Tibetan
དང༌། དེའི་ཐ་སྙད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །མིང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་དེའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཙམ་ཁོ་ན་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཐ་སྙད་དག་ལས་ལྷག་པར་འགྱུར་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་དང་འབྲེལ་བས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་རྟོག་པ་བསལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་བསྙད་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་ཡིན་ན། རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསམས་ནས་དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པས་འདི་སྙིང་རྗེ་ཅན་ལ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྲག་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང༌། རང་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ། །མེད་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། །མི་གནས་ཕྱིར་དང་འཛིན་བཞིན་དུ། །མེད་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་འདོད། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་ཡིན་པས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་མེད་པ་ཡི། །སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་གཟོད་ནས་ཞི། །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་ པ་འགྲུབ། །ཅེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡང་དག་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཡང༌། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེན་པ་དེའི་ཞེན་པ་ཉིད་བསལ་བའི་དོན་དུ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་དུའོ། །མིང་ནི་གང་དང་གང་དག་གིས། །ཆོས་ནི་གང་དང་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །མིང་ཉིད་མིང་གིས་སྟོང་པ་སྟེ། །མིང་མིན་ལ་ནི་མིང་ཡོད་མིན། །ཆོས་ཀུན་མིང་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །མིང་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མིང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་དང་ལྡན་ནམ། དེ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྲིད་ན། རྗོད་བྱེད་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་དུ་བསྟན་པར་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཞེན་པའི་ཡུལ་གྱི་དེ་ཉིད་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་སེལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ལས། མ་ལོག་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ནམ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས་གྲོལ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། གང་ཚེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཡི། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བྱས་པ། །དེ་ཚེ་ཐུག་པ་མེད་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་དཔྱོད་དེ་ལའང་དཔྱད་ཕྱིར་རོ། །དཔྱད་བྱ་དཔྱོད་པར་ བྱེད་པ་ནི། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་རྟེན་ཡོད་མིན། །རྟེན་མེད་ཕྱིར་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་གསུང་རབ་ལས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། མིང་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་དཔེ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་བསམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན་དགོངས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དཀྱུས་མ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་འགྲེལ་པ་མཛད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བཤད་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྒྲ་དོན་ཅི་ཞིག་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འདི་དག་གི་འདི་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲིང་ཡིག་ལེགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་སྤྲིང་ཡིག་ལེགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཉམས་དགའ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྲིང་ཡིག་ལེགས་པ་ཡིན་ཞེས་སུས་ཀྱང་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མཐའོ་ཞེས་བྱ་བའི་གསུང་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད
Chinese
以及，它的术语。对于它，原因是完全的烦恼。名称和分别念是它的术语，因为它们将它本身作为自性，特别地，作为术语来施设。仅仅是这些就是轮回，将此作为术语，以及从术语中变得更多是不合理的。对于它，通过与被称为“建立者”的言说相关联，来消除以非真实的遍计所执为特征的、以无原因为原因的完全烦恼的观念，因为要建立自己的体性。仅仅依赖于他者，就是那样施设的对境。被称为“原因”的是消除以不相符的原因为原因的观念，因为如果存在与它不同的原因的自性，依赖于常续，互相认为是原因，那么将它本身显现为原因的自性是不合理的。因此，通过完全显示无自性，这也显示了对于具有悲心者来说，是不会因虚假而恐惧的对境。任何， 因为在自身和自己的自性中， 不存在，所以在自己的体性上， 不住留，以及在执持时， 不存在，所以认为无自性。 因为后者是后者的所依， 无自性是无有的。 无生、无灭、本来寂， 自性涅槃成就。 这样来显示。因此，即使非真实的遍计所执真实地是无自性，为了消除孩童之辈以自性执著的那个执著，所有这些仅仅是名称，例如，从眼和色到意和法之间。名称是用什么和什么，法是用什么和什么来表达的，在那之中，那是不存在的，那是诸法的法性。名称本身空于名称，在非名称中没有名称存在。一切法远离名称，名称是遍计所执。为了显示在这样的方面，通过名称的自性，应该特别地了解术语，所以显示为虚假的对境。如果自性具有意义，或者与它相关联是真实存在的，那么将能诠显示为无对境是合理的吗？
English
