Tibetan
་ཡིན་པས་ནི་ངོ་ཚ་ལ། ངོ་ཚ་བར་བྱ་བས་ནི་ངོ་མི་ཚ་བ་དང༌། འཇིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ནི་འཇིགས་པར་ལྟ་ལ། འཇིགས་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་འཇིགས་པར་མི་ལྟ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འདིར་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གི་རྟོག་པ་བསལ་བ་དང༌། །ནང་གི་མ་ལུས་རྟོག་མེད་པ། །དེ་ཆགས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འདས། །སྦྱོར་བཞི་བྲལ་བ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ན་སློབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡིག་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་བསལ་ལ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ནང་ཡོངས་སུ་དང་ཞིང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ས་པའི་དགའ་བ་ལ་ཆགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱེད་དེ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་པར་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའམ། སྐྱེས་པ་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་བྲལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕྱིན་ཆད་ས་འོག་མ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་ལྡན་པ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའམ། སྐྱེས་པ་ནི་ས་འོག་མ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བཤད་པ་འདིའི་མདོར་བསྟན་པ་ནི། མདོར་བསྡུ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པའི་སློབ་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འདིར་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་རབ་ཏུ་འཕེལ། །ཡང་དག་སྡོམ་ལ་ཁོན་མི་སྐྱེ། །དགེ་ལྡན་སྡིག་པ་རབ་ཏུ་སྤང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཟད་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས། སེར་སྣའི་དྲི་མའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བྲལ་བ
Chinese
因为是羞耻，以羞耻为业则不羞耻，对非恐怖视为恐怖，对恐怖则不视为恐怖而显示，这要知道是此处的概括。何者断除分别，内部全部无分别，彼超越贪著色之想，离四合不生变。这是偈颂，如此在此，于诸欲学习者中，有些未离贪欲者，依靠初禅，断除并消除于欲中行事的罪恶分别，依靠二禅，内部完全清净，心续成为一体，对初禅之地的所有分别都不再分别。依靠三禅，又从对二禅之地的喜乐之贪著中彻底超越。依靠四禅，又从对三禅之地的快乐之贪著中彻底超越。依靠无色界的等持，从色想中彻底超越。如是次第依靠等持，入于有顶，或生者离四合，离烦恼之分别合，离非烦恼之分别合，离喜乐之合，离色想之合，则未来不会生于下地。凡夫具足四合，入于有顶，或生者则会生于下地，要知道。此论的概括是，简而言之，世尊显示了处于有顶的学人和凡夫的差别，这要知道是此处的概括。布施之福极增长，于正戒律不生恨，具德断除诸罪恶，烦恼尽灭入涅槃。这是偈颂，如此在此，有些人对如来所说的法与律生起信心，远离悭吝之垢的缠缚
English
Because it is shame, to act with shame is not shame, to regard non-terror as terror, and to show not to regard terror as terror, this should be known as the summary here. Whoever eliminates distinctions, internally completely without distinctions, that one transcends the perception of attachment to form, being separated from the four unions, does not arise and change. This is a verse, and thus here, among those who wish to learn, some who have not separated from desire, relying on the first dhyana, abandon and eliminate the sinful distinctions of acting in desire, and relying on the second dhyana, internally completely purify and the mind stream becomes one, they no longer distinguish all the distinctions of the first dhyana's ground. Relying on the third dhyana, they also completely transcend from the attachment to the joy of the second dhyana's ground. Relying on the fourth dhyana, they also completely transcend from the attachment to the happiness of the third dhyana's ground. Relying on the formless samadhi, they completely transcend from the perception of form. Thus, gradually relying on samadhi, entering the peak of existence, or a being separated from the four unions, separated from the union of afflictive distinctions, separated from the union of non-afflictive distinctions, separated from the union of joy and happiness, separated from the union of form perception, will not be born in the lower realms in the future. An ordinary person possessing the four unions, entering the peak of existence, or a being will be born in the lower realms, it should be known. The summary of this treatise is, in short, the Blessed One has shown the difference between the learner and the ordinary person who are in the peak of existence, this should be known as the summary here. The merit of giving greatly increases, hatred does not arise towards the correct precepts, the virtuous ones completely abandon all evils, afflictions are exhausted and enter nirvana. This is a verse, and thus here, some people develop faith in the Dharma and Vinaya spoken by the Tathagata, and are free from the entanglement of the stain of stinginess.
