Tibetan
བསྟན་པ་དང་གདམས་ངག་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་བསྟན་པ་དང་གདམས་ངག་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ལུས་དང༌། ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི། མོས་པར་བྱ་བ་མང་བ་དང༌། །ཆོས་བཙལ་བ་དང་བཤད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། །ཡང་དག་བསྟན་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཡི། །ལུས་དག་ཡིད་ལ་ཐ་མའོ། །ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གང་དག་བསླབ་པར་བྱ་བ་དེ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་སློབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སློབ་པར་བྱེད་ཅེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཅུར་ རིག་པར་བྱ་སྟེ། །རིགས་ལ་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དང༌། བསམ་པ་མ་དག་པ་དང༌། བསམ་པ་དག་པ་དང༌། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དང༌། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དང༌། ངེས་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང༌། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་སྤྱིར་མི་དབྱེ་བར་མིང་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བློ་ལྡན་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་དང༌། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་ཆེ། །དབང་ཕྱུག་དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་དང༌། །རྒྱལ་བའི་གནས་དང་ཆོས་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རིགས་ལ་གནས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་ཙམ་ཡོད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །གང་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་བསླབ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་དང་བོ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སར་མ་ཞུགས་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་པ་མ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་ས་དང་པོར་ཞུགས་པ་ནས་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་དུས་ན་ནི་བསམ་པ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་པ་དག་པ་དེ་ཉིད་ཇི་སྲིད་དུ་མཐར་ཐུག་པའི་ས་བརྒྱད་པ་དང༌། དགུ་པ་ལ་མ་ཞུགས་ཀྱི་བར་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩོལ་བ་དང་འབད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ན་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྩོལ་བ་དང་འབད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་ངེས་པའི་ས་ས་བཅུར་མ་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །
Chinese
应当开示教法和诀窍，应当安住于正确的教法和诀窍，应当具有以方便完全摄持的身、语、意之业。简而言之，就是：应当信奉众多，寻求和讲述佛法，同样地修行，以及正确的教法和诀窍，以方便完全摄持的，身语意最终。如何修学也已经开示完毕。现在开示哪些应当修学。那么谁来修学呢？说是菩萨们来修学。菩萨也可以概括为十种：安住于种姓，完全进入，不清净的意乐，清净的意乐，意乐尚未完全成熟，意乐完全成熟，不确定的分别，确定的分别，一生所系，最后有者。对于这些菩萨，总的来说不作区分，而以这些名称来称呼：菩萨大心众，具慧大威德，大悲大福德，自在引导大导师，胜者之所依和大佛法等等。其中，安住于种姓，是指仅仅具有无上菩提的种子，并且发起菩提心。从种姓出发，为了修学菩萨的学处而发起菩提心，并安住于菩萨的戒律，这称为完全进入。这位完全进入者，直到没有进入初地极喜地之前，安住于胜解行地期间，称为不清净的意乐。从进入初地开始，直到七地为止的期间，称为清净的意乐。这位清净的意乐者，直到没有进入究竟的八地和九地之前，称为意乐尚未完全成熟，因为有勤作和努力。当进入八地和九地的时候，称为意乐完全成熟，因为没有勤作和努力。这位完全成熟者，直到没有进入确定为王位的十地之前，称为属于不确定。
English
One should teach the doctrine and the key instructions, abide in the correct doctrine and key instructions, and possess the actions of body, speech, and mind that are completely grasped by skillful means. In brief, it is: one should have much faith, seek and explain the Dharma, similarly practice, as well as the correct doctrine and key instructions, and the body, speech, and mind that are completely grasped by skillful means are ultimate. How to train has also been taught. Now, what should be trained will be taught. Who is it that trains? It is said that bodhisattvas train. These bodhisattvas can also be summarized into ten types: Abiding in the lineage, fully entered, impure intention, pure intention, intention not fully matured, intention fully matured, uncertain discernment, certain discernment, bound by one lifetime, and the last existence. These bodhisattvas, in general, are not distinguished, but are called by these names: Bodhisattva, great being, intelligent, great splendor, great compassion, great merit, powerful, great guide, abode of the Victorious Ones, and great Dharma, and so on. Among them, abiding in the lineage refers to merely having the seed of unsurpassed enlightenment and generating the mind of enlightenment. From relying on the lineage, generating the mind of enlightenment in order to train in the training of a bodhisattva, and abiding in the discipline of a bodhisattva, is called fully entered. This fully entered one, until not entering the first ground, the Joyful Ground, while abiding on the ground of practice with aspiration, is called impure intention. From entering the first ground until the seventh ground, it is called pure intention. This pure intention, until not entering the ultimate eighth and ninth grounds, is called intention not fully matured, because there is effort and exertion. When entering the eighth and ninth grounds, it is called intention fully matured, because there is no effort and exertion. This fully matured one, until not entering the tenth ground, which is determined as the position of a regent, is called belonging to the uncertain.
