Tibetan
་དང་ནི་དྲན་པ་དང༌། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་གྱུར་ན། །དེར་ནི་དེ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར། །དྲན་པ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཇི་ལྟར་འཇུག་འགྱུར་ཞུ་ལགས་ན། །ཇི་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་མ་མཆིས་པར། །དེ་ནི་བདག་ལ་བཤད་དུ་གསོལ། །ནང་དང་ཕྱི་ཡི་ཚོར་བ་ལ། །མངོན་པར་དགའ་བར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་སྤྱོད་པ་ཡི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །གང་དག་ལེགས་གསུངས་ཆོས་ཅན་དང༌། །གང་དག་སློབ་པ་ཐ་དད་པ། །དེ་དག་ནང་ནས་འགྲུས་པའི་སྤྱོད། །ཞུ་ན་བཟོད་ལྡན་བདག་ལ་གསུངས། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་མེད་ཅིང༌། །ཡིད་ཀྱིས་རྙོག་པ་མེད་པར་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་དང༌། །དྲན་པས་དགེ་སློང་ཀུན་དུ་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་དུ་སྒྲོལ་བ་ལས་མ་ཕམ་པས་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་གསུམ་སྟེ། འདོད་པའི་འཇིག་རྟེན་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དོན་གྱི་སྐབས་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་དང༌། ཁྱིམ་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དང༌། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་སོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རིག་པའི་གསལ་བའི་སྐབས་ཡོད་མོད་ཀྱི་བག་མེད་པས་མི་གསལ་ལོ། །ཁྱིམ་པ་གོས་དཀར་པོ་གྱོན་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ནི་རྟོག་པས་བསྒོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསྙད་པའི་གཞི་གསུམ་པོ་དག་ལ་ཡང་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐ་སྙད་བཞི་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ལ་ཡང་ རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བསྙད་པའི་གཞི་རྣམས་ལས། ཐ་སྙད་གཞི་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐུན་པའམ་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་གི་སྒོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔ་མའི་རྟོག་པ་དང༌། ཕྱི་མའི་བསྒོ་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ནི་རྟོག་པས་བསྒོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཅན་བག་མེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། ཁྱིམ་པ་རྟོག་པས་བསྒོས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚེ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངོ་བོར་གནས་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ཕྱི་མ་ལ་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་མི་བཟད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྒྱུན་ནི་མ་རིག་པའི་སྒྲིབ་པའི་སྲོལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱིར་འབབ་པོ། །ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྟོག་པའི་སྲོལ་ནས་སོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྒྱུ་ནི་བག་མེད་པའི་སྲོལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱིར་འབབ་སྟེ། མ་རིག་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། བག་མེད་པའི་སྲོལ་གྱི་རྒྱུན་དེ་དག་གི་རྒྱུན་འཇུག་པ་དེ་ཟློག་པ་ནི། གཞན་གྱི་སྒྲའི་རྒྱུན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སོ་སོ་རང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གནོན་པའི་གཉེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྷ་བས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རྒྱུན་དེ་དག་གསུམ་ཆར་ཡང་འཇུག་པའི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། རྒྱུན་དེ་རྣམ་པར་གནོན་པས་སྤོང་བ་ཡང་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། གཏན་སྤོང་བ་ཡང་ སྡོམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དང༌། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ནི་གཉིས་དམིགས་ཏེ། བག་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །བག་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གསལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གསལ་བར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དག་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བག་ཡོད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་དག་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བག་ཡོད་པ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱེད་པ་མེད་ཀྱི། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་འགགས་པས་དེའི་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱང་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དེ་ལས་གཞན་པ་སྔོ
Chinese
以及忆念，名与色在各种情况下，识若止息，则彼亦止息。忆念行相之识，当如何入？如实无疑，祈请为我宣说。若不对内外之感受，生起贪爱，如是忆念行相之识，便会生起。何为善说之法，何为各异之学，彼等之中精进之行，祈请忍耐者为我宣说。于诸欲无有贪执，心无扰乱，于一切法皆善巧，以忆念比丘随处行。此乃度脱彼岸中，不退转者所请问。世间有三，欲界，色界，无色界。此义之所指，乃出家之世间与在家之世间。其中，出家之世间亦有两种，即恶说之法者，与善说之法者。其中，恶说之法者，为无明所障蔽。善说之法者，虽有智慧光明之时，然因放逸而不显明。在家的各异白衣者，为分别念所熏染。此分别念亦应知为三种，即于三种施设处亦称为分别念。于说四种名言时，亦称为分别念。于生起语词之分别念，亦称为分别念。其中，从过去、未来、现在之施设处，从名言之基础上，对于各种不同的分别念，分别念之间会有一致或不一致的情况，此乃彼等之门户。如是，前念之分别念与后念之教诲，多显现在家人身上，因此，彼等被称为分别念所熏染者。其中，何为恶说之法为无明所障蔽者，何为善说之法为放逸者，何为在家为分别念所熏染者，彼等是
English
