Tibetan
དུ། སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་དུ་ཉིད་དང༌། ཞེས་པ་དང༌། འཁོར་བ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དོན་དེ་ཉིད་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་རྟོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ། རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྟགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དང༌། དེ་འདྲ་བ་འགགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་བདེ་བར་གནས་པ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱོས་པས་མྱོས་པ་འམ། ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་འོངས་པ་རྒྱུན་ཆད་ཅེས་པ་སྟེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པས་སོ། །མྱ་ངན་འདའ་བར་རྣམ་པར་རྟོག །ཅེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེའི་འདུ་ཤེས་ སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གཞི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་གནས་གྱུར་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་དེ་དག་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང༌། སོ་སོར་ངེས་པར་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་སྨྲ་བའོ། །ཐེག་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དེར་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་གི །དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པར་མི་སྨྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ངེས་པའི་དོན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་རྣམས་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་དག །འཁོར་བའི་འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོར་རབ་ཏུ་འཁོར། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོར་མངོན་པ
Chinese
དུ། 轮回与寂静平等性。（iti）并且，舍弃轮回之外，不会证得涅槃。如是说。因为此义在圣《宝积经》中也有宣说。另外，以果之自性之乘证悟的涅槃，是将轮回的痛苦转为胜义谛的实物，以自己的分别念将如是性执着为恐怖和害怕，以及那种灭尽的涅槃，完全寻求唯有自性安乐的，有余和无余，或者以三摩地的陶醉而陶醉，或者在无余涅槃的界中，一切分别念都灭尽，并且在那时诸根的对境未来断绝，这是说对境和有境，一切行之进入都断绝。于涅槃而分别，这是说对于非涅槃生起涅槃之想，详细的在下面会宣说。如是颠倒执着，各自以自证智，阿赖耶识有漏的种子，以及一切异熟分转依已先行，以佛地所摄的不住大涅槃才是涅槃，如是证悟是不对的。因此，那些愚笨的士夫，以果之自性之乘，是三菩提所摄的各自决定的体性三种，并且为了获得那些的道之自性之乘也是，说为各自决定的三种差别。那些乘的对境也是蕴等的事物，并且显现于彼者唯是心之事物而执着。胜义中，心的体性本身也不说为无所缘。因此，那些是三世如来所开示的了义，显现为色等的世俗是心性，胜义中不了解心之自性是空性，那些对于心之行境差别本身显现执着等，在轮回的流转轮中极度流转。如是说。如是说：显现为实物
English
Du. Samsara and peace are equal. (iti) And, apart from abandoning samsara, nirvana will not be realized. Thus it is said. Because this meaning is also declared in the Holy Ratnakuta Sutra. Furthermore, the nirvana realized by the vehicle of the nature of the fruit is the transformation of the suffering of samsara into the reality of ultimate truth, and with one's own discrimination, suchness is clung to as fear and dread, and such cessation of nirvana, completely seeking only the happiness of self-nature, with remainder and without remainder, or intoxicated by the intoxication of samadhi, or in the realm of nirvana without remainder, all discriminations are extinguished, and at that time the objects of the senses will not be cut off in the future, which means that the objects and the object-possessors, all the entrances of actions are cut off. Discriminating about nirvana means that one has the idea of nirvana for what is not nirvana, which will be explained in detail below. Thus, with inverted clinging, each with their own self-awareness, the seeds of the alaya consciousness with outflows, and all the transformed bases of the fully ripened parts have already gone ahead, and only the great non-abiding nirvana included in the Buddha-ground is nirvana, such realization is not correct. Therefore, those foolish men, with the vehicle of the nature of the fruit, are the three distinct entities included in the three bodhi, and the vehicle of the nature of the path to obtain them is also said to be three distinct differences. The objects of those vehicles are also the objects of the aggregates, etc., and it is clung to that what appears there is only the object of mind. In the ultimate sense, the nature of mind itself is not said to be without an object. Therefore, those are the definitive meanings taught by the Buddhas of the three times, the conventional appearance of forms, etc., is mind itself, and in the ultimate sense, they do not understand that the nature of mind is emptiness, those who cling to the appearance of the differences in the objects of mind, etc., revolve extremely in the wheel of the wandering of samsara. Thus it is said. Thus it is said: Appearing as a real object
