Tibetan
མི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་དང༌། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་དོན་མི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་འདྲ་བས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ལྟ་བ་དང་བློ་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ལ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་བློ་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །རང་བཞིན་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །དངོས་པོ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་ནོ། །མེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཡོ་བ་མེད་པས། རོ་དང་འདྲ་བའི་བྱིས་པ་ལོག་པའི་རྟོག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན། རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ལས། །དོན་གསལ་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་ན། གསལ་བར་སྣང་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དོ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་དངོས་སུ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བརྟགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བློ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སོ། །ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བར་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མི་བརྟགས་ཏེ། དེ་འདྲ་པའི་དམ་བཅའ་བ་འགྲུབ་པའམ། དེའི་ཚིག་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བའམ། གལ་ཏེ་ཚིག་དང་དམ་བཅའ་བའི་དོན་འགྲུབ་པར་འདོད་ན། དེ་དག་བློ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པར་བསྟན་པ་ ལ་ནི་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་ཚིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་གོམས་པ་ལས་དག་པ་སྐྱེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང༌། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤངས་ཤིང༌། རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་རྟོགས་ཤིང༌། འོ
Chinese
所谓“不显现之相”，是指由他力所显现的自性，仅仅是世俗谛的显现，因为以理智进行分析时，其意义是不显现之相。因此，所有被此类事物所涵盖的法，都如幻象和梦境一般。而“见解和迷惑”是指将他力视为实有自性，并因此而产生的迷惑，因此说一切法如幻象等等。偈颂的意义大部分已经理解了。自性是指遍计所执等三种自性。事物是指内外处所包含的有色之物。虽然不存在，但却如此显现，这是因为智慧没有动摇，如同愚昧无知的孩童一样，被邪恶分别念所迷惑的人们所臆测的。如果真是这样，如经中所说：“由分别念相续，义之明相无有。”如果这是臆测，那么清晰的显现是不合理的。答：没有过失，清晰的显现并非直接臆测，而是因为臆测的力量而显现。此外，不依赖于二谛的区分，而宣说一切法不生等等，是为了遣除那些认为胜义谛中存在生起的其他宗派的观点，并且因为在胜义谛中，不存在由因缘而生起。此外，在世俗谛中，如果立誓说一切事物都不生起，那么就不要将其视为真理，因为如果认为这样的誓言能够成立，或者其言辞具有理由，那么就会产生矛盾。如果认为言辞和誓言的意义能够成立，那么这些人的智慧也会衰退，即失去未获得的智慧。如来宣说如幻象等般不生起，则没有矛盾的过失，因为在胜义谛中不生起，而在世俗谛中，其言辞等生起，这并不矛盾。如“如何”等，是通过比喻来展示无而显现。三种解脱是指空性等的等持和智慧，通过对它们的修习，产生清净。如“如何使有与非有，如何成为平等性？”是指舍弃对有和非有的执着，并证悟明与空双运。
English
The so-called "characteristic of non-appearance" refers to the nature of other-power appearing merely as conventional truth, because when analyzed by reason, its meaning is the characteristic of non-appearance. Therefore, all phenomena encompassed by such things are like illusions and dreams. "Views and delusions" refer to viewing other-power as having real self-nature, and the delusion that arises from this. Therefore, it is said that all phenomena are like illusions, etc. The meaning of the verses is mostly understood. Nature refers to the three natures, such as the completely imputed nature. Things refer to colored objects contained in internal and external sources. Although they do not exist, they appear as such because wisdom is unwavering, and they are speculated by those who are deluded by evil discriminations, like ignorant children. If this is the case, as it is said in the scriptures, "From the continuity of discriminations, there is no clear appearance of meaning." If this is speculation, then clear appearance is unreasonable. Answer: There is no fault, clear appearance is not directly speculated, but appears due to the power of speculation. Furthermore, without relying on the distinction between the two truths, the declaration that all phenomena are unborn, etc., is to dispel the views of other schools who believe that origination exists in the ultimate truth, and because in the ultimate truth, there is no origination from causes and conditions. Furthermore, in the conventional truth, if one vows that all things do not arise, then do not regard it as truth, because if one believes that such a vow can be established, or that its words have reasons, then contradictions will arise. If one believes that the meaning of the words and vows can be established, then the wisdom of these people will also decline, that is, lose the wisdom that has not been attained. The Tathagata's declaration of non-arising like illusions, etc., has no fault of contradiction, because it does not arise in the ultimate truth, but in the conventional truth, its words, etc., arise, which is not contradictory. As in "how," etc., it is to show appearance without existence through metaphors. The three liberations refer to the samadhi and wisdom of emptiness, etc., and through the practice of them, purity arises. As in "How to make existence and non-existence, how to become equality?" It refers to abandoning the attachment to existence and non-existence, and realizing the union of clarity and emptiness.
