Chinese
作，精进发起，心善加摄持，善加安住之间如前增长。何为罪恶不善之法？即贪欲中行之身业、语业、意业等烦恼，以及以身语意所作之恶行，能引发彼等之烦恼。其中，未曾相遇且未显现者，为未生。已相遇且已显现者，为已生。何为善法？即彼等之对治法，为恶行之对治、障碍之对治、遍系之对治。彼等未生与已生，亦如罪恶不善之法般了知。何时罪恶不善之法未生者不生，一切种的一切皆不令生，已生且相遇者，一切种的一切皆不纳受，而应断除与舍弃，如是生起欢喜并立誓愿，即是生起欲乐。罪恶不善之法未生者，从最初即不令生，故生起欢喜，立誓愿且不欲纳受，此乃为不生者不生之欲乐。已生者不纳受且断除者，此乃为断除之欲乐。彼等罪恶不善之法，亦缘于已逝之事物，缘于未至之事物，缘于现今生起之境而生起。彼等亦缘于隐蔽之境，缘于显现之境，其中缘于已逝与未至之事物者，乃是缘于隐蔽之境。其中缘于现今生起之境者，乃是缘于显现之境，彼中隐蔽之
English
To act, to initiate diligence, to hold the mind well, to increase as before in the meantime of dwelling well. What are the sinful and unwholesome dharmas? They are the afflictions such as the physical actions, verbal actions, and mental actions that are practiced in desire, as well as the evil deeds done by body, speech, and mind, and the afflictions that cause them to arise. Among them, those that have not been encountered and have not manifested are unborn. Those that have been encountered and have manifested are born. What are the virtuous dharmas? They are the antidotes to those, the antidotes to evil deeds, the antidotes to obscurations, and the antidotes to pervasive bonds. Those unborn and born should also be understood in the same way as sinful and unwholesome dharmas. When the sinful and unwholesome dharmas that are unborn do not arise, and in every way, all are not caused to arise, and those that have arisen and been encountered are not accepted in any way, but should be abandoned and relinquished, thus generating joy and making vows, this is generating desire. Because the sinful and unwholesome dharmas that are unborn are not caused to arise from the very beginning, joy is generated, vows are made, and there is no desire to accept them, this is the desire for the unborn not to arise. Those that have arisen are not accepted and are abandoned, this is the desire for abandonment. Those sinful and unwholesome dharmas also arise in dependence on past objects, in dependence on future objects, and in dependence on objects that arise in the present. They also depend on hidden objects and on manifest objects. Those that depend on past and future objects depend on hidden objects. Those that depend on objects that arise in the present depend on manifest objects. Among them, the hidden
Chinese
对于以境为对境的罪恶不善之法，未生者令不生，已生者为断除而精进。对于现量之境为对境，未生者令不生，已生者为断除而发起精进，如是彼等以精进发起，以极坚固不生，且应断除之故。此外，小和中等的随烦恼未生者令不生，已生者为断除而精进。大的随烦恼未生者令不生，已生者为舍弃而发起精进。若以过去之对境而行，亦于彼以彼对境，无论如何不生烦恼，如是而行。若因忘失而生，亦不纳受彼，且断除，遣除，清净。如过去之对境，如是未来之对境亦应知，如是则彼罪恶不善之法，未生者令不生，已生者为断除而精进，是为精进。若以现在生起之对境而行，亦于彼以彼对境，无论如何不生烦恼，如是而行。若因忘失而生，亦不纳受已生者，且断除，遣除，清净，如是则彼罪恶不善之法，未生者令不生，已生者为断除而发起精进，是为精进。 此外，罪恶不善之法，何者唯由遍计之力而生，非由境之力者亦有。何者由遍计之力与境之力而生者亦有。彼中唯由遍计之力而生，非由境之力者，如是，住时何者由过去与未来之对境所生者等。彼中由遍计之力与境之力而生者，如是，行时何者
English
For the sake of abandoning those sins and non-virtuous dharmas that have not arisen with an object as their focus, one strives to prevent them from arising, and for those that have arisen, one strives to abandon them. For the sake of abandoning those that have not arisen with a manifest object as their focus, one strives to prevent them from arising, and for those that have arisen, one initiates effort to abandon them. In this way, they are prevented from arising and should be abandoned through the initiation of effort with extreme firmness. Furthermore, one strives to prevent the arising of minor and middling afflictions that have not arisen, and to abandon those that have arisen. One initiates effort to prevent the arising of major afflictions that have not arisen, and to abandon those that have arisen. Even if one engages with a past object, one should engage with it in such a way that no afflictions arise from that object in any way. If they arise due to forgetfulness, one should not accept them, but abandon, dispel, and purify them. Just as with past objects, so too should one understand with future objects. In this way, it is said that one strives to prevent the arising of sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, and to abandon those that have arisen. Even if one engages with a present object, one should engage with it in such a way that no afflictions arise from that object in any way. If they arise due to forgetfulness, one should not accept what has arisen, but abandon, dispel, and purify it. In this way, it is said that one initiates effort to prevent the arising of sins and non-virtuous dharmas that have not arisen, and to abandon those that have arisen. Furthermore, among sins and non-virtuous dharmas, there are those that arise solely from the power of conceptualization and not from the power of the object. And there are those that arise from both the power of conceptualization and the power of the object. Among these, those that arise solely from the power of conceptualization and not from the power of the object are, for example, those that arise from past and future objects when one is abiding. Among these, those that arise from both the power of conceptualization and the power of the object are, for example, those that arise when one is walking.