Tibetan
ར་ཞེན་ཡོད་ན། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་མི་བཟད་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ངེས་པའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དང༌། གསུང་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཞན་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྟོན་ཅེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ཞེས་པ་ལ། དེའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་དུ་མའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བཀག་པས། སྐྱེ་རྒྱུའི་ དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མི་འཐད་པ་ཉིད་དེ། མེད་པ་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་སྟེ་སྔར་བཀག་གོ །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག་གནས་དང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་ཡང་ན་མཐོ་རིས་སམ། །གཡང་ས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་ངེས། །ཞེས་པའོ། །འདི་ཡང་མི་འཐད་དེ། །དེ་ལྟ་ན་རྟག་པ་དང་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མི་འཐད་པས་དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཅར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་ལས་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གྱིས་དབང་ཕྱུག་ལ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕན་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ན་ནི།
Chinese
如果存在贪执，就会产生难以忍受的贪欲和嗔恨。如上已广述。那么，如来所说的究竟之义是什么呢？就是宣说一切法皆为不生之性。仅仅是识的异体依存性，在胜义谛中也是不合理的。如果它是通过经验的量成立的，并且也从其他经论中宣说，为什么还要这样宣说呢？比如《大慧经》中说：“大慧，自心显现之事物不存在。”其意义如前所述。如此显现之识，既非一，亦非多的事物所成立，并且也被其他量所遮止。因此，由于没有产生的 事物，所以是胜义谛中不生。此外，由于从有和无中没有产生，所以一切事物都是不生的。其中，事物从无因中产生是不合理的，因为无是空无一切能力的。从有中产生的方面也有两种：果从其自身本性中产生，以及从异体的存在中产生。其中，从自身本性中产生是数论者的观点，之前已经驳斥过。从他者产生也有两种：从常和无常中产生。认为从常中产生的是一些外道，他们认为一切由处所、身体和受用所包含的众生，都是从自在天（伊湿伐罗）这个常恒、具无碍神力的自性中产生的。正如所说：‘此生者有识耶？无有自在于自身之乐苦，自在天亦或令至天界，或定堕于悬崖。’这也是不合理的。如果这样，常恒且具无碍神力，在其自身本性中没有不圆满，并且产生果不需要依赖其他因缘，那么作为其果的一切众生都应同时产生。如果说不依赖因缘就不能产生，而是依赖众生各自的业等一些因缘，那是不对的。如果因缘仅仅对自在天产生作为其自性的利益，那么
English
If there is attachment, unbearable desire and hatred will arise. As previously explained in detail. So, what is the definitive meaning taught by the Tathagatas? It is to show that all dharmas are unborn. Even the other-dependent nature of mere consciousness is not reasonable in the ultimate sense. If it is established by the measure of experience, and is also spoken of in other scriptures, why is it taught in this way? For example, in the Mahamati Sutra, it says, "Mahamati, the objects that appear from one's own mind do not exist." The meaning of this is as previously explained. Thus, the appearance of consciousness is not established as an object of one or many, and it is also refuted by other valid cognitions. Therefore, because there is no thing to be produced, it is unborn in the ultimate sense. Furthermore, since there is no arising from existence and non-existence, all things are unborn. Among these, it is unreasonable for things to arise from a cause, because non-existence is empty of all abilities. The aspect of arising from existence also has two aspects: the fruit arises from its own nature, and from the existence of another entity. Among these, arising from one's own nature is the view of the Samkhyas, which has been refuted before. Arising from another also has two aspects: arising from the permanent and the impermanent. Those who believe in arising from the permanent are some non-Buddhists, who believe that all beings, encompassed by places, bodies, and enjoyments, arise from the nature of Ishvara, who is eternal and possesses unobstructed power. As it is said: 'Does this being have consciousness? He has no freedom over his own happiness and suffering. Ishvara either causes him to go to the heavens, or is destined to fall into the abyss.' This is also unreasonable. If this were the case, the permanent and unobstructed power, which has nothing incomplete in its own nature, and does not need to rely on other conditions to produce fruit, then all beings that are its fruit should arise simultaneously. If it is said that it cannot arise without relying on conditions, but relies on some conditions such as the respective karmas of beings, that is not correct. If the conditions only produce a benefit that is the nature of Ishvara,