Tibetan
འི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བདུན་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། གནས་ན་ དེ་དག་གིས་དེའི་འགྲོ་ཡང་རུང༌། འདུག་ཀྱང་རུང་བ་ནས་རྒྱས་པར་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཁོ་ན་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་བར་དུ་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བས་གཞན་དག་གིས་སྨད་ཀྱང་རུང༌། སྤྱོས་ཀྱང་རུང༌། ལག་པ་དང༌། བོང་བ་དང༌། དབྱུག་པ་དང་མཚོན་ཆའི་རེག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྣུན་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདག་ལ་བར་ཆད་དུ་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། སེམས་སྡང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་སྡིག་པའི་ཚིག་མི་འབྱིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་གཞི་དེས་ཚེ་འདི་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཁོན་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་གནོད་པ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཁོན་མང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་དགྲ་ཟླ་མང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པ་དེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང༌། ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མདོ་ལས་ཡང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་སྡིག་པའི་ལས་དང༌། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་སྡིག་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་བསྒོམ་ཞིང༌། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པ་འདིའི་མདོར་བསྟན་པ་ནི། མདོར་བསྡུ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། བདེ་འགྲོར་འགྱུར་བ་དང༌། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། དེ་ནི་འདིའི་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་དེ་བཞིན་
Chinese
的心安住于家，如法取用由财物所生的七种福德之物，安住于该处，无论行住，都如经中所说，直至唯有福德增长，恒常修习。如果于善说之律中出家，则彼等出家者应如是思惟：我乃具忍耐力者。守护戒律，纵为他人所呵责、詈骂，或以手、拳、杖、兵器等触击，亦不应因此而生恼，不应令其成为我之障碍。不应生嗔恨心，不应说恶语，应专注彼境，以慈爱之心遍布一切方所而安住。以此为基，于此生中，自他相续中所有之怨恨皆得平息。来世亦将生于无害之世间，怨恨不增，仇敌不增，为世间所喜见、欢喜。如是精进，依增上戒而生增上心，依增上心而生增上慧，如实了知真谛之经中亦说，将舍弃堕恶趣之罪业及堕恶趣之罪。如是亦应修习已得之道，一切串习皆得究竟，将入于有余依及无余依之涅槃界中而般涅槃。此说之要义是：总而言之，薄伽梵已开示四种具信者之道，即转为受用、转为善趣、以遣除恶趣之苦而作区分、以遣除一切痛苦而作区分。当知此乃此经之要义。不做一切罪恶事，圆满一切善，调伏自心，此乃佛陀之教法。此乃偈颂，如是此处有如是之
English
With a mind dwelling at home, one should properly take the seven objects of merit arising from wealth. Residing in that place, whether walking or sitting, as it is said in the sutra, one should constantly practice until only merit increases. If one goes forth into the well-spoken Dharma Vinaya, then those who have gone forth should think, "I am one with the power of patience." By guarding the precepts, even if others reproach or revile, or strike with hands, fists, sticks, or weapons, one should not be annoyed by this, and one should not let it become an obstacle for oneself. One should not generate hatred, and one should not utter evil words. One should focus on that very object, and abide spreading loving-kindness in all directions. On that basis, in this life, all the resentment in the continuum of oneself and others will be pacified. In the future, one will also be born in a harmless world, resentment will not increase, enemies will not increase, and one will be seen and rejoiced by the world. Thus, that which is truly striving, relying on higher morality, generates higher mind, and relying on higher mind, generates higher wisdom. In the sutra of realizing the truth, it is also said that one will abandon the sinful actions that lead to lower realms and the sins that lead to lower realms. Thus, one should also meditate on the path that has been attained, and by completely exhausting all habitual tendencies, one will pass into complete nirvana in the realm of nirvana with remainder and without remainder. The essence of this explanation is: In summary, the Bhagavan has shown four kinds of paths for the faithful: that which turns into enjoyment, that which turns into a good destination, that which is distinguished by averting the suffering of lower realms, and that which is distinguished by averting all suffering. It should be known that this is the essence of this sutra. Do not do any evil deeds, perfect all good, tame your own mind, this is the teaching of the Buddha. This is a verse, and thus here there are some such as that.