Tibetan
ག་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དམིགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྐྱ་བ་དང༌། མ་སྐྱས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་སྐྱེ་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི་འབད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་དབང་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སང་བའི་ཕྱིར་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་གང་དག་མ་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ད་དག་ཐབ་པར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད། སེམས་ཀྱིས་སྨོན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཤས་ཆེར་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ངས་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ཐོབ་པ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀུན་དུ་བསྟེན་པའི་རྒྱུས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད། སེམས་ཀྱིས་སྨོན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཤས་ཆེར་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པར་འདོད་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འབད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་པ་ནི། ཐོབ་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་འབད་པར་
Chinese
如同现在发生的对境所生起的（烦恼）等，因为其中必定存在不如理作意。因此，为了断除由遍计所生的以及未生的（烦恼），努力修行。因此，为了断除由遍计的力量和对境的力量所生的以及未生的（烦恼），发起精进。因此，为了生起未生的善法，发起希求，也就是说，对于尚未获得和尚未现前的善法，为了获得和现前而生起欢喜，心中希愿，并且安住于希望更多地获得和现前，这就是为了生起未生的善法而产生的希求。对于已生的善法，为了增长、不忘失和圆满修习而发起希求，其中“已生的善法”指的是已经获得和已经现前的（善法）。对于这些，为了不与已得之法分离，并且使已得之法不退失，所以说“为了安住”。为了使已经现前的（善法）更加明显，所以说“为了不忘失”。这些已经获得的善法和已经现前的善法，为了通过不断串习而圆满和达到究竟，所以说“为了圆满修习”。因此，生起欢喜，心中希愿，并且安住于希望更多地安住、不忘失和圆满修习，这些就是为了使已生的善法安住、不忘失和圆满修习而产生的希求。其中“努力修行”是为了现前修习已经获得的（善法）。“发起精进”是为了获得尚未获得的（善法），因此努力
English
Like the arising from the objects that occur now, because there is certainly non-virtuous conceptualization in them. Therefore, in order to abandon the born and unborn (afflictions) caused by conceptualization, one strives to practice. Therefore, in order to abandon the born and unborn (afflictions) caused by the power of conceptualization and the power of objects, one initiates diligence. Therefore, in order to generate the unborn virtuous dharmas, one generates aspiration, that is, for the virtuous dharmas that have not yet been attained and have not yet manifested, in order to attain and manifest them, one generates joy, wishes in the mind, and abides in the hope of attaining and manifesting more, this is the aspiration generated for generating the unborn virtuous dharmas. For the virtuous dharmas that have already arisen, in order to increase, not forget, and perfect the practice, one generates aspiration, among which "the virtuous dharmas that have already arisen" refers to the (dharmas) that have already been attained and have already manifested. For these, in order not to be separated from the already attained dharmas, and to prevent the already attained dharmas from degenerating, it is said "in order to abide." In order to make the already manifested (dharmas) more clear, it is said "in order not to forget." These already attained virtuous dharmas and already manifested virtuous dharmas, in order to perfect and reach the ultimate through continuous practice, it is said "in order to perfect the practice." Therefore, one generates joy, wishes in the mind, and abides in the hope of abiding more, not forgetting, and perfecting the practice, these are the aspirations generated in order to make the already arisen virtuous dharmas abide, not forget, and perfect the practice. Among them, "striving to practice" is for the purpose of actually practicing the already attained (dharmas). "Initiating diligence" is for the purpose of attaining the not yet attained (dharmas), therefore striving.