And, its terminology. For it, the reason is complete affliction. Names and discriminations are its terminology, because they designate it itself as self-nature, and especially, as a term. Merely these are samsara, to make this a term, and to become more than terms is unreasonable. For it, by associating with the expression called "establisher," it eliminates the conception of complete affliction characterized by unreal pervasive imputation as having no cause as its cause, because it establishes its own entity. Merely relying on others is the object of such designation. What is called "cause" is the elimination of the conception of having a dissimilar cause as its cause, because if there exists the self-nature of a cause other than it, relying on continuity, mutually thinking of each other as cause, then it is unreasonable to manifest it itself as the self-nature of cause. Therefore, by completely showing selflessness, this also shows that for those with compassion, it is an object that is not afraid of falsehood. Any, because in self and one's own self, it does not exist, therefore on one's own entity, it does not abide, and while holding, it does not exist, therefore it is asserted as selflessness. Because the latter is the support of the latter, selflessness is non-existent. Unborn, unceasing, primordially peaceful, self-nature nirvana is accomplished. Thus it will be shown. Therefore, even though unreal pervasive imputation is truly selfless, in order to eliminate the attachment of childish beings to self-nature, all of this is merely name, for example, from eye and form to mind and dharma. Name is with what and what, dharma is expressed with what and what, in that, that does not exist, that is the dharmata of all dharmas. Name itself is empty of name, in non-name, name does not exist. All dharmas are separated from name, name is pervasive imputation. In order to show that in such aspects, through the self-nature of name, terminology should be specifically understood, therefore it is shown as a false object. If self-nature has meaning, or if being associated with it is truly existent, then is it reasonable to show the expresser as having no object?
Chinese
是的。因为以分别的自性，如实地施设名言之境是无有差别的缘故。在证悟境不存在之时，是为了使一切烦恼寂灭的缘故。是为了显示如何以思维的方式遣除所执著之境的实性的缘故。是显示应当思维之理。此处并非以分析自己的体性而遣除，而且从分别的自性中，不颠倒故，分析依赖于其他，而且如果那也是它的体性，依赖于其他，则会变成没有尽头。因为任何时候都不可能存在，所以会成为没有解脱的过失，因为唯有舍弃它，才能以烦恼寂灭的自性而解脱。殊胜的菩萨们是承认分别本身就是一切烦恼的。即：何时以分别，以分别而分析，彼时则成无尽，以彼分别亦分析故。所分析与能分析，分别非有依。无依故无生，彼即说涅槃。如是宣说。因此，如是经典中所说的理由、名称和分别，以三种比喻来成立，并且在显示应当分别了解和思维之时，其意旨是明晰的。现在应当随顺文句本身。如果论师说分别应当思维，那么不可思议的语义又是什么呢？即是如是性。那是诸法的一切自性。任何自性，也不应思维这些的这个是什么，如同书信写得好一样。任何书信写得好，其自性令人喜悦，谁也不会思维如何是书信写得好，世尊也说：如来出世也好，如来不出世也好，诸法的法性是安住的，即是安住于名为真实之边的教言中，以名为安住之语，表示非异之义的如是性。
English
Yes. Because the objects of conventional terms are applied without difference by the nature of discrimination. When realizing the non-existence of objects, it is to pacify all afflictions. It is to show how to eliminate the reality of the object of attachment through contemplation. It is to show what should be contemplated. Here, it is not to eliminate by analyzing one's own nature. Moreover, from the nature of discrimination, because it is not inverted, analysis depends on others. And if that is also its nature, it depends on others, then it will become endless. Because it is impossible for it to exist at any time, it will become a fault of no liberation, because only by abandoning it can one be liberated by the nature of pacifying afflictions. The supreme Bodhisattvas acknowledge that discrimination itself is all afflictions. That is: When one analyzes with discrimination, Analyzed by discrimination, Then it becomes endless, Because that discrimination is also analyzed. What is analyzed and what analyzes, Discrimination has no basis. Because there is no basis, there is no birth, That is called Nirvana. Thus it is taught. Therefore, the reasons, names, and discriminations taught in the scriptures in this way are to be established by three examples, and when it is shown that one should understand and contemplate separately, the intention is clear. Now we should follow the text itself. If the commentator says that discrimination should be contemplated, then what is the meaning of the word inconceivable? That is suchness. That is the very nature of all dharmas. Whatever nature it is, one should not think of what this is of these, just like a well-written letter. Any well-written letter, its nature is pleasing, no one would think of how it is a well-written letter, even the Bhagavan said: Whether the Tathagatas appear or not, the dharmata of dharmas remains, that is, it abides in the teaching called the true limit, with the word called abiding, expressing the suchness of the meaning of non-difference.