Tibetan
ས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གནས་བཞིའི་བར་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་གནས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་གནས་ཤིང་འདུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཆོས་བཞི་ཡོད་དེ། ལངས་ནས་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པའམ། དམིགས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་བདེ་བ་ལས་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་སྟེ། རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་གནས་ཤིང་འདུག་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་རེག་པར་གནས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་རྟེན་དང་གཞི་དང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་བཞི་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །སྔོམ་ནི། རྣམ་གཞག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ལྷ་ཡི་ལམ་དང་མེ་ལོང་དང༌། དད་པ་བརྗོད་པ་ཐ་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཆོས་གཉིས་དག་པར་གྱུར་ན་ཤེས་ནས་དད་པ་བཞིར་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་པོ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་དང་ཆོས་མཐུན་པ་པ་དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་གྲོགས་པོ་རྣམས་ལ་དད་པ་རྩ་བ་ཟུག་པ་དང༌། མི་འཕྲོགས་པ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སླུ་བར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དད་པ་དང་བཞེས་བྱའོ། །ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ པས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་ནི་དང་བའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དད་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་དད་པ་དེ་དང་བར་གྱུར་ན། ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་ཡང་གཏན་དུ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླང་བ་བྱས་ནས། དེ་དང་བར་གྱུར་པས་གཏན་ཁོ་ནར་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཡ
Chinese
地与，胜观与，四法处之间，应知是圣者之境。若有勤奋行走、安住坐卧之瑜伽士，则有四种全无烦恼之法。起身而行于境，或于所缘系心专注，亦能全无烦恼而安住。何为四？于适意处之境，从烦恼之适意中，心持舍；于非适意处之境，从烦恼之非适意中，心持舍；从与胜观相应之近烦恼中，心完全清净；于与止相应之近烦恼中，心完全清净。于勤奋行走、安住坐卧者，应知有四种法处，作为全无烦恼而安住之四法之所依、基础与处所，即：无贪婪，无嗔恚，正念，正定。集聚是：转变为其他安立，天道与镜子，以及信仰之最终表达。如来之声闻弟子，若具足殊胜之见，则知二法清净后，将转变为四种信仰，即信仰与戒律。善于开示沙门之行义者，以及与沙门之义和法相合者，彼等为欲得沙门之行之友伴，其信仰扎根稳固，不可夺取，且于来世亦不欺骗，此即信仰应受持。获得不作决定堕入恶趣之不善法之律仪，故诸戒律应知为初始之自性。于此，依于何信仰而入于善说之律藏，若与此信仰为伴，则于未来世中，亦将永不从此律藏中退转。因何恶趣之怖畏，而为对治恶行而如法受持戒律，并与此为伴，则于其他世中，将永
English
The earth and, the higher view and, the space between the four abodes of Dharma, should be known as the abode of the noble ones. For a yogi who diligently walks, dwells, and sits, there are four dharmas free from all afflictions. Whether rising to engage with an object, or fixing the mind in concentration on an object, one will abide free from all afflictions. What are the four? In a pleasant place, from the afflictive pleasantness of the object, maintaining equanimity of mind; in an unpleasant place, from the afflictive unpleasantness of the object, maintaining equanimity of mind; completely purifying the mind from the near afflictions that accord with the aspect of higher seeing; completely purifying the mind from the near afflictions that accord with the aspect of calm abiding. For those who diligently walk, dwell, and sit, it should be known that there are appropriately four abodes of Dharma that serve as the support, basis, and place of these four dharmas of abiding free from all afflictions, namely: absence of covetousness, absence of malice, right mindfulness, and right concentration. Accumulation is: transformation into another establishment, the path of the gods and the mirror, and the final expression of faith. A disciple of the Tathagata who possesses excellent views, knowing that two dharmas have become pure, will be established as transforming into four kinds of faith, namely faith and discipline. Those who are skilled in explaining the meaning of the conduct of a renunciate, and those who are in harmony with the meaning and Dharma of a renunciate, for those companions who wish to attain the conduct of a renunciate, the faith that is firmly rooted, cannot be stolen, and will not deceive even in future lives, this is the faith to be embraced. Having obtained the vows that do not definitively lead to one unwholesome Dharma that will cause one to go to a lower realm, therefore all disciplines should be known as being of an initial nature. Thereupon, relying on which faith does one enter the well-spoken Dharma Vinaya, and if one is accompanied by that faith, then in future lives, one will never turn away from this Dharma Vinaya. Because of which fear of the lower realms, having properly taken up discipline as an antidote to misconduct, and being accompanied by that, then in other lives, one will eternally