Tibetan
གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དད་པ་རྙེད་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་དང༌། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཏེ། ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་བར་ལེན་པར་བྱེད་ལ། དེ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དགེ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གནས་ཤིང༌། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ནས། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང༌། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་དེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཤེས་ཤིང༌། མཐོང་བར་བྱ་བ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་རྣམ་པ་གཞན་གསུམ་གྱིས་བདག་གི་སེམས་དུལ་བར་བྱེད་དེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱོ་བ་མི་ཆགས་པ་དང༌། མ་ཆགས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པ་འདིའི་མདོར་བསྟན་པ་ནི། མདོར་བསྡུ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་གསུམ་དང༌། བསླབ་པའི་འབྲས་བུས་རང་གི་བསྟན་པ་གཞན་དག་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འདིར་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚར་གཅད་དཀའ་ཞིང་མྱུར་བ་དང༌། །གང་དུ་འདོད་པར་ལྟུང་བ་ཡིན། །སེམས་དུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །སེམས་དུལ་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཞེས་བྱ་བའམ། ཡིད་ཅེས་བྱ་བའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་ལ། འདི་ལྟར་འདུ་འཛི་ལས་བྲལ་བར་དཀའ་ཞིང་ཚར་གཅད་པ་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ རྣམས་བསྒོམ་པ་རྒྱུན་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ། སྦྱོར་དུ་བཅུག་ན། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་དང༌། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་གཟུང་བ་དང༌། རྒོད་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཞི་བར་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། མྱུར་བ་མྱུར་བར་ལྡོག་ཅིང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས། ཞེ་སྡང་དང་བཅས། གཏི་མུག་དང་བཅས། ཞུམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་དང་བཅས་པར་སྐྱེའོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་ལ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་ན་ཡང༌། ཡུན་རིང་པོ་ནས་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌།
Chinese
于如来所说的法和律生起信心后，在一切行相、一切处所、一切情况下断除恶行，于善说的法和律中如法受持戒律。以三种方式圆满善行：安住于戒律，从守护别解脱戒开始，如实受持学处而修学；并且依靠增上戒学，现证增上心学；依靠增上心学，现证增上慧学。因此，如实了知应知之事，如实见应见之事。如此，以其他三种方式，圆满的善能调伏自心：如实了知后生起厌离，厌离则不贪著，不贪著则获得解脱。此论的要义是：总而言之，世尊以三种学和学的结果，显示了自己的教法与其他教法不共之处，这应被理解为这里的要义。难以调伏且迅速，随欲而堕落。调伏心是善的，调伏心能成办安乐。这是偈颂。所谓心、意、识，长久以来都喜欢喧闹，像这样难以从喧闹中脱离，难以调伏。为了使修习善法成为习惯，如果加以训练，就不能完全断除贪欲、嗔恨和愚痴，也不能完全摄取、不掉举、安住于寂静，而是迅速地转变，生起贪欲、嗔恨、愚痴、怯懦、掉举和不寂静。即使一心一意地训练内在的正定，也因为长久以来特别喜欢色、声、香、味、触，所以会执著于色、声、
English
Having gained faith in the Dharma and Vinaya spoken by the Sugata, abandoning misconduct in all aspects, all places, and all situations, one properly takes the vows of discipline in the well-spoken Dharma and Vinaya. One perfects virtue in three ways: abiding in discipline, from being bound by the vows of individual liberation, taking up the bases of training correctly and training; and also, relying on the training of higher discipline, one manifestly accomplishes the training of higher mind; and relying on the training of higher mind, one manifestly accomplishes the training of higher wisdom. Thus, one knows what is to be known as it truly is, and sees what is to be seen. In this way, that perfect virtue tames one's own mind in three other ways: having truly known, one becomes weary; being weary, one does not cling; and not clinging, one becomes liberated. The summary of this explanation is: In short, the Blessed One showed that his own teaching is not shared with other teachings by the three trainings and the result of the trainings, and that should be understood as the summary here. Difficult to subdue and swift, it falls wherever it desires. Taming the mind is good, taming the mind accomplishes happiness. This is the verse. That which is called mind, or thought, or consciousness, has long been fond of bustle, and like this, it is difficult to separate from bustle and difficult to subdue. In order to make the cultivation of virtuous dharmas a habit, if one is put into practice, one is not completely free from desire, hatred, and delusion, nor is one completely grasped, without agitation, and abiding in peace, but quickly and swiftly turns back and arises with desire, with hatred, with delusion, with timidity, with agitation, and with non-peace. Even if one is put into practice with one-pointedness in the correct placement within, because one has long been particularly fond of forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects, one will cling to forms, sounds,