Tibetan
༌། སྨིན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་འདི་ཀུན་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་པ་ལ་ཆེར་གོ་བར་ཟད་དོ། །རྟག་དང་ཆད་པ་སྤངས་པ་ཡི། །སེམས་ནི་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང༌། །ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སེམས་འཇུག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱང་ཕན་པ་ལས་གཞན་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁས་ལེན་ན། དེ་དག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་ལས། ལན་གྱི་སྐབས་སུ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁས་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་འགོག་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་དག་སྤོང་བའི་རྒྱུ་རྟག་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པ་མཐོང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མང་པོ་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཟད་པས་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། བརྟག་བྱའི་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྔར་བདེན་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གློ་བུར་དུ་ཟད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་འཇིག་པར་ལྟ་བས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལམ་གྱི་དུས་ན་ཡང༌། དེ་དག་འཇིག་པར་ལྟ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའོ། །གཞན་དག་ནི་མན་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པས་མདའ་དང་རླུང་བཞིན་དུ་བདག་དམ་པ་ཡུལ་གཞན་གྱི་གནས་སུ་སོང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱི་རོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་ཐར་པའི་གནས་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་པ་གདུགས་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཏེ། དེར་སོང་བས་ཐར་པར་ འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བློ་དང་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་མེད་པས་བདག་རྟག་པ་ཐར་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཞི་བ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའམ། སྔར་བསྟན་པའི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་མཐོང་བས་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་རྟག་ལ། གཞན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པར་མཐོང་བའོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ཚངས་པའི་དྲ་བས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་པ་དང་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མཚན་མ་མཐོང་བས་བདེ་བ་འདོད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚན་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྐྲན་དང་ཟུག་རྡུལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་བས་དེས་འཇིགས་པས་དེ་རྣམས་སྤངས་པའི་བདག་རྟག་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་རྟོག་གོ །འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཡུལ་དེ་འདྲ་བ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློ་འགྱུར་བའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་སྟེ་ཞི་བ་པ་དང་གཏོགས་འདོད་པ་དང༌། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་བདག་གི་དངོས་པོ་མི་འཇིག་སྟེ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་བ་སུ་དག་གིས་རིག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཏོགས་འདོད་ཀྱིས་ཡང་སྨྲས་པ། འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་བདག་གནས་པ། །བདག་ལའང་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་དེ། །བདག་ལྡན་དེ་ལྟར་སུས་རིག་པ། །ཀུན་དུ་མཉམ་པར་མཐོང་བའོ། །གཞན་ཡང༌། ཐམས་ཅད་འདི་ནི་ཞི་བདག་སྟེ། །ཞི་བ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང༌། །འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་ཞི་བ་སྟེ། །གང་ཞི་དེ་ནི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། བསྟན་པ་བྱིན་འགྲོ་དེ་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང་རང་གི་སྡེ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང༌། དེ་དང་ཀྱང་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། དུས་གསུམ་ཡང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། འདས་པ་ནི་འདས་པའི་ས་ན་ཡོད་ཅིང༌། མ་འོངས་པ་ཡང་མ་འོངས་པ་ལས་ན་ཡོད་པས་དེ་དག་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་ ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཉིད་དུ་འཇོག་ཅིང༌། བྱེད་པ་ད་ལྟར་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཉིད་དེ་འདྲ་བར་སུ་ཡིས་རྟོགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་ཅེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་བདག་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་འཇིག་པའོ། །དེ་ལྟར་སུ་ཡིས་རྟོགས་ཤིང་རིག་པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་རྟོག་
Chinese
也宣说了成熟解脱之理。除此之外，先前所示的这些道理，如“世间远见者”等，都不过是徒劳无益的说法。应加上：舍弃常与断，心识能取与所取，显现二种事物。心之运行，即是伴随分别念的各种心意活动。从“之后又”等开始，详细阐述了所要获得的果实即是涅槃。如是说：其他外道也承认有涅槃，那么他们的涅槃与如来之涅槃有何不同呢？回答是，外道如前所述，都是承认颠倒的宗义。如此，声闻和独觉们，是止息了有漏蕴等痛苦的谛实，以及远离对境的贪欲，即舍弃了因集谛实，并且由于见到舍弃这些因的常与法不相符、无常等十六种法的相状，因此不会生起与烦恼相应的众多心与心所，即不会生起对三时之境的忆念分别。这就像灯火熄灭一样，是由于因已耗尽而不再生起，而不是由于证悟了可观察之境的空性。也就是说，先前作为谛实存在的痛苦和集谛，是突然耗尽且不再生起，他们认为耗尽和不生是了知灭尽和不生之智慧的实有，因此由于颠倒而并非涅槃。此外，在道位时，他们也认为这些是灭尽的，因此由于颠倒而不能从痛苦中解脱。其他一些人，由于咒语的力量，从对境的分别念中解脱，像箭和风一样，殊胜的自我前往其他境界。如是说：外道们认为在三界之上，有四十五万俱胝由旬的伞状解脱之地。像这样，认为到达那里就是解脱等等。智慧和应知是
English
