Tibetan
གས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བྱས་པས་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའམ། །བདག་གིས་བཤེས་པའམ། མཛའ་བ་རྣམས་ལ་ནི་བཟོད་པར་བྱའི་གཞན་ལ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའམ། །ཕྱོགས་འདི་དང་དུས་འདིར་བཟོད་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་ཀུན་དང༌། དུས་ཀུན་ཏུ་བཟོད་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་ཆགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་གིས་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་རྣམས་བདག་གིས་བཟོད་པར་བྱས་ན་འདི་དག་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བཟོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ལན་རེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་བསྒོམས་ན་མ་འོངས་པ་ན་གཡོག་འཁོར་མང་པོ་དང༌། བྱད་གཟུགས་བཟང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་གི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེ་སྡང་གི་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པས་ན་མི་ ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་བསྒོམས་པ་ཡང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུར་མི་བསྔོ་བས། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་གསུམ་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆགས་པ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི། ཉལ་བ་དང་འཕྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལས་བྱ་བ་མང་པོ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ལེ་ལོ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྡད་བསྡད་ནས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་གི །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མྱུར་དུ་མི་འཇུག་པ་ནི་བཤོལ་བ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་མི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་བརྩམས་པས་ཆོག་ཅེའམ། བཤེས་དང་གྲོགས་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་བྱའི་གཟན་གྱི་ནི་མི་བྱ་ཞེའམ། དུས་དང་ཕྱོགས་འདིར་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་གྱི། དུས་དང་ཕྱོགས་ནི་གཞན་དུ་མི་རྩོམ་མོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་ཆགས་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་ལས་སུ་བྱ་བའི་གྲོགས་བྱས་ན་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གྲོགས་བྱེད་པ་ནི་ལན་རེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའང་མེད་ཅེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་མ་འོངས་པར་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེའི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ལེ་ལོ་སྟེ། ལོ་ལོའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་སྤངས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེ་ལོའི་བག་ལ་ཉལ་བཅོམ་པས་ན་མི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡང་ཉན་ ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པར་མི་བསྔོ་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་སྤངས་པ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསྒྲུབ་པ་གསུམ་དི་མི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཡེང་བ་སྤངས་ཏེ་ཆད་པས་ན་ཆགས་པ་མིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་སེམས་གཡེང་བ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་མ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་ལ་མྱུར་དུ་བརྟུན་ཏེ་མི་འཇུག་གི །ཕྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་བཤོལ་བ་དང་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་མི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་ཆུང་ཞེས་བྱས་པ་ཆོག་པར་འཛིན་པའམ། སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་གི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའམ། ཁ་ཅིག་གི་དོན་དུ་མི་བྱེད་པའམ། དུས་དང་ཕྱོགས་ཁ་ཅིག་ཏུ་བསྒོམ་གྱི། དུས་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མི་མངའ་བས་ན་ཆགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་བསྒོམས་ནས་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་ན་ནི་ལན་ལ་རེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་མངའ་བས་ན་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའང་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་བསྒོམས་ན་ལུས་ལ་ནད་མེད་པ་ལ་སོགས
Chinese
被称为执着。如果心想，稍微忍耐一下就可以了，或者心想，对于我的亲友应该忍耐，对于其他人则不应该忍耐，或者心想，在这个方向和时间应该忍耐，在所有方向和所有时间不应该忍耐，这就是执着于仅仅如此就足够了。菩萨没有这样的想法，所以被称为无执着。如果心想，这些众生对我造成了伤害，如果我忍耐了，他们就会帮助我，这样想而忍耐，这就是执着于期待回报。菩萨没有这样的想法，所以被称为不会变成执着。如果心想，如果修习忍耐，未来会拥有许多仆从和美好的容貌，这样想而修习忍耐，这就是执着于异熟果。菩萨没有这样的想法，所以被称为无执着。没有舍弃忍耐的违品，嗔恨的随眠，这就是执着于违品。菩萨舍弃了嗔恨的随眠，所以被称为无执着。修习忍耐也不回向于小乘，因为没有作意的散乱，并且不缘人、忍耐和修习这三者，所以没有分别念的散乱，因此被称为无执着。菩萨的精进等，精进的违品是，执着于睡眠和交媾等的安乐而懈怠，以及参与许多世间事务而不投入善法中的懈怠，菩萨没有这样的情况，所以被称为无执着。总是拖延着才行善，不迅速投入善法，这就是执着于拖延，菩萨没有这样的情况，所以被称为无执着。心想稍微努力一下就可以了，或者心想亲友的事情应该做，其他的则不做，或者心想在这个时间和方向努力，在其他时间和方向则不努力，这就是执着于仅仅如此就足够了。
English
