Tibetan
སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བའི་དོན་ཏེ། དེས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མདོ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྟན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་གཞན་དབང་ཙམ་ནི་ཡོད་ཀྱི། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་ཆོས་མེད་པའི་དོན་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀ་རི་ཀཱ་ལས། དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་ངེས་པར་ཡོད་པའི་དོན་དུ་དྲངས་ཏེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་དང༌། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ནི་མེད་ཀྱི། དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་གཞན་དབང་གི་སེམས་ཙམ་ནི་ཡོད་པའི་དོན་ལ། བདག་མེད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། གང་ཟག་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་བདག་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ལ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་ནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ།། གཞན་གྱི་དབང་ནི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པའི་དོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་དོན་ལ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ནི་འགག །ཕྱི་མ་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི་དོན་ལ་ཡང་མི་རྟག་པའི་དོན་དུ་བལྟའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་གཞན་དབང་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་ན། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དང་གཏན་ཚིགས་སྟོན་ཏོ། །མི་རིགས་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ཚད་མས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དམ་བཅའ་བ་དང༌། རྒྱུ་དང་དཔེའོ། །དཔེར་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །དེ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་ཚིགས་བཅད་བཅུའི་མཇུག་ནས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི་དམ་བཅའ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ད
Chinese
变为痛苦的那本身就是痛苦的意义。它揭示了“一切有为法皆无常”和“一切有为法皆是苦”这两部佛经的意义。所谓“唯是遍计所执之义乃无我之义”，意思是说，唯有依他起是存在的，而遍计所执的人和法不存在的意义，就是无我的意义。为了阐释那个意义，“如是”这个词语是确定的意思。在《根本慧论》中，“如是”这个词语的出现，被理解为必然存在的意思，即遍计所执的人和遍计所执的法是不存在的，而对它们进行遍计的依他起的唯识是存在的意义，这被称为无我的意义。遍计所执的法和人没有自性，这本身就是无我的意义。所谓“分别念寂灭之义”等等，在依他起的自性中，从遍计所执的自性，即遍计所执的法中解脱出来，转变为圆成实的自性的意义，就叫做寂灭涅槃。所谓“依他起是自性刹那坏灭之义”等等，生和灭的意义也叫做无常，因此，依他起的自性，前一刹那灭，后一刹那不生，刹那的意义也应被视为无常的意义。因此，为了证明它，既然依他起诸法是刹那性的，那么，为了证明如何是刹那性的，用十个偈颂来阐述刹那性的原因和理由。“因于非种类而生故。” 等等，对于用量来证明事物，需要用三种方式来证明，即立宗、因和喻。例如，“一切事物无自性”是立宗，“离一和多的自性之故”是因，“如影像”是喻。同样，在这里，在十个偈颂的结尾，“一切有为法皆无常”这句话是立宗，正如
English
That which becomes suffering is the meaning of suffering itself. It reveals the meaning of the two sutras of Dharma, "All conditioned things are impermanent" and "All conditioned things are suffering." The meaning of "the meaning of mere conceptualization is the meaning of no-self" means that only other-powered is existent, but the meaning that the person and Dharma of the completely imputed do not exist is the meaning of no-self. In order to explain that meaning, the word "thus" means certainty. In the Root Wisdom, the appearance of the word "thus" is understood as the meaning of necessarily existing, that is, the person of the completely imputed and the Dharma of the completely imputed are non-existent, but the meaning that the mind-only of other-powered, which imputes them, is existent, is called the meaning of no-self. The fact that the Dharma and person of the completely imputed have no self-nature is itself the meaning of no-self. The so-called "meaning of the cessation of discrimination" and so on, in the nature of other-powered, is liberated from the nature of the completely imputed, that is, the Dharma of the completely imputed, and transformed into the nature of the perfectly established, which is called cessation Nirvana. The so-called "other-powered is the meaning of the self-nature's momentary destruction" and so on, the meaning of birth and death is also called impermanence, therefore, the nature of other-powered, the previous moment ceases, the later moment does not arise, the meaning of the moment should also be regarded as the meaning of impermanence. Therefore, in order to prove it, since the other-powered Dharmas are momentary, then, in order to prove how it is momentary, ten verses are used to explain the cause and reason of momentariness. "Because it arises from a non-homogeneous cause." Etc., for proving things with measure, it needs to be proved in three ways, namely, proposition, reason, and example. For example, "all things have no self-nature" is the proposition, "because it is separate from the nature of one and many" is the reason, and "like an image" is the example. Similarly, here, at the end of the ten verses, the sentence "all conditioned things are impermanent" is the proposition, just as