Tibetan
ད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པའོ། །འཇིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པར་བྱ་བའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་བརྩད་པ་སྤང་བའོ། །དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་སེམས་སུ་རོ་གཅིག་པ་དང༌། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་པས་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཉིན་མོའི་དུས་ན་སྐར་མ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མི་དམིགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ། གཙོ་པོའམ་བདག་ཤེས་པ་རིག་པ་ཙམ་དུ་རིག་པར་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའམ། དེ་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཟིལ་དུ་བརླག་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཤེས་པ་མ་ལགས་ཞེས་པའི་དོན་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དམིགས་པ་བཀག་པའི་མེད་དགག་ནམ་མཁའི་པད་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་ལ། ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་མྱོང་རིག་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ཡུལ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་མེད་པ་ལ། དེ་ལྟར་སྣང་བའི་བློ་བྱུང་བ་ཡང་མེད་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། ཅི་ཡང་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བློ་མ་ཚང་ཞེས་པ་ནི་བློའི་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པའམ། མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་སོ། །འདིར་ལན་གྱི་དོན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངས་ཤེས་བྱའི་དོན་ཡོད་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་མི་དམིགས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། དམིགས་བྱའི་དོན་ཤེས་པས་མི་དམིགས་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གཞག་
Chinese
现在问，如何转变成明亮自性？摧毁是因为颠倒的对境，以及对境的相状寂灭。以“大智慧”等，是为了避免对无有对境、能对境等相状的唯识的责难。对此，没有领会到无有差别，就是各种心识成为一体，并且没有证悟到空性。此外，由于显现各种自性，遮伏了智慧无二的自性，因此智慧不显现。比如，如同白天虽然有各种星星，却被太阳的光芒遮盖而不显现一样。或者，这些的意义是，没有领会到显现为自相和共相的各种自性，主宰者或我识仅仅是觉性，或者由于某些事物的自性以各种自性遮蔽，所以才安立为不显现。所谓“不是智慧”的意义是，如果明明有对境，智慧却不显现，如果是遮止对境的无遮，如同虚空的莲花一样，那么这不应是智慧。而且，即使是无有对境的仅仅体验觉性的自性，也要观待于那个对境，不应是智慧，因为明明有对境却没有了知。如果说，因为是体验的自性，所以应是智慧，如果是这样，那倒是真实的。但是，由于没有如实了知那唯一真如，因此不应是以正见摄持的道和究竟果。以“薄伽梵”等，对于无有对境，生起如此显现的智慧，也要观待于那个无有的对境，不应是智慧，因为什么也没有了知。因此，如实了知对境，就是因为具有所知的意义，所以称为智慧。所谓“智慧不全”，就是智慧的违缘近在眼前，或者顺缘不全。这里的回答的意义是，并非不了解那无二智慧如此显现的原因，而是大智慧我考虑到明明有所知境，智慧却不显现，当对境的意义智慧不显现时，就安立为唯识。
English
Now, the question is, how does it transform into a clear nature? Destruction is due to the reversed object, and the pacification of the characteristics of the object. With "Great Wisdom" etc., it is to avoid the blame on mere consciousness without characteristics such as object and subject. Regarding this, not understanding the non-difference is that various minds become one taste, and also not realizing emptiness. Furthermore, because various characteristics appear, the nature of non-duality of wisdom is suppressed, therefore wisdom does not appear. For example, just as various stars exist during the day, but are covered by the sun's rays and do not appear. Or, the meaning of these is that the various characteristics appearing as self and general characteristics, the master or self-consciousness is not understood as mere awareness, or because the nature of some things is obscured by various characteristics, it is established as not appearing. The meaning of "not wisdom" is that if there is clearly an object, but wisdom does not appear, if it is a non-affirming negation that prevents the object, like a lotus in the sky, then this should not be wisdom. Moreover, even if it is merely the nature of experiencing awareness without an object, it must be relative to that object, and should not be wisdom, because there is clearly an object but no knowledge. If it is said that because it is the nature of experience, it should be wisdom, if that is the case, then it is true. However, since the sole suchness is not known as it is, it should not be the path and ultimate result encompassed by right view. With "Bhagavan" etc., for the objectless, the wisdom that arises in such appearance must also be relative to that objectless object, and should not be wisdom, because nothing is known. Therefore, knowing the object as it is, is called wisdom because it has the meaning of the knowable. "Incomplete wisdom" means that the obstacles to wisdom are near, or the favorable conditions are incomplete. The meaning of the answer here is that it is not that the reason why that non-dual wisdom appears in this way is not understood, but great wisdom I consider that although there is clearly an object of knowledge, wisdom does not appear, when the meaning of the object wisdom does not appear, it is established as mere consciousness.