And also mindfulness, name and form in all circumstances, if consciousness ceases, then it also ceases there. The consciousness of the aspect of mindfulness, how does it enter? Without any doubt, please explain it to me as it is. If one does not become attached to the feelings of inner and outer, then the consciousness of the aspect of mindfulness will arise. What are the well-spoken teachings, and what are the different learnings? Please tell me about the practice of diligence among them, O patient one. Without attachment to desires, and without mental disturbance, skilled in all dharmas, the monk wanders everywhere with mindfulness. This was asked by the irreversible one from the crossing to the other shore. There are three realms: the desire realm, the form realm, and the formless realm. The meaning here refers to the world of renunciates and the world of householders. Among them, there are two types of renunciate worlds: those with wrongly spoken teachings and those with well-spoken teachings. Among them, those with wrongly spoken teachings are obscured by ignorance. Those with well-spoken teachings, although there is a time of clear wisdom, it is not clear due to carelessness. The various white-clothed householders are stained by conceptualization. This conceptualization should also be understood in three ways: it is also called conceptualization in the three bases of imputation. It is also called conceptualization when speaking of the four expressions. It is also called conceptualization for the conceptualization that produces words. Among them, from the bases of imputation of past, future, and present, based on the basis of expression, for various different conceptualizations, there will be agreement or disagreement between the conceptualizations, and this is said to be the gateway for them. Thus, the conceptualization of the previous thought and the instruction of the later thought mostly appear in householders, therefore, they are called those stained by conceptualization. Among them, what are those with wrongly spoken teachings obscured by ignorance, what are those with well-spoken teachings who are careless, and what are those householders stained by conceptualization, those are
Chinese
既然今生是痛苦的根源，由于不了解痛苦的根源就是痛苦的根源，所以安住于对痛苦根源的显现欢喜的自性中。那个根源在来世产生那些痛苦，那是极其可怕且难以忍受的。因此，对于被错误宣说的有法者众生来说，六处（眼、耳、鼻、舌、身、意）的相续是从无明的遮蔽之流中流向痛苦的。对于在家众来说，是从分别念之流中流出的。对于善说之有法者来说，六处的根源是从放逸之流中流向痛苦的。因此，阻断无明的遮蔽、分别念和放逸之流的相续，是通过来自他者的声音之流，以及各自如理作意的根源而产生的。这是具有对一切行相皆视为过患的忆念，以彻底压制的对治方式。以超世间的、真实的智慧所摄持，以断绝那三个相续的流入之方式，在一切的一切中彻底断绝。因此，以压制而断除相续也是律仪，彻底断除也是律仪，应当了知。因此，被错误宣说的有法者众生和在家众，必定完全属于遍染污的一方。在善说的法和律中，有两种情况：放逸者是遍染污者，不放逸者是完全清净的光明者。因此，凡是已经显明的，以及凡是能显明的，都应当了知是不放逸。因此，那些已经显明的阿罗汉，由于对四念住的忆念和智慧进行了极大的修习，并且获得了智慧的完全清净，因此对于不放逸者来说，没有使之不放逸的因素。然而，在无余涅槃的境界中，由于知识的极度清净止息，因此他们的忆念和智慧也会止息，这并非不存在。从那之中，与此不同的...
English
Since this life is the cause of suffering, because one does not understand that the cause of suffering is the very cause of suffering, one abides in the nature of manifest delight in the cause of suffering. That cause gives rise to those sufferings in the future, which are extremely terrifying and unbearable. Therefore, for sentient beings who are those of wrongly expounded dharmas, the continuum of the six sense sources flows from the stream of the obscuration of ignorance towards suffering. For householders, it flows from the stream of conceptualization. For those of well-spoken dharmas, the cause of the six sense sources flows from the stream of heedlessness towards suffering. Therefore, to reverse the flow of the continuum of the obscuration of ignorance, conceptualization, and heedlessness, arises from the stream of sounds from others and from the cause of individual proper attention. This is mindfulness that possesses the fault of perceiving all phenomena as faults, in the manner of a completely suppressing antidote. With wisdom gathered by the authentic deity that transcends the world, in the manner of severing the flow of those three continuums, it completely severs in all of all. Therefore, abandoning the continuum by suppression is also discipline, and complete abandonment is also to be known as discipline. Therefore, sentient beings who are those of wrongly expounded dharmas and householders are definitely and completely included in the side of affliction. In the well-spoken Dharma and Vinaya, there are two aspects: the heedless are those who are completely afflicted, and the heedful are those who are completely purified and luminous. Therefore, whatever has been made clear, and whatever makes clear, should be known as heedfulness. Therefore, those arhats who have been made clear, because they have greatly cultivated mindfulness and wisdom in the four mindfulnesses, and because they have attained the complete purity of wisdom, for the heedful, there is no factor that makes them heedful. However, in the realm of nirvana without remainder, because the extreme purity of knowledge ceases, therefore their mindfulness and wisdom will also cease, which is not non-existent. From that, different from that...