It is called attachment. If one thinks, 'It is enough to be patient just a little bit,' or if one thinks, 'I should be patient with my friends and loved ones, but not with others,' or if one thinks, 'I should be patient in this direction and at this time, but not in all directions and at all times,' this is called attachment to being satisfied with just that much. Since Bodhisattvas do not have such thoughts, they are called non-attachment. If one thinks, 'If I am patient with these beings who have harmed me, they will help me,' and practices patience with that thought, this is called attachment to expecting a return. Since Bodhisattvas do not have such thoughts, they are called not becoming attached. If one thinks, 'If I cultivate patience, in the future I will have many servants and a beautiful appearance,' and cultivates patience with that thought, this is called attachment to the ripening result. Since Bodhisattvas do not have such thoughts, they are called non-attachment. Not abandoning the latent tendencies of anger, which are the opposite of patience, is called attachment to the opposite. Since Bodhisattvas have abandoned the latent tendencies of anger, they are called non-attachment. Also, since cultivating patience is not dedicated to the Lesser Vehicle, there is no distraction of attention, and since the three—the person, patience, and cultivation—are not apprehended, there is no distraction of conceptual thought, therefore it is called non-attachment. Regarding the Bodhisattva's diligence, etc., the opposite of diligence is attachment to the pleasures of sleeping and engaging in sexual activity, etc., and being lazy, as well as engaging in many worldly activities and being lazy in not engaging in virtuous activities. Since Bodhisattvas do not have such things, they are called non-attachment. Always delaying and then engaging in virtue, not quickly engaging in virtuous activities, is called attachment to procrastination. Since Bodhisattvas do not have such things, they are called non-attachment. Thinking, 'It is enough to exert effort just a little bit,' or thinking, 'I should do the work of friends and companions, but not others,' or thinking, 'I will exert effort at this time and in this direction, but not at other times and in other directions,' this is called attachment to being satisfied with just that much.
Chinese
如是菩萨所不具有，故名不染著。若思惟帮助这些有情做事，会对自己有所助益，从而帮助他们，这称为对回报的染著。如是菩萨所不具有，故名无有染著。若发起精进，思惟未来一切事业终将成就，于彼时发起精进，这称为对异熟的染著。如是菩萨所不具有，故名不染著。精进之违品为懈怠，在未舍弃懈怠之随眠之前，即为未舍弃违品。菩萨已摧伏懈怠之随眠，故名不染著。发起精进亦不回向声闻等乘，故舍弃作意之散乱。不思择补特伽罗、精进及修持三者，故舍弃分别之散乱，断绝故名非染著。菩萨之禅定等，禅定之违品为对心散乱之染著，如若心向外散乱，则不会生起专注一境之心，菩萨不具有此，故名不染著。对于修习禅定，若不迅速进入，而延迟进入，这称为拖延和染著，菩萨不具有此，故名不染著。所谓小禅定，即满足于已得，或为某些有情修禅定，或不为某些有情修，或于某些时处修，而不于一切时处修，这称为对仅此满足之染著，如是菩萨不具有，故名无有染著。若思惟修习为利有情之禅定，会对自己有所助益，从而修习禅定，这称为对回报的期望之染著，如是菩萨不具有，故名无有染著。若修习禅定，身体无病等
English
Thus, because it is not possessed by Bodhisattvas, it is called non-attachment. If one thinks that helping these sentient beings with their work will benefit oneself, and then helps them, this is called attachment to expecting a return. Because it is not possessed by Bodhisattvas, it is called having no attachment. If one initiates diligence, thinking that all future tasks will eventually be accomplished, and then initiates diligence at that time, this is called attachment to the ripening. Because it is not possessed by Bodhisattvas, it is called non-attachment. The opposite of diligence is laziness. As long as the latent tendencies of laziness have not been abandoned, the opposing factors have not been abandoned. Because Bodhisattvas have destroyed the latent tendencies of laziness, they are called non-attachment. Also, initiating diligence is not dedicated to the Hearers and other vehicles, thus abandoning the distraction of mental activity. Not contemplating the individual, diligence, and practice, thus abandoning the distraction of conceptualization, and because it is cut off, it is called non-attachment. The meditation of Bodhisattvas, etc. The opposite of meditation is attachment to mental wandering. As long as the mind wanders externally, single-pointedness of mind will not arise. Because Bodhisattvas do not possess this, it is called non-attachment. If one does not quickly engage in meditating on meditation, but delays engaging in it, this is called procrastination and attachment. Because Bodhisattvas do not possess this, it is called non-attachment. So-called small meditation is being content with what has been attained, or meditating for the sake of some sentient beings, or not meditating for the sake of some sentient beings, or meditating in some times and places, but not meditating in all times and places. This is called attachment to being satisfied with just that much. Because Bodhisattvas do not possess this, it is called having no attachment. If one thinks that meditating on meditation for the benefit of sentient beings will benefit oneself, and then meditates on meditation, this is called attachment to expecting a return. Because Bodhisattvas do not possess this, it is called having no attachment. If one meditates on meditation, having no illness in the body, etc.