence with the perfection of discipline, etc., is the second case. There are two trainings: from the perspective of discipline, belonging to the correct taking up of what has not been abandoned, suitable as a cause for correctly taking up discipline, the training included in the special actions of body and speech; and the training included in the correct taking up of abandonment. These two cases, some are taught in the Vinaya, but not taught in the individual liberation. Some are also taught in the individual liberation. Therefore, gathering all these into one is called the three trainings, namely, higher conduct.
Tibetan
པ་དང༌། ལྷག་པའི་འདུལ་བ་དང༌། ལྷག་པའི་སོ་སོར་ཐར་པའོ། །བསླབ་པའི་ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པར་གནས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བར་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ་སྙིང་པོར་འཛིན་པ་དྲན་པ་བརྩན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱས་པར་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དང་པོ་ནས་ལགས་པར་བཟུང་བས་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཕྱིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་བསྲུངས་པས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པས་ན་དགེ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པས་ན་གནོད་སེམས་མེད་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་དོན་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པས་ན་མཐུན་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་དགྱེས་པ་དང་བསིལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་ན་འཕགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཐབས་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོས་མཐུན་པ་པ་རྣམས་དང་མཚུངས་པས་ན་འཚམ་པའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་དང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་དང་མཐུན་པར་གནས་པས་ན་མཐུན་པའོ། །གཞན་དག་ལ་ཐོ་མི་འཚམས་ཤིང་ཕན་འདོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་སྤྱོད་པ་དྲག་པོ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ན་གདུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པས་ན་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པའོ། །ཉེས་པ་མི་སྤྱོད་པར་ན་འགྱོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །གཞན་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཚངས་པའི་གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་འཕགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ནི་ ལྷའི་གནས་པའོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་ཚངས་པའི་གནས་པའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ནས། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དང༌། ལམ་བཞི་དང༌། ཞི་གན
Chinese
以及，增上的调伏，以及，增上的别解脱。安住于具足学处利益，以智慧为主而解脱，执持心要，稳固忆念者，对于这些人的三种学，完全修习就能完全圆满。详细的解释是这样的：应当像从《分别解说汇集》中出现的那样去理解。所谓“安住于具足戒”，详细的解释是这样的：应当像从《声闻地》中出现的那样去理解。那个戒律，也是放逸戒律的对治，并且因为是防护根门所依，所以叫做律仪。因为从一开始就受持，所以是圆满。后来也随之守护，所以是完全清净。因为具有可爱的果实，所以是善。因为不是烦恼性的，所以是无罪。因为与对有情们的慈爱心三摩地相应，所以是无害心。因为与沙门的行持之义相应，所以是具有随顺性。因为成为圣者欢喜和寂静的自性，所以是如同圣者。因为与执持戒律和苦行至上不相应，所以不是无方便。因为与如法者们相同，所以是适宜。因为安住于与修习增上心和增上慧相应，所以是随顺。因为不损害其他，并且进入利益，以及完全断除粗暴的行为，所以是无恼害。又因为正确受持而没有后悔，所以是心中没有悔恨。不作恶行就是后悔，这是戒律的详细分类。依靠其他三种，应当理解为是增上心和增上慧的详细分类。其中，增上心的详细分类，应当从梵住的差别来理解。增上慧的详细分类，应当从与圣者和菩提分相应的法之安住的差别来理解。其中，四禅定以及四无色定是天之安住。四无量是梵天之安住。了知四圣谛，以及从四念住等，到道的支分等，以及四道，以及止观
English
And, the higher discipline, and, the higher Pratimoksha. Abiding in the benefits of the precepts, liberated mainly by wisdom, holding the essence, those who strengthen mindfulness, the complete cultivation of the three trainings of these people will be completely perfect. The detailed explanation is like this: It should be understood as it appears in the Compendium of Explanations. The so-called "abiding in morality" is explained in detail as follows: It should be understood as it appears in the Śrāvakabhūmi. That morality is also the antidote to immoral morality, and because it is the basis for guarding the senses, it is called discipline. Because it is accepted from the beginning, it is perfect. Later, it is also guarded accordingly, so it is completely pure. Because it has lovely fruits, it is good. Because it is not afflictive, it is blameless. Because it corresponds to the samadhi of loving-kindness towards sentient beings, it is harmless. Because it corresponds to the meaning of the practice of a renunciate, it is compliant. Because it has become the nature of joy and peace for the noble ones, it is like a noble one. Because it does not correspond to holding morality and asceticism as supreme, it is not without means. Because it is the same as those who are in accordance with the Dharma, it is suitable. Because it abides in accordance with the cultivation of higher mind and higher wisdom, it is compliant. Because it does not harm others, and enters into benefiting, and completely abandons violent behavior, it is without affliction. Also, because there is no regret for taking it correctly, there is no remorse in the heart. Not doing evil deeds is regret, this is the detailed classification of morality. Relying on the other three, it should be understood as the detailed classification of higher mind and higher wisdom. Among them, the detailed classification of higher mind should be understood from the differences of the Brahmavihāras. The detailed classification of higher wisdom should be understood from the differences of the abiding of the Dharma that corresponds to the noble ones and the Bodhi-pakṣa. Among them, the four dhyānas and the four formless absorptions are the abodes of the gods. The four immeasurables are the abodes of Brahma. Knowing the four noble truths, and from the four mindfulnesses, etc., to the limbs of the path, etc., and the four paths, and Śamatha-vipassanā.