Tibetan
ས་བཅུར་ཞུགས་ནས་ན་ངས་པར་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱའོ།། ས་བཅུ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་པར་གཏོགས་པ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང༌། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའོ། །སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བླ་ན་མེད་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །སྐྱེ་བ་དེ་འདས་ནས་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ནི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་གསུམ་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་ལུགས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདི་འོག་གཞུག་ཏུ་དོན་གསུམ་བཤད་པར་ཟད་དེ། གསུམ་པོ་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །བསྟན་བཅོས་འདིའི་མིང་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་དང༌། དོན་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པས་ན་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གང་བརྒྱན་པར་བྱེད། གང་ལ་བརྒྱན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱན་རྣམ་པ་དུ་མས་བརྒྱན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་ནི། །དོན་ཤེས་པ་དག་དོན་སྟོན་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དོན་རྣམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ན། །མཁས་པ་རྟག་ཏུ་དགའ་མཆོག་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཤིག་སྟོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དང༌། ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་བཤད་པ་ནི་གང་བརྒྱན་པར་བྱེད། གང་ལ་བརྒྱན་པར་བྱེད། གང་གིས་བརྒྱན་པར་བྱེད། གང་གི་ཕྱིར་བརྒྱན་པར་བྱེད། གང་ལ་བརྒྱན་པར་བྱེད། གང་གི་རྒྱན་དུ་བྱེད། གང་གི་དོན་དུ་རྒྱན་དུ་བྱེད་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་སྒྲའི་གཙུག་ལག་གི་ཚིག་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུའི་ཕྱིར་དང༌། ཡན་ལག་གི་ཕྱིར་དང༌། མཚན་མའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་པའི་ཚིག་བདུན་དང་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་དོན་ཤེས་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཇི་སྙེད་པའི་བཤད་པ་ནི་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། གྲངས་ཀྱང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་ལྔའོ། །དེ་ཡང་འབྱོར་པའི་དོན་ཚུལ་
Chinese
进入十地之后，称为属于那（十地）。十地菩萨必定属于那（十地），那也有两种：一生证得和最后有者。一生证得是指此生不能证得无上菩提，此生过后，在其他生世证得无上菩提，例如圣者弥勒。最后有者是指此生就能证得无上菩提，例如菩萨一切义成。这三者是此论的宗义，此论前后只说了三个义理，哪三个呢？菩萨种姓、发起菩提心和学习菩萨行。此论的名称是《经庄严论》，为什么称为《经庄严论》呢？因为此论成为大乘所有经部的词句和义理的庄严，所以称为《经庄严论》。如何成为庄严呢？从“谁庄严，庄严于何处”到“以多种庄严来庄严”等来阐述。其中简略的阐述是：从“知义者阐释义”开始，到“由于善于分辨诸义，智者恒常生起殊胜喜悦”为止，三颂的意义阐述了两种方式，即如何存在和有多少。其中如何存在的阐述，是通过谁庄严、庄严于何处、以何庄严、为何庄严、庄严于何处、作为何者的庄严、为了何义而庄严来阐述的，也就是声论的词句，作者、业、作、为此、因之故、支分之故、相之故，与七种决定词依次对应。也就是从“知义者”开始，到“对于具有那种出离之心的众生”为止来阐述的。其中有多少的阐述，是通过数字的方式来阐述的，数字是多少呢？是五。也就是圆满的义理。
English
Having entered the ten bhumis, it is called belonging to that (ten bhumis). A Bodhisattva of the ten bhumis necessarily belongs to that (ten bhumis), and that also has two aspects: attaining in one lifetime and the last existence. Attaining in one lifetime means that in this life one will not attain unsurpassed enlightenment; after that life has passed, in other lifetimes one will attain unsurpassed enlightenment, for example, the noble Maitreya. The last existence means that in that very life one will attain unsurpassed enlightenment, for example, the Bodhisattva Sarvarthasiddha. These three are the tenets of this treatise; this treatise only explains three meanings in its beginning and end. What are the three? The lineage of Bodhisattvas, the generation of Bodhicitta, and the practice of Bodhisattvas to be learned. The name of this treatise is the Ornament of the Sutras. Why is it called the Ornament of the Sutras? Because this treatise becomes an ornament that beautifies the words and meanings of all the Mahayana sutras, it is called the Ornament of the Sutras. How does it become an ornament? It is shown from "Who adorns, where is adorned" to "Adorning with various ornaments" and so on. The condensed explanation is: starting from "Those who know the meaning explain the meaning," up to "Because of thoroughly distinguishing the meanings, the wise always generate supreme joy," the meaning of the three verses shows two ways: how it exists and how many there are. The explanation of how it exists is shown by who adorns, where is adorned, by what is adorned, for what is adorned, where is adorned, as whose ornament, and for what purpose it is adorned. That is, the words of grammar, the agent, the object, the action, for that reason, for the cause, for the limb, and for the sign, are applied sequentially to the seven definitive words. That is, starting from "Those who know the meaning," up to "For sentient beings with that kind of renouncing mind," it is shown. The explanation of how many there are is shown through the way of numbers. How many are the numbers? It is five. That is, the meaning of perfect attainment.