It is also said that it is the very thing that causes ripening and liberation. Other than that, all these ways shown earlier, such as "worldly far-seeing ones," are just futile words. It should be added: Abandoning permanence and annihilation, the mind appears as two kinds of things, the apprehended and the apprehender. The activity of the mind is the various movements of the mind accompanied by conceptual thought. From "then again" and so on, it extensively shows that the fruit to be obtained is nirvana itself. As it is said: Other non-Buddhists also accept nirvana, so what is the difference between their nirvana and the nirvana of the Tathagata himself? In response, non-Buddhists, as mentioned earlier, all accept inverted tenets. Thus, the Hearers and Solitary Buddhas stop the truth of suffering, such as the contaminated aggregates, and are free from desire for objects, that is, they abandon the truth of the origin of causes, and because they see the sixteen aspects of the Dharma, such as impermanence, which are incompatible with the cause of abandoning them, many minds and mental factors that are associated with afflictions do not arise, that is, the remembrance of objects of the three times does not arise. This is like a lamp going out, it does not arise because the cause is exhausted, but not because of realizing the emptiness of the object to be examined. That is, the suffering and origin that previously existed as true entities suddenly cease and do not arise, and they see the cessation and non-arising as the reality of the wisdom that knows cessation and non-arising, so because of the inversion, it is not nirvana. Furthermore, even on the path, they also see these as ceasing, so because of the inversion, they cannot be liberated from suffering. Others, due to the power of mantras, are liberated from conceptual thought of objects, and like an arrow and wind, the supreme self goes to another realm. As it is said: The non-Buddhists believe that above all three realms, there is a place of liberation like an umbrella, forty-five hundred thousand yojanas away. Like this, they think that going there is liberation, and so on. Intelligence and what is to be known are
Chinese
由于存在各种各样的执着，因此没有显现出这种状态，所以希望常恒的“我”获得解脱，这是寂静者们的愿望。或者，由于先前所说的各种特征的事物不存在，所以才是寂灭，也应当这样结合起来理解。由于见到常恒和无常，所以认为有些“我”等是常恒的，而其他的色等则是无常的。此外，还应当与《圣梵天网请问经》中所说的四种执着常恒的观点结合起来理解。“见到相状而希求安乐”，等等，是指将分别相状视为如肿瘤、刺痛等，因此感到恐惧，从而舍弃这些，认为常恒的“我”是极度喜悦之处的寂灭，这是数论外道秘密宣扬的观点。所谓“为了欲望”，是指对于那样的欲望之境，寂灭的念头会发生改变。还有一些寂静者、属于欲界者，以及宣说梵天等的人认为，三时所摄的“我”的实体不会毁灭，是存在的，如果有人认识到这一点，那就是寂灭。正如属于欲界者所说：“众生之中有我存在，我之中也有所有众生，谁能如此认识具有我的状态，那就是普遍平等地见到。”此外，“一切都是寂静的我，从寂静中产生，一切众生都是寂静，何者寂静，那就是我。”以及“教法给予行者也是如此”，等等。此外，自宗的分别说部也通达内外诸法的自相和共相，并且也以三时来涵盖，三时也是实有的。过去存在于过去的位置，未来也存在于未来的位置，因此它们不会毁灭。然而，通过行为的坏灭和未生来安立过去和未来，而现在的行为就是现在，如果有人如此认识，那就是认识到寂灭。所谓“一切法不灭”，是指一切都是常恒的“我”的自性，因此不会毁灭。如果有人如此认识和觉悟，那就是寂灭。
English
Due to the existence of various attachments, this state is not manifested, so the peaceful ones desire the permanent "self" to attain liberation. Or, since the objects of various characteristics mentioned earlier do not exist, it is quiescence, and it should also be understood in this way. Because of seeing permanence and impermanence, some consider "self" and others to be permanent, while other forms, etc., are seen as impermanent. Furthermore, it should also be combined with the four views of clinging to permanence mentioned in the Sutra Requested by the Noble Brahma's Net. "Desiring happiness by seeing characteristics," etc., refers to seeing the distinguishing characteristics as tumors, stinging pains, etc., and therefore being afraid of them, thereby abandoning them, and considering the permanent "self" as the quiescence of the place of supreme joy, which is secretly proclaimed by the Samkhya heretics. The so-called "for the sake of desire" means that for such a realm of desire, the thought of quiescence will change. There are also some peaceful ones, those belonging to the desire realm, and those who proclaim Brahma, etc., who believe that the entity of the "self" encompassed by the three times will not be destroyed and exists. If someone recognizes this, that is quiescence. As those belonging to the desire realm said: "In all beings, the self exists, and in the self, all beings exist. Whoever recognizes the state of having the self in this way, that is seeing universally and equally." Furthermore, "Everything is the peaceful self, arising from peace itself. All beings are peaceful, and whatever is peaceful, that is the self." And "The teaching is given to the practitioner in the same way," and so on. In addition, the Vaibhashika school of our own tradition also understands the self-characteristics and common characteristics of internal and external dharmas, and also encompasses them with the three times, and the three times are also real. The past exists in the place of the past, and the future also exists in the place of the future, so they will not be destroyed. However, the past and future are established through the destruction and non-arising of actions, and the present action is the present. If someone recognizes it in this way, that is recognizing quiescence. The so-called "all dharmas are indestructible" means that everything is the nature of the permanent "self," so it will not be destroyed. If someone recognizes and realizes this, that is quiescence.