Tibetan
ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའི་བར་དུ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པས་ན། དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་འབའ་ཞིག་དང་བའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ། །བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་དག་ཀྱང་དང་བ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དད་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་དོན་དུ་ན་བསླབ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་གཉིས་སུ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་གྲངས་གཉིས་པ་ནི་དད་པ་དེ་རྣམས་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ན་བསོད་ནམས་འབྱུང་བར་བྱེད་པའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་ན་དགེ་བ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ལྷག་མ་སྤོང་བ་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་ན་བདེ་བའི་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་བདེ་འགྲོར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་འཇིགས་པ་ཡོད་དེ། ངན་སོང་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གནད་འཆད་པའི་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་ཡང་སྲིད་ཀྱི་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་མཆོག་ཅས་བྱ་སྟེ། གཏན་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ལྷ་དེ་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ཤེས་ནས་དད་པ་བཞི་ལ་ལྷའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོ་གསུམ་ནས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཡང་ན་གཉིས་ཀས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང༌། མ་འོངས་པ་ན་
Chinese
在我完全未脱离痛苦之前，不会堕入恶道。因此，由于不从善说之法和律中退转，并且从恶趣中返回，因此，信仰和戒律被显示为唯一的喜悦之自性。精进和正念等其他法也不会不喜悦。因此，信仰是增上戒律的基础。戒律是增上心和增上智慧的基础。因此，信仰和戒律完全清净，实际上显示了三种学完全清净。因此，应当理解它们被显示为二者。第二种分类是，由于信仰产生了属于界的白色之法，因此是产生福德的。由于引导殊胜的圣道，因此是产生善的。由于引导舍弃烦恼的残余，因此被称为安乐之基。得知必定会前往善趣，具有信仰的圣声闻即使已经确定在善趣中安住，仍然存在由四大种变化所产生的三种痛苦的恐惧，而恶趣众生则没有。三种痛苦是什么呢？是生病的痛苦、衰老的痛苦和关键时刻死亡的痛苦。因此，这样说，即使四大种可能会变化，但得知具有信仰的声闻也不会变化。这样说了。 完全清净的天神被称为无害之最，因为他们永远不会以身、语、意伤害众生。考虑到这些，了解天神是自性的原因，四种信仰被称为天道。因此，依靠四种了解后的信仰，通过三门，圣声闻修习六随念。与止观方面相应的近烦恼使人成为具有近烦恼者，与胜观方面相应的近烦恼使人成为具有近烦恼者，或者即使两者都没有使人成为具有近烦恼者，但在未来
English
Until I am completely free from suffering, I will not fall into evil destinies. Therefore, since one does not turn back from the well-spoken Dharma and Vinaya, and turns back from evil destinies, faith and discipline are shown as the sole nature of joy. Other dharmas such as diligence and mindfulness will also not fail to be joyful. Therefore, faith is the basis of higher discipline. Discipline is the basis of higher mind and higher wisdom. Therefore, faith and discipline are completely pure, and in reality, the three trainings are shown to be completely pure. Therefore, it should be understood that they are shown as two. The second classification is that since faith produces the white dharmas belonging to the realm, it is the producer of merit. Since it guides the particularly excellent noble path, it is the producer of virtue. Since it guides the abandonment of the remnants of afflictions, it is called the basis of happiness. Having known that one is certain to go to a good destiny, a noble Hearer who has faith, even if he has already settled in a good destiny, still has the fear of the three kinds of suffering arising from the transformation of the great elements, but the beings in evil destinies do not. What are the three kinds of suffering? They are the suffering of illness, the suffering of old age, and the suffering of death at a critical moment. Therefore, it is said that even though the four great elements may change, a Hearer who has faith, knowing this, will not change. Thus it was said. The perfectly pure deity is called the supreme of harmlessness, because they never harm sentient beings with body, speech, or mind. Considering these, knowing the deity as the cause of nature, the four faiths are called the path of the gods. Therefore, relying on the four faiths after understanding, through the three doors, the noble Hearer practices the six recollections. The near afflictions corresponding to the aspect of calm abiding make one a possessor of near afflictions, the near afflictions corresponding to the aspect of insight make one a possessor of near afflictions, or even if neither makes one a possessor of near